'Die Juden sind unser Ungluck' ('Οι Εβραίοι είναι η δυστυχία μας'). Πρωτοσέλιδο της εφημερίδας 'Der Sturmer' του Julius Streicher.

Το μίσος που ξεκινά με τους Εβραίους δεν τελειώνει ποτέ με τους Εβραίους

Οταν σε μια ομάδα ανθρώπων συμβαίνουν άσχημα πράγματα, τα μέλη της μπορούν να αναζητήσουν απαντήσεις με ένα από τα εξής δύο ερωτήματα: «Τι κάναμε λάθος;» ή «Ποιος μας το έκανε αυτό;». Ολη η τύχη της ομάδας θα εξαρτηθεί από το ποιο ερώτημα θα επιλέξει.

– Αν ρωτήσουν «Τι κάναμε λάθος;» έχει αρχίσει η αυτοκριτική, η οποία είναι απαραίτητη για τις διεργασίες εκείνες που μπορούν στο μέλλον να οικοδομήσουν μια λογική, και συνεπώς δίκαιη ή/και ελεύθερη κοινωνία με ισονομία και δικαιώματα.
– Αν ρωτήσουν «Ποιος μας το έκανε αυτό;» η ομάδα αυτή ανθρώπων έχει ήδη αποκλείσει κάθε λύση που θα βασιστεί στον Ορθό Λόγο και στην σωστή ανάλυση. Εχει ορίσει τον εαυτό της ως ‘το θύμα’ της υπόθεσης και το μόνο που της απομένει να κάνει είναι να επιδιώξει στη συνέχεια να βρει τον αποδιοπομπαίο τράγο που θα κατηγορήσει για όλα της τα προβλήματα.

Συχνότερα από οποιονδήποτε άλλο φανταστικό θύτη, ο Νο 1 ύποπτος είναι οι Εβραίοι.

'Die Juden sind unser Ungluck' ('Οι Εβραίοι είναι η δυστυχία μας'). Πρωτοσέλιδο της εφημερίδας 'Der Sturmer' του Julius Streicher.

‘Die Juden sind unser Ungluck’ (‘Οι Εβραίοι είναι η δυστυχία μας’). Πρωτοσέλιδο της εφημερίδας ‘Der Sturmer’ του Julius Streicher.

Διότι, όποιος κι αν είσαι, και όποιο κι αν είναι το πρόβλημά σου, μπορείς πάντα να κατηγορήσεις ‘τον Εβραίο’ γι’ αυτό.

Αν είσαι ακροδεξιός, ρατσιστής και μισαλλόδοξος, μπορείς να κατηγορήσεις τους Εβραίους για την παγκοσμιοποίηση.
Αν είσαι αριστερός που πιστεύει ότι ο καπιταλισμός φταίει για όλα, μπορείς να κατηγορήσεις τους Εβραίους σαν κεφαλαιοκράτες και διεθνείς τοκογλύφους.
Αν είσαι Χριστιανός που φοβάται ότι θα σου αλλοιώσουν τη θρησκεία, μπορείς να κατηγορήσεις τους Εβραίους ότι προωθούν την λεγόμενη ‘Νέα Τάξη Παραγμάτων’ για να καταργήσουν τον Χριστιανισμό και να ισλαμοποιήσουν την Ευρώπη
Αν είσαι μουσουλμάνος εξτρεμιστής, μπορείς να κατηγορήσεις τους Εβραίους για την αποικιοποίηση της Μέσης Ανατολής, τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στις ισλαμικές χώρες και το ‘απαρτχάιντ’ των Παλαιστινίων.

Μια θεωρία συνωμοσίας λύνει αυτόματα όλα τα προβλήματα και μας επιτρέπει να αποφύγουμε τη σκληρή δουλειά να διαβάσουμε για να μάθουμε τα γεγονότα.
Ο λόγος που ανεβαίνει ο φασισμός και ο εθνολαϊκισμός είναι επειδή προσφέρει εύκολες απαντήσεις.

– «Φταίνε οι προδότες και οι Εβραίοι που θέλουν να μας καταστρέψουν εμάς τους Ελληνες επειδή είμαστε οι καλύτεροι».

Αυτή τη φράση, μόλις τη μάθει ένας απλός άνθρωπος, ένας απολίτικος, ένας μπουχτισμένος από την πολιτική, είναι αρκετή για να εξηγεί τα πάντα. Δεν χρειάζεται τίποτε άλλο.

Ενώ η άλλη πλευρά, για να κερδίσει συνειδήσεις με τον ορθολογισμό, πρέπει να εξηγεί και να ξαναεξηγεί και να εξηγεί συνέχεια και συνέχεια. Γι’ αυτό κερδίζει ο εθνολαϊκιστικός και ο ακροδεξιός λόγος. Επειδή ο αντιφασισμός και η αντίθεση στον ρατσισμό, στον αντισημιτισμό, στον εθνολαϊκισμό, θέλουν δουλειά και πόρους να καταναλωθούν για να γίνουν κατανοητά απ’ τον τυχαίο άνθρωπο δίπλα μας. Οποιοι δεν μπαίνουν στον κόπο να μιλήσουν απλά και κατανοητά, όποιοι έχουν ροπή στον ελιτισμό, πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν κάνουν καλά όταν λένε λ.χ. «Ελα μωρέ τώρα που θα εξηγούμε τα αυτονόητα».
Κι έρχεται ο επιτήδειος ο αμόρφωτος ο χρυσαβγίτης και του προσφέρει απαντήσεις σε όλα με μία μόνο φράση, -κι άντε μετά να προσπαθήσει κανείς να του δείξει ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα, όσο καλοπροαίρετος κι αν είναι.
Λέει ένα «φταίει ο ανθέλληνας/προδότης/πληρωμένος» (από Εβραίους, από τη Μέρκελ, από άλλους προδότες, δεν έχει σημασία), και τελειώνει.

 

Ο αντισημιτισμός είναι, μεταξύ άλλων, και μια μορφή γνωστικής ανεπάρκειας. Είναι να κατηγορείς τον ‘άλλο’ για τις δικές σου αποτυχίες.

Ο κόσμος πιστεύει σε συνωμοσίες και σε μυστικά σχέδια που εξυφαίνουν αόρατοι εχθροί, κι αυτό συμβαίνει όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι ο κόσμος γύρω τους έχει ξεφύγει από τον έλεγχό τους. Ο αντισημιτισμός ξεκίνησε στο Μεσαίωνα, όταν οι Χριστιανοί είδαν ότι το Ισλάμ τους είχε νικήσει σε περιοχές που θεωρούσαν δικό τους χώρο, ιδιαίτερα στην Ιερουσαλήμ, κι έτσι το 1096, στην πορεία τους προς τους Αγίους Τόπους, οι Σταυροφόροι σταμάτησαν πρώτα και έσφαξαν κάμποσες εβραϊκές κοινότητες στη Βόρεια Ευρώπη. Ο αντισημιτισμός αναζωπυρώνεται συνεχώς, κι έτσι εμφανίστηκε, επίσης, στην Ευρώπη τη δεκαετία του 1870 κατά τη διάρκεια μιας περιόδου οικονομικής ύφεσης και εμφάνισης του εθνικισμού. Το ίδιο και στη Ρωσία των πογκρόμ, και στην Ελλάδα των δεκαετιών 1920 και 1930. Αναζωπυρώθηκε και στη Μέση Ανατολή στη δεκαετία του 1920 με την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Χρησιμοποιήθηκε από την ΕΣΣΔ και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες σαν εργαλείο του Ψυχρού Πολέμου και όπλο στις γεωστρατηγικές συγκρούσεις. Και αναζωπυρώνεται εκ νέου, τώρα που μιλάμε, πάλι στην Ευρώπη, με διαφορετική ίσως μορφή, αλλά με πανομοιότυπο περιεχόμενο, ξανά για τους ίδιους λόγους: την ύφεση, τον εθνικισμό, και τις σπασμωδικές κινήσεις ενάντια στους μετανάστες και στις άλλες μειονότητες.
Το ίδιο συμβαίνει αυτή την στιγμή εδώ στην Ελλάδα. Μία από τις χειρότερες συνέπειες της πριμοδότησης του ελληνικού βούρκου στο ναζιστικό μόρφωμα ήταν το γεγονός της νομιμοποίησης ενός αντισημιτικού λόγου που κάποτε -όχι πολύ παλιά, μόλις πριν 15 ή και 10 χρόνια- θα μπορούσε να βρεθεί μόνο σε περιθωριακά έντυπα με αγοραστικό κοινό κάποιες δεκάδες ή βία-βία κάποιες εκατοντάδες αναγνώστες. Εκείνα τα παραμύθια περί «αιώνιας σύγκρουσης ελληνισμού-σιωνισμού, φωτός και σκοταδιού», με άξονα πάντα την «ανωτερότητα της ελληνικής φυλής» ενάντια σε μια ‘Νέα Τάξη Πραγμάτων’ που συνωμοτεί με αόρατες δυνάμεις σε μυστικά συμβούλια και κέντρα αποφάσεων, άλλοτε με τους ‘αμερικανοσιωνιστές παγκόσμιους τοκογλύφους’ και τους ‘Εβραίους τραπεζίτες’ της ΧΑ κι άλλοτε με τους ‘ξένους και ντόπιους δωσίλογους αμερικανογερμανοτσολιάδες’ και τους ‘εντολοδόχους και υπηρέτες ξένων κερδοσκόπων’ του παγκόσμιου καπιταλιστικού κατεστημένου της εθνολαϊκιστικής συνωμοσιολογικής ‘αριστεράς’. Και στο βάθος πάντα -διότι ούτε αυτό είναι τίποτα πρωτότυπο- το manual του μίσους, το βιβλίο με τις περισσότερες εκδόσεις στην Ελλάδα σε σχέση με ολόκληρο τον κόσμο, το μπεστ-σέλερ της μισαλλοδοξίας, τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών. Εκείνο το 69% που λίγο ή πολύ ταυτίζεται με τις αντισημιτικές αθλιότητες, δεν θέλει και τόσο μεγάλο κόπο ώστε να συσσωματωθεί ολόκληρο και ακέραιο και με τάση προς γιγάντωση στο ήδη μεγάλο ποσοστό που απολαμβάνει η ναζιστική συμμορία-Γκεστάπο στη χώρα μας.
Οι συμπολίτες μας σε ποσοστό 75,25% είναι βαθιά πεπεισμένοι ότι η κρίση της ελληνικής οικονομίας ήταν προσχεδιασμένη από διάφορα εξωθεσμικά κέντρα.

 

Σε περιόδους κρίσης, ακόμα χειρότερα.

Ο αντισημιτισμός βρίσκει χώρο όταν η πολιτική η βασισμένη στον ορθολογισμό και στην επιστήμη δίνει τη θέση της στην πολιτική του φόβου, η οποία γίνεται γρήγορα πολιτική του μίσους.
Σε περιόδους κρίσης, ακόμα χειρότερα.

Οι Εβραίοι μισιούνται επειδή είναι διαφορετικοί. Ηταν η πιο σημαντική μη χριστιανική μειονότητα σε μια χριστιανική Ευρώπη. Σήμερα είναι η πιο σημαντική μη μουσουλμανική παρουσία σε μια ισλαμική Μέση Ανατολή. Ο αντισημιτισμός έχει να κάνει πάντα με την αδυναμία μιας ομάδας, -κυρίαρχης ή όχι, αδιάφορο- να κάνει χώρο για το διαφορετικό. Καμία ομάδα ανθρώπων, όμως, καμία κοινωνία που υιοθετεί τέτοιες απόψεις δεν θα μπορέσει ποτέ να δημιουργήσει μια ελεύθερη και δίκαιη δημόσια ζωή.

Αυτό, στη συνέχεια, υποβιβάζει πολύπλοκα προβλήματα σε υπεραπλουστεύσεις. Διαιρεί τον κόσμο σε μαύρο και άσπρο, βλέποντας όλη την εχθρότητα στη μία πλευρά και όλη τη θυματοποίηση στην άλλη. Ξεχωρίζει μία ομάδα ανθρώπων μεταξύ άπειρων άλλων για να της χρεώσει το φταίξιμο. Το επιχείρημα είναι πάντα το ίδιο. «Είμαστε αθώοι και είναι ένοχοι». Επομένως, αν θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι, οι Εβραίοι, πρέπει να καταστραφούν.

Και όλα λύνονται αν φύγει ο Εβραίος από τη μέση. Για να ‘ελευθερωθείς’ εσύ, πρέπει να εξοντωθεί η πηγή του προβλήματος, ο Εβραίος, είτε είσαι στη Ρωσία του 1900, είτε είσαι στη Μέση Ανατολή ή στην Παλαιστίνη, είτε είσαι κάτω από μνημόνια.

Ετσι, μ’ αυτόν τον τρόπο αρχίζουν πάντα τα μεγάλα εγκλήματα.

[Παράθεση]

Το μίσος που ξεκινά με τους Εβραίους δεν τελειώνει ποτέ με τους Εβραίους. Ο αντισημιτισμός είναι πολλά πράγματα ταυτόχρονα, βέβαια, αλλά σε πολλές περιπτώσεις μόνο δευτερευόντως αφορά άμεσα τους Εβραίους. Οι Εβραίοι μισιούνται πάντα, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις το θέμα δεν βρίσκεται σε αυτούς. Βρίσκεται στους φορείς του μίσους και στα προβλήματα που αυτοί έχουν με τον εαυτό τους. Οπως είπε ο Σαρτρ, μισώντας τον Εβραίο οι αντισημίτες πιστεύουν ότι θα φύγει από πάνω τους η δική τους προσωπική ευθύνη για τις αποτυχίες ή τα δεινά, τα προσωπικά ή της χώρας τους. Πάρτε όποιον συνωμοσιολόγο αντισημίτη θέλετε, θα διαπιστώσετε αυτό το μοτίβο.

Κατά τον πρώτο κύριο λόγο έχει να κάνει με την επιβολή και την εξουσία. Κατά τον δεύτερο κύριο λόγο έχει να κάνει με την αποτυχία των ανθρώπων να αναλάβουν τις ευθύνες τους για τις δικές τους αποτυχίες, και να οικοδομήσουν το μέλλον τους με τις δικές τους πρωτοβουλίες. Καμιά κοινωνία δεν πρόκειται ποτέ να φτάσει στη δικαιοσύνη, στην ισονομία στην ελευθερία, στα ανθρώπινα δικαιώματα ή στη θρησκευτική ανοχή, αν αφήνει να καλλιεργείται ο αντισημιτισμός. Κάθε κοινωνία που καθοδηγείται από το μίσος, αρχίζει με την επιδίωξη να καταστρέψει τους εχθρούς της, αλλά καταλήγει πάντα να καταστραφεί η ίδια. Το μίσος που ξεκινά με τους Εβραίους δεν τελειώνει ποτέ μόνο με τους Εβραίους.

Αντισημιτικές αφίσες, σκίτσα, καρικατούρες και εξώφυλλα, κυρίως της περιόδου 1920-1933, πριν την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία. Πραγματικά δηλητηριώδης λόγος.

Πίνακας: Οχι λιγότερες από 359 Εκδιώξεις και Πογκρόμ εναντίον Εβραίων, από το 733 π.Χ. μέχρι τον αιώνα μας.

Πίνακας: Οχι λιγότερες από 359 Εκδιώξεις και Πογκρόμ εναντίον Εβραίων, από το 733 π.Χ. μέχρι τον αιώνα μας.

 

 

Advertisements

5 thoughts on “Το μίσος που ξεκινά με τους Εβραίους δεν τελειώνει ποτέ με τους Εβραίους

  1. Παράθεμα: Γιατί είναι σημαντική η αντιμετώπιση της άρνησης του Ολοκαυτώματος | Protocols Without Zion

  2. Παράθεμα: «Το Ολοκαύτωμα δεν συνέβη ποτέ, αλλά ήταν φοβερό και οι Εβραίοι το άξιζαν!»: Οι αρνητές του Ολοκαυτώματος και η ταινία ‘Denial’ (2016) | πέμπτο κύ

  3. Παράθεμα: Πως αντιμετωπίζουμε τους αρνητές του Ολοκαυτώματος | Protocols Without Zion

  4. Παράθεμα: Η εξίσωση ‘Σιωνισμός = Ναζισμός’ από τους αντισημίτες που πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες | Protocols Without Zion

  5. Παράθεμα: Σχολιασμός της έκθεσης ‘Ο Αντισημιτισμός στην Ελλάδα σήμερα: Εκφάνσεις, αίτια και αντιμετώπιση του φαινομένου’, μια έκδοση του Ιδρύμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s