Google+

Η εξίσωση ‘Σιωνισμός = Ναζισμός’ από τους αντισημίτες που πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες

7

19/02/2017 από TJ Stretch

– ‘Είσαι πράκτορας, για να λες τέτοια πράγματα που συμφέρουν στους Εβραίους, τι άλλο μπορεί να είσαι; Μόνο πράκτορας και ενεργούμενο’.

Είναι εκπληκτκό, αλλά συμβαίνει σχεδόν πάντα: Επισημαίνεις σε κάποιον ότι αυτό που λέει είναι αριστερός αντισημιτισμός, κι εκείνος δεν ασχολείται καθόλου με την επισήμανση αυτή, αλλά ‘μετακινεί τα γκολποστ’ της συζήτησης ώστε να βρει κάποια άλλη δικαιολογία, να αποφύγει να μιλήσει για την ουσία της υπόθεσης, και απλά να μπορέσει μετά να σε βγάλει πράκτορα. Και σε κατηγορεί και για ‘συκοφάντη που στοχοποιεί και δαιμονοποιεί’ κ.λπ. κ.λπ.

«Οταν λες 'Θάνατος στο Ισραήλ' δεν γίνεται να είσαι αντισημίτης», λένε. Σε ποιο παράλληλο σύμπαν συμβαίνει αυτό; Τυπικό δείγμα αντισημιτικού μίσους από κάποιους οργανικά άσχετους με την Ιστορία και φανατικά αστοιχείωτους. Η ήττα του ναζισμού περνάει από τη διάλυση του Ισραήλ. Κουμμουνιστικά πράγματα. Και 'αριστερά'.

«Οταν λες ‘Θάνατος στο Ισραήλ’ δεν γίνεται να είσαι αντισημίτης», λένε. Σε ποιο παράλληλο σύμπαν συμβαίνει αυτό; Τυπικό δείγμα αντισημιτικού μίσους από κάποιους οργανικά άσχετους με την Ιστορία και φανατικά αστοιχείωτους. Η ήττα του ναζισμού περνάει από τη διάλυση του Ισραήλ. Κουμμουνιστικά πράγματα. Και ‘αριστερά’.

 

Εχει όνομα αυτή η τακτική, και θα την δούμε παρακάτω. Πρόκειται για το γνωστό πρόβλημα, που αντιμετωπίζουν όλοι οι αριστεροί αντισημίτες: Πιστεύουν ότι δεν είναι αριστεροί αντισημίτες, απλά και μόνο επειδή αυτοπροσδιορίζονται ως ‘αριστεροί’. Λένε ‘εγώ είμαι αριστερός, άρα εξ ορισμού αντιρατσιστής· πως γίνεται να είμαι αντισημίτης;’

Οι αγαπητοί αριστεροί αντισημίτες (που πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες) ας μην διαμαρτύρονται. Δεν είναι λογικό να δυσανασχετεί, -όταν τον λένε αριστερό αντισημίτη- κάποιος που κραυγάζει:

– Θάνατος στο Ισραήλ!!!
– «Μέχρι να αποδοθεί η δικαιοσύνη που είναι η καταστροφή του φυτευτού Ιμπεριαλιστικού ψευδοκράτους Ισραήλ, θα είμαστε αυτοί που θα δουλεύουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ για να το πετύχουμε»!!!

Ας κοιτάξει στον ορισμό του αντισημιτισμού, έναν ορισμό που υιοθετούν όλοι οι διεθνείς οργανισμοί, η ΕυρωΒουλή, η European Union Agency for Fundamental Rights (FRA), η Ευρωπαϊκή Ενωση, η Διεθνής Συμμαχία για τη Μνήμη του Ολοκαυτώματος (31 χώρες, μεταξύ τους και η Ελλάδα), η ‘Διακήρυξη της Στοκχόλμης‘, το αρμόδιο γραφείο του ΟΑΣΕ ODIHR (OSCE’s Office for Democratic Institutions and Human Rights), το Στέητ Ντιπάρτμεντ, τα νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ, η Αγγλική Βουλή, όλα τα σοβαρά Παρατηρητήρια και ΜΚΟ που ασχολούνται με το ζήτημα διεθνώς, οι Εβραϊκές οργανώσεις, τα Εβραϊκά μουσεία και ιδρύματα, και όλες οι Εβραϊκές κοινότητες ανά τον κόσμο, ανάμεσά τους και η Εβραϊκή Κοινότητα Αθηνών, και είναι όμοιος με τον ορισμό της μέχρι πρόσφατα European Monitoring Centre for Racism and Xenophobia EUMC

Το λέει καθαρά, όταν κάποιος αρνείται στο Ισραήλ το δικαίωμα στην ύπαρξη, είναι αντισημίτης:

– Denying the Jewish people their right to self-determination (e.g. by claiming that the existence of a State of Israel is a racist endeavour).

Είναι ο ορισμός. Καμία συκοφαντία. Είναι αντισημίτες, με όλους τους ορισμούς του κόσμου. Το γεγονός ότι δεν το πιστεύουν δεν αλλάζει τίποτε. Αλλοι πιστεύουν ότι έχουν IQ 180, μπορεί κανείς να κάνει τίποτε με αυτό; Ας το πιστεύουν.
Ας μην έκανε αυτή την επιλογή, να εκφράσει αντισημικές ρατσιστικές θέσεις, να μην τον ‘κατηγορούσε’ κανείς.

Ο ρατσιστής που δεν του φτάνει η μια ρατσιστική χυδαιότητα, αλλά επιλέγει να εκφράσει τον αντισημιτισμό του και με δεύτερη και με τρίτη και με τέταρτη, δεν είναι βέβαια απλά 2, 3, 4 φορές ρατσιστής -δεν μετριέται με κάποια μονάδα μέτρησης αυτό-, παρά είναι πολιτικά μιλώντας, ακόμα πιο φανατικά ρατσιστής, ‘εκθετικά‘. Ετσι, σύμφωνα με τον ίδιο ορισμό πάλι, βλέπουμε και δεύτερη εφαρμογή των κριτηρίων που καθορίζουν αν κάποιος είναι αντισημίτης, αυτήν:

– Applying double standards by requiring of Israel a behaviour not expected or demanded of any other democratic nation.

Ο συγκεκριμένος, όντως εφάρμοσε διπλά κριτήρια, όχι μόνο όταν εύχεται ‘Θάνατο στο Ισραήλ!’, αλλά και ζητώντας από όλα τα κράτη που εμπλέκονται σε συγκρούσεις και πολεμικές επιχειρήσεις (κι αφήνουμε εκτός την τρομοκρατία), μόνο το Ισραήλ να κριθεί με απολύτως διαφορετικά του μέτρα και σταθμά. Αν και ούτε αυτό είναι απαραίτητο για να διακρίνει κανείς το μίσος. Γίνεται άραγε ‘Θάνατος στο Ισραήλ’ χωρίς ‘Θάνατο στους Εβραίους’;

Αλλά και τρίτη εφαρμογή των κριτηρίων που καθορίζουν αν κάποιος είναι αντισημίτης, αυτήν:

– Drawing comparisons of contemporary Israeli policy to that of the Nazis.

Οποιαδήποτε συσχέτιση του ναζιστικού καθεστώτος με την πολιτική του σύγχρονου Ισραήλ (που από όσο ξέρουμε είναι ένα δημοκρατικό κράτους με όλα του τα προβλήματα, αλλά αποδεκτό από την διεθνή κοινότητα, πλην ορισμένων), και αυτό αποτελεί αντισημιτισμό -τι να κάνουμε τώρα;

Αλλά, στα αλήθεια, χρειάζονται τώρα ορισμοί και ιδιαίτερη θεωρητική κατάρτιση για να διαπιστώσει κανείς αν έχουμε να κάνουμε με αντισημίτες;
Δεν φτάνει η άρνηση της ύπαρξης και η άρνηση της νομιμότητας της ύπαρξης;

‘Εγώ, ρατσιστής;’

Ας το ξεκαθαρίσουμε:
Πιστεύουμε ότι έχουν όλοι οι λαοί ισότιμα το ίδιο δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, ναι ή όχι;
Αν πιστεύουμε ότι έχουν όλοι οι λαοί ισότιμα το ίδιο δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, στον αυτοπροσδιορισμό, σε μια εθνική εστία, όλοι εκτός από έναν, τότε αυτό αποτελεί διάκριση, δηλαδή ρατσισμό.

Αν μάλιστα αυτός ο ένας λαός είναι ο πιο διωκόμενος λαός στην ιστορία της ανθρωπότητας, αφού οι Εβραίοι υπέστησαν πογκρόμ και διωγμούς και μαζικές δολοφονίες σε πάνω από 100 χώρες της γης, και αρνούμαστε μόνο σ’ αυτόν το δικαίωμα να υπάρχει ελεύθερος και ασφαλής, τότε είμαστε ακόμα χειρότεροι ρατσιστές.

Και αν αυτός ο λαός υπέστη το μεγαλύτερο έγκλημα στην Ιστορία του ανθρώπινου είδους, το Ολοκαύτωμα, και πλήρωσε με 6.000.000 ψυχές γι’ αυτόν τον ρατσισμό, τότε πως λέγεται ο σημερινός ρατσιστής, που μόνο σε αυτόν τον λαό αρνείται τα βασικά ανθρώπινα δικαώματα; Τη στιγμή, μάλιστα, που υπάρχουν στον κόσμο πάνω από 100 χριστιανικά κράτη και πάνω από 50 μουσουλμανικά, πως αλλιώς μπορεί να ονομαστεί το να αρνείται κανείς μόνο στο εβραϊκό κράτος, το Ισραήλ (το οποίο αποτελεί ούτε καν το 0.2% της συνολικής έκτασης της γης της Μέσης Ανατολής και πληθυσμιακά λιγότερο από 0,5%) αυτό το δικαίωμα; Το Ισραήλ είναι ίσως το μοναδικό από τα περίπου 200 κράτη-μέλη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, που το δικαίωμά του να υπάρχει αμφισβητείται έμπρακτα και διακηρυγμένα, λ.χ. από το Ιράν, αλλά και από πολλές άλλες ομάδες και οργανισμούς, αφοσιωμένες όλες στην καταστροφή του.
Αν η απάντηση, λοιπόν, είναι ‘Ναι, όλοι’, αλλά ο μοναδικός λαός στον οποίο αρνούμαστε αυτό το δικαίωμα είναι ο εβραϊκός, τότε έχουμε μια ξεκάθαρη περίπτωση ρατσισμού και διάκρισης και μεροληψίας. Και έχει όνομα αυτή η διάκριση: Λέγεται αντισημιτισμός. Αντισημιτισμός σήμερα σημαίνει άρνηση του δικαιώματος των Εβραίων να υπάρχουν ως Εβραίοι με τα ίδια δικαιώματα με όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Αντισιωνισμός είναι ο αντισημιτισμός της εποχής μας. Και οι άνθρωποι αυτοί είναι αντισημίτες, ούτε μία αμφιβολία γι’ αυτό.

Διαβαστε σχετικά:
– Δικαιώματα, ‘αντι-Σιωνισμός’ και μοντέρνος αντισημιτισμός: Λίγες σκέψεις
https://protocolswithoutzion.wordpress.com/2017/01/03/rights-antizionism-and-modern-antisemitism/

Ακόμα χειρότερα για τους αγαπητούς αντισημίτες (που πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες), αν θέλουν, ας κάνουν το ‘3D Test of Anti-Semitism‘.

Three ways to determine whether criticism of Israel rises to the level of anti-Semitism, the three Ds:
– Demonization: when Israeli actions are blown so far out of proportion that the account paints Israel as the embodiment of all evil;
– Double Standards: when Israel is criticized soundly for thing any other government would be viewed as justified in doing, like protecting its citizens from terrorism.
– Delegitimization: a denial or Israel’s right to exist or the right of the Jewish people to live securely in a homeland.

Περισσότερα, εδώ: Natan Sharansky, 3D Test of Anti-Semitism: Demonization, Double Standards, Delegitimization, Jewish Political Studies Review 16:3-4, Fall 2004, Foreword of JPSR Issue

Ενα μόνο από τα ‘3 D’ θα έφτανε, εδώ όμως έχουμε μια περίπτωση στην οποία εκπληρώνονται και τα ‘3 D’, και δαιμονοποίηση, και διπλά στάρνταρντ, και προσπάθεια απονομιμοποίησης.

Οποιος τυχόν διαφωνεί, ας φροντίσει να διαβάσει, και να μάθει μερικά πράγματα, ώστε να μην εκτίθεται έτσι, λ.χ. εδώ.

Βέβαια, αυτά όλα τα θεωρητικά και εντελώς άγνωστα στους προσφιλείς μας αντισημίτες (που πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες) από τη ακαδημαϊκή βιβλιογραφία και τον Λόγο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ίσως δεν ήταν απαραίτητα καν. Θα έφτανε και μόνο η κριτική στο κύριο ζήτημα, την διαστρεβλωμένη χρήση της ιστορίας της συμφωνίας Haavara για να αποδειχτεί ότι έχουμε να κάνουμε με απόλυτους αντισημίτες.

Η συμφωνία Haavara και άλλες ιστορίες από τον Β’ΠΠ

Ας το δούμε λίγο.
Η συμφωνία Haavara αποτελεί γι’ αυτούς ένα κύριο επιχείρημα της υποτιθέμενης ‘συνεργασίας Ναζισμού-Σιωνισμού’. Οι Εβραίοι, που δεινοπάθησαν στα χέρια του Χίτλερ, ήταν συνεργάτες του και υποστηρικτές του εθνικοσοσιαλισμού. Οχι μόνο αυτό, αλλά και χρηματοδότησαν (!) τον Χίτλερ. Τα λένε αυτά όλα, για να φτάσουν στο τέλος να πουν ‘Η ήττα του ναζισμού περνάει από τη διάλυση του Ισραήλ’. Ναζισμός και σιωνισμός είναι το ίδιο πράγμα, δηλαδή.

Μάλιστα.
Δεν είμαστε σοβαροί. Πρόκειται για σκληρό αντισημιτικό λόγο, στρασερικής υφής. Τα ίδια που λένε οι χειρότεροι από τους αντισημίτες όλης της γης, όπως λ.χ. ο Σεραφείμ, -αλλά δεν μπορούν να κατανοήσουν το μέγεθος της χυδαιότητας. Ο Χίτλερ ήταν όργανο των Εβραίων, άντε ‘των Σιωνιστών’, και τα συμφέροντα σφαγέα και σφαγμένου ταυτίζονταν. Ή μάλλον ίσως, μπορεί να δείτε, «οι κακοί Εβραίοι θυσίασαν τους καλούς Εβραίους, για να φτιαχτεί το Ισραήλ». Και τώρα οι καλοί Εβραίοι όπως ο Ilan Pappe και ο Norman Finkelstein κατηγορούν τους κακούς Εβραίους πως θυσίασαν τους καλούς Εβραίους, για να φτιαχτεί το Ισραήλ και λοιπά, και λοιπά.

Αυτό που δεν γνωρίζουν οι ξεδιάντροποι αντισημίτες που χρησιμοποιούν το θέμα της Συμφωνίας Haavara για να δικαιολογήσουν το αδιανόητο σχήμα ‘Ναζισμός = Σιωνισμός’ είναι το γεγονός πως ο πρώτος που χρησιμοποίησε τη θεωρία αυτή ήταν ο ίδιος ο αρχιτέκτονας του Ολοκαυτώματος, ο Adolf Eichmann.
Ενώ ήταν φυγάς στην Αργεντινή, ο Eichmann διατύπωσε τη ‘θεωρία’ (ναζιστική προπαγάνδα) σύμφωνα με την οποία το Ολοκαύτωμα ήταν μια εβραϊκή συνωμοσία που θυσίασε τον Εβραϊσμό και την ίδια την εβραϊκή ζωή για να δημιουργήσει ένα εβραϊκό κράτος στην Παλαιστίνη.
Ο Eichmann και ο φίλος του, ο φιλοναζιστής δημοσιογράφος Wilhelmus Antonius Sassen, μαζί με άλλους συμπαθούντες και Ναζί που διέφυγαν δημιούργησαν ένα αντισημιτικό περιοδικό που ονομαζόταν ‘Der Weg’ (‘Ο τρόπος’), ο στόχος του οποίου ήταν να «διαψεύσει» αυτό που αποκαλούσαν «ο μύθος των έξι εκατομμυρίων». Οι Eichmann και Sassen ισχυρίστηκαν ότι το Ολοκαύτωμα ήταν ψέμα, ότι δεν υπήρχαν θάλαμοι αερίων ή κρεματόρια στην Ευρώπη του Χίτλερ, και ότι ο ‘μύθος’ της γενοκτονίας δημιουργήθηκε εξ αρχής μόνο για να φτιαχτεί το εβραϊκό κράτος. Το 1957, ο Sassen δημοσίευσε συνέντευξη του Eichmann για το θέμα, και οι συνομιλίες τους τελικά, που περιελάμβαναν 650 δακτυλογραφημένες σελίδες, άρχισαν να κυκλοφορούν σε νεοναζιστικούς κύκλους. Μαζί με το ευρύτερο κύμα των αρνητών του Ολοκαυτώματος, η θεωρία αυτή έγινε η αιχμή του δόρατος για την αναβίωση του αντισημιτισμού με ‘αντισιωνιστικό’ και ‘αντιιμπεριαλιστικό’ προσωπείο, όπως την γνωρίζουμε σήμερα.
Από εκεί, έπρεπε να φτάσουμε κατόπιν στην Σοβιετική Ενωση της δεκαετίας του 1970. Οι άνθρωποι της Ειδικής Επιτροπής για τα Εβραϊκά Θέματα που είχαν αναλάβει τον ‘αντισιωνιστικό αγώνα’ έδωσαν τη δυνατότητα στον σημερινό Πρόεδρο Αμπάς να γράψει το ‘διδακτορικό’ του στο Πανεπιστήμιο Λουμούμπα της ΕΣΣΔ, με αντικείμενο τις υποτιθέμενες σχέσεις Σιωνισμού και Ναζισμού. Ο Αμπάς πήρε αυτούσια τη θεωρία του Eichmann και την έκανε πρώτα διδακτορικό και κατόπιν βιβλίο, χωρίς παραπομπές και τεκμηρίωση και χωρίς βιβλιογραφία. Υπάρχει σήμερα στην επίσημη σελίδα του Αμπάς, μαζί με 16 άλλα, και είναι το μοναδικό που δεν έχει μεταφραστεί.

Πάντα οι αντισημίτες κατηγορούν τα θύματα, είναι βασικό χαρακτηριστικό του αντισημιτικού λόγου αυτό. Στην περίπτωση της Haavara όμως έχουμε να κάνουμε με πραγματικά ανιστόρητους και αστοιχείωτους οργανικά άσχετους. Η Haavara ήταν μία συμφωνία, μόλις ο Χίτλερ ανέλαβε την εξουσία μεταξύ κάποιων εβραϊκών οργανώσεων και του Γερμανικού κράτους, όταν άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα αντιεβραϊκά μέτρα των Ναζί. Το 1933, ποιος μπορεί να κατηγορήσει τον οποιονδήποτε -με τη γνώση του σήμερα- ότι θα έπρεπε να ξέρει πως ο Χίτλερ θα οδηγήσει τον κόσμο σε έναν παγκόσμιο πόλεμο, τον χειρότερο της Ιστορίας, και πως θα διαπράξει το έγκλημα των εγκλημάτων, την Shoah. Οι Αγγλοι είχαν απαγορεύσει την είσοδο Εβραίων στην Παλαιστίνη. Εδιναν άδεια μόνο στους πλούσιους ‘κεφαλαιοκράτες’ Εβραίους, όποιους έπρεπε να δείξουν ένα τεράστιο πόσο της εποχής εκείνης, σαν να λέμε 10.000.000 σημερινά δολάρια, για να εισέλθουν. Αυτό ήταν απαγορευτικό για τους φτωχούς Εβραίους που βίωναν διώξεις και αντισημιτικά πογκρόμ σε ολόκληρη την Ευρώπη των πρώτων δεκαετιών του αιώνα. Από την άλλη, οι Ναζί είχαν παγώσει περιουσιακά στοιχεία Εβραίων και είχαν δείξει τις διαθέσεις τους εναντίον της μειονότητας αυτής. Παράλληλα, ανησυχούσαν και για τυχόν μποϊκοτάζ γερμανικών προϊόντων στο εξωτερικό λόγω των μέτρων αυτών. Οπότε, κάποιες σιωνιστικές οργανώσεις σκέφτηκαν να προτείνουν μια συμφωνία σύμφωνα με την οποία θα μπορούσαν κάποιοι λίγοι Εβραίοι (λίγοι, σε σχέση με τον τελικό φόρο αίματος του Ολοκαυτώματος) να φύγουν απ’ τη χώρα. Οι Ναζί πράγματι τότε είχαν πολιτική εκδίωξης, είδαν και τη χρυσή ευκαιρία να επωφεληθούν οικονομικά από την Haavara, και προσήλθαν στη συμφωνία. Η Haavara έσωσε τις ζωές 55.000 με 60.000 Εβραίων, που αν δεν έφευγαν σίγουρα θα κατέληγαν στους θαλάμους αερίων. Και βέβαια, προκάλεσε και εντάσεις εντός των εβραϊκών κοινοτήτων, πολύ φυσιολογικό, έτσι είναι η πραγματική ζωή.

Οπως εξηγεί ο Yf’aat Weiss στο δοκίμιο του ‘The Transfer Agreement and the Boycott Movement: A Jewish Dilemma on the Eve of the Holocaust‘, Yad Vashem Shoah Resource Center, 1998, η συμφωνία Haavara επίτρεψε σε πολύ λίγους Εβραίους της Γερμανίας να καταφέρουν να μεταναστεύσουν στην Παλαιστίνη, διατηρώντας κάποια ελάχιστα τμήματα από την αξία της περιουσίας τους.

Το ιστορικό πλαίσιο ήταν το εξής:

«Επρόκειτο για μια συμφωνία φτιαγμένη υπό καθεστώς τρόμου, λόγω της απειλής των ναζιστικών διώξεων. Οι ηγέτες των Εβραϊκών κοινοτήτων είχαν καταλάβει καλά με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία ότι η περίοδος της όποιας εβραϊκής χειραφέτησης στη Γερμανία είχε φτάσει στο τέλος της, και ότι ο Γερμανικός Εβραϊσμός έπρεπε πλέον να βρει τίποτα λιγότερο από τακτικές επιβίωσης απέναντι στη ναζιστική διακυβέρνηση της χώρας».

Ετσι, το ενδιαφέρον κάποιων στο σιωνιστικό κίνημα εστιάστηκε σε προσπάθειες φυγής από την χώρα, λόγω του ανεξέλεγκτου και όλο και πιο επικίνδυνου αντισημιτισμού των εθνικοσοσιαλιστών. Την ίδια στιγμή, το γερμανικό ενδιαφέρον στη συμφωνία Haavara ήταν το να προσπαθήσει η νέα ναζιστική κυβέρνηση να περιορίσει τις επιπτώσεις από το εβραϊκό μποϊκοτάζ της Γερμανίας. Φοβούνταν ότι αυτό θα μπορούσε να έχει ευρύτερες οικονομικές επιπτώσεις, και αυτό το μάλλον λανθασμένο άγχος των Ναζί συνδυάστηκε με την επιθυμία τους να ωθήσουν τους Γερμανούς Εβραίους να εγκαταλείψουν τη χώρα.
Η Συμφωνία Haavara σχεδιάστηκε μεν για να ενθαρρύνει τη μετανάστευση των Εβραίων από τη Γερμανία, σύμφωνα με την εθνικοσοσιαλιστική πολιτική, αλλά δεν είχε κατά νου την ίδρυση ενός εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη, το οποίο αποτελούσε βασικό δόγμα του Σιωνισμού.

Αν κάποιος δεν έχει απόλυτη άγνοια από τα πεπραγμένα των Ναζί και την Ιστορία του Β’ΠΠ, νομίζουμε δεν χρειάζονται ιδιαίτερες διανοητικές δυνατότητες για να γνωρίζει κανείς την πιο απλή αλήθεια: Ο Χίτλερ ήθελε να ξεφορτωθεί τους Εβραίους και να τους κάνει να εξαφανιστούν από την Ευρώπη, όχι να τους βοηθήσει να χειραφετηθούν!

Ας μην συγχέουν, λοιπόν, οι αγαπητοί αριστεροί αντισημίτες αυτήν την σκόπιμη πράξη με την πρόθεση. Ο Χίτλερ δεν ήθελε τους Εβραίους ούτε στη Γερμανία, ούτε στο δικό τους κράτος. Το όραμα των Ναζί για τους Εβραίους ήταν να τους αφαιρεθεί κάθε είδους πολιτική επιρροή μέχρι τελικής εξαφάνισης. Αυτός ο σκοπός διευκολυνόταν εκείνη την στιγμή, το 1933, από κάποια σχετική μετανάστευση. Σκοπός των Ναζί ήταν η άσκηση μιας πολιτικής εθνοκάθαρσης, και σε αυτήν επικεντρώθηκαν. Αυτή ήταν η κεντρική ιδέα της Συμφωνίας Haavara, η οποία, μάλιστα, από το 1937 και μετά ατόνησε και ουσιαστικά καταργήθηκε, λόγω της διαρκώς αυξανόμενης απέχθειας των Ναζί απέναντι σε οτιδήποτε εβραϊκό.
Κανένα από όσα μόλις περιγράφηκαν δεν ισοδυναμεί με ‘υποστήριξη του Χίτλερ στο Σιωνισμό’, -και αυτό ανεξάρτητα από το πόσο περίπλοκη είναι αυτή η ιστορία για την νοημοσύνη των αριστερών αντισημιτών. Μπορούν να μισούν τους Εβραίους ζωντανούς, και να κάνουν πως τους συμπονούν νεκρούς, μπορούν να τους μισούν όταν βρίσκονται εντός του κράτους τους και να προσποιούνται ότι τους αγαπάνε όταν βρίσκονται εκτός, μπορούν επίσης να θλίβονται όταν σκοτώνονται εκτός και να πανηγυρίζουν όταν σκοτώνονται εντός, αλλά όταν προχωρούν έτσι ξεδιάντροπα σε τέτοια διαστρέβλωση της Ιστορίας του Ολοκαυτώματος, ας μην παραπονιούνται όταν βρίσκονται κάποιοι να επισημαίνουν αυτό ακριβώς: Οτι πρόκειται για αντισημίτες που δεν διστάζουν να κάνουν ακόμη και την χειρότερη ιστορική παραχάραξη, για να ‘δικαιολογήσουν’ τις ‘αντισιωνιστικές’ ιδεοληψίες τους.

Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί σοβαρά ότι όλο αυτό, το οποίο -ας ξανασημειωθεί- αρχίζει να συμβαίνει το 1933, είναι απόδειξη πως ‘Σιωνισμός = Ναζισμός’;

Αυτά είναι τα αποτελέσματα από το φανατικό αντισημιτικό μίσος: Να υιοθετούν κάθε συκοφαντία και κάθε σκληρή φασιστική αντισημιτική χυδαιότητα, και να επιχειρούν κάθε δυνατή ιστορική πλαστογράφηση, μόνο και μόνο για να ‘εκπληρώσουν’ το δήθεν αντιιμπεριαλιστικό τους και δήθεν ‘επαναστατικό’ τους καθήκον, δηλαδή την καταστροφή της εστίας του εβραϊκού λαού.

Ασφαλώς διόλου απίθανο, βέβαια, να χύνουν και κροκοδείλια δάκρυα ακόμα, όταν βλέπουν σκηνές από το Αουσβιτς και το Νταχάου. Αλλά δεν τους πιστεύει κανείς, αφού μάλλον τους Εβραίους τους συμπαθούν μόνο νεκρούς. Ζωντανούς, ούτε που τους νοιάζει, «ας πάνε όπου θέλουν, είναι λαός της ερήμου» λένε (κομματάκι ρατσιστικό για ‘κοινωνικούς επαναστάτες’ του δικού τους βεληνεκούς, αλλά … έτσι είναι οι ‘αντισιωνιστές’, το ξέρουμε).
Κρύβουν το μίσος τους για τους Εβραίους με την επιδίωξή τους να καταστραφεί το Ισραήλ ώστε ο επόμενος επίδοξος Χίτλερ να μπορέσει να ξετρυπώσει πιο εύκολα τους Εβραίους απ’ τις κρυψώνες τους που αναγκάζονται να κρύβονταν 2.000 χρόνια τώρα, για να μη τους στέλνουν στο σφαγείο. Κρύβουν μαζί και την περιφρόνησή τους για το Ολοκαύτωμα (πιθανόν και την λύπη τους που ο Χίτλερ δεν μπόρεσε να τελειώσει τη δουλειά και να τους ξεκάνει όλους), πίσω από την έννοια-λάστιχο ‘αντισιωνισμός’.

Η αλήθεια είναι ότι, και εδώ, οι ψευτοαριστεροί ‘αντισιωνιστές’ είναι εκείνοι που λένε τα ίδια πράγματα στο θέμα με τους φασίστες και τους νεοναζί. Δεν είναι όλοι οι αντισιωνιστές και αντισημίτες (ένα μικρό ποσοστό όντως δεν είναι) αλλά όλοι οι αντισημίτες είναι αντισιωνιστές. Και οι δυο παίρνουν 100% την πλευρά των Αράβων, και κλείνουν τα μάτια τους μπροστά στα νέα καλέσματα για γενοκτονία εναντίον των Εβραίων (λ.χ. της Χαμάς) για τους ίδιους ακριβώς λόγους, και δεν είναι μυστικό αυτό.

Αυτά όλα, δυστυχώς οι ‘αριστεροί’ ‘αντισιωνιστές’ είναι αδύνατον να τα αντιληφθούν.

Ασχημα πράγματα, αποκρουστικά, που όμως αν αρχίσουμε να τα αναλύουμε εδώ, για να βοηθήσουμε τους ‘αντισιωνιστές’ να καταλάβουν το λάθος τους και πως γίνονται συνεργοί σε μια αδιέξοδη δολοφονική στρατηγική που μόνο απομακρύνει την Ειρήνη και κοστίζει ζωές, μάλλον θα ξεφύγουμε πολύ από τους σκοπούς του σημειώματος αυτού -αλλά υποσχόμαστε ότι κάποια στιγμή θα συμβεί και αυτό.

Αν, πάντως, θέλουν οι ‘αντισιωνιστές’ να ψάξουν για περιπτώσεις κατάχρησης ή κηλίδωσης ή ασέβειας στη μνήμη των Εβραίων θυμάτων του Ολοκαυτώματος, θα μπορούσαν, αν ήθελαν, να είχαν ψάξει στην ρητορική άρνησης του Ολοκαυτώματος που είναι ο πραγματικά κοινός τόπος στις αραβικές κοινωνίες, και ιδιαίτερα στην παλαιστινιακή.

Διότι, το εξής μπορεί να παίρνει ιδιαιτέρως πολύ χρόνο για να το καταλάβει κανείς, και ίσως περισσότερο να το συνειδητοποιήσει, διότι στην αρχή, όλοι είναι θύματα της αφήγησης των παλαιστινιακών ελίτ, και πάντα φαίνεται αδιανόητο. Αλλά είναι αλήθεια, αδιαμφισβήτητη αλήθεια, και ευτυχώς που υπάρχει το διαδίκτυο, κι όποιος γνωρίζει λίγα αγγλικά, μπορεί μόνος του να ελέγξει όλους τους ισχυρισμούς, ότι το παρακάτω γεγονός, όσο κι αν μας σοκάρει εκ πρώτης όψεως, αποδείχτηκε αληθές 100%:

Οι παλαιστινιακές ελίτ είναι όλοι αρνητές του Ολοκαυτώματος.

Ολοι, σχεδόν χωρίς εξαίρεση, εκτός από εκείνες τις εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα, δηλαδή μερικές πολύ ελάχιστες φωτισμένες μεμονωμένες περιπτώσεις διανοούμενων που έχουν καταφέρει να απαγκιστρωθούν από την αντιεβραϊκή πλύση εγκεφάλου που οι Αραβες και οι παλαιστινιακές ελίτ υποβάλλουν στα παιδιά τους από μικρά, εδώ και 70 χρόνια: Κανείς στον αραβικό κόσμο δεν πιστεύει στα σοβαρά ότι το Ολοκαύτωμα όντως συνέβη. Ολοι το κοροϊδεύουν, σαν ‘σιωνιστικό παραμύθι’, στην καλύτερη (και σπάνια) περίπτωση, και σαν ‘εβραϊκό μύθο-εργαλείο καταπίεσης’ στις άλλες, -συχνά όμως συμβαίνουν και τα δύο ταυτόχρονα, παρά την αντίφαση. Με πρώτο και καλύτερο και πιο χαρακτηριστικό αρνητή τον Πρόεδρο Αμπάς, του οποίου το διδακτορικό, όπως προαναφέρθηκε, στις αρχές της δεκαετίας του 1980 στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας είχε αυτό ακριβώς το θέμα: Το Ολοκαύτωμα δεν συνέβη ποτέ, είναι εβραϊκό παραμύθι, εβραϊκή απάτη, εβραϊκό hoax, αν θέλετε, είναι ‘σιωνιστικός μύθος’.

Αλλά και τον αντίστοιχο Υπουργό Παιδείας των Παλαιστινίων. Οποιος θέλει μπορεί να δει αυτό το σύντομο ντοκιμαντέρ του BBC, από τον βραβευμένο δημοσιογράφο David Aaronovitch, με θέμα τον αντισημιτισμό στις μουσουλμανικές κοινότητες στην Ευρώπη και στη Μέση ανατολή, και τίτλο ‘Blaming the Jews‘, Channel 4, BBC, 2004:

Για τους Αραβες και πάνω απ’ όλα την παλαιστινιακή ηγεσία, το Ολοκαύτωμα ποτέ δεν κατανοήθηκε στις τρομακτικές του απάνθρωπες διαστάσεις, κι αυτό διότι δεν υπήρχε καμία προθυμία να κατανοηθεί και να γίνει κτήμα της παναθρώπινης κληρονομιάς, όπως συνέβη σε όλες τις άλλες χώρες του κόσμου. Για πολλά χρόνια, οι Αραβες προσπαθούσαν να κρύψουν την πολύ πραγματική συνεργασία ορισμένων Αράβων ηγετών, ξεκινώντας με τον Μεγάλο Μουφτή της Ιερουσαλήμ, με τους Ναζί. Αντίθετα, για τους Αραβες, το ναζιστικό Ολοκαύτωμα έγινε αντιληπτό κυρίως ως «πολιτικό εργαλείο στα χέρια των Σιωνιστών», για να φτιάξουν οι Εβραίοι το Ισραήλ. Για να εξουδετερωθεί αυτό το όπλο που θεωρητικά κατείχε η ισραηλινή πλευρά, έπρεπε η παλαιστινιακή τραγωδία να διογκωθεί σε ένα νέο και ακόμη πιο φρικτό ‘Ολοκαύτωμα’ που υποκινήθηκε αυτή τη φορά από το ίδιους τους Εβραίους και το Ισραήλ. Ετσι εξηγείται και το γεγονός πως ο πρώτος ηγέτης της PLO, ο Ahmad Shukeiri, μπόρεσε να δηλώσει σε ομιλία του μέσα στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 4 Δεκεμβρίου 1961 ότι:

«Ο Σιωνισμός είναι πιο φρικτός από τον φασισμό, πιο άσχημος από τον ναζισμό, πιο μισητός από τον ιμπεριαλισμό, πιο επικίνδυνος από τον ιμπεριαλισμό. Ο Σιωνισμός είναι ο συνδυασμός όλων των παραπάνω».

Και μπορεί εδώ στην Ελλάδα να μην το ξέρουν αυτό πολλοί, αλλά είναι η φριχτή αλήθεια: παλαιστινιακές οργανώσεις και κινήματα αναδημοσιεύουν ατόφιο ναζιστικό υλικό, ακόμα και από τις πιο αποκρουστικές ναζιστικές σελίδες όπως π.χ. από το StormFront, από τις νότιες Κου-Κλουξ-Κλαν ρατσιστικές ομάδες ή από το National Vanguard. Παράδειγμα ‘Who Rules America‘.

Εδώ μπορούμε να δούμε μια άλλη πολύ χαρακτηριστική περίπτωση:

Μια επίσημη μπροσούρα, που προσωπικά την θυμόμαστε από τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ενα επίσημο κείμενο, που μοιράζεται από την Παλαιστινιακή Πρεσβεία, και έχει δημοσιευτεί και αναδημοσιευτεί άπειρες φορές. Μεταφρασμένο επίσημα στα ελληνικά.
Είναι αδιανόητο, αλλά πραγματικό:
Ούτε ένας από όσους Ελληνες το διακίνησαν και το πρόβαλλαν, ούτε ένας δεν έφερε κάποια αντίρρηση, να πει λ.χ.

– «Μα τι λέει εδώ, σύντροφοι προοδευτικοί και αριστεροί κοινωνικοί αγωνιστές; Οτι θάλαμοι αερίων δεν υπήρξαν, ότι τα εκατομμύρια νεκρών Εβραίων στο Ολοκαύτωμα είναι μύθος, ότι ο Χίτλερ δεν είχε σχέδιο εξόντωσης και ότι οι ‘σιωνιστές’ ήταν συνεργοί των ναζί στη μεγάλη απάτη, με σκοπό να φτιαχτεί το Ισραήλ;»

Από το μαρκαρισμένο σημείο και μετά, διαβάστε το, αν αντέχετε::

– Το Ολοκαύτωμα… Ένας Μύθος
https://archive.is/jARI7#selection-733.0-735.27

Το δεύτερο μισό του άρθρου, από την επικεφαλίδα ‘Το Ολοκαύτωμα Ένας Μύθος’ και μετά, είναι καθαρή ναζιστική προπαγάνδα, καθαρά ναζιστικό υλικό και θεωρίες άρνησης του Ολοκαυτώματος, καθαρό Denial.
Λέει πως θάλαμοι αερίων δεν υπήρξαν, το Ολοκαύτωμα δεν συνέβη ποτέ και είναι μύθος, ο David Irving και οι άλλοι αρνητές του Ολοκαυτώματος λένε την αλήθεια γι’ αυτό τους κυνηγάνε τους καημένους και όλα τα σχετικά.
Ακριβώς ό,τι λέει ο Πλεύρης, η Χρυσή Αβγή και όλοι οι νεοναζί και αντισημίτες αυτού του πλανήτη.

Αλλά επειδή είναι γραμμένο από Αραβες Παλαιστίνιους, κανείς ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκε. Σε κάθε επέτειο της Nakba αναδημοσιεύεται και κοινοποιείται και λαμβάνει χιλιάδες Like και Thumb Up.

Αφού το γράφει Παλαιστίνιος, είναι δυνατόν Παλαιστίνιος να γράψει κάτι λάθος, είναι δυνατόν Παλαιστίνιος να έχει άδικο;
Ποτέ.
Μόνοι οι Εβραίοι έχουν πάντοτε και εξ ορισμού άδικο.
Γιατί αυτό;
Διότι είναι Εβραίοι, είναι απλό.
Αν αυτό συνέβαινε σε οποιαδήποτε άλλη χώρα με νόμους κατά της άρνησης του Ολοκαυτώματος, η οργάνωση αυτή θα χαρακτηριζόταν ‘Ομάδα Μίσους’, παράδειγμα πρόσφατο εδώ.

Ο Πρόεδρος Αμπάς όχι μόνο δεν αποκήρυξε το βιβλίο του που αρνείται το Ολοκαύτωμα, όπως του ζητήθηκε από οργανισμούς όπως το Simon Wiesenthal Center (βλ. ADL, Holocaust Denial in the Middle East. The Latest Anti-Israel Propaganda Theme, New York, 2001, σσ. 5-6), αλλά επιμένει στην ορθότητά του και δηλώνει ότι έχει έτοιμα άλλα 70 βιβλία στο ίδιο θέμα. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις τα τελευταία χρόνια, όποτε του ζητήθηκε να αποσύρει την άσχημη πολεμική του, ο Αμπάς ποτέ δεν φάνηκε να μετανοεί γι’ αυτές:

Bρίσκεται και στην επίσημη ιστοσελίδα της Παλαιστινιακής Αρχής: Το εξώφυλλο του βιβλίου του Προέδρου Μαχμούντ Αμπάς: Abu Mazen (Mahmoud Abbas), 'The Other Side: The Secret Relationship Between Nazism and Zionism', εκδόσεις Dar Ibn Rashid, Αμμάν 1984.

Bρίσκεται και στην επίσημη ιστοσελίδα της Παλαιστινιακής Αρχής: Το εξώφυλλο του βιβλίου του Προέδρου Μαχμούντ Αμπάς: Abu Mazen (Mahmoud Abbas), ‘The Other Side: The Secret Relationship Between Nazism and Zionism’, εκδόσεις Dar Ibn Rashid, Αμμάν 1984.

 

Και όταν ισραηλινά μέσα ενημέρωσης τον ρώτησαν για τη διατριβή και το βιβλίο του, ο Αμπάς δήλωσε:

«Οταν έγραψα την ‘Αλλη πλευρά του Ολοκαυτώματος’, βρισκόμασταν σε πόλεμο με το Ισραήλ. Σήμερα δεν θα έκανα τέτοια σχόλια».

Τι καταλαβαίνει κανείς απ’ αυτό; Τι σημαίνει αυτό;
Αυτό σημαίνει ότι είναι πρόθυμος να πει ψέματα για τις πεποιθήσεις του εάν τα ψέματά του είναι πολιτικά σκόπιμα.
Ετσι, ποιο είναι πιο πιθανό;
Οτι τότε έλεγε ψέματα για τις πεποιθήσεις του σε μια διδακτορική διατριβή και σε ένα βιβλίο που χρειάστηκε εκατοντάδες ώρες για να το γράψει ή ότι λέει ψέματα σήμερα και ότι τώρα λέει αυτά που λέει επειδή δεν θέλει να εμφανιστεί σαν αρνητής του Ολοκαυτώματος στους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς που τώρα παρακολουθούν, ενώ το 1980 δεν είχε τέτοιο φορτίο επειδή δεν τον ήξερε κανείς;

Για την ελληνική περίπτωση, ο Δημήτρης Ψαρράς συνοψίζει (‘Δημήτρης Ψαρράς, Ο αντισημιτισμός στην Ελλάδα και η Αριστερά‘, Εφημερίδα των Συντακτών, 29/05/2017):

«Τα απελευθερωτικά προτάγματα της Αριστεράς θεωρητικά θα απέκλειαν τη σύμπλευσή της με τον αντισημιτισμό. Ειδικά η ελληνική Αριστερά ήταν επί χρόνια λιγότερο επιρρεπής στα κηρύγματα του αντισημιτισμού από ό,τι η Αριστερά άλλων χωρών.
Ο ιδιαίτερος ρόλος των Εβραίων στο ελληνικό εργατικό κίνημα, η ταξική διάρθρωση της πολυπληθέστερης κοινότητάς τους, εκείνης της Θεσσαλονίκης, η καταφυγή στο ΕΑΜ την εποχή των ναζιστικών διώξεων, αλλά και η χρήση του μύθου της «εβραιομπολσεβικικής συνωμοσίας» από την αντικομμουνιστική προπαγάνδα του μεσοπολέμου, της κατοχής και του εμφυλίου δεν το επέτρεπαν. Μάλιστα τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας του κράτους του Ισραήλ η εμπειρία των αυτοδιαχειριζόμενων κιμπούτζ προκάλεσε θερμό ενδιαφέρον αριστερών αναλυτών.
Τα πράγματα άλλαξαν από τα τέλη της δεκαετίας του 1960, με την καθυστερημένη εισαγωγή στη χώρα μας της αντισημιτικής προπαγάνδας που είχε αναπτυχθεί στη Σοβιετική Ενωση και κορυφώθηκε μετά τον Πόλεμο των Εξι Ημερών. Οι νέες προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής της ΕΣΣΔ οδήγησαν τότε σε ανοιχτά αντισημιτικές θέσεις, στο όνομα του «αντισιωνιστικού αγώνα».
Αυτός ο καθαγιασμένος από τη μητρόπολη του σοσιαλισμού «αντισιωνιστικός αγώνας» οδήγησε και μεγάλα τμήματα της ελληνικής Αριστεράς -παραδοσιακής και επαναστατικής- στην υιοθέτηση του ίδιου ερμηνευτικού σχήματος και στη δαιμονοποίηση του Ισραήλ και του σιωνισμού.
Και όταν η Ελλάδα απείχε από την ψηφοφορία στη Γ.Σ. του ΟΗΕ που κήρυξε τον σιωνισμό «ρατσισμό» (10/11/1975) με το διαβόητο ψήφισμα 3379, η Αριστερά θεώρησε ότι δικαιώθηκε η δική της σύμπλευση με το «σοσιαλιστικό στρατόπεδο», τις αραβικές χώρες και εκείνες του Τρίτου Κόσμου που συγκρότησαν την πλειοψηφία για να ‘ανακηρυχθεί’ ο σιωνισμός σαν ‘μορφή ρατσισμού’
Σιωνισμός, ρατσισμός και ιμπεριαλισμός έγιναν σιγά σιγά ισοδύναμοι και στη συνέχεια ταυτόσημοι όροι για αριστερούς αρθρογράφους και συγγραφείς».

Οι σημερινοί έξι εκατομμύρια Εβραίοι του Ισραήλ είναι η ηχηρή απάντηση-αντιστάθμισμα στην επιχείρηση γενοκτονίας του Αδόλφου Χίτλερ. Η ζωή του Ισραήλ είναι, έμπρακτα, η αποτυχία του Χίτλερ, όπως σημείωσε σε μια εκπληκτική του διάλεξη για τα εκατό χρόνια της Διακήρυξης Balfour ο Βρετανός καθηγητής Simon Schama (βλ. ‘Simon Schama’s Balfour Centenary Lecture‘, 01/11/2017)

Διαβάστε:

– Lesley Claff – Holocaust Inversion and contemporary antisemitism, Fathom, Winter 2014
http://fathomjournal.org/holocaust-inversion-and-contemporary-antisemitism/

– Manfred Gerstenfeld, Holocaust Inversion: The Portraying of Israel and Jews as Nazis, JCPA, 01/04/2007
http://jcpa.org/article/holocaust-inversion-the-portraying-of-israel-and-jews-as-nazis/

– «Gaza = Auschwitz», Holocaust inversion: The claim that Israelis are the new Nazis and Palestinians the new Jews. Originated in post-World War II Soviet propaganda and from there spread to the Soviets’ Arab clients – Mosaic, 26/08/2014
https://mosaicmagazine.com/observation/2014/08/gaza-equals-auschwitz/

Η ‘φασιστική Lehi’

Για την άλλη ανοησία, με τη ‘φασιστική Lehi’, δεν χρειάζεται να ασχοληθεί κανείς ιδιαιτέρως για να την αποδομήσει. Ισχυρίζονται οι μικροί ανιστόρητοι αντισημίτες που υποτίεθται ότι δεν είναι, λέει, ‘αγράμματοι πολιτικά’, ότι η ύπαξή της και μια συγκεκριμένη της ενέργεια αποτελούν ‘απόδειξη’ πως ‘Ναζίσμός ίσον Σιωνισμός’ και το αντίστροφο, και παραθέτουν ένα εδάφιο από τη Wikipedia.

Lehi initially sought an alliance with Fascist Italy and Nazi Germany, offering to fight alongside them against the British in return for the transfer of all Jews from Nazi-occupied Europe to Palestine. Believing that Nazi Germany was a lesser enemy of the Jews than Britain, Lehi twice attempted to form an alliance with the Nazis. During World War II, it declared that it would establish a Jewish state based upon “nationalist and totalitarian principles”.
https://en.wikipedia.org/wiki/Lehi_(group)

Αυτό αποτελεί, συμφωνα με τους ‘εγγράματους πολιτικά’, απόδειξη για την εξίσωση ‘Σιωνισμός = Ναζισμός’, και συνεπώς δικαιολόγηση για το σλόγκαν ‘Η ήττα του ναζισμού περνάει από τη διάλυση του Ισραήλ’, ένα καθαρά ναζιστικής έμπνευσης και νοοτροπίας σύνθημα, αφού γνωρίζουν καλά ότι ‘διάλυση του Ισραήλ’ μπορεί να συμβεί μόνο με ένα νέο Ολοκαύτωμα.

Μας λένε, δηλαδή, ότι η Lehi ‘έψαξε‘ (‘sought’) να κάνει συμφωνία με τους Γερμανούς Ναζί, και ότι ‘προσπάθησε‘ (‘attempted’). Αυτό, βέβαια, συνέβη αλλά για λίγους μήνες ανάμεσα στο 1941-1942, διότι μετά άλλαξε γνώμη. Προσέξτε εδώ πόσο όμορφα γίνονται οι αντισημιτικές γενικεύσεις.

– Η Lehi ήταν ολόκληρος ο Εβραϊκός λαός; Οχι.
– Ηταν ολόκληρο έστω το σιωνιστικό κίνημα; Οχι.
– Ηταν έστω όλοι οι ακτιβιστές Σιωνιστές; Οχι.
– Ηταν μήπως ολόκληρη η Ιργκούν; Οχι.

Τι ήταν; Ηταν μια ολιγομελής φράξια της Ιργκούν, μόλις κάποιες δεκάδες. Και είχε αυτές τις επιδιώξεις για ούτε καν ένα χρόνο. Τέτοιες οργανώσεις ακροδεξιές υπήρχαν εκείνα τα χρόνια σε όλες τις χώρες του κόσμου. Μια πρακτικά ασήμαντη οργάνωση λίγων δεκάδων ενόπλων, που ο ρόλος που μπορεί να έπαιξε δεν ήταν καθόλου ουσιαστικός. Αλλά είναι εβραϊκή. Και μόνο αν μια οργάνωση είναι εβραϊκή, θα θυμηθούμε να την ξεχωρίσουμε για να την συγκρίνουμε με τους Ναζί.

Και, τελικά, μήπως έγινε πραγματικότητα εκείνη η υποτιθέμενη ‘συμφωνία με τους Ναζί’, που δήθεν αποδεικνύει ότι η φασιστική και τρομοκρατική οργάνωση Lehi ήταν συνεργός των Ναζί στην γενοκτονία των Εβραίων, και άρα ότι η φιλοσοφία Σιωνισμού και Ναζισμού ήταν η ίδια και επιζεί στις πολιτικές του σύγχρονου Ισραήλ κ.λπ. κ.λπ.;

Οχι, βέβαια.

Η πρόταση έγινε, και πράγματι στελέχη της οργάνωσης το 1941 πρότειναν σε εκπροσώπους των Ναζί να συνταχθεί η Lehi στον πόλεμο στο πλευρό της Γερμανίας, σε αντάλλαγμα να δοθεί άδεια σε όλους τους Εβραίους που βρίσκονταν στις κατεχόμενες χώρες και στην ίδια την Γερμανία να μεταναστεύσουν σε ένα εβραϊκό κράτος. Τρία σημεία θα πρέπει να έχουμε κατά νου:

– Αρχικά, κατά τη στιγμή της πρότασης αυτής η Lehi ήταν μια μικροσκοπική περιθωριακή ομάδα, όχι περισσότερο από μερικές δεκάδες μέλη, η οποία είχε ήδη διασυρθεί και κυνηγηθεί από τις μεγαλύτερες σιωνιστικές ομάδες στην Παλαιστίνη.
– Δεύτερον, καμία απάντηση δεν ήρθε ποτέ από τους Ναζί, οπότε δεν υπήρξε ποτέ κάποια πραγματική συνεργασία Τρίτου Ράιχ και Σιωνιστών
– Και τρίτον και σημαντικότερο, κατά τη στιγμή της πρότασης, ο Stern και η ηγεσία της Lehi πίστευαν ότι η πρόθεση του Χίτλερ ήταν να απελάσει τους Εβραίους της Ευρώπης στη Μαδαγασκάρη· κανείς δεν ήξερε τίποτε για οποιοδήποτε ναζιστικό σχέδιο γενοκτονίας για την εξόντωση των Εβραίων.

 

Η Lehi, ήδη απαξιωμένη από πριν, έπειτα από την κατακραυγή όταν μαθεύτηκε η πρόταση αυτή, αναγκάστηκε να ξεκαθαρίσει τη θέση της σε μία ραδιοφωνική εκπομπή. Εκεί είπε, προς υπεράσπιση των πολιτικών της απόψεων, ότι οι προτάσεις της είχαν στόχο να ματαιώσουν την απομάκρυνση της εβραϊκής νεολαίας από τα εδάφη που έπρεπε να υπερασπιστούν οι Σιωνιστές στην Παλαιστίνη, διότι:

«χρέος της Εβραϊκής νεολαίας και όλων όσων μπορούσαν να κρατήσουν όπλο ήταν η υπεράσπιση των αδελφών τους Εβραίων στην πατρογονική τους γη, ενάντια στους Αραβες τρομοκράτες που περιμένουν τη νίκη του Χίτλερ, με σκοπό να παραδώσουν την χώρα στους Ναζί για να φτιάξουν μαζί ένα καταπιεστικό καθεστώς»

Η Lehi προσπάθησε να πείσει ότι η γραμμή της ήταν ‘άλλο ο προσωρινός μας διώκτης, και ο άλλο ο αληθινός εχθρός’. Σαν διώκτη, η Lehi έβλεπε τους Ναζί, και σαν αληθινό εχθρό έβλεπε τους Βρετανούς. Τελικά, η Lehi άλλαξε εντελώς την γραμμή της και υποσχέθηκε ότι δεν θα επιδίωκε άλλο να συνεργαστεί με τους Ναζί.

Η Wikipedia και οι σύγχρονοι παπαγάλοι δεν αναφέρουν ότι οι απόψεις της Lehi για εκείνο το χρονικό διάστημα του ίσως και λιγότερο του ενός έτους προκάλεσαν το ανάθεμα από όλους τους άλλους στο σιωνιστικό κίνημα. Γεγονός είναι ότι η επίσημη εβραϊκή ηγεσία της εποχής, αγωνίστηκε σθεναρά στην Παλαιστίνη για την μέγιστη κινητοποίηση των Παλαιστινίων Εβραίων στις βρετανικές ένοπλες δυνάμεις. Ολες οι άλλες σιωνιστικές ομάδες ήθελαν να ενταχθούν στην αντιναζιστικό αγώνα. Και πράγματι πολλοί εντάχθησαν.

Και οι τρεις μεγάλοι ηγέτες του σιωνισμού, ο David Ben-Gurion, ηγέτης του αριστερού σιωνισμού, ο Ze’ev (Vladimir) Jabotinsky, ηγέτης του δεξιού σιωνισμού και ο Chaim Weizmann, ηγέτης του κεντρώου σιωνισμού, ανέλαβαν χωριστές αποστολές το 1940 στην Αμερική, επιδιώκοντας τη δημιουργία και την υποστήριξη ενός εβραϊκού στρατού για την καταπολέμηση του ναζισμού και την ήττα του Χίτλερ.

Αν κάποιος ψάχνει να βρει ποιοι μετείχαν ψυχή τε και σώματι στον αντιφασιστικό αγώνα και ποιοι βοήθησαν ενεργά τον Χίτλερ και τους Ναζί, ας μην ξεχνάμε ότι εκείνοι που βοήθησαν τους συμμάχους να νικήσουν τους Ναζί ήταν οι Εβραίοι, και μάλιστα με πολλούς τρόπους, όχι μόνο με τη μαζική στρατολόγηση, με την οικονομική βοήθεια στους συμμάχους και με την χρησιμοποίηση κάθε δυνατής πηγής επιρροής στις εμπλεκόμενες χώρες. Και ας μην ξεχνάμε, επίσης, ότι εκείνοι που συμμάχησαν με τον Χίτλερ ήταν οι Αραβες με τον γνωστό Μεγάλο Μουφτή, τον φίλο, συνεργάτη, προστατευόμενο και στρατολόγο του Χίτλερ.

Διαβάστε σχετικά:

– Rick Richman, Racing Against History: The 1940 Campaign for a Jewish Army to Fight Hitler, Encounter Books, 2017

– Rick Richman, David Ben-Gurion’s 1940 Mission to Rouse the Fighting Spirit of American Jews (Απόσπασμα από το προηγούμενο βιβλίο)

– Joseph Heller, The Stern Gang: Ideology, Politics, and Terror, 1940-1949, 1995

Το κείμενο της πρότασης της Lehi υπάρχει στο:
– David Yisraeli, The Palestine Problem in German Politics 1889-1945, 1974

– Yf’aat Weiss, The Transfer Agreement and the Boycott Movement: A Jewish Dilemma on the Eve of the Holocaust, Yad Vashem Shoah Resource Center, 1998

Ομως αυτή η ανοησία με τη Lehi και τη Haavara, από το ‘κάποιοι Εβραίοι’ έγινε σε λίγο ‘στο μεγάλο μέρος των Σιωνιστών’, πήγε στο ‘μεγάλο μέρος των Εβραίων’ και τελικά έγινε ‘οι Σιωνιστές’ όλοι, δηλαδή ‘οι Εβραίοι όλοι’. Στ’ αλήθεια, δεν είναι αντισημίτες, σωστά; Σε ποιο παράλληλο σύμπαν;

Φυσικά, εδώ υπάρχει και η έννοια, όχι απλά της ‘σχετικοποίησης του Ολοκαυτώματος’, αλλά της εν ψυχρώ διαστρέβλωσης και ιστορικής παραχάραξης. Οταν λέει κανείς ότι ‘οι Σιωνιστές βοήθησαν τον ναζισμό’, εκτός από ύψιστη προσβολή στα εκατομμύρια θύματα, είναι και αδίστακτη πλαστογράφηση της Ιστορίας, ουσιαστικά πρόκειται για άρνηση του Ολοκαυτώματος.

Ούτε σχετικοποίηση, ούτε soft denial.
Είναι άρνηση, και το λένε όλοι οι σοβαροί μελετητές.

Το Ολοκαύτωμα δεν είναι μόνο οι στιγμές που Εβραίοι πέθαιναν στους θάλαμους αερίων ή εκτελούνταν ανατολικά. Το Ολοκαύτωμα το μελετάει κανείς στο σύνολό του, από τις αρχές του αιώνα, και φυσικά από την περίοδο πριν να ανεβεί ο Χίτλερ στην εξουσία, και φυσικά την περίοδο 1933-1945. Για να δει τον αντισημιτικό λόγο από τον οποίον ξεκίνησαν όλα. Δεν μπορείς να ‘αντικαθιστάς’ στην ιστορία του Ολοκαυτώματος ό,τι δεν σου αρέσει, επειδή δεν ταιριάζει με τις σημερινές ‘αντισιωνιστικές’ σου ιδεοληψίες.
Οταν αφαιρείς τον σκληρό αντισημιτισμό των ετών 1933-1939 και προσπαθείς να εντάξεις την Haavara στην σχετική αφήγηση για να πεις ‘να, δείτε οι Σιωνιστές ήταν συνεργοί του Χίτλερ’ δεν είναι μόνο κλασικό αντισημιτικό στερεότυπο -για την ακρίβεια, τουλάχιστον τρία αντισημιτικά στερεότυπα:

– ‘οι Εβραίοι το έκαναν αυτό στον εαυτό τους’
– ‘οι Εβραίοι είναι τόσο αδίστακτοι ραδιούργοι που δεν διστάζουν να συνεργαστούν ακόμα και με τους εχθρούς τους για την επίτευξη των δολίων κρυφών τους σκοπών’
– και ‘οι Εβραίοι πάντα πηγαίνουν γυρεύοντας’.

Δεν είναι μόνο ύψιστη προσβολή στα θύματα. Είναι εν ψυχρώ άρνηση των γεγονότων και ‘αναθεώρηση‘ (με την κακή έννοια) της ιστορικής αφήγησης.

Το να ονομάζει κανείς ‘ναζί’ τους ‘σιωνιστές’ του 1933 που προσπαθούσαν να βρουν τρόπους να σώσουν τους ανθρώπους τους που κινδύνευαν από πογκρόμ και διώξεις παντού σε όλη την Ευρώπη τότε, και το να πιστεύει ότι έκανε κάποια μεγάλη ανακάλυψη τύπου ‘Σιωνισμός = Ναζισμός’ με αυτό, όλα αυτά δείχνουν απλά το μέγεθος της άγνοιας του. Αλλά είναι αντισημιτικός λόγος αυτός.

Φυσικά, ούτε αυτό μπορούν να το καταλάβουν, και σίγουρα θα το αρνηθούν. Προφανώς, για τον εξής λόγο: Κάποια στιγμή έπεσαν επάνω στην Συμφωνία Haavara. Οταν, σαν κλασικοί mainstream ‘αντισιωνιστές’ μισούσαν το Ισραήλ (όπως το μισούσε όλη η Ελλάδα από το 1974 και μετά, έτσι χωρίς λόγο ή μάλλον επειδή εκεί έχει Εβραίους), και έψαχναν αφορμές για να το μισήσουν περισσότερο, το θεώρησαν αυτό μεγάλο εύρημα και μεγάλη ανακάλυψη, για να αποδείξουν τον ‘φασιστικό χαρακτήρα των Σιωνιστών’, κι έτσι το έχουν δέσει κόμπο, ότι αυτό το μικροεπεισόδιο στην μεγάλη, τεράστια ιστορία του ναζιστικού αντισημιτισμού, αυτοί νομίζουν ότι είναι κάτι πολύ σημαντικό.

Δεν είναι, όμως. Και φυσικά στοιχίζονται πίσω από τον ίδιο τον αρχιτέκτονα του Ολοκαυτώματος, τον Αντολφ Άιχμαν, αφού αυτή η θεωρία είναι το πνευματικό του παιδί, όπως προαναφέρθηκε. Και εν πάση περιπτώσει, αν θέλει να βρει φασιστικά στοιχεία εντός του Ισραήλ, ας ξεκινήσει από εκεί που υπάρχουν αυτά, και από τότε που έγινε κράτος και μετά. Να κρίνει τους Ισραηλινούς ακροδεξιούς με τα ίδια κριτήρια που κρίνει τους ακροδεξιούς από άλλες χώρες. Οταν εφαρμόζει κανείς διπλά στάνταρντ, και ξεχωρίζει μία μόνο χώρα από όλες τις χώρες που έκαναν εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα ή αγώνα για την εθνική τους αποκατάσταση, και ‘τυχαίνει’ μόνο σε αυτή τη χώρα να ψάχνει να βρει ‘φασιστικά στοιχεία’ τύπου Lehi ΠΡΙΝ την ίδρυση του κράτους, τότε και αυτή η μεροληψία έχει όνομα: Αντισημιτισμός. Η Haganah εξελίχθηκε στον επίσημο στρατό του Ισραήλ, ούτε η Ιργκούν, ούτε η Lehi. Δεν λέει κανείς ότι δεν υπήρχαν ακροδεξιά και τρομοκρατικά στοιχεία ανάμεσα στους Εβραίους και στους Σιωνιστές που προσπαθούσαν για τη δημιουργία κράτους. Αλλά η γενίκευση για την Lehi, που επειδή για κάποιους μήνες νόμιζε ότι συμφέρον τους ήταν η συμπαράταξη με τους Ναζί, και το να εστιάζει κανείς μόνο σε αυτό για να βγάλει συμπεράσματα τύπου ‘Σιωνισμός = Ναζισμός’ μπορεί να γίνει μόνο από όσους είναι προκατειλημμένοι εναντίον της ύπαρξης του Ισραήλ, δηλαδή αντισημίτες.

«Το να περιγράψει κανείς τον Αδόλφο Χίτλερ σαν ‘Σιωνιστή’ είναι γελοίο και γκροτέσκο. Ο Χίτλερ αηδίαζε και εξέφραζε τον αποτροπιασμό σε οποιαδήποτε υπόνοια ότι μπορεί να έβλεπε θετικά την ίδρυση ενός εβραϊκού κράτους», λέει ο ιστορικός Antony Beevor.
https://amp.twimg.com/v/b5fbbf23-cdd6-42c6-8238-ed0298bd789f

Πρόσφατα αποχαρακτηρισμένα βρετανικά έγγραφα αποκαλύπτουν την άμεση συνεργασία Ναζί-Παλαιστινίων με κύριο στόχο τη λύση του ‘εβραϊκού προβλήματος’ στους Αγίους Τόπους ήδη από τη δεκαετία του 1930 (‘Nazis shipped arms to Palestinians: British National Archives unveil presence of Nazi SS agents in Mandatory Palestine, working closely with Palestinian leaders‘, 07/05/2006), και η συνεργασία αυτή ήταν ο λόγος που απαγορεύτηκε περαιτέρω η εβραϊκή μετανάστευση στην περιοχή. Ετσι 20.000 Εβραίοι πρόσφυγες, οι μισοί παιδιά, εγκαταλείφθηκαν στη μοίρα τους.
Τα αρχεία δείχνουν ότι η ναζιστική-αραβική συνεργασία πανικόβαλλε τη βρετανική κυβέρνηση, με αποτέλεσμα να ακυρώσει ένα σχέδιο του 1938 για να μεταφέρει στην Παλαιστίνη 20.000 Γερμανούς Εβραίους πρόσφυγες που αντιμετώπιζαν άμεσο κίνδυνο από τους Ναζί. Τα έγγραφα δείχνουν ότι κύριος λόγος ήταν ότι η απόφαση δυσαρέστησε τους Αραβες, κι έτσι η Βρετανία αποφάσισε να εγκαταλείψει τους Εβραίους πρόσφυγες στη μοίρα τους.

Εγγραφο του 1937 από τη Γερμανική Πρεσβεία της περιοχής προς τον Χίτλερ βάζει την οριστική ταφόπλακα στις ανόητες αντισιωνιστικές θεωρίες για ‘συμπόρευση Ναζισμού-Σιωνισμού’, με αφορμή της Συμφωνία Haavara, θαρρείς και οι Ναζί επιθυμήσουν την χειραφέτηση των Εβραίων

– Arabs admire our Fuhrer
«The Palestinian Arabs show on all levels a great sympathy for the new Germany and its Fuhrer, a sympathy whose value is particularly high as it is based on a purely ideological foundation», a Nazi official in Palestine wrote in a letter to Berlin in 1937. He added: «Most important for the sympathies which Arabs now feel towards Germany is their admiration for our Fuhrer, especially during the unrests, I often had an opportunity to see how far these sympathies extend. When faced with a dangerous behaviour of an Arab mass, when one said that one was German, this was already generally a free pass».
A second Nazi agent, Dr. Franz Reichart, was reported to be actively working with Palestinian Arabs by the British Criminal Investigation Division «to help coordinate Arab and German propaganda». Reichart was also head of the German Telegraphic Agency in Jerusalem.
German records show that the Nazis viewed the establishment of a Jewish state with great concern. A 1937 report from German General Consulate in Palestine said:
«The formation of a Jewish state is not in Germany’s interest because a (Jewish) Palestinian state would create additional national power bases for international Jewry such as for example the Vatican State for political Catholicism or Moscow for the Communists. Therefore, there is a German interest in strengthening the Arabs as a counter weight against such possible power growth of the Jews».

Οι νεάντερταλ συνωμοσιολόγοι αντισημίτες δεν αντιλαμβάνονται ότι ο αντισημιτισμός μας αφορά όλους. Νομίζουν ότι το μίσος για τους Εβραίους είναι κάτι θεμιτό, αν όχι και ευπρόσδεκτο, αλλά που να καταλάβουν ότι αυτός ο ρατσισμός είναι η κορωνίδα των ρατσισμών και φυσικά ο πιο δολοφονικός, ακριβώς επειδή δεν έχει να κάνει με τους Εβραίους (μόνο). Εχει να κάνει με την εξουσία του να υποβαθμίζεις μια άλλη ανθρώπινη ύπαρξη στο επίπεδο του ‘υπανθρώπου’ και άρα να δικαιολογείς την εξόντωσή του. Θυμηθείτε και τα δέκα στάδια της γενοκτονίας (Classification Symbolization Discrimination Dehumanization Organization Polarization Preparation Persecution Extermination Denial), από που άρχισαν όλα, σε όλες τις γενοκτονίες και σε όλες τις εθνοκαθάρσεις. Η άρνηση είναι το δέκατο και τελικό σχέδιο κάθε γενοκτονίας. Ούτε καν αυτό είναι σε θέση να κατανοήσουν, αλλά η συνωμοσιολογική αντίληψη είναι παρούσα σχεδόν παντού: Πιστεύουν -πως το είπαν- ότι λέει «η αναφορά στη συμφωνία της Χααβάρα έτσουξε (!) διότι ήταν απόδειξη ότι ένα μεγάλο τμήμα του σιωνισμού είχε φασιστικές ιδέες και προσφέρθηκε να συνεργαστεί και με τον Χίτλερ κατά της Αγγλίας με αντάλλαγμα την ίδρυση του Ισραήλ, και ότι είναι αυτό που εξόργισε κάποιους».

Απίστευτοι ισχυρισμοί. Οι Εβραίοι βοήθησαν τον Χίτλερ για να τους εξοντώσει!
Δεν υπάρχει περίπτωση να διαβάσει σοβαρός άνθρωπος τέτοια πράγματα και να μην σκεφτεί ότι κάποιοι τρολάρουν. Αλλά δεν τρολάρουν. Τα πιστεύουν όλα αυτά, και ακόμα ισχυρίζονται ότι δεν τρέχει τίποτα, ότι δεν είναι αντισημίτες.

Κι επειδή μιλούσαμε πριν για διπλά στάνταρντ, μπορούμε να ρωτήσουμε για την στάση των Αράβων την ίδια εποχή; Οι Βρετανοί στρατολόγησαν 21.000 Εβραίους και 8.000 Αραβες από την περιοχή.
Ας ψάξουν οι αγαπητοί ‘εγγράματοι πολιτικά’ που πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες και ας μας πουν αν οι μονάδες των Εβραίων πολέμησαν πραγματικά και είχαν πραγματικές απώλειες, και αν οι μονάδες των Αράβων, ή έστω οι 7.000 από τις 8.000 λιποτάκτησαν και γιατί.

Ας μην τους κρατάμε σε αγωνία· η υπόθεση είναι πολύ απλή: Οι Εβραίοι κατατάχτηκαν μαζικά και πολέμησαν με αυταπάρνηση στο πλευρό των Συμμάχων, έχοντας να παρουσιάσουν στο τέλος αμέτρητες απώλειες και θυσίες, ενώ οι 7.000 (από τους 8.000) Αραβες που μπήκαν στην Αγγλική Ταξιαρχία, εκπαιδεύτηκαν και πήραν όπλα, μόνο για να λιποτακτήσουν μετά, περιμένοντας τον Ρόμελ να κερδίσει για να φτάσει στη Μέση Ανατολή να ξεκάνουν μαζί τους Εβραίους.

Ας μας πουν επίσης για την δραστηριότητα του Μεγάλου Μουφτή της Ιερουσαλήμ Mohammad Amin al-Husseini, που ήταν και θείος του Γιασέρ Αραφάτ, σύμφωνα με πολλές πηγές (και αραβικές).
Ο Μουφτής, που ήταν καταζητούμενος για το φιλοναζιστικό πραξικόπημα του 1941 στο Ιράκ, που βρήκε αγάπη και θαλπωρή και συνεργάτες για να ‘σκοτώσει όλους τους απίστους’ Εβραίους; Μήπως στην αγκαλιά του Χίτλερ και του Χίμλερ και του Μουσολίνι;

 

Γράμμα του Heinrich Himmler προς τον Μεγάλο Μουφτή της Ιερουσαλήμ Mohammad Amin al-Husseini

Γράμμα του Heinrich Himmler προς τον Μεγάλο Μουφτή της Ιερουσαλήμ Mohammad Amin al-Husseini

 

Δεν μιλάμε εδώ για ‘έψαξε’ και ‘προσπάθησε’, όπως στην αποτυχημένη προσπάθεια της Lehi.

– Μιλάμε για τις συναντήσεις του επίσης με τον Adolf Eichmann ήδη από το 1937,
– για το άσυλο που του έδωσαν το 1941,
– μιλάμε για τα συντάγματα από Μουσουλμάνους που στρατολόγησε και που πολέμησαν στον Καύκασο, στη Βοσνία, στη Βόρεια Αφρική, ορισμένοι και στην Ελλάδα εναντίον του ΕΛΑΣ.
– για τα αραβικά τάγματα που οργάνωσε ο Amin al-Husseini και γυρνούσε όλη την Ευρώπη, μέχρι τη Γαλλία και την Αλγερία, για να στρατολογήσει πιστούς του Ισλάμ,
– για τη βίλα που του παραχώρησε ο Χίτλερ,
– για τον μηνιαίο μισθό των 62,500 Reichsmark που έπαιρνε από τους Ναζί,
– για το ‘Central Islamic Institute’ (‘Islamisches-Zentral Institute’) που του έφτιαξαν στο Βερολίνο το 1942, με πρώτο καλεσμένο τον Γκέμπελς και το ‘Imam school’ στο Guben, που του έφτιαξαν το 1944 οι Ρόζενμπεργκ και Γκέμπελς, με αποστολή να εκπαιδεύονται ιμάμηδες από τα SS,
– για την ραδιοφωνική εκπομπή που έκανε, με σκληρά αντισημιτικά συνθήματα και φετφάδες,
– για την επίσκεψη μαζί με τον Χίμλερ σε στρατόπεδα εξόντωσης για να δει την ‘τεχνογνωσία’ των θαλάμων αερίων και πως αυτοί θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και στην Μέση Ανατολή για να ξεφορτωθεί τους Εβραίους,
– μιλάμε για την εκπαίδευση των ιμάμηδων του στο στρατόπεδο Sachsenhausen,
– μιλάμε για τα γράμματα στον Ρίμπεντροπ να μην στείλει 10.000 Εβραίους σε μια περίπτωση, 4.000 για ανταλλαγή με Γερμανούς στρατιώτες σε άλλη, μιλάμε για την άρνησή του να δεχτεί 500 παιδάκια Εβραίων από τη Ρουμανία, γεγονότα που οδήγησαν στον αφανισμό όλων αυτών των ανθρώπων.
– για το γεγονός πως μετά τον πόλεμο ήταν καταζητούμενος σαν δωσίλογος και συνεργάτης των Ναζί και υπεύθυνος για εγκλήματα πολέμου και για άλλα πολλά.

Ο ίδιος του τα έχει πει στο βιβλίο του, δεν είναι μυστικό.

 Το εξώφυλλο του βιβλίου του Μεγάλου Μουφτή της Ιερουσαλήμ Mohammad Amin al-Husseini

Το εξώφυλλο του βιβλίου του Μεγάλου Μουφτή της Ιερουσαλήμ Mohammad Amin al-Husseini

 

Το τηλεγράφημα του Χίμλερ στον Μουφτή: «Μέχρι την τελική νίκη ενάντια στον Παγκόσμιο Εβραϊσμό!»

Πρόσφατα ήρθε στη δημοσιότητα ένα ντοκουμέντο που πολλοί το έψαχναν επί 74 χρόνια: Το τηλεγράφημα του Χίμλερ στον Μουφτή, Νοέμβριος 1943, με την ευκαιρία της επετείου της Διακήρυξης Μπάλφουρ. Γνωρίζαμε την ύπαρξή του και το νόημα όσων έλεγε, αλλά είναι αλλιώς να τα διαβάζεις επί λέξει:

«To the Grand Mufti Amin al-Husseini
The great Nazi-socialist movement of Great Germany has, from its inception, rebuffed its struggle against world Jewry.
For this reason, it closely follows the struggle of the freedom-loving Arabs – especially in Palestine – against the Jewish invaders.
The common recognition of the enemy, and the joint struggle against it, are what form the solid foundation between Germany and the freedom-loving Muslims all over the world.
In this spirit, I am happy to wish you the anniversary of the Balfour Declaration, warm wishes for your continued struggle until the great victory.

SS Commander in the Reich, Heinrich Himmler»

Το τηλεγράφημα του Χίμλερ στον Μουφτή: «Μέχρι την τελική νίκη ενάντια στον Παγκόσμιο Εβραϊσμό!», 02/11/1943

Το τηλεγράφημα του Χίμλερ στον Μουφτή: «Μέχρι την τελική νίκη ενάντια στον Παγκόσμιο Εβραϊσμό!», 02/11/1943

02/11/1943: «Μέχρι την τελική νίκη ενάντια στον Παγκόσμιο Εβραϊσμό!»: Το τηλεγράφημα του Χίμλερ στον Μουφτή.

02/11/1943: «Μέχρι την τελική νίκη ενάντια στον Παγκόσμιο Εβραϊσμό!»: Το τηλεγράφημα του Χίμλερ στον Μουφτή.

 

– Exposed: SS Commander Heinrich Himmler’s Warm Wishes to Mufti Haj Amin al-Husseini
http://web.nli.org.il/sites/NLI/English/library/reading_corner/Pages/Himmler.aspx

– First exposure: telegram sent by SS commander Heinrich Himmler to Mufti Haj Amin al-Husseini
http://www.timesofisrael.com/in-rediscovered-telegram-himmler-offers-jerusalems-mufti-help-against-jewish-intruders/

«In a rare 1943 document in the archives of the National Library, Himmler wishes the Mufti: ‘Warm wishes for your continued struggle against the Jewish invaders until the great victory‘.
Believed to have been sent in 1943, it contains a promise by Hitler’s deputy to Haj Amin al-Husseini that the German Reich will stand behind the Arabs of Palestine and support their struggle against ‘Jewish intruders.’
Published on the library website on Wednesday, the telegraph notes that the struggle against world Jewry has been a principle of the German National Socialists from the start, and that the regime has always followed ‘with particular sympathy,’ the struggle of ‘freedom-loving Arabs,’ especially those in Palestine battling the Jews.
‘The joint recognition of the enemy and the struggle together against it are what build the solid basis between the National Socialists of Greater Germany and freedom-loving Muslims of the world,’ Himmler wrote.
The telegram concludes with the SS chief sending the mufti his warm greetings on the ‘unhappy’ anniversary of the Balfour Declaration and best wishes for the continuation of the struggle».

Κι ο Μουφτής ‘αντισιωνιστής’ ήτανε, όχι αντισημίτης.

Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι κανένας Αραβας στη δεκαετία του 1940 δεν θα έλεγε ποτέ ότι ήταν μόνο «εναντίον των σιωνιστών», και όχι εναντίον των Εβραίων. Η μεγάλη αγάπη και στοργή των Ναζί για τον Μεγάλο Μουφτή και τους Αραβες οφειλόταν σε έναν μόνο παράγοντα: το μίσος και την απέχθεια για τους Εβραίους.
Η γλώσσα αυτής της επιστολής του 1943 είναι πανομοιότυπη με τη γλώσσα που χρησιμοποιείται στα αραβικά μέσα ενημέρωσης μέχρι και τώρα που μιλάμε, λένε τα ίδια ακριβώς πράγματα με την ίδια ακριβώς φρασεολογία, «οι Εβραίοι σφετεριστές στη γη του Ισραήλ» κ.ο.κ.

Ο χιτλερικός Μουφτής Haj Amin al-Husseini, ο φίλος, συνεργός, προστατευόμενος και στρατολόγος του Χίτλερ, τιμάται σαν εθνικός ήρωας από την Παλαιστινιακή Αρχή, ότι το όνομά του δίνεται τιμητικά σε μνημεία και σχολεία, βλ. ‘Palestinian Authority schools named after terrorists and Nazi collaborators‘, 18/05/2017. Διακρίνεται στις φωτογραφίες, πάντα με εκλεκτή παρέα: Γερμανοί αξιωματικοί, και ενώ επιθεωρεί στρατόπεδο συγκέντρωσης, μαζί με τον Κροάτη Ουστάσι Mile Budak, τον Ιρακινό δωσίλογο χιτλερικό πολιτικό Rashid Ali al-Gaylani, τον Γερμανό πρεσβευτή στο Ιράκ Fritz Grobba, και τον Αυστριακό πολιτικό και Ναζί Arthur Seyss-Inquart.

Και φυσικά, ήταν και το μεγάλο επίτευγμα του Μουφτή, οι ‘Ελεύθερες Αραβικές Λεγεώνες‘ (‘Legion Freies Arabien’) όπως οι μονάδες Deutsche-Arabische Lehr Abteilung και Deutsche-Arabische Bataillon Nr 845, που τμήματά τους ήρθαν κι εδώ στην Ελλάδα. Από τη μια πλευρά ήταν λ.χ. η μονάδα του Λάκη Σάντα με αρκετούς Εβραίους, λ.χ. τον Αρούχ ή ο Εβραίος Εντι Μάγιερς, (που, συμβολικό παιχνίδι της τύχης, είχε σαν στρατιώτες-βοηθούς του δύο μουσουλμάνους, και μάλιστα Τουρκοκύπριους και) στην ανατίναξη της γέφυρας του Ασωπού, είχε μαζί του έναν ‘Παλαιστίνιο’, δηλαδή Εβραίο της Παλαιστίνης, τον Γιούρι, -κι από την άλλη οι Αραβες του Μουφτή.

Αφού λοιπόν, αποφεύγετε να τα ‘θυμάστε’ όλα αυτά, μην παραξενευτείτε αν βρεθεί κάποιος να σας θυμίσει ότι οι πραγματικοί συνεχιστές κάποιων ναζιστικών δοξασιών που κρύβονται πίσω απ’ τη σβάστικα, και όλοι όσοι προωθούν παρόμοιες αντισημιτικές χυδαιότητες σήμερα, είναι κάποιοι άλλοι, και πάντως όχι οι Εβραίοι και η συλλογική του έκφραση, το Ισραήλ. Αυτά όλα επιζούν σήμερα στον λόγο κάποιων που υποστηρίζετε άνευ όρων, εσείς οι αντισημίτες που πιστεύετε ότι δεν είστε αντισημίτες. Μπορεί να έχουμε συνηθίσει πλέον στην παρομοίωση ‘Ισραήλ, το ναζιστικό κράτος-τρομοκράτης’, αλλά ίσως ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε πιο προσεκτικά και να δούμε κατάματα τις ναζιστικές συλλογιστικές, και που επιζούν αυτές σήμερα.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Οι Ελεύθερες Αραβικές Λεγεώνες (Legion Freies Arabien), δημιούργημα του Μεγάλου Μουφτή της Ιερουσαλήμ Mohammad Amin al-Husseini. Φωτογραφίες από τις μέρες τους στην Ελλάδα.

Ας δούμε μια σειρά από σημαντικά για την πορεία του σύγχρονου κόσμου θέματα, και ας δούμε που αυτά καλλιεργούνται και που απαγορεύονται ή αποθαρρύνονται.

Διαβάστε μια σειρά χαρακτηριστικά, που άνετα θα μπορούσαν να μπουν κάτω από την ετικέτα ‘τι μισώ στα SS’:

– Το μίσος για τη δυτικού τύπου δημοκρατία.
– Η απέχθεια για την ισονομία και τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές καθολικές αρχές του ουμανισμού
– Η ανοχή στη διαφορετικότητα,
– Η ‘αποανθρωποποίηση’ του ‘άλλου’ και του διαφορετικού και ο υποβιβασμός του απέναντι στο επίπεδο του ‘υπανθρώπου’, άρα εκεί κοντά που άνετα θα μπορούσαν κάποιοι να θεωρήσουν λύση την εξόντωσή του.
– Το μίσος και η αδιαφορία για τη ζωή.
– Οι θεωρίες συνωμοσίας.
– Η έννοια της ‘καθαρότητας’
– Τέλος, η λατρεία του θανάτου σαν απόλυτη ‘ιδέα’ και του ένδοξου θανάτου για ιερό σκοπό σαν το απόλυτο ‘ιδανικό’, βλέπε μυθολογία των SS κ.λπ.

Νομίζετε ότι διαβασατε μια λίστα ‘τι μισώ στα SS’;
Πολύ πιθανόν, αλλά ταυτόχρονα διαβάσατε τη λίστα ‘τι πρεσβεύει η Χαμάς’.

Που βρίσκονται αυτά; Βρίσκονται στο εκπαιδευτικό σύστημα του Ισραήλ, λ.χ.; Μήπως στα media της χώρας; Στη Βουλή του;
Μάλλον όχι.
Κοιτάξτε στην άλλη πλευρά, καλύτερα.
Αυτά μαθαίνουν οι Παλαιστίνιοι στα παιδιά τους στα σχολεία, αυτά δείχνει όλη μέρα η τηλεόρασή τους και όλα τους τα ΜΜΕ, αυτά δείχνει το Pallywood (το παλαιστινιακό Χόλιγουντ), αυτά υπάρχουν στα σχολικά βιβλία, αυτά διακινούν στις παιδικές εκπομπές στην τηλεόραση. Και διασκεδαζουν με βίντεο-κλιπ ‘Τι ωραία που ανατινάζεται η οροφή του λεωφορείου μαζί με τους Εβραίους‘. Και βάζουν τα παιδιά τους να αποκαλούν το Ολοκαύτωμα ‘ψέμα‘.

Αλλωστε, η κληρονομιά του συνεργάτη και στρατολόγου του Χίτλερ μουφτή Haj Amin El-Husseini, που εκεί κατέφυγε μετά τον πόλεμο, όντας καταζητούμενος, είναι παρούσα και μάλιστα πολύ έντονη και ισχυρή: Τότε ήταν που στα κηρύγματά του έλεγε για τους Εβραίους πως είναι «διαβόητοι και πασίγνωστοι για τη δολιότητα, την εξαπάτηση, την ψευδολογία, τη διαστρέβλωση και τη σκληρότητα απέναντι σε όλους, και για όλες αυτές τους τις ιδιότητες το ευγενές μας Κοράνι μας παρέχει την ισχυρότερη μαρτυρία εναντίον τους», και οραματιζόταν ακόμη να τους εξοντώσει όλους διακηρύσσοντας «Τίποτα άλλο εκτός από το σπαθί δεν θα αποφασίσει το μέλλον αυτής της χώρας. Μόνο το σπαθί», ενώ μιλούσε και για ‘οριστική λύση’ (‘endgultige Losung’) στο ‘εβραϊκό πρόβλημα’. Στην ομιλία του το 1943, στο Ισλαμικό Κέντρο που του έφτιαξαν οι Ναζί είχε καλέσει τον μουσουλμανικό κόσμο να ακολουθήσει το παράδειγμα των Ναζί στην αντιμετώπιση των Εβραίων, αφού:

«Οι Ναζί βρήκαν τον τρόπο για να σώσουν τον κόσμο από την εβραϊκή διαβολικότητα και από το κακό που κάνουν οι Εβραίοι. Εχουν εντοπίσει με μεγάλη ακρίβεια κάθε Εβραίο που ζει ανάμεσά μας, και είναι αποφασιμένοι να δώσουν μια οριστική λύση στην εβραϊκή απειλή, προκειμένου να εξαλειφθεί η κακομεταχείριση των ανθρώπων από τα χέρια των Εβραίων, και να απαλλαγεί ο κόσμος απ’ την εβραϊκή κακία. Είναι καθήκον όλων των μουσουλμάνων, γενικά, και των Αράβων, ειδικότερα, να εξαλείψουν την εβραϊκή παρουσία και να απαλλαγούν από όλους τους Εβραίους στις χώρες του Μωάμεθ και των Αράβων. Η Γερμανία είναι ο σύμμαχός μας σε αυτό τον αγώνα εναντίον του κοινού εχθρού που καταπίεσε τους Αραβες και τους Μωαμεθανούς στις χώρες μας και αγωνίζεται μαζί μας για αυτόν τον ιερό σκοπό. Η Γερμανία γνωρίζει σαφέστατα την εβραϊκή απειλή και ξέρει καλά τους Εβραίους γι’ αυτό που είναι και γι’ αυτά που κάνουν, και αποφάσισε να βρει μια οριστική λύση [endgultige Losung] για τον εβραϊκό κίνδυνο, μια λύση που θα εξαλείψει για πάντα τη μάστιγα που οι Εβραίοι αντιπροσωπεύουν στον κόσμο».

Αυτά τα ίδια ακριβώς ακούγονται και σήμερα στη Γάζα και στη Δυτική Οχθη, αλλά οι μόνοι που δεν το πήραν είδηση ακόμη είναι τα ‘Καράβια για τη Γάζα’. Οπως λ.χ., πέρα από το αντιεβραϊκό μίσος, το μίσος για τη δυτικού τύπου δημοκρατία, ή την απέχθεια για την ισονομία και τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις αρχές του ουμανισμού, ή την ανοχή στη διαφορετικότητα, ή την λατρεία του θανάτου σαν την απόλυτη ‘ιδέα’ και του ένδοξου θανάτου για ιερό σκοπό σαν το απόλυτο ‘ιδανικό’, ή το μίσος για τη ζωή, ή, τέλος, τις θεωρίες συνωμοσίας -αυτά όλα ήταν κοινά-, το σημαντικό είναι ότι ο λόγος των τρομοκρατών του ISIS, του Οσάμα Μπιν Λάντεν, της Χαμάς και της Χεζμπολάχ, και ο λόγος του χιτλερικού Μουφτή της Ιερουσαλήμ και του σημερινού Μουφτή της Παλαιστινιακής Αρχής ταυτίζονται απόλυτα με το λόγο του Άιχμαν, του Γκέμπελς και του Χίμλερ όταν μιλάνε για Εβραίους, και η αλήθεια είναι ότι οι διαφορές τους είναι αμελητέες, για οποιονδήποτε αντικειμενικό παρατηρητή.

Ο γενοκτονικός αντισημιτισμός του ισλαμισμού, σαν πολιτικό πρόγραμμα και ιδεολογία, προηγήθηκε, βέβαια, των επαφών των Αράβων με τους Ναζί. Αλλά η δεκαετία του 1930 ήταν μια χρυσή εποχή και για τα δύο ‘κινήματα’. Παράδειγμα:

«Ημασταν ρατσιστές. Θαυμάζαμε τους Ναζί. Είχαμε γοητευτεί και είχαμε βυθιστεί στην ανάγνωση της ναζιστικής βιβλιοπαραγωγής και των χιτλερικών βιβλίων. Θαυμάζαμε την πηγή της σκέψης του ναζισμού. Ημασταν οι πρώτοι που σκεφτήκαμε να εκδόσουμε μια μετάφραση του ‘Mein Kampf’. Οποιος τυχόν ζούσε εκείνη την εποχή στη Δαμασκό, σίγουρα θα είχε γίνει μάρτυρας της αγάπης του αραβικού λαού και του αραβικού εναγκαλισμού στον ναζισμό, επειδή ο ναζισμός ήταν η δύναμη που θα μπορούσε να χρησιμεύσει σε εμάς τους Αραβες για να εξοντώσουμε τους μισητούς απίστους Εβραίους. Η τεράστια δύναμη που εξέπεμπε ο ναζισμός ήταν ο οδηγός μας για την Νίκη εναντίον των Εβραίων».
– [Sami al Jundi, ηγέτης και ένας από τους ιδρυτές του κυβερνώντος συριακού κόμματος Μπάαθ, Βηρυτός, 1961, από το βιβλίο του B. Lewis, ‘Semites and Anti-Semites’. σσ 147-148].

Αλλά και στις επίσημες συγκεντρώσεις της Φατάχ, παρουσία του Αραφάτ παλαιότερα και του Αμπάς τώρα, ο Μεγάλος Μουφτής τους διακηρύσσει ότι «το καθήκον κάθε Παλαιστίνιου και κάθε μουσουλμάνου να γενοκτονήσει τους Εβραίους πίθηκους και γουρούνια μέχρι ενός».
Ο τωρινός Μουφτής της Ιερουσαλήμ, δηλαδή η ανώτατη θρησκευτική αρχή, στα αχνάρια του γνωστού χιτλερικού Μουφτή, σε επίσημη εκδήλωση της Παλαιστινιακής Αρχής:
«Το πεπρωμένο των Μουσουλμάνων είναι να σκοτώσουν όλους τους Εβραίους. Η ανάσταση θα έρθει μόνο αφού οι Εβραίοι εξοντωθούν από τους μουσουλμάνους», ενώ ο συντονιστής στην εκδήλωση της Παλαιστινιακής Αρχής-Φατάχ προλογίζει «Ο πόλεμός μας με τους απογόνους των πιθήκων και των χοίρων (δηλαδή των Εβραίων) είναι ένας πόλεμος θρησκείας και πίστης».

«Σε όλη την ιστορία, ο Αλλάχ έχει επιβάλει στους Εβραίους ανθρώπους που τους τιμωρούσαν για τη διαφθορά τους. Η τελευταία τιμωρία διαπράχθηκε από τον Χίτλερ. Ο Αλλάχ, με όλα τα μέσα του και με όλα τα πράγματα που έκανε στους Εβραίους -παρόλο που υπερβάλλουν σε αυτό το ζήτημα- κατόρθωσε να τους βάλει στη θέση τους. Αυτή ήταν η θεία τιμωρία για τους Εβραίους. Με τη βοήθεια του Αλλάχ, η επόμενη και τελευταία τιμωρία των Εβραίων θα γίνει από τα χέρια τα δικά μας, από χέρια πιστών. Ω Αλλάχ, μην αφήνεις ούτε έναν Εβραίο. Αγαπάτε τον Αλλάχ, μετρήστε τους Εβραίους γύρω σας, και σκοτώστε τους όλους, μέχρι το τελευταίο».
[Sheik Yusuf Qaradawi, Al-Jazeera, Ιανουάριος 2009]

Σήμερα, το γεγονός ότι η Παλαιστινιακή Αρχή εξουσιοδοτεί ρητά τη διάδοση της έκδοσης του Mein Kampf του 1999, με τον επίσημο Παλαιστίνιο μεταφραστή του να δηλώνει ανοιχτά στον πρόλογο του βιβλίου ότι «ο Χίτλερ ήταν ένας από τους λίγους μεγάλους άντρες στην ιστορία και ότι ο εθνικοσοσιαλισμός δεν πέθανε με τον ιδρυτή του» θα πρέπει να ανησυχεί ιδιαιτέρως τους ‘αντισιωνιστές’ αυτού του κόσμου.

Διαβάστε σχετικά:

– Michael Mallmann and Martin Cuppers, Nazi Palestine: The Plans for the Extermination of the Jews in Palestine, translated by Krista Smith, Enigma Books, 2010
– Wolfgang Schwanitz – Amin al-Husaini and the Holocaust What Did the Grand Mufti Know [2008-05-08-World Politics Review Exclusive] [English Webversion] [2008]
– Barry Rubin & Wolfgang Schwanitz – Nazis, Islamists and the Making of the Modern Middle East [Yale University Press 2014]
– Klaus-Michael Mallmann & Martin Cuppers – Elimination of the Jewish National Home in Palestine The Einsatzkommando of the Panzer Army Africa 1942 [2007-07-01-Yad Vashem Studies-ΤΧ#035.1-ΣΕΛ-111-142 [Yad Vashem 2007]
– David Patterson, Nazis, Jihadists, and Jew Hatred, Flashpoint 34, 30/09/2016
– Samuel Miner, Planning the Holocaust in the Middle East: Nazi Designs to Bomb Jewish Cities in Palestine, 08/12/2016
Facts About the Grand Mufti and the Nazis: A Backgrounder of the Nazi Activities in North Africa and the Middle East During the Era of the Holocaust including An Overview of the Arab World Leader: Amin Al-Hussein, the Grand Mufti of Jerusalem and his Connection with the Third Reich, International Sephardic Leadership Council, 2006
How the Mufti of Jerusalem Created the Permanent Problem of Palestinian Violence, Tower, 2015
– Herbert Eiteneier, The Nazi-Islamist Connection, Jewish Political Studies Review 18:1-2, Spring 2006
– Jeffrey Herf, Hitler and the Nazis’ Anti-Zionism, Fathom, Spring 2017

– Ομιλία του Μουφτή το 1943, στο Ισλαμικό Κέντρο που του έφτιαξαν οι Ναζί, όταν είχε καλέσει τον μουσουλμανικό κόσμο να ακολουθήσει το παράδειγμα των Ναζί στην αντιμετώπιση των Εβραίων

Islam and Nazi Germany
Hitler’s Muslim Waffen SS Nazis Praying

Αλλος ένας θαυμαστής του Χίτλερ. Ο Awni Bey Abdel-Hadi, εδώ σε συνομιλίες το 1937 με το 'Voelkischer Beobachter'. Ιδρυτής και πρόεδρος του πρώτου 'κανονικού' παλαιστινιακού κόμματος, πιο πριν γραμματέας του βασιλιά του Ιράκ και σύμβουλος του βασιλιά της Ιορδανίας, αργότερα μέλος της All-Palestine Government, της συμβολικής παλαιστινιακής κυβέρνησης 1948-1959, που βρισκόταν υπό την προστασία και τον έλεγχο της Αιγύπτου, και είχε την αναγνώριση όλων των κρατών της Αραβικής Λίγκας πλην της Ιορδανίας. Αργότερα έγινε υπουργός της Ιορδανίας, πρεσβευτής της στην Αίγυπτο, αλλά και στέλεχος του αιγυπτιακού κράτους, ξανά μετά γερουσιαστής στην Ιορδανία και πρόεδρος επιτροπής της Αραβικής Λίγκας. Αν μπερδευτήκατε, δεν πειράζει -έτσι ήταν όλοι οι 'Παλαιστίνιοι Αραβες' τότε, πρώτα Αραβες και μετά Παλαιστίνιοι, όταν χρειαζόταν.

Αλλος ένας θαυμαστής του Χίτλερ. Ο Awni Bey Abdel-Hadi, εδώ σε συνομιλίες το 1937 με το ‘Voelkischer Beobachter’. Ιδρυτής και πρόεδρος του πρώτου ‘κανονικού’ παλαιστινιακού κόμματος, πιο πριν γραμματέας του βασιλιά του Ιράκ και σύμβουλος του βασιλιά της Ιορδανίας, αργότερα μέλος της All-Palestine Government, της συμβολικής παλαιστινιακής κυβέρνησης 1948-1959, που βρισκόταν υπό την προστασία και τον έλεγχο της Αιγύπτου, και είχε την αναγνώριση όλων των κρατών της Αραβικής Λίγκας πλην της Ιορδανίας. Αργότερα έγινε υπουργός της Ιορδανίας, πρεσβευτής της στην Αίγυπτο, αλλά και στέλεχος του αιγυπτιακού κράτους, ξανά μετά γερουσιαστής στην Ιορδανία και πρόεδρος επιτροπής της Αραβικής Λίγκας. Αν μπερδευτήκατε, δεν πειράζει -έτσι ήταν όλοι οι ‘Παλαιστίνιοι Αραβες’ τότε, πρώτα Αραβες και μετά Παλαιστίνιοι, όταν χρειαζόταν.

 

Αν εσείς δεν μπορείτε να προσέξετε ότι γύρω μας υπάρχουν πολλοί που γλιστράνε όλοι πολύ εύκολα στον αντισημιτισμό, και μάλιστα με πολλούς τρόπους και με πολλά είδη αντισημιτισμού, θυμηθείτε έστω, ότι η χαρά του φανατικού είναι να υπάρχει ένας εξίσου φανατικός στην άλλη πλευρά. Οι εθνικισμοί και οι φανατισμοί και οι φασιστικές νοοτροπίες αλληλοτροφοδοτούνται.
Κι έτσι απέναντι στη Χαμάς και στην Χεζμπολάχ που φανατίζουν τον κόσμο τους και τον στέλνουν να σκοτωθεί παίρνοντας μαζί εβραϊκές ζωές αθώων, τι καλύτερο από το να υπάρχουν φανατικοί της άλλης πλευράς που δεν πιστεύουν στη λύση των δύο κρατών, και η μεγαλύτερη παραχώρηση που μπορούν να κάνουν είναι να αφήσουν μικρούς θύλακες κάτω από την επίβλεψη του ισραηλινού κράτους για να ζουν οι Παλαιστίνιοι. Κανείς δεν ξέρει, αν στην περίπτωση που δεν υπήρχε ισλαμική τρομοκρατία και ιερή τζιχάντ, αν το όνειρο κάποιων θα ήταν και πάλι να χτιστεί το τείχος των πολλών εκατοντάδων χιλιομέτρων, περιμετρικά σε όλο το Ισραήλ και πως ακριβώς θα αντιμετώπιζαν τους Αραβες.

Η Ιστορία, όμως, έχει αποδείξει ότι οι Εβραίοι και το Ισραήλ προσφέρουν εδώ και έναν αιώνα κλάδο ειρήνης στους Αραβες, κι εκείνοι μονίμως τον απορρίπτουν.

Η Χαμάς θα εξακολουθεί να βρίσκει τρόπο να φτιάχνει κι άλλα τούνελ, και η Χεζμπολάχ θα εξακολουθεί να συγκεντρώνει πυραύλους μέσου και μεγάλου βεληνεκούς στα σύνορα με το Λίβανο, για να αποφασίσει να τους εκτοξεύσει όποτε εκτραχυνθεί η κατάσταση, προς όφελος πάντα των ίδιων φανατικών. Ο στόχος των Αράβων δεν είναι η συμβίωση. Είναι να φύγουν εντελώς οι Εβραίοι από τη γη του Αλλάχ.

Αντικειμενικά, ο ισχυρισμός ότι οι Παλαιστίνιοι Αραβες ήταν κάποιοι αθώοι παρευρισκόμενοι που μπλέχτηκαν στα γρανάζια της Ιστορίας, αγνοεί τα γεγονότα: Οι πλευρές της σύγκρουσης δεν ήταν δύο αντίπαλες αυτοκρατορίες (ή χαλιφάτα), δεν ήταν δύο αντίπαλα κράτη, δεν ήταν καν δύο αντίπαλοι στρατοί.
Ηταν από τη μια τα απομεινάρια των επιζώντων του Ολοκαυτώματος, μόλις 600.000, φτωχοί άνθρωποι, γυναίκες παιδιά, γέροι, χωρίς όπλα και προμήθειες. Και απέναντί τους ήταν οι σύγχρονοι και πλήρως εξοπλισμένοι στρατοί πέντε τουλάχιστον κρατών συν οι ντόπιοι, συν οι εθελοντές που κατέφθαναν από τρίτες αραβικές και μουσουλμανικές χώρες.
Ηταν μια σύγκρουση ανάμεσα στους αμυνόμενους Εβραίους και στην πλευρά που ήταν υπεύθυνη για την έναρξη του πολέμου, επειδή έτσι τους είπε ο Προφήτης τους, και επειδή δεν μπορούσαν να δεχτούν δίπλα τους τον χειραφετημένο Εβραίο που αποφασίζει μετά από 13 αιώνες να σηκώσει το ανάστημά του και να πάψει να ζει σαν dhimmi, υποτελής μέσω λύτρων, κάτω από την κυριαρχία του Αραβα μουσουλμάνου αφέντη.
Με τη δική τους συμπεριφορά, οι Παλαιστίνιοι ανέλαβαν πλήρως την ευθύνη και τον ρόλο του επιτιθέμενου εισβολέα, ακυρώνοντας από τότε κάθε ισχυρισμό ότι είναι θύματα κάποιου ιστορικού ατυχήματος.

Ας μην αντιστρέφουν, λοιπόν, οι ‘αντισιωνιστές’, πλήρως την πραγματικότητα, μιλώντας για γενοκτονικές διαθέσεις των Ισραηλινών, ενώ η αλήθεια είναι ότι κάλεσμα για γενοκτονία των Εβραίων υπάρχει από την πλευρά των Αράβων Παλαιστινίων εδώ και σχεδόν έναν αιώνα, από την εποχή του Α’ΠΠ μέχρι τώρα που μιλάμε.

Πρόκειται για την ίδια στρατηγική που συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας:

«Δεν θέλουμε Εβραίους δίπλα μας, σε οποιαδήποτε σύνορα, και σε οποιαδήποτε μορφή κράτους. Οι Εβραίοι είναι άπιστοι, δηλαδή υπάνθρωποι, ο προφήτης τους μισούσε και μας παράγγειλε να τους εξοντώσουμε μέχρι ενός, αλλιώς δεν θα έρθει η Μέρα της Κρίσης, και το χρέος μας είναι να τους εξαφανίσουμε»

Αυτός ο στρατηγικός στόχος παίρνει διάφορες μορφές τακτικής. Την πιο πρόσφατη, την οποία γνωρίζετε από την δεκαετία του 1960 και μετά με το όνομα ‘απελευθέρωση της Παλαιστίνης‘, την υιοθέτησαν επειδή δεν μπόρεσαν να εξοντώσουν τους Εβραίους, παρά τους διαδοχικούς πολέμους. Ετσι σήμερα βρισκόμαστε σε ένα άλλο σχέδιο εκδίωξης και εξόντωσης των Εβραίων, στο ‘σχέδιο των φάσεων’, δηλαδή μικρά βήματα κάθε φορά, που θα επιτρέψουν στους Αραβες γενοκτόνους να δημιουργήσουν βάσεις για επιθέσεις, και με συνεχή πόλεμο φθοράς, τρομοκρατία και βέβαια πόλεμο προπαγάνδας για τους δυτικούς ηλίθιους, να καταφέρουν κάποτε να κάνουν πραγματικότητα το μεγάλο τους όνειρο:
Μια Μέση Ανατολή Judenrein, όπως ακριβώς είναι σήμερα ‘καθαρά από Εβραίους’ και όλα τα μεσανατολικά κράτη.

Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, ότι στην πραγματικότητα, είναι η άρνηση των Αράβων μουσουλμάνων να επιτρέψουν στους υπανθρώπους Εβραίους να υπάρξουν δίπλα τους. Στόχος είναι η εκδίωξη των Εβραίων ‘με όλα τα μέσα’, δηλαδή και με το μέσο της εξόντωσης.
Γιατί;
Διότι, όπως το λέει η προσφιλής μας Χαμάς στον επίσημο ιδρυτικό γενοκτονικό Καταστατικό Χάρτη της (που άρθρα του είναι αντιγραφή από τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών, λέξη προς λέξη), ‘επειδή η καταστροφή του εβραϊκού κράτους είναι η εντολή του Αλλάχ’.

Οι σημερινοί, πάντως, Αραβες που αποτελούν το περίπου 20% του πληθυσμού του Ισραήλ ούτε που θέλουν ν’ ακούσουν να γίνουν πολίτες της Παλαιστινιακής Αρχής. Τρελοί είναι οι άνθρωποι; Η διαφθορά και η κλεπτοκρατία στο καθεστώς Φατάχ και Χαμάς, ούτε που μπορούμε να φανταστούμε πόσο μεγάλη είναι. Υπάρχουν παραδείγματα πολλά. Και τι απαρτχάιντ είναι αυτό, με ίσα δικαιώματα και δικαίωμα ψήφου; Που όλα τα τελευταία χρόνια, σε όλες τις δημοσκοπήσεις, το 20% των Αράβων πολιτών του Ισραήλ που ζουν μέσα στο Ισραήλ απαντούν σε ποσοστά 75% έως 90% ότι επιθυμούν να ζουν στο Ισραήλ και όχι στα κατεχόμενα και ότι τρέμουν στην ιδέα να βρεθούν κάτω από την κυριαρχία των φανατικών της Χαμάς και της Φατάχ.

The Livingstone Formulation

Αρκετά, όμως, με το μάθημα ιστορίας. Η ‘κατηγορία’ ήταν πως αποκαλέσαμε κάποιους αριστεροί αντισημίτες με το όνομά τους, δηλαδή ‘αριστερούς αντισημίτες’. Προσέξτε, παρακαλώ, ένα τελευταίο σημείο, που αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας το γεγονός πως μιλάμε για φανατικούς αμετανόητους αντισημίτες, τιμή τους και καμάρι τους.

Το να αποκαλείς κάποιον ‘ρατσιστή’ είναι βαριά κατηγορία και προκαλεί πάντα αντιδράσεις: Ο ‘κατηγορούμενος’ θα σου ζητήσει τον λόγο και θα σου πει ‘πες μου γιατί είμαι ρατσιστής, δείξε μου τις αποδείξεις σου’. Αυτό συμβαίνει πάντα, και δικαιολογημένα, όταν το ρατσιστικό σχόλιο είναι ομοφοβικό, σεξιστικό, αντιμεταναστευτικό, ισλαμοφοβικό, ‘fatophobia’ κ.λπ. Οταν δηλαδή το θύμα είναι γκέη, γυναίκα, μετανάστης, μουσουλμάνος κ.λπ. Μόνο σε μία περίπτωση ο ρατσιστής δεν εστιάζει στην ‘κατηγορία’ αλλά απαντάει με εντελώς διαφορετικό τρόπο: Οταν ο ρατσιστής είναι αντισημίτης.
Τότε, είναι σχεδόν βέβαια ότι θα πει πρώτα κάτι σαν:

– Ο αντισημιτισμός, λένε, είναι μια κατηγορία που αποδίδουν οι σιωνιστές σε όσους είναι αντισιωνιστές.

Ή αλλιώς:

– Οι κακοί ‘σιωνιστές’ επιχειρούν να στιγματίσουν με την κατηγορία του αντισημιτισμού τους ‘καλούς αντισιωνιστές’
[Σ.Σ.: συγγνώμη για τα πολλά εισαγωγικά αλλά δεν αποδίδεται αλλιώς -τα νοήματα είναι πολύ λεπτά].

Και αμέσως μετά, 9 στις 10 περιπτώσεις, ο αντισημίτης θα κατηγορήσει αυτόν που του επισήμανε το ρατσιστικό σχόλιο πως είναι ‘σιώνι’ ή με κάποια παρόμοια υβριστική και συκοφαντική λέξη. Δηλαδή, όπως είπαμε στην αρχή, πράκτορας, ενεργούμενο, πληρωμένοι του σιωνισμού κ.λπ. Αν σας συμβεί αυτό, τότε δεν χρειάζεται μετά να έχετε την παραμικρή αμφιβολία: Ο άνθρωπος σας είναι πορωμένος, συνειδητός, φανατικός αντισημίτης.

Διότι ο εν λόγω ρατσιστής,

– αποφεύγει να συζητήσει με τον ‘κατήγορό’ του τους λόγους της ‘κατηγορίας’, λ.χ. ‘γιατί με λες αντισημίτη, πρέπει να μου το αποδείξεις αυτό, πάμε στον ορισμό να δούμε τι αντισημιτικό είπα’
– δεν ασχολείται με την ουσία του αντισημιτικού του σχολίου, ούτε με καλή πίστη δοκιμάζει να μπει σε διάλογο για να αποδείξει ότι έχει δίκιο
– αντιθέτως, τα διαγράφει όλα και πηγαίνει κατευθείαν σε μια θεωρία συνωμοσίας, δηλαδή στο «με κατηγορείς για αντισημίτη διότι αυτό κάνουν πάντα οι Εβραίοι και οι ‘σιωνιστές’, προσπαθούν να φιμώσουν την αντίθετη φωνή με την κατηγορία του αντισημιτσμού»
– ταυτοχρόνως, προσπαθεί να απαξιώσει τον συνομιλητή του, να τον παρουσιάσει όχι σαν κάποιον ειλικρινή αντιρατσιστή που δεν θέλει να ακούγονται ρατσιστικά αντιεβραϊκά σχόλια, αλλά σαν κάποιον που συμμετέχει σε κάποιο σκοτεινό, κρυφό σχέδιο, για να υποστηρίξει τα ‘σιωνιστικά συμφέροντα’, σαν κάποιον εξ ορισμού ψεύτη και δολοπλόκο απέναντι στους τίμιους και καθόλου ρατσιστές ‘αντισιωνιστές’.

Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται ‘The Livingstone Formulation‘, προέρχεται ευθέως από την ‘λογική’ των Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών (Εβραίοι που συνωμοτούν για κυριαρχία και έλεγχο και βρίσκονται πίσω από κάθε συνωμοσία) και θα έχουμε την ευκαιρία να πούμε περισσότερα γι’ αυτό το πολύ βασικό concept σε επόμενο σημείωμα. Μέχρι τότε, την περιφρόνησή μας σε αντισημίτες και ειδικά σε όσους από τους προσφιλείς μας αντισημίτες πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες. Θα βρίσκονται πάντα στο στόχαστρο της έντιμης και τεκμηριωμένης κριτικής, ας το γνωρίζουν αυτό.

Υπό κανονικές συνθήκες, και αν η λέξη ‘αυτονόητα‘ σήμαινε κάτι στους κύκλους των αριστερών αντισημιτών, το σημείωμα αυτό δεν θα έπρεπε να γραφτεί. Δεν πειράζει, όμως· ήταν μια καλή ευκαιρία να διευκρινιστούν ορισμένα θέματα.
Στην δημοσίευση του άρθρου για την άρνηση του Ολοκαυτώματος ‘«Το Ολοκαύτωμα δεν συνέβη ποτέ, αλλά ήταν φοβερό και οι Εβραίοι το άξιζαν!»: Οι αρνητές του Ολοκαυτώματος και η ταινία Denial (2016)‘ από το XYZ Contagion, υπήρξαν κάποια σχόλια (υπάρχουν στο τέλος της ανάρτησης αυτής) τα οποία φαίνεται να προκάλεσαν κάποιες … παρεξηγήσεις (!). Μας είπαν λοιπόν, ότι η χρησιμοποίηση αυτού του γραφικού εικονογράφησης αποτελεί ‘συκοφάντηση’, ‘άδικη δαιμονοποίηση’, ‘στοχοποίηση’ και πως, με το ονομάζουμε έναν αριστερό αντισημίτη με τον χαρακτηρισμό που του πρέπει, ‘αριστερός αντισημίτης’, αυτό αποτελεί ‘συκοφαντική στοχοποίηση’:

Η κύρια απάντηση του εν λόγω πληροφορημένου (από προθύμους καταδότας) προσώπου είναι μία διάλεξη για την ισραηλινοαραβική σύγκρουση και μια αποτυχημένη προσπάθεια απόδειξης της εξίσωσης ‘Σιωνισμός = ρατσισμός + ιμπεριαλισμός‘, δηλαδή αποικιοκρατία -μια υπόθεση που καταρρίπτεται σε λίγα λεπτά από όλους τους σοβαρούς μελετητές και θα μας απασχολήσει στο μέλλον, διότι αυτά τα θέματα δεν καλύπτονται με … σχόλια στο facebook, δυστυχώς). Στην απάντηση, δεν υπήρξε η παραμικρή προσπάθεια αποδόμησης της ‘κατηγορίας’ (πως είναι αριστερός αντισημίτης) πλην της έκφρασης ‘αυτοί που τα λένα αυτά για μας είναι σιώνια’, γύρω στις 4 ή 5 φορές. ‘Σιώνια‘ είναι υποτιμητικός όρος που σημαίνει ‘πράκτορες, ενεργούμενα, πληρωμένοι του σιωνισμού’. Φαίνεται, λοιπόν, ότι είναι *αυτονόητο* πως δεν πρόκειται για αντισημίτες, το γνωρίζουν οι ίδιοι, το γνωρίζουν οι φίλοι τους κι έτσι δεν αισθάνονται κάποια ανάγκη να απαντήσουν. Η μοναδική τους απάντηση είναι:

– ‘Είσαι πράκτορας, για να λες τέτοια πράγματα που συμφέρουν στους Εβραίους, τι άλλο μπορεί να είσαι; Μόνο πράκτορας και ενεργούμενο’.

Ας ελπίσουμε πως όλα τα παραπάνω ίσως τους βοηθήσουν να κατανοήσουν τον άσχημο και αποκρουστικό δρόμο που έχουν πάρει, γεμάτο ρατσιστικό μίσος και μισαλλοδοξία. Αυτό βέβαια, δεν πρόκειται να γίνει ποτέ.
Μέχρι τότε, οι υποστηρικτές του ρατσιστικού και απεχθούς ακόμη και στον ίδιο τον Πρόεδρο Αμπάς BDS (μετεξέλιξη του ναζιστικού ‘kauft nicht bei Juden’, όπως ακριβώς το ‘Εξοντώστε το Ισραήλ από το ποτάμι στην θάλασσα’ είναι μετεξέλιξη του ‘Geh nach Palastina, du Jud’), το οποίο ο ιδρυτής του Ilan Pappe κατέστρεψε σε μία μόνο φράση αποκαλύπτοντας ότι δεν ήταν παλαιστινιακή πρωτοβουλία, αλλά πρωτοβουλία δυτικών, μπορούν να παρακολουθήσουν αυθεντικά στιγμιότυπα κινηματογραφημένα στην πρώτη συνεδρίαση των Εβραίων συνωμοτών από τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών. Ενα φιλμ ντοκουμέντο.

 

Τι να κάνουμε, υπάρχουν οι ορθολογιστές, υπάρχουν κι οι ψεκασμένοι.

Διαβάστε:
Το μίσος που ξεκινά με τους Εβραίους δεν τελειώνει ποτέ με τους Εβραίους
https://protocolswithoutzion.wordpress.com/2017/01/01/what-starts-with-the-jews-never-ends-with-the-jews/

Τα δύο σχόλια του πρόθυμου καταδότη που εκμεταλλεύτηκε μια αβλεψία για να προκαλέσει προβλήματα εκ του μη όντος για προσωπικούς του λόγους που δεν μας αφορούν. Να σημειωθεί μόνο το εξής: Στοχοποίηση έχουμε όταν εστιάζουμε σε κάποιο πρόσωπο, ρίχνουμε τον προβολέα πάνω του, το βγάζουμε στην βιτρίνα, βάζουμε το όνομά του σε τίτλους, μαζεύουμε ό,τι στοιχεία μπορούμε να βρούμε γι’ αυτόν, και αρχίζουμε να διαλαλούμε και να φωνάζουμε σε όλους ‘ελάτε να τον δείτε, ελάτε να δείτε τι έκανε ο τάδε’, ώστε να δώσουμε την ευκαιρία σε όσους δεν τον γνωρίζουν να τον μάθουν, και σε όσους τον γνωρίζουν να βγάλουν τα απωθημένα τους επάνω του, να βρίσουν και να συκοφαντήσουν.
Ακριβώς ό,τι έκανε ο καλοθελητής σε εμάς:

Μελανό σημείο στο κατά τα άλλα εξαιρετικό αυτό άρθρο είναι η διεξοδική, συνοπτική δαιμονοποίηση κάποιων αριστερών με βάση ελλιπή και αρκετά αλλοιωμένα στοιχεία και ισχυρισμούς. Ο Λέων Κόκοτας ειδικά (τον οποίο στοχοποιεί το σκρην-σοτ) ποτέ δεν θα αμφισβητούσε, εξ όσων γνωρίζω (αφού τον γνωρίζω) ούτε μία λέξη από το άρθρο σας… πλην του “τηλεγραφικού” εκείνου εδαφίου σας που τον συκοφαντεί ως αντισημίτη.

Ούτε ένα λινκ, αλήθεια? Ετσι “ξεμπερδεύει” κανείς με το θέμα αυτό, της άδικης δαιμονοποίησης? Η συμφωνία της Χααβάρα, στην οποία αναφέρθηκε ο Λέων Κόκοτας (και ο έτερος “αριστερός αντισημίτης” Χριστόφορος Τριαντάφυλλος) είναι υπαρκτό γεγονός. Δεν βαραίνει τους Εβραίους σαν σύνολο αλλά ΠΟΛΥ συγκεκριμμένους φανατικούς και ακροδεξιούς σιωνιστές, που πρόσφεραν ακόμη και στον Χίτλερ τις καλές υπηρεσίες τους προκειμένου να δράσουν “για το καλό του Ισραήλ”.

Επίσης οι προαναφερθέντες 2 άνθρωποι δεν συμφωνούν σε όλα μεταξύ τους και ο δεύτερος είναι πολύ φανατικότερος (υπέρ των Παλαιστίνιων από τον πρώτο). Ορισμένες απόψεις του είναι συζητήσιμες και διαφωνώ μαζί του. Μάλιστα κάποτε με μπλοκάρισε και στο φέησμπουκ. Ετσι όμως, όπως τους τσουβαλιάζετε όλους μαζί, γίνονται όλοι ίδιοι και εξίσου κακοί, όπως οι… μαύροι για την Κου Κλουξ Κλάν.

Θα μπορούσα να πω περισσότερα… αλλά βλέπω ότι το άρθρο αυτό δεν το έγραψε η ΒΜ, η οποία κάποτε δεινοπάθησε σε μπλογκ φανατικών σιωνιστών, οπότε το αφήνω σε εσάς να συζητήσετε μεταξύ σας.

Υ.Γ. Η συμφωνία της Χααβάρα μπορεί βέβαια να δικαιολογηθεί σαν “κίνηση από ανάγκη”, κλπ. Παρόλ’ αυτά έθρεψε την άνοδο και της φασιστικής Lehi, όπως σίγουρα θα ξέρετε. Δεν μιλάτε πάντα με αγράμματους πολιτκκά. Αντιγράφω σχετικό εδάφιο από τη βικιπαίδεια.

Lehi initially sought an alliance with Fascist Italy and Nazi Germany, offering to fight alongside them against the British in return for the transfer of all Jews from Nazi-occupied Europe to Palestine.[2] Believing that Nazi Germany was a lesser enemy of the Jews than Britain, Lehi twice attempted to form an alliance with the Nazis.[2] During World War II, it declared that it would establish a Jewish state based upon “nationalist and totalitarian principles”.

Advertisements

7 thoughts on “Η εξίσωση ‘Σιωνισμός = Ναζισμός’ από τους αντισημίτες που πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες

  1. Ο/Η Kostas λέει:

    O Xριστόφορος Τριαντάφυλλος είναι ένα τούβλο που φωτογραφίζει αεροπλάνα που αφήνουν ουρές και παίρνει ζεόλιθο για αντίδοτο :-) είχε τσατιστεί κι όλας με ένα ποστ που είχε ανεβάσει η ομάδα »ελληνικός βόθρος» για τις σχέσεις ΧΑ με εκκλησία στην Ξάνθη…το θεώρισε ρατσιστικό εναντίων των Ξανθιωτών!! ενώ πουθενά δεν υπήρχε τέτοιου είδους υπονούμενο..
    Για ένα διάστημα υποστήριζε και τομ ISIS εναντίων των Κούρδων..
    Ένας αντισημίτης συνωμοσιολόγος θα υποψιαζόταν ότι τον πληρώνει η Μοσάντ για να γελοιοποιεί τον αγώνα των Παλαιστινίων :-)

  2. Ο/Η TJ Stretch λέει:

    Χαχαχα, ναι, δεν θα ήταν παράξενο να σκεφτεί κανείς το τελευταίο!

    Εβλεπα πριν το μέγεθος της απροσμέτρητης βλακείας του, εδώ, στο σχόλιο 15, τι τράβηξαν απ’ αυτόν κάποιοι φίλοι μας.
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2017/01/27/holocaust-denial/#comment-18283

    Το ωραιότερο όλων είναι ότι, επειδή το FB του μπλοκάρει τους λογαριασμούς, αφού ανεβάζει συνεχώς Χαμάς και Χεζμπολάχ και τέτοια, ότι νομίζει ότι τον κυνηγάνε Εβραίοι μυστικές υπηρεσίες Σοφοί της Σιών προβοκάτσιες πράκτορες κ.λπ.
    Και τις χαζομάρες που βρίσκει στο ίντερνετ και ανεβάζει τις ονομάζει ‘έρευνες μου και ντοκουμέντα που έχω αποκαλύψει’!

    «[…] θέλω να διαφυλάξω τις έρευνές μου και όσα ντοκουμέντα έχω αποκαλύψει κατά καιρούς χωρίς να έχω τον φόβο»
    https://archive.is/owAjZ

    Δεν παίζεται μιλάμε, είναι κινούμενη δυσφήμηση :)

  3. Είναι γελασμένοι κάποιοι αν νομίζουν ότι ο κόσμος θα αφήσει τους αντισημίτες να καθορίσουν τι συνιστά αντισημιτισμό και τι όχι.
    Είναι εξωφρενικό αυτό που συμβαίνει εδώ στην Ελλάδα. Θα αφήναμε ποτέ έναν βιαστή να αποφασίσει για τον ορισμό του σεξισμού; Εναν ομοφοβικό να καθορίσει τι συνιστά ρατσισμό ενάντια στους γκέη; Εναν ισλαμοφόβο να αποφασίσει πότε ο ρατσιστικός αντιμεταναστευτικός λόγος θυματοποιεί τους ξένους και τους μετανάστες και πότε όχι; Εναν ρατσιστή να διαλέξει ορισμό για τον ρατσισμό για να συμπεριληφθεί λ.χ. σε κάποιο νομοσχέδιο για την εχθροπάθεια και τον ρατσιστικό λόγο;
    Με τον ίδιο τρόπο, οι άνθρωποι που κάνουν αντισημιτικές δηλώσεις και ασκούν ρητορική μίσους απέναντι στους Εβραίους δεν μπορεί να είναι οι κατάλληλοι για να μας πουν πότε μια επίθεση σε Εβραίους και πότε μια αντισημιτική δήλωση αποτελούν αντισημιτισμό ή όχι, αλλά και πότε έχουμε άρνηση του Ολοκαυτώματος
    Απλά, δεν μπορεί να συμβεί αυτό.
    Δεν είναι δυνατόν οι πολίτες που πιστεύουν στον Ορθολογισμό και στα Ανθρώπινα Δικαιώματα να το επιτρέψουν αυτό, και δεν θα συμβεί ποτέ.
    Μόνο τα θύματα και οι εξειδικευμένοι επιστήμονες επιτρέπεται να ορίζουν τον αντισημιτισμό. Κανείς άλλος. Ούτε το BDS, ούτε όσοι λένε ‘Θάνατος στο Ισραήλ’, ούτε όσοι απαντάνε σε επιχειρήματα μόνο με την συκοφαντία ‘είστε πληρωμένοι απ’ την Πρεσβεία’.

    Για την Συμφωνία Haavara

    – Haavara To describe Adolf Hitler as a Zionist is ‘grotesque’ says historian Antony Beevor.

    Adolf Hitler was «appalled at any suggestion he was assisting the foundation of a Jewish state» says historian Antony Beevor.

    https://amp.twimg.com/v/b5fbbf23-cdd6-42c6-8238-ed0298bd789f

    – Andrew Roberts – Haavara Ken Livingstone gets the history wrong on anti-semitism and Hitler – CapX
    https://capx.co/ken-livingstone-gets-the-history-wrong-on-anti-semitism-and-hitler/

    The Nazis couldn’t frankly care less where the Jews went, so long as they left Germany, preferably with as few possessions as possible. Later on they conceived ideas such as the Madagascar Plan of July 1940 which would they hoped involve mass migration to places where the Jews would suffer and eventually die of disease and malnutrition, all long before the full-scale genocidal programme conceived at the Wannsee Conference in 1942. Jews were being killed in large numbers as soon as the war began, but especially after Hitler’s invasion of Russia in June 1941. The idea that Hitler ever wanted a fully-functioning successful Jewish state in Palestine – the dream of Zionists – is ludicrous, as Mr Livingstone undoubtedly knows.

    – Ken Livingstone muddies history to support claims on Hitler and Zionism
    https://www.theguardian.com/politics/2016/apr/30/livingstone-muddies-history-to-support-hitler-and-zionism-claims?CMP=share_btn_tw

    There is a twisted kernel of truth at the heart of Livingstone’s claims when he alludes to the so-called Haavara (transfer) Agreement, although it took place in 1933 not 1932 as Livingstone suggests.
    Advertisement
    Deeply controversial amid a Jewish European boycott of German trade, it saw an agreement between Germany and German Zionists to facilitate the emigration of Jews to British Mandate Palestine – not Israel as Livingstone states, which did not exist until 1948 – by ensuring would-be Jewish emigrants could transfer part of their property.
    As Yf’aat Weiss explains in an essay for the Holocaust Memorial centre at Yad Vashem in Jerusalem, the Haavara agreement allowed “German Jews emigrating to Palestine to retain some of the value of their property in Germany by purchasing German goods for the Yishuv [the Jewish settlement in Mandatory Palestine], which would redeem them in Palestine local currency”.
    Its context, as Weiss points out, was as a deal forged under the threat of Nazi persecution. Following the end of Jewish emancipation in Germany, she writes: “German Jewry had to formulate survival tactics vis-a-vis the Nazi government of their own country.”
    The interest of some in the Zionist movement was to flee the rampant and increasingly dangerous antisemitism of the National Socialists, but the German interest in the Haavara agreement was both fear that the Jewish boycott of Germany might have wider economic effects – ultimately a misplaced anxiety – and a desire to push German Jews to flee.
    The Haavara agreement was designed to encourage the emigration of Jews from Germany in line with National Socialist policies, but it did not have in mind the foundation of a Jewish state in Palestine, a key tenet of Zionism.
    Indeed, by late 1937 an anti-Nazi German official involved in administering the agreement suggested that fear in Nazi circles that it might lead to a Jewish state, to which Hitler was implacably opposed, was leading to suggestions “it should be terminated.”
    Fatally for his garbled argument, in the final analysis Livingstone confuses agency and intention. Hitler wanted neither Jews in Germany nor in their own state. The Nazi vision was for the Jews to be removed from any kind of political influence. He facilitated some emigration in pursuit of a policy of ethnic cleansing to “concentrate” German Jews elsewhere.
    None of which amounts “to Hitler’s support for Zionism”, no matter how complex the history».

    – ‘But Ken Livingstone is right; Google the Haavara agreement!’ – Harry’s Place
    http://hurryupharry.org/2016/04/30/%E2%80%9Cbut-ken-livingstone-is-right-google-the-haavara-agreement%E2%80%9D/

    – Yf’aat Weiss – The Transfer Agreement and the Boycott Movement: A Jewish Dilemma on the Eve of the Holocaust, Yad Vashem
    http://www.yadvashem.org/odot_pdf/Microsoft%20Word%20-%203231.pdf

    – Antisemitic «anti-Zionists» gleefully cherry-pick history of Haavara agreement ~ Elder Of Ziyon – Israel News
    http://elderofziyon.blogspot.com/2016/05/antisemitic-anti-zionists-gleefully.html

  4. Ο/Η TJ Stretch λέει:

    [UPDATE]

    Και, τελικά, μήπως έγινε πραγματικότητα εκείνη η υποτιθέμενη ‘συμφωνία με τους Ναζί’, που δήθεν αποδεικνύει ότι η φασιστική και τρομοκρατική οργάνωση Lehi ήταν συνεργός των Ναζί στην γενοκτονία των Εβραίων, και άρα ότι η φιλοσοφία Σιωνισμού και Ναζισμού ήταν η ίδια και επιζεί στις πολιτικές του σύγχρονου Ισραήλ κ.λπ. κ.λπ.;

    Οχι, βέβαια.

    Η πρόταση έγινε, και πράγματι στελέχη της οργάνωσης του Avraham Stern το 1941 πρότειναν σε εκπροσώπους των Ναζί να συνταχθεί η Lehi στον πόλεμο στο πλευρό της Γερμανίας, σε αντάλλαγμα να δοθεί άδεια σε όλους τους Εβραίους που βρίσκονταν στις κατεχόμενες χώρες και στην ίδια την Γερμανία να μεταναστεύσουν σε ένα εβραϊκό κράτος. Τρία σημεία θα πρέπει να έχουμε κατά νου:

    – Αρχικά, κατά τη στιγμή της πρότασης αυτής η Lehi ήταν μια μικροσκοπική περιθωριακή ομάδα, όχι περισσότερο από μερικές δεκάδες μέλη, η οποία είχε ήδη διασυρθεί και κυνηγηθεί από τις μεγαλύτερες σιωνιστικές ομάδες στην Παλαιστίνη.
    – Δεύτερον, καμία απάντηση δεν ήρθε ποτέ από τους Ναζί, οπότε δεν υπήρξε ποτέ κάποια πραγματική συνεργασία Τρίτου Ράιχ και Σιωνιστών
    – Και τρίτον και σημαντικότερο, κατά τη στιγμή της πρότασης, ο Stern και η ηγεσία της Lehi πίστευαν ότι η πρόθεση του Χίτλερ ήταν να απελάσει τους Εβραίους της Ευρώπης στη Μαδαγασκάρη· κανείς δεν ήξερε τίποτε για οποιοδήποτε ναζιστικό σχέδιο γενοκτονίας για την εξόντωση των Εβραίων.

     

    Η Lehi, ήδη απαξιωμένη από πριν, έπειτα από την κατακραυγή όταν μαθεύτηκε η πρόταση αυτή, αναγκάστηκε να ξεκαθαρίσει τη θέση της σε μία ραδιοφωνική εκπομπή. Εκεί είπε, προς υπεράσπιση των πολιτικών της απόψεων, ότι οι προτάσεις της είχαν στόχο να ματαιώσουν την απομάκρυνση της εβραϊκής νεολαίας από τα εδάφη που έπρεπε να υπερασπιστούν οι Σιωνιστές στην Παλαιστίνη, διότι:

    «χρέος της Εβραϊκής νεολαίας και όλων όσων μπορούσαν να κρατήσουν όπλο ήταν η υπεράσπιση των αδελφών τους Εβραίων στην πατρογονική τους γη, ενάντια στους Αραβες τρομοκράτες που περιμένουν τη νίκη του Χίτλερ, με σκοπό να παραδώσουν την χώρα στους Ναζί για να φτιάξουν μαζί ένα καταπιεστικό καθεστώς»

    Η Lehi προσπάθησε να πείσει ότι η γραμμή της ήταν ‘άλλο ο προσωρινός μας διώκτης, και ο άλλο ο αληθινός εχθρός’. Σαν διώκτη, η Lehi έβλεπε τους Ναζί, και σαν αληθινό εχθρό έβλεπε τους Βρετανούς. Τελικά, η Lehi άλλαξε εντελώς την γραμμή της και υποσχέθηκε ότι δεν θα επιδίωκε άλλο να συνεργαστεί με τους Ναζί.

    Η Wikipedia και οι σύγχρονοι παπαγάλοι δεν αναφέρουν ότι οι απόψεις της Lehi για εκείνο το χρονικό διάστημα του ίσως και λιγότερο του ενός έτους προκάλεσαν το ανάθεμα από όλους τους άλλους στο σιωνιστικό κίνημα. Γεγονός είναι ότι η επίσημη εβραϊκή ηγεσία της εποχής, αγωνίστηκε σθεναρά στην Παλαιστίνη για την μέγιστη κινητοποίηση των Παλαιστινίων Εβραίων στις βρετανικές ένοπλες δυνάμεις. Ολες οι άλλες σιωνιστικές ομάδες ήθελαν να ενταχθούν στην αντιναζιστικό αγώνα. Και πράγματι πολλοί εντάχθησαν.

    Διαβάστε σχετικά:
    – Joseph Heller, The Stern Gang: Ideology, Politics, and Terror, 1940-1949, 1995

    Το κείμενο της πρότασης της Lehi υπάρχει στο:
    – David Yisraeli, The Palestine Problem in German Politics 1889-1945, 1974

    – Yf’aat Weiss, The Transfer Agreement and the Boycott Movement: A Jewish Dilemma on the Eve of the Holocaust, Yad Vashem Shoah Resource Center, 1998

    «Το να περιγράψει κανείς τον Αδόλφο Χίτλερ σαν ‘Σιωνιστή’ είναι γελοίο και γκροτέσκο. Ο Χίτλερ αηδίαζε και εξέφραζε τον αποτροπιασμό σε οποιαδήποτε υπόνοια ότι μπορεί να έβλεπε θετικά την ίδρυση ενός εβραϊκού κράτους», λέει ο ιστορικός Antony Beevor.
    https://amp.twimg.com/v/b5fbbf23-cdd6-42c6-8238-ed0298bd789f

  5. Ο/Η Εβραίος Σιωνιστής και σε όποιον αρέσει λέει:

    Οχι πως εσείς είστε καλύτεροι, αλλά αυτός είναι αρχηγός

    http://tillthehalt.blogspot.com/2017/02/israhell.html

  6. Ο/Η Εμπρός της γης οι πσεκασμένοι λέει:

    http://imgur.com/a/lTv7i

    http://archive.is/aWn8Q

    Whenever someone makes a remarkable claim
    and cites GlobalResearch,
    they are almost certainly wrong.
    http://archive.is/9igZr

    Centre for Research on Globalization
    is known to promote conspiracy theories and falsehoods.
    http://archive.is/D8Usg

  7. […] Το θέμα είναι, αυτός ο ‘σοσιαλισμός των ηλιθίων‘ κατά την γνωστή έκφραση, πως γίνεται να επιβιώνει σήμερα, σαν αντιιμπεριαλισμός των ηλιθίων. […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αν γράψετε το email σας εδώ, θα λαμβάνετε κάθε νέο άρθρο στο mailbox σας

Μαζί με 1.528 ακόμα followers

Πρόσφατα άρθρα

Tags

3D Test of Antisemitism Adolf Hitler Αδόλφος Χίτλερ Ahed Tamimi Ahlam Tamimi American Free Press Andrew Anglin Antisemitic 'Anti-Zionism' Αντισημιτικός 'Αντι-Σιωνισμός' Arab–Israeli War 1948 Πόλεμος Αράβων-Ισραήλ Arthur Butz Auschwitz Αουσβιτς Carlo Mattogno Central Board of Jewish Communities in Greece Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο ΚΙΣ Collaborators Δωσίλογοι Crisis Κρίση Daily Stormer David Cole David Irving Deborah Lipstadt Der Ewige Jude (Ο αιώνιος Εβραίος) Film 1940 Eberhard Taubert Final Solution Endlosung Τελική Λύση First Intifada 1987–1993 Πρώτη Ιντιφάντα Fred Leuchter Fritz Hipple Hate Speech Ρητορική Μίσους Heinrich Himmler Χάινριχ Χίμλερ Holocaust denial Αρνηση του Ολοκαυτώματος Holocaust inversion IDF Institute of Historical Review Israeli Declaration of Independence 1948 Ιδρυση Ισραήλ Jean-Paul Sartre Ζαν-Πολ Σαρτρ Joseph Goebbels Γιόζεφ Γκέμπελς Leslie Woodhead Mahmoud Abbas (Abu Mazen) Μαχμούντ Αμπάς Mark Weber Max Horkheimer Μαξ Χορκχάιμερ Moishe Postone Nakba Palestinian Exodus 1948 Νάκμπα της Παλαιστίνης Nicholas Terry Nizar Tamimi Norman Finkelstein Palestine Liberation Organization (PLO) Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) Pallywood Penguin Books Ltd Pete Papaherakles Πέτρος Παπαηρακλής Peter Longerich Primo Levi Πρίμο Λέβι Richard Evans Robert Faurisson Robert Jan van Pelt Roddie Edmonds Second Intifada 2000–2005 Δεύτερη Ιντιφάντα Six-Day War 1967 Πόλεμος των Εξι Ημερών Tamimi Press Tattoo Τατουάζ Thessaloniki Θεσσαλονίκη Yom Kippur War 1973 Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ ΕΑΜ Εφημερίδα Νέα Ευρώπη Ηλίας Κασιδιάρης Ηλίας Πετρόπουλος ΚΚΕ Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών Σπίθα Κατοχή Μίκης Θεοδωράκης Ντοκιμαντέρ Holocaust on Trial (2000) Οργάνωση Fatah Φατάχ Οργάνωση Hamas Χαμάς Οργάνωση Hezbollah Χεζμπολάχ Πέτρος Βάβαλης Περιοδικό Χρονικά του ΚΙΣ Πρόγραμμα ευθανασίας Aktion T4 Στρατόπεδο αιχμαλώτων Stalag ΙΧΑ Ταινία Denial (2016) Χρυσή Αυγή Golden Dawn
Φεβρουαρίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιαν.   Μαρ. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728  

A Project Supported By …

Πολιτική Αναδημοσιεύσεων

# Υποχρεωτική η αναφορά της πηγής. Να αναφερθεί στην αρχή της αναδημοσίευσής του (και όχι στο τέλος, όπως συνηθίζουν οι μπλόγκερς στην Ελλάδα) ότι αυτό που πρόκειται να διαβάσει ο επισκέπτης του αποτελεί 'Αναδημοσίευση του άρθρου [Τίτλος άρθρου και λινκ] από το ιστολόγιο Protocols Without Zion' (Πρακτική 'Byline').

# Να συμπεριληφθεί στην αρχή της αναδημοσίευσης ενεργό λινκ προς το συγκεκριμένο άρθρο μας, χωρίς πολλά-πολλά τύπου 'δεν ήξερα, εγώ το βρήκα εκεί'.

# Μόνο για μη-κερδοσκοπική χρήση. Σε περίπτωση εμπορικού ΜΜΕ, παρακαλώ επικοινωνήστε με τους δημιουργούς με τη φόρμα Contact στο κεντρικό μενού.

# Οποιος θελήσει να αναδημοσιεύσει, απαραιτήτως να μας ενημερώσει σχετικά, π.χ. με ένα σχόλιο ή με τη φόρμα Contact ή με ένα ημέηλ, και αν πρόκειται για εμπορικό ΜΜΕ, να μας ζητήσει την άδεια, no offense.

# Απαγορεύονται οι αναδημοσιεύσεις σε ακροδεξιά, εθνικιστικά, 'πατριωτικά', 'ελληνοκεντρικά' κ.λπ. σκουπιδομπλογκ.

Αρέσει σε %d bloggers: