Google+

Το μίσος που ξεκινά με τους Εβραίους δεν τελειώνει ποτέ με τους Εβραίους

5

01/01/2017 από TJ Stretch

Οταν σε μια ομάδα ανθρώπων συμβαίνουν άσχημα πράγματα, τα μέλη της μπορούν να αναζητήσουν απαντήσεις με ένα από τα εξής δύο ερωτήματα: «Τι κάναμε λάθος;» ή «Ποιος μας το έκανε αυτό;». Ολη η τύχη της ομάδας θα εξαρτηθεί από το ποιο ερώτημα θα επιλέξει.

– Αν ρωτήσουν «Τι κάναμε λάθος;» έχει αρχίσει η αυτοκριτική, η οποία είναι απαραίτητη για τις διεργασίες εκείνες που μπορούν στο μέλλον να οικοδομήσουν μια λογική, και συνεπώς δίκαιη ή/και ελεύθερη κοινωνία με ισονομία και δικαιώματα.
– Αν ρωτήσουν «Ποιος μας το έκανε αυτό;» η ομάδα αυτή ανθρώπων έχει ήδη αποκλείσει κάθε λύση που θα βασιστεί στον Ορθό Λόγο και στην σωστή ανάλυση. Εχει ορίσει τον εαυτό της ως ‘το θύμα’ της υπόθεσης και το μόνο που της απομένει να κάνει είναι να επιδιώξει στη συνέχεια να βρει τον αποδιοπομπαίο τράγο που θα κατηγορήσει για όλα της τα προβλήματα.

Συχνότερα από οποιονδήποτε άλλο φανταστικό θύτη, ο Νο 1 ύποπτος είναι οι Εβραίοι.

'Die Juden sind unser Ungluck' ('Οι Εβραίοι είναι η δυστυχία μας'). Πρωτοσέλιδο της εφημερίδας 'Der Sturmer' του Julius Streicher.

‘Die Juden sind unser Ungluck’ (‘Οι Εβραίοι είναι η δυστυχία μας’). Πρωτοσέλιδο της εφημερίδας ‘Der Sturmer’ του Julius Streicher.

Διότι, όποιος κι αν είσαι, και όποιο κι αν είναι το πρόβλημά σου, μπορείς πάντα να κατηγορήσεις ‘τον Εβραίο’ γι’ αυτό.

Αν είσαι ακροδεξιός, ρατσιστής και μισαλλόδοξος, μπορείς να κατηγορήσεις τους Εβραίους για την παγκοσμιοποίηση.
Αν είσαι αριστερός που πιστεύει ότι ο καπιταλισμός φταίει για όλα, μπορείς να κατηγορήσεις τους Εβραίους σαν κεφαλαιοκράτες και διεθνείς τοκογλύφους.
Αν είσαι Χριστιανός που φοβάται ότι θα σου αλλοιώσουν τη θρησκεία, μπορείς να κατηγορήσεις τους Εβραίους ότι προωθούν την λεγόμενη ‘Νέα Τάξη Παραγμάτων’ για να καταργήσουν τον Χριστιανισμό και να ισλαμοποιήσουν την Ευρώπη
Αν είσαι μουσουλμάνος εξτρεμιστής, μπορείς να κατηγορήσεις τους Εβραίους για την αποικιοποίηση της Μέσης Ανατολής, τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στις ισλαμικές χώρες και το ‘απαρτχάιντ’ των Παλαιστινίων.

Μια θεωρία συνωμοσίας λύνει αυτόματα όλα τα προβλήματα και μας επιτρέπει να αποφύγουμε τη σκληρή δουλειά να διαβάσουμε για να μάθουμε τα γεγονότα.
Ο λόγος που ανεβαίνει ο φασισμός και ο εθνολαϊκισμός είναι επειδή προσφέρει εύκολες απαντήσεις.

– «Φταίνε οι προδότες και οι Εβραίοι που θέλουν να μας καταστρέψουν εμάς τους Ελληνες επειδή είμαστε οι καλύτεροι».

Αυτή τη φράση, μόλις τη μάθει ένας απλός άνθρωπος, ένας απολίτικος, ένας μπουχτισμένος από την πολιτική, είναι αρκετή για να εξηγεί τα πάντα. Δεν χρειάζεται τίποτε άλλο.

Ενώ η άλλη πλευρά, για να κερδίσει συνειδήσεις με τον ορθολογισμό, πρέπει να εξηγεί και να ξαναεξηγεί και να εξηγεί συνέχεια και συνέχεια. Γι’ αυτό κερδίζει ο εθνολαϊκιστικός και ο ακροδεξιός λόγος. Επειδή ο αντιφασισμός και η αντίθεση στον ρατσισμό, στον αντισημιτισμό, στον εθνολαϊκισμό, θέλουν δουλειά και πόρους να καταναλωθούν για να γίνουν κατανοητά απ’ τον τυχαίο άνθρωπο δίπλα μας. Οποιοι δεν μπαίνουν στον κόπο να μιλήσουν απλά και κατανοητά, όποιοι έχουν ροπή στον ελιτισμό, πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν κάνουν καλά όταν λένε λ.χ. «Ελα μωρέ τώρα που θα εξηγούμε τα αυτονόητα».
Κι έρχεται ο επιτήδειος ο αμόρφωτος ο χρυσαβγίτης και του προσφέρει απαντήσεις σε όλα με μία μόνο φράση, -κι άντε μετά να προσπαθήσει κανείς να του δείξει ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα, όσο καλοπροαίρετος κι αν είναι.
Λέει ένα «φταίει ο ανθέλληνας/προδότης/πληρωμένος» (από Εβραίους, από τη Μέρκελ, από άλλους προδότες, δεν έχει σημασία), και τελειώνει.

 

Ο αντισημιτισμός είναι, μεταξύ άλλων, και μια μορφή γνωστικής ανεπάρκειας. Είναι να κατηγορείς τον ‘άλλο’ για τις δικές σου αποτυχίες.

Ο κόσμος πιστεύει σε συνωμοσίες και σε μυστικά σχέδια που εξυφαίνουν αόρατοι εχθροί, κι αυτό συμβαίνει όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι ο κόσμος γύρω τους έχει ξεφύγει από τον έλεγχό τους. Ο αντισημιτισμός ξεκίνησε στο Μεσαίωνα, όταν οι Χριστιανοί είδαν ότι το Ισλάμ τους είχε νικήσει σε περιοχές που θεωρούσαν δικό τους χώρο, ιδιαίτερα στην Ιερουσαλήμ, κι έτσι το 1096, στην πορεία τους προς τους Αγίους Τόπους, οι Σταυροφόροι σταμάτησαν πρώτα και έσφαξαν κάμποσες εβραϊκές κοινότητες στη Βόρεια Ευρώπη. Ο αντισημιτισμός αναζωπυρώνεται συνεχώς, κι έτσι εμφανίστηκε, επίσης, στην Ευρώπη τη δεκαετία του 1870 κατά τη διάρκεια μιας περιόδου οικονομικής ύφεσης και εμφάνισης του εθνικισμού. Το ίδιο και στη Ρωσία των πογκρόμ, και στην Ελλάδα των δεκαετιών 1920 και 1930. Αναζωπυρώθηκε και στη Μέση Ανατολή στη δεκαετία του 1920 με την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Χρησιμοποιήθηκε από την ΕΣΣΔ και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες σαν εργαλείο του Ψυχρού Πολέμου και όπλο στις γεωστρατηγικές συγκρούσεις. Και αναζωπυρώνεται εκ νέου, τώρα που μιλάμε, πάλι στην Ευρώπη, με διαφορετική ίσως μορφή, αλλά με πανομοιότυπο περιεχόμενο, ξανά για τους ίδιους λόγους: την ύφεση, τον εθνικισμό, και τις σπασμωδικές κινήσεις ενάντια στους μετανάστες και στις άλλες μειονότητες.
Το ίδιο συμβαίνει αυτή την στιγμή εδώ στην Ελλάδα. Μία από τις χειρότερες συνέπειες της πριμοδότησης του ελληνικού βούρκου στο ναζιστικό μόρφωμα ήταν το γεγονός της νομιμοποίησης ενός αντισημιτικού λόγου που κάποτε -όχι πολύ παλιά, μόλις πριν 15 ή και 10 χρόνια- θα μπορούσε να βρεθεί μόνο σε περιθωριακά έντυπα με αγοραστικό κοινό κάποιες δεκάδες ή βία-βία κάποιες εκατοντάδες αναγνώστες. Εκείνα τα παραμύθια περί «αιώνιας σύγκρουσης ελληνισμού-σιωνισμού, φωτός και σκοταδιού», με άξονα πάντα την «ανωτερότητα της ελληνικής φυλής» ενάντια σε μια ‘Νέα Τάξη Πραγμάτων’ που συνωμοτεί με αόρατες δυνάμεις σε μυστικά συμβούλια και κέντρα αποφάσεων, άλλοτε με τους ‘αμερικανοσιωνιστές παγκόσμιους τοκογλύφους’ και τους ‘Εβραίους τραπεζίτες’ της ΧΑ κι άλλοτε με τους ‘ξένους και ντόπιους δωσίλογους αμερικανογερμανοτσολιάδες’ και τους ‘εντολοδόχους και υπηρέτες ξένων κερδοσκόπων’ του παγκόσμιου καπιταλιστικού κατεστημένου της εθνολαϊκιστικής συνωμοσιολογικής ‘αριστεράς’. Και στο βάθος πάντα -διότι ούτε αυτό είναι τίποτα πρωτότυπο- το manual του μίσους, το βιβλίο με τις περισσότερες εκδόσεις στην Ελλάδα σε σχέση με ολόκληρο τον κόσμο, το μπεστ-σέλερ της μισαλλοδοξίας, τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών. Εκείνο το 69% που λίγο ή πολύ ταυτίζεται με τις αντισημιτικές αθλιότητες, δεν θέλει και τόσο μεγάλο κόπο ώστε να συσσωματωθεί ολόκληρο και ακέραιο και με τάση προς γιγάντωση στο ήδη μεγάλο ποσοστό που απολαμβάνει η ναζιστική συμμορία-Γκεστάπο στη χώρα μας.
Οι συμπολίτες μας σε ποσοστό 75,25% είναι βαθιά πεπεισμένοι ότι η κρίση της ελληνικής οικονομίας ήταν προσχεδιασμένη από διάφορα εξωθεσμικά κέντρα.

 

Σε περιόδους κρίσης, ακόμα χειρότερα.

Ο αντισημιτισμός βρίσκει χώρο όταν η πολιτική η βασισμένη στον ορθολογισμό και στην επιστήμη δίνει τη θέση της στην πολιτική του φόβου, η οποία γίνεται γρήγορα πολιτική του μίσους.
Σε περιόδους κρίσης, ακόμα χειρότερα.

Οι Εβραίοι μισιούνται επειδή είναι διαφορετικοί. Ηταν η πιο σημαντική μη χριστιανική μειονότητα σε μια χριστιανική Ευρώπη. Σήμερα είναι η πιο σημαντική μη μουσουλμανική παρουσία σε μια ισλαμική Μέση Ανατολή. Ο αντισημιτισμός έχει να κάνει πάντα με την αδυναμία μιας ομάδας, -κυρίαρχης ή όχι, αδιάφορο- να κάνει χώρο για το διαφορετικό. Καμία ομάδα ανθρώπων, όμως, καμία κοινωνία που υιοθετεί τέτοιες απόψεις δεν θα μπορέσει ποτέ να δημιουργήσει μια ελεύθερη και δίκαιη δημόσια ζωή.

Αυτό, στη συνέχεια, υποβιβάζει πολύπλοκα προβλήματα σε υπεραπλουστεύσεις. Διαιρεί τον κόσμο σε μαύρο και άσπρο, βλέποντας όλη την εχθρότητα στη μία πλευρά και όλη τη θυματοποίηση στην άλλη. Ξεχωρίζει μία ομάδα ανθρώπων μεταξύ άπειρων άλλων για να της χρεώσει το φταίξιμο. Το επιχείρημα είναι πάντα το ίδιο. «Είμαστε αθώοι και είναι ένοχοι». Επομένως, αν θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι, οι Εβραίοι, πρέπει να καταστραφούν.

Και όλα λύνονται αν φύγει ο Εβραίος από τη μέση. Για να ‘ελευθερωθείς’ εσύ, πρέπει να εξοντωθεί η πηγή του προβλήματος, ο Εβραίος, είτε είσαι στη Ρωσία του 1900, είτε είσαι στη Μέση Ανατολή ή στην Παλαιστίνη, είτε είσαι κάτω από μνημόνια.

Ετσι, μ’ αυτόν τον τρόπο αρχίζουν πάντα τα μεγάλα εγκλήματα.

 

[Παράθεση]

Το μίσος που ξεκινά με τους Εβραίους δεν τελειώνει ποτέ με τους Εβραίους. Ο αντισημιτισμός είναι πολλά πράγματα ταυτόχρονα, βέβαια, αλλά σε πολλές περιπτώσεις μόνο δευτερευόντως αφορά άμεσα τους Εβραίους. Οι Εβραίοι μισιούνται πάντα, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις το θέμα δεν βρίσκεται σε αυτούς. Βρίσκεται στους φορείς του μίσους και στα προβλήματα που αυτοί έχουν με τον εαυτό τους. Οπως είπε ο Σαρτρ, μισώντας τον Εβραίο οι αντισημίτες πιστεύουν ότι θα φύγει από πάνω τους η δική τους προσωπική ευθύνη για τις αποτυχίες ή τα δεινά, τα προσωπικά ή της χώρας τους. Πάρτε όποιον συνωμοσιολόγο αντισημίτη θέλετε, θα διαπιστώσετε αυτό το μοτίβο.

Κατά τον πρώτο κύριο λόγο έχει να κάνει με την επιβολή και την εξουσία. Κατά τον δεύτερο κύριο λόγο έχει να κάνει με την αποτυχία των ανθρώπων να αναλάβουν τις ευθύνες τους για τις δικές τους αποτυχίες, και να οικοδομήσουν το μέλλον τους με τις δικές τους πρωτοβουλίες. Καμιά κοινωνία δεν πρόκειται ποτέ να φτάσει στη δικαιοσύνη, στην ισονομία στην ελευθερία, στα ανθρώπινα δικαιώματα ή στη θρησκευτική ανοχή, αν αφήνει να καλλιεργείται ο αντισημιτισμός. Κάθε κοινωνία που καθοδηγείται από το μίσος, αρχίζει με την επιδίωξη να καταστρέψει τους εχθρούς της, αλλά καταλήγει πάντα να καταστραφεί η ίδια. Το μίσος που ξεκινά με τους Εβραίους δεν τελειώνει ποτέ μόνο με τους Εβραίους.

Αντισημιτικές αφίσες, σκίτσα, καρικατούρες και εξώφυλλα, κυρίως της περιόδου 1920-1933, πριν την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία. Πραγματικά δηλητηριώδης λόγος.

Advertisements

5 thoughts on “Το μίσος που ξεκινά με τους Εβραίους δεν τελειώνει ποτέ με τους Εβραίους

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αν γράψετε το email σας εδώ, θα λαμβάνετε κάθε νέο άρθρο στο mailbox σας

Μαζί με 4.542 ακόμα followers

Πρόσφατα άρθρα

Tags

Adolf Hitler Αδόλφος Χίτλερ American Free Press Andrew Anglin Antisemitic 'Anti-Zionism' Αντισημιτικός 'Αντι-Σιωνισμός' Arab–Israeli War 1948 Πόλεμος Αράβων-Ισραήλ Arthur Butz Auschwitz Αουσβιτς Carlo Mattogno Central Board of Jewish Communities in Greece Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο ΚΙΣ Collaborators Δωσίλογοι Crisis Κρίση Daily Stormer David Cole David Irving Deborah Lipstadt Der Ewige Jude (Ο αιώνιος Εβραίος) Film 1940 Eberhard Taubert Final Solution Endlosung Τελική Λύση Fred Leuchter Fritz Hipple Hate Speech Ρητορική Μίσους Heinrich Himmler Χάινριχ Χίμλερ Holocaust denial Αρνηση του Ολοκαυτώματος Holocaust inversion Ilan Pappe Institute of Historical Review Israeli Declaration of Independence 1948 Ιδρυση Ισραήλ Jean-Paul Sartre Ζαν-Πολ Σαρτρ Joseph Goebbels Γιόζεφ Γκέμπελς Leslie Woodhead Mark Weber Max Horkheimer Μαξ Χορκχάιμερ Moishe Postone Nicholas Terry Norman Finkelstein Penguin Books Ltd Pete Papaherakles Πέτρος Παπαηρακλής Peter Longerich Primo Levi Πρίμο Λέβι Richard Evans Righteous Among the Nations Δίκαιοι των Εθνών Robert Faurisson Robert Jan van Pelt Roddie Edmonds Tattoo Τατουάζ Thessaloniki Θεσσαλονίκη Yad Vashem Αγγελος Εβερτ Ακροδεξιά Τρομοκρατία Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός Αστυνόμος Βολταιράκης Αστυνόμος Τσενάκης Αστυνόμος Τσενόγλου Γιώργος Καραμπελιάς Δημήτρης Μυράτ Δημήτριος Βλαστάρης Δημήτριος Βρανόπουλος Εφημερίδα Νέα Ευρώπη Ηλίας Κασιδιάρης Θάλαμοι αερίων Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών Σπίθα Κατοχή Μίκης Θεοδωράκης Μιχαήλ Γλύκας Ντοκιμαντέρ Holocaust on Trial (2000) Πέτρος Βάβαλης Παναγιώτης Χαλδέζος Περιοδικό Δαυλός Περιοδικό Ιστορία Εικονογραφημένη Περιοδικό Χρονικά του ΚΙΣ Πλαστές ταυτότητες Πρόγραμμα ευθανασίας Aktion T4 Σαράντης Αντωνάκος Στρατόπεδο αιχμαλώτων Stalag ΙΧΑ Ταινία Denial (2016) Χρυσή Αυγή Golden Dawn
Ιανουαρίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.   Φεβ. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

A Project Supported By …

Πολιτική Αναδημοσιεύσεων

# Υποχρεωτική η αναφορά της πηγής. Να αναφερθεί στην αρχή της αναδημοσίευσής του (και όχι στο τέλος, όπως συνηθίζουν οι μπλόγκερς στην Ελλάδα) ότι αυτό που πρόκειται να διαβάσει ο επισκέπτης του αποτελεί 'Αναδημοσίευση του άρθρου [Τίτλος άρθρου και λινκ] από το ιστολόγιο Protocols Without Zion' (Πρακτική 'Byline').

# Να συμπεριληφθεί στην αρχή της αναδημοσίευσης ενεργό λινκ προς το συγκεκριμένο άρθρο μας, χωρίς πολλά-πολλά τύπου 'δεν ήξερα, εγώ το βρήκα εκεί'.

# Μόνο για μη-κερδοσκοπική χρήση. Σε περίπτωση εμπορικού ΜΜΕ, παρακαλώ επικοινωνήστε με τους δημιουργούς με τη φόρμα Contact στο κεντρικό μενού.

# Οποιος θελήσει να αναδημοσιεύσει, απαραιτήτως να μας ενημερώσει σχετικά, π.χ. με ένα σχόλιο ή με τη φόρμα Contact ή με ένα ημέηλ, και αν πρόκειται για εμπορικό ΜΜΕ, να μας ζητήσει την άδεια, no offense.

# Απαγορεύονται οι αναδημοσιεύσεις σε ακροδεξιά, εθνικιστικά, 'πατριωτικά', 'ελληνοκεντρικά' κ.λπ. σκουπιδομπλογκ.

Αρέσει σε %d bloggers: