Αντικείμενα με τα οποία άνθρωποι μετατρέπονταν σε αντικείμενα: Δύο 3άρια, δύο 6άρια κι ένα 0: Επειδή πρέπει να θυμόμαστε πόσο μετράνε οι άνθρωποι.

Δύο 3άρια, δύο 6άρια κι ένα 0: Επειδή πρέπει να θυμόμαστε πόσο μετράνε οι άνθρωποι

Σφραγίδες χάραξης των κρατουμένων από τους Ναζί. Δύο 3άρια, δύο 6άρια (ή 9άρια) κι ένα μηδέν.

Αντικείμενα με τα οποία άνθρωποι μετατρέπονταν σε αντικείμενα: Δύο 3άρια, δύο 6άρια κι ένα 0: Επειδή πρέπει να θυμόμαστε πόσο μετράνε οι άνθρωποι.

Αντικείμενα με τα οποία άνθρωποι μετατρέπονταν σε αντικείμενα: Δύο 3άρια, δύο 6άρια κι ένα 0: Επειδή πρέπει να θυμόμαστε πόσο μετράνε οι άνθρωποι.

«Ο δικός μου αριθμός είναι 174.517, έχουμε βαφτιστεί μ’ αυτούς, θα φέρουμε αυτά τα τατουάζ στο αριστερό μας χέρι μέχρι να πεθάνουμε».

Στον τάφο του Primo Levi, το μόνο που διαβάζει κανείς είναι οι χρονολογίες γέννησης και θανάτου του, το όνομά του και ο αριθμός από το τατουάζ στο μπράτσο του:

1919-1987
Primo Levi
174.517.

Το ντοκιμαντέρ ‘Numbered‘ (2012) ανοίγει με ένα άλλο απόσπασμα από τον Πρίμο Λέβι:

«Με τον καιρό, το τατουάζ μου έχει γίνει μέρος του σώματός μου. Δεν το δείχνω όπου πηγαίνω, αλλά δεν το κρύβω κιόλας. Θα το δείξω απρόθυμα σε όσους ρωτούν από περιέργεια, θα το δείξω εύκολα και με θυμό σε όσους είναι δύσπιστοι. Πολύ συχνά, νέοι άνθρωποι με ρωτούν γιατί δεν το έχω σβήσει. Αυτό με εκπλήσσει: Γιατί πρέπει να το σβήσω; Δεν υπάρχουν πολλοί από εμάς στον κόσμο που μπορούν να κουβαλάνε στο σώμα τους αυτή τη μαρτυρία».

Ο Πρίμο Λέβι συχνά υπέγραφε τις επιστολές του, ειδικά όταν προορίζονταν σε πρώην συγκρατούμενους του, με αυτόν τον τρόπο, βάζοντας στο τέλος τον αριθμό, αντί για την υπογραφή με το όνομά του. Σε πολλές οικογένειες επιζώντων, ο αριθμός αποτελεί μέρος της καθημερινής ρουτίνας, τον δίνουν σε password και σε pin, στα κινητά, στους υπολογιστές, σε κάρτες, στον συναγερμό. Αλλοι, δεν μπορούν να το μάθουν. Μερικοί μπορούν και τον λένε μόνο στα γερμανικά. Συγγενείς επιζώντων, παιδιά κι εγγόνια, αποφασίζουν να κάνουν το ίδιο τατουάζ με εκείνο του παππού και της γιαγιάς, αν και ο εβραϊκός νόμος δεν ενθαρρύνει την δερματοστιξία, γενικότερα. Οταν σε έναν τέτοιο συγγενή, κάποιος του είπε: «Ο Θεός δημιούργησε τη λησμοσύνη, για να μπορούμε να ξεχνάμε», εκείνος «Επειδή υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να το ξεχνάμε, μπορεί να μας ξανασυμβεί».

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s