Google+

Η εξίσωση ‘Σιωνισμός = Ναζισμός’ από τους αντισημίτες που πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες

5

19/02/2017 από TJ Stretch

Υπό κανονικές συνθήκες, και αν η λέξη ‘αυτονόητα‘ σήμαινε κάτι στους κύκλους των αριστερών αντισημιτών, το σημείωμα αυτό δεν θα έπρεπε να γραφτεί. Δεν πειράζει, όμως· είναι μια καλή ευκαιρία να διευκρινιστούν ορισμένα θέματα.
Στην δημοσίευση του άρθρου για την άρνηση του Ολοκαυτώματος ‘«Το Ολοκαύτωμα δεν συνέβη ποτέ, αλλά ήταν φοβερό και οι Εβραίοι το άξιζαν!»: Οι αρνητές του Ολοκαυτώματος και η ταινία Denial (2016)‘ από το XYZ Contagion, υπήρξαν κάποια σχόλια (υπάρχουν στο τέλος της ανάρτησης αυτής) τα οποία φαίνεται να προκάλεσαν κάποιες … παρεξηγήσεις (!). Μας είπαν λοιπόν, ότι η χρησιμοποίηση αυτού του γραφικού εικονογράφησης αποτελεί ‘συκοφάντηση’, ‘άδικη δαιμονοποίηση’, ‘στοχοποίηση’ και πως, με το ονομάζουμε έναν αριστερό αντισημίτη με τον χαρακτηρισμό που του πρέπει, ‘αριστερός αντισημίτης’, αυτό αποτελεί ‘συκοφαντική στοχοποίηση’:

«Οταν λες 'Θάνατος στο Ισραήλ' δεν γίνεται να είσαι αντισημίτης», λένε. Σε ποιο παράλληλο σύμπαν συμβαίνει αυτό; Τυπικό δείγμα αντισημιτικού μίσους από κάποιους οργανικά άσχετους με την Ιστορία και φανατικά αστοιχείωτους. Η ήττα του ναζισμού περνάει από τη διάλυση του Ισραήλ. Κουμμουνιστικά πράγματα. Και 'αριστερά'.

«Οταν λες ‘Θάνατος στο Ισραήλ’ δεν γίνεται να είσαι αντισημίτης», λένε. Σε ποιο παράλληλο σύμπαν συμβαίνει αυτό; Τυπικό δείγμα αντισημιτικού μίσους από κάποιους οργανικά άσχετους με την Ιστορία και φανατικά αστοιχείωτους. Η ήττα του ναζισμού περνάει από τη διάλυση του Ισραήλ. Κουμμουνιστικά πράγματα. Και ‘αριστερά’.

 

Η κύρια απάντηση του εν λόγω πληροφορημένου (από προθύμους καταδότας) προσώπου είναι μία διάλεξη για την ισραηλινοαραβική σύγκρουση και μια αποτυχημένη προσπάθεια απόδειξης της εξίσωσης ‘Σιωνισμός = ρατσισμός + ιμπεριαλισμός‘, δηλαδή αποικιοκρατία -μια υπόθεση που καταρρίπτεται σε λίγα λεπτά από όλους τους σοβαρούς μελετητές και θα μας απασχολήσει στο μέλλον, διότι αυτά τα θέματα δεν καλύπτονται με … σχόλια στο facebook, δυστυχώς). Στην απάντηση, δεν υπήρξε η παραμικρή προσπάθεια αποδόμησης της ‘κατηγορίας’ (πως είναι αριστερός αντισημίτης) πλην της έκφρασης ‘αυτοί που τα λένα αυτά για μας είναι σιώνια’, γύρω στις 4 ή 5 φορές. ‘Σιώνια‘ είναι υποτιμητικός όρος που σημαίνει ‘πράκτορες, ενεργούμενα, πληρωμένοι του σιωνισμού’. Φαίνεται, λοιπόν, ότι είναι *αυτονόητο* πως δεν πρόκειται για αντισημίτες, το γνωρίζουν οι ίδιοι, το γνωρίζουν οι φίλοι τους κι έτσι δεν αισθάνονται κάποια ανάγκη να απαντήσουν. Η μοναδική τους απάντηση είναι

– ‘Είσαι πράκτορας, για να λες τέτοια πράγματα που συμφέρουν στους Εβραίους, τι άλλο μπορεί να είσαι; Μόνο πράκτορας και ενεργούμενο’.

Είναι εκπληκτκό, αλλά συμβαίνει σχεδόν πάντα: Επισημαίνεις σε κάποιον ότι αυτό που λέει είναι αριστερός αντισημιτισμός, κι εκείνος δεν ασχολείται καθόλου με την επισήμανση αυτή, αλλά ‘μετακινεί τα γκολποστ’ της συζήτησης ώστε να βρει κάποια άλλη δικαιολογία, να αποφύγει να μιλήσει για την ουσία της υπόθεσης, και απλά να μπορέσει μετά να σε βγάλει πράκτορα. Και σε κατηγορεί και για ‘συκοφάντη που στοχοποιεί και δαιμονοποιεί’ κ.λπ. κ.λπ.
Εχει όνομα αυτή η τακτική, και θα την δούμε παρακάτω. Πρόκειται για το γνωστό πρόβλημα, που αντιμετωπίζουν όλοι οι αριστεροί αντισημίτες: Πιστεύουν ότι δεν είναι αριστεροί αντισημίτες, απλά και μόνο επειδή αυτοπροσδιορίζονται ως ‘αριστεροί’. Λένε ‘εγώ είμαι αριστερός, άρα εξ ορισμού αντιρατσιστής· πως γίνεται να είμαι αντισημίτης;’

Οι αγαπητοί αριστεροί αντισημίτες (που πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες) ας μην διαμαρτύρονται. Δεν είναι λογικό να δυσανασχετεί, -όταν τον λένε αριστερό αντισημίτη- κάποιος που κραυγάζει:

– Θάνατος στο Ισραήλ!!!
– «Μέχρι να αποδοθεί η δικαιοσύνη που είναι η καταστροφή του φυτευτού Ιμπεριαλιστικού ψευδοκράτους Ισραήλ, θα είμαστε αυτοί που θα δουλεύουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ για να το πετύχουμε»!!!

Ας κοιτάξει στον ορισμό του αντισημιτισμού, έναν ορισμό που υιοθετούν όλοι οι διεθνείς οργανισμοί, η ΕυρωΒουλή, η European Union Agency for Fundamental Rights (FRA), η Ευρωπαϊκή Ενωση, η Διεθνής Συμμαχία για τη Μνήμη του Ολοκαυτώματος (31 χώρες, μεταξύ τους και η Ελλάδα), η ‘Διακήρυξη της Στοκχόλμης‘, το αρμόδιο γραφείο του ΟΑΣΕ ODIHR (OSCE’s Office for Democratic Institutions and Human Rights), το Στέητ Ντιπάρτμεντ, τα νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ, η Αγγλική Βουλή, όλα τα σοβαρά Παρατηρητήρια και ΜΚΟ που ασχολούνται με το ζήτημα διεθνώς, οι Εβραϊκές οργανώσεις, τα Εβραϊκά μουσεία και ιδρύματα, και όλες οι Εβραϊκές κοινότητες ανά τον κόσμο, ανάμεσά τους και η Εβραϊκή Κοινότητα Αθηνών, και είναι όμοιος με τον ορισμό της μέχρι πρόσφατα European Monitoring Centre for Racism and Xenophobia EUMC

Το λέει καθαρά, όταν κάποιος αρνείται στο Ισραήλ το δικαίωμα στην ύπαρξη, είναι αντισημίτης:

– Denying the Jewish people their right to self-determination (e.g. by claiming that the existence of a State of Israel is a racist endeavour).

Είναι ο ορισμός. Τι να κάνουμε τώρα; Μπορούμε να κάνουμε τίποτα;
Καμία συκοφαντία. Είναι αντισημίτες, με όλους τους ορισμούς του κόσμου. Το γεγονός ότι δεν το πιστεύουν δεν αλλάζει τίποτε. Αλλοι πιστεύουν ότι έχουν IQ 180, μπορεί κανείς να κάνει τίποτε με αυτό; Ας το πιστεύουν.
Ας μην έκανε αυτή την επιλογή, να εκφράσει αντισημικές ρατσιστικές θέσεις, να μην τον ‘κατηγορούσε’ κανείς.

Ο ρατσιστής που δεν του φτάνει η μια ρατσιστική χυδαιότητα, αλλά επιλέγει να εκφράσει τον αντισημιτισμό του και με δεύτερη και με τρίτη και με τέταρτη, δεν είναι βέβαια απλά 2, 3, 4 φορές ρατσιστής -δεν μετριέται με κάποια μονάδα μέτρησης αυτό-, παρά είναι πολιτικά μιλώντας, ακόμα πιο φανατικά ρατσιστής, ‘εκθετικά‘. Ετσι, σύμφωνα με τον ίδιο ορισμό πάλι, βλέπουμε και δεύτερη εφαρμογή των κριτηρίων που καθορίζουν αν κάποιος είναι αντισημίτης, αυτήν:

– Applying double standards by requiring of Israel a behaviour not expected or demanded of any other democratic nation.

Ο συγκεκριμένος, όντως εφάρμοσε διπλά κριτήρια, όχι μόνο όταν εύχεται ‘Θάνατο στο Ισραήλ!’, αλλά και ζητώντας από όλα τα κράτη που εμπλέκονται σε συγκρούσεις και πολεμικές επιχειρήσεις (κι αφήνουμε εκτός την τρομοκρατία), μόνο το Ισραήλ να κριθεί με απολύτως διαφορετικά του μέτρα και σταθμά. Αν και ούτε αυτό είναι απαραίτητο για να διακρίνει κανείς το μίσος. Γίνεται άραγε ‘Θάνατος στο Ισραήλ»Θάνατος στους Εβραίους!!!

Αλλά και τρίτη:

– Drawing comparisons of contemporary Israeli policy to that of the Nazis.

Οποιαδήποτε συσχέτιση του ναζιστικού καθεστώτος με την πολιτική του σύγχρονου Ισραήλ (που από όσο ξέρουμε είναι ένα δημοκρατικό κράτους με όλα του τα προβλήματα, αλλά αποδεκτό από την διεθνή κοινότητα, πλην ορισμένων), και αυτό αποτελεί αντισημιτισμό -τι να κάνουμε τώρα;

Αλλά, στα αλήθεια, χρειάζονται τώρα ορισμοί και ιδιαίτερη θεωρητική κατάρτιση για να διαπιστώσει κανείς αν έχουμε να κάνουμε με αντισημίτες;
Δεν φτάνει η άρνηση της ύπαρξης και η άρνηση της νομιμότητας της ύπαρξης;

‘Εγώ, ρατσιστής;’

Ας το ξεκαθαρίσουμε:
Πιστεύουμε ότι έχουν όλοι οι λαοί ισότιμα το ίδιο δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, ναι ή όχι;
Αν πιστεύουμε ότι έχουν όλοι οι λαοί ισότιμα το ίδιο δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, στον αυτοπροσδιορισμό, σε μια εθνική εστία, όλοι εκτός από έναν, τότε αυτό αποτελεί διάκριση, δηλαδή ρατσισμό.

Αν μάλιστα αυτός ο ένας λαός είναι ο πιο διωκόμενος λαός στην ιστορία της ανθρωπότητας, αφού οι Εβραίοι υπέστησαν πογκρόμ και διωγμούς και μαζικές δολοφονίες σε πάνω από 100 χώρες της γης, και αρνούμαστε μόνο σ’ αυτόν το δικαίωμα να υπάρχει ελεύθερος και ασφαλής, τότε είμαστε ακόμα χειρότεροι ρατσιστές.

Και αν αυτός ο λαός υπέστη το μεγαλύτερο έγκλημα στην Ιστορία του ανθρώπινου είδους, το Ολοκαύτωμα, και πλήρωσε με 6.000.000 ψυχές γι’ αυτόν τον ρατσισμό, τότε πως λέγεται ο σημερινός ρατσιστής, που μόνο σε αυτόν τον λαό αρνείται τα βασικά ανθρώπινα δικαώματα; Τη στιγμή, μάλιστα, που υπάρχουν στον κόσμο πάνω από 100 χριστιανικά κράτη και πάνω από 50 μουσουλμανικά, πως αλλιώς μπορεί να ονομαστεί το να αρνείται κανείς μόνο στο εβραϊκό κράτος, το Ισραήλ (το οποίο αποτελεί ούτε καν το 0.2% της συνολικής έκτασης της γης της Μέσης Ανατολής και πληθυσμιακά λιγότερο από 0,5%) αυτό το δικαίωμα; Το Ισραήλ είναι ίσως το μοναδικό από τα περίπου 200 κράτη-μέλη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, που το δικαίωμά του να υπάρχει αμφισβητείται έμπρακτα και διακηρυγμένα, λ.χ. από το Ιράν, αλλά και από πολλές άλλες ομάδες και οργανισμούς, αφοσιωμένες όλες στην καταστροφή του.
Αν η απάντηση, λοιπόν, είναι ‘Ναι, όλοι’, αλλά ο μοναδικός λαός στον οποίο αρνούμαστε αυτό το δικαίωμα είναι ο εβραϊκός, τότε έχουμε μια ξεκάθαρη περίπτωση ρατσισμού και διάκρισης και μεροληψίας. Και έχει όνομα αυτή η διάκριση: Λέγεται αντισημιτισμός. Αντισημιτισμός σήμερα σημαίνει άρνηση του δικαιώματος των Εβραίων να υπάρχουν ως Εβραίοι με τα ίδια δικαιώματα με όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Αντισιωνισμός είναι ο αντισημιτισμός της εποχής μας. Και οι άνθρωποι αυτοί είναι αντισημίτες, ούτε μία αμφιβολία γι’ αυτό.

Διαβαστε σχετικά:
Δικαιώματα, ‘αντι-Σιωνισμός’ και μοντέρνος αντισημιτισμός: Λίγες σκέψεις
https://protocolswithoutzion.wordpress.com/2017/01/03/rights-antizionism-and-modern-antisemitism/

Ακόμα χειρότερα για τους αγαπητούς αντισημίτες (που πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες), αν θέλουν, ας κάνουν το ‘3D Test of Anti-Semitism‘.

Three ways to determine whether criticism of Israel rises to the level of anti-Semitism, the three Ds:
Demonization: when Israeli actions are blown so far out of proportion that the account paints Israel as the embodiment of all evil;
Double Standards: when Israel is criticized soundly for thing any other government would be viewed as justified in doing, like protecting its citizens from terrorism.
Delegitimization: a denial or Israel’s right to exist or the right of the Jewish people to live securely in a homeland.

Περισσότερα, εδώ: Natan Sharansky, 3D Test of Anti-Semitism: Demonization, Double Standards, Delegitimization, Jewish Political Studies Review 16:3-4, Fall 2004, Foreword of JPSR Issue

Ενα μόνο από τα ‘3 D’ θα έφτανε, εδώ όμως έχουμε μια περίπτωση στην οποία εκπληρώνονται και τα ‘3 D’, και δαιμονοποίηση, και διπλά στάρνταρντ, και προσπάθεια απονομιμοποίησης.

Οποιος τυχόν διαφωνεί, ας φροντίσει να διαβάσει, και να μάθει μερικά πράγματα, ώστε να μην εκτίθεται έτσι, λ.χ. εδώ.

Βέβαια, αυτά όλα τα θεωρητικά και εντελώς άγνωστα στους προσφιλείς μας αντισημίτες (που πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες) από τη ακαδημαϊκή βιβλιογραφία και τον Λόγο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ίσως δεν ήταν απαραίτητα καν. Θα έφτανε και μόνο η κριτική στο κύριο ζήτημα, την διαστρεβλωμένη χρήση της ιστορίας της συμφωνίας Haavara για να αποδειχτεί ότι έχουμε να κάνουμε με απόλυτους αντισημίτες.

Η συμφωνία Haavara και άλλες ιστορίες από τον Β’ΠΠ

Ας το δούμε λίγο.
Η συμφωνία Haavara αποτελεί γι’ αυτούς ένα κύριο επιχείρημα της υποτιθέμενης ‘συνεργασίας Ναζισμού-Σιωνισμού’. Οι Εβραίοι, που δεινοπάθησαν στα χέρια του Χίτλερ, ήταν συνεργάτες του και υποστηρικτές του εθνικοσοσιαλισμού. Οχι μόνο αυτό, αλλά και χρηματοδότησαν (!) τον Χίτλερ. Τα λένε αυτά όλα, για να φτάσουν στο τέλος να πουν ‘Η ήττα του ναζισμού περνάει από τη διάλυση του Ισραήλ’. Ναζισμός και σιωνισμός είναι το ίδιο πράγμα, δηλαδή.

Μάλιστα.
Δεν είμαστε σοβαροί. Πρόκειται για σκληρό αντισημιτικό λόγο, στρασερικής υφής. Τα ίδια που λένε οι χειρότεροι από τους αντισημίτες όλης της γης, όπως λ.χ. ο Σεραφείμ, -αλλά δεν μπορούν να κατανοήσουν το μέγεθος της χυδαιότητας. Ο Χίτλερ ήταν όργανο των Εβραίων, άντε ‘των Σιωνιστών’, και τα συμφέροντα σφαγέα και σφαγμένου ταυτίζονταν. Ή μάλλον ίσως, μπορεί να δείτε, «οι κακοί Εβραίοι θυσίασαν τους καλούς Εβραίους, για να φτιαχτεί το Ισραήλ». Και τώρα οι καλοί Εβραίοι όπως ο Ilan Pappe και ο Norman Filkelstein κατηγορούν τους κακούς Εβραίους πως θυσίασαν τους καλούς Εβραίους, για να φτιαχτεί το Ισραήλ και λοιπά, και λοιπά.

Πάντα οι αντισημίτες κατηγορούν τα θύματα, είναι βασικό χαρακτηριστικό του αντισημιτικού λόγου αυτό. Στην περίπτωση της Haavara όμως έχουμε να κάνουμε με πραγματικά ανιστόρητους και αστοιχείωτους οργανικά άσχετους. Η Haavara ήταν μία συμφωνία, μόλις ο Χίτλερ ανέλαβε την εξουσία μεταξύ κάποιων εβραϊκών οργανώσεων και του Γερμανικού κράτους, όταν άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα αντιεβραϊκά μέτρα των Ναζί. Το 1933, ποιος μπορεί να κατηγορήσει τον οποιονδήποτε -με τη γνώση του σήμερα- ότι θα έπρεπε να ξέρει πως ο Χίτλερ θα οδηγήσει τον κόσμο σε έναν παγκόσμιο πόλεμο, τον χειρότερο της Ιστορίας, και πως θα διαπράξει το έγκλημα των εγκλημάτων, την Shoah. Οι Αγγλοι είχαν απαγορεύσει την είσοδο Εβραίων στην Παλαιστίνη. Εδιναν άδεια μόνο στους πλούσιους ‘κεφαλαιοκράτες’ Εβραίους, όποιους έπρεπε να δείξουν ένα τεράστιο πόσο της εποχής εκείνης, σαν να λέμε 10.000.000 σημερινά δολάρια, για να εισέλθουν. Αυτό ήταν απαγορευτικό για τους φτωχούς Εβραίους που βίωναν διώξεις και αντισημιτικά πογκρόμ σε ολόκληρη την Ευρώπη των πρώτων δεκαετιών του αιώνα. Από την άλλη, οι Ναζί είχαν παγώσει περιουσιακά στοιχεία Εβραίων και είχαν δείξει τις διαθέσεις τους εναντίον της μειονότητας αυτής. Παράλληλα, ανησυχούσαν και για τυχόν μποϊκοτάζ γερμανικών προϊόντων στο εξωτερικό λόγω των μέτρων αυτών. Οπότε, κάποιες σιωνιστικές οργανώσεις σκέφτηκαν να προτείνουν μια συμφωνία σύμφωνα με την οποία θα μπορούσαν κάποιοι λίγοι Εβραίοι (λίγοι, σε σχέση με τον τελικό φόρο αίματος του Ολοκαυτώματος) να φύγουν απ’ τη χώρα. Οι Ναζί πράγματι τότε είχαν πολιτική εκδίωξης, είδαν και τη χρυσή ευκαιρία να επωφεληθούν οικονομικά από την Haavara, και προσήλθαν στη συμφωνία. Η Haavara έσωσε τις ζωές 55.000 με 60.000 Εβραίων, που αν δεν έφευγαν σίγουρα θα κατέληγαν στους θαλάμους αερίων. Και βέβαια, προκάλεσε και εντάσεις εντός των εβραϊκών κοινοτήτων, πολύ φυσιολογικό, έτσι είναι η πραγματική ζωή.

Οπως εξηγεί ο Yf’aat Weiss στο δοκίμιο του ‘The Transfer Agreement and the Boycott Movement: A Jewish Dilemma on the Eve of the Holocaust‘, Yad Vashem Shoah Resource Center, 1998, η συμφωνία Haavara επίτρεψε σε πολύ λίγους Εβραίους της της Γερμανίας να καταφέρουν να μεταναστεύσουν στην Παλαιστίνη, διατηρώντας κάποια ελάχιστα τμήματα από την αξία της περιουσίας τους.

Το ιστορικό πλαίσιο ήταν το εξής:

«Επρόκειτο για μια συμφωνία φτιαγμένη υπό καθεστώς τρόμου, λόγω της απειλής των ναζιστικών διώξεων. Οι ηγέτες των Εβραϊκών κοινοτήτων είχαν καταλάβει καλά με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία ότι η περίοδος της όποιας εβραϊκής χειραφέτησης στη Γερμανία είχε φτάσει στο τέλος της, και ότι ο Γερμανικός Εβραϊσμός έπρεπε πλέον να βρει τίποτα λιγότερο από τακτικές επιβίωσης απέναντι στη ναζιστική διακυβέρνηση της χώρας».

Ετσι, το ενδιαφέρον κάποιων στο σιωνιστικό κίνημα εστιάστηκε σε προσπάθειες φυγής από την χώρα, λόγω του ανεξέλεγκτου και όλο και πιο επικίνδυνου αντισημιτισμού των εθνικοσοσιαλιστών. Την ίδια στιγμή, το γερμανικό ενδιαφέρον στη συμφωνία Haavara ήταν το να προσπαθήσει η νέα ναζιστική κυβέρνηση να περιορίσει τις επιπτώσεις από το εβραϊκό μποϊκοτάζ της Γερμανίας. Φοβούνταν ότι αυτό θα μπορούσε να έχει ευρύτερες οικονομικές επιπτώσεις, και αυτό το μάλλον λανθασμένο άγχος των Ναζί συνδυάστηκε με την επιθυμία τους να ωθήσουν τους Γερμανούς Εβραίους να εγκαταλείψουν τη χώρα.
Η Συμφωνία Haavara σχεδιάστηκε μεν για να ενθαρρύνει τη μετανάστευση των Εβραίων από τη Γερμανία, σύμφωνα με την εθνικοσοσιαλιστική πολιτική, αλλά δεν είχε κατά νου την ίδρυση ενός εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη, το οποίο αποτελούσε βασικό δόγμα του Σιωνισμού.
Ας μην συγχέουν, λοιπόν, οι αγαπητοί αριστεροί αντισημίτες αυτήν την σκόπιμη πράξη με την πρόθεση. Ο Χίτλερ δεν ήθελε τους Εβραίους ούτε στη Γερμανία, ούτε στο δικό τους κράτος. Το όραμα των Ναζί για τους Εβραίους ήταν να τους αφαιρεθεί κάθε είδους πολιτική επιρροή μέχρι τελικής εξαφάνισης. Αυτός ο σκοπός διευκολυνόταν εκείνη την στιγμή, το 1933, από κάποια σχετική μετανάστευση. Σκοπός των Ναζί ήταν η άσκηση μιας πολιτικής εθνοκάθαρσης, και σε αυτήν επικεντρώθηκαν. Αυτή ήταν η κεντρική ιδέα της Συμφωνίας Haavara, η οποία, μάλιστα, από το 1937 και μετά ατόνησε και ουσιαστικά καταργήθηκε, λόγω της διαρκώς αυξανόμενης απέχθειας των Ναζί απέναντι σε οτιδήποτε εβραϊκό.
Κανένα από όσα μόλις περιγράφηκαν δεν ισοδυναμεί με ‘υποστήριξη του Χίτλερ στο Σιωνισμό’, -και αυτό ανεξάρτητα από το πόσο περίπλοκη είναι αυτή η ιστορία για την νοημοσύνη των αριστερών αντισημιτών. Μπορούν να μισούν τους Εβραίους ζωντανούς, και να κάνουν πως τους συμπονούν νεκρούς, μπορούν να τους μισούν όταν βρίσκονται εντός του κράτους τους και να προσποιούνται ότι τους αγαπάνε όταν βρίσκονται εκτός, μπορούν επίσης να θλίβονται όταν σκοτώνονται εκτός και να πανηγυρίζουν όταν σκοτώνονται εντός, αλλά όταν προχωρούν έτσι ξεδιάντροπα σε τέτοια διαστρέβλωση της Ιστορίας του Ολοκαυτώματος, ας μην παραπονιούνται όταν βρίσκονται κάποιοι να επισημαίνουν αυτό ακριβώς: Οτι πρόκειται για αντισημίτες που δεν διστάζουν να κάνουν ακόμη και την χειρότερη ιστορική παραχάραξη, για να ‘δικαιολογήσουν’ τις ‘αντισιωνιστικές’ ιδεοληψίες τους.

Είναι όλο αυτό, το οποίο -ας ξανασημειωθεί- αρχίζει να συμβαίνει το 1933, απόδειξη πως ‘Σιωνισμός = Ναζισμός’;
Τόσο φανατικό μίσος πια, να υιοθετούν κάθε συκοφαντία και κάθε σκληρή φασιστική αντισημιτική χυδαιότητα, μόνο και μόνο για να ‘εκπληρώσουν’ το δήθεν αντιιμπεριαλιστικό τους και δήθεν ‘επαναστατικό’ τους καθήκον, δηλαδή την καταστροφή της εστίας του εβραϊκού λαού.

Ασφαλώς διόλου απίθανο, βέβαια, να χύνουν και κροκοδείλια δάκρυα ακόμα, όταν βλέπουν σκηνές από το Αουσβιτς και το Νταχάου. Αλλά δεν τους πιστεύει κανείς, αφού μάλλον τους Εβραίους τους συμπαθούν μόνο νεκρούς. Ζωντανούς, ούτε που τους νοιάζει, «ας πάνε όπου θέλουν ο λαός της ερήμου» λένε (κομματάκι ρατσιστικό για ‘κοινωνικούς επαναστάτες’ του δικού τους βεληνεκούς, αλλά … έτσι είναι οι ‘αντισιωνιστές’, το ξέρουμε).
Κρύβουν το μίσος τους για τους Εβραίους με την επιδίωξή τους να καταστραφεί το Ισραήλ ώστε ο επόμενος επίδοξος Χίτλερ να μπορέσει να ξετρυπώσει πιο εύκολα τους Εβραίους απ’ τις κρυψώνες τους που αναγκάζονται να κρύβονταν 2.000 χρόνια τώρα, για να μη τους στέλνουν στο σφαγείο. Κρύβουν μαζί και την περιφρόνησή τους για το Ολοκαύτωμα (πιθανόν και την λύπη τους που ο Χίτλερ δεν μπόρεσε να τελειώσει τη δουλειά και να τους ξεκάνει όλους), πίσω από την έννοια-λάστιχο ‘αντισιωνισμός’.

Για την άλλη ανοησία, με τη ‘φασιστική Lehi’, δεν χρειάζεται να ασχοληθεί κανείς ιδιαιτέρως για να την αποδομήσει. Ισχυρίζονται ότι δεν είναι, λέει ‘αγράμματοι πολιτικά’ και παραθέτουν ένα εδάφιο από τη Wikipedia.

Lehi initially sought an alliance with Fascist Italy and Nazi Germany, offering to fight alongside them against the British in return for the transfer of all Jews from Nazi-occupied Europe to Palestine.[2] Believing that Nazi Germany was a lesser enemy of the Jews than Britain, Lehi twice attempted to form an alliance with the Nazis.[2] During World War II, it declared that it would establish a Jewish state based upon “nationalist and totalitarian principles”.
https://en.wikipedia.org/wiki/Lehi_(group)

Αυτό αποτελεί, συμφωνα με τους ‘εγγράματους πολιτικά’, απόδειξη για την εξίσωση ‘Σιωνισμός = Ναζισμός’, και συνεπώς δικαιολόγηση για το σλόγκαν ‘Η ήττα του ναζισμού περνάει από τη διάλυση του Ισραήλ’, ένα καθαρά ναζιστικής έμπνευσης και νοοτροπίας σύνθημα, αφού γνωρίζουν καλά ότι ‘διάλυση του Ισραήλ’ μπορεί να συμβεί μόνο με ένα νέο Ολοκαύτωμα.

Μας λένε, δηλαδή, ότι η Lehi ‘έψαξε‘ (‘sought’) να κάνει συμφωνία, και ‘προσπάθησε‘ (‘attempted’). Και αυτό συνέβη για λίγους μήνες ανάμεσα στο 1941-1942, διότι μετά άλλαξε γνώμη. Προσέξτε εδώ πόσο όμορφα γίνονται οι αντισημιτικές γενικεύσεις.

– Η Lehi ήταν ολόκληρος ο Εβραϊκός λαός; Οχι.
– Ηταν ολόκληρο έστω το σιωνιστικό κίνημα; Οχι.
– Ηταν έστω όλοι οι ακτιβιστές Σιωνιστές; Οχι.
– Ηταν μήπως ολόκληρη η Ιργκούν; Οχι.

Τι ήταν; Ηταν μια φράξια της Ιργκούν. Και είχε αυτές τις επιδιώξεις για ούτε καν ένα χρόνο. Τέτοιες οργανώσεις ακροδεξιές υπήρχαν εκείνα τα χρόνια σε όλες τις χώρες του κόσμου. Μια πρακτικά ασήμαντη οργάνωση λίγων δεκάδων ενόπλων, που ο ρόλος που μπορεί να έπαιξε δεν ήταν καθόλου ουσιαστικός. Αλλά είναι εβραϊκή. Και μόνο αν μια οργάνωση είναι εβραϊκή, θα θυμηθούμε να την ξεχωρίσουμε για να την συγκρίνουμε με τους Ναζί.

Και, τελικά, μήπως έγινε πραγματικότητα εκείνη η υποτιθέμενη ‘συμφωνία με τους Ναζί’, που δήθεν αποδεικνύει ότι η φασιστική και τρομοκρατική οργάνωση Lehi ήταν συνεργός των Ναζί στην γενοκτονία των Εβραίων, και άρα ότι η φιλοσοφία Σιωνισμού και Ναζισμού ήταν η ίδια και επιζεί στις πολιτικές του σύγχρονου Ισραήλ κ.λπ. κ.λπ.;

Οχι, βέβαια.

Η πρόταση έγινε, και πράγματι στελέχη της οργάνωσης του Avraham Stern το 1941 πρότειναν σε εκπροσώπους των Ναζί να συνταχθεί η Lehi στον πόλεμο στο πλευρό της Γερμανίας, σε αντάλλαγμα να δοθεί άδεια σε όλους τους Εβραίους που βρίσκονταν στις κατεχόμενες χώρες και στην ίδια την Γερμανία να μεταναστεύσουν σε ένα εβραϊκό κράτος. Τρία σημεία θα πρέπει να έχουμε κατά νου:

– Αρχικά, κατά τη στιγμή της πρότασης αυτής η Lehi ήταν μια μικροσκοπική περιθωριακή ομάδα, όχι περισσότερο από μερικές δεκάδες μέλη, η οποία είχε ήδη διασυρθεί και κυνηγηθεί από τις μεγαλύτερες σιωνιστικές ομάδες στην Παλαιστίνη.
– Δεύτερον, καμία απάντηση δεν ήρθε ποτέ από τους Ναζί, οπότε δεν υπήρξε ποτέ κάποια πραγματική συνεργασία Τρίτου Ράιχ και Σιωνιστών
– Και τρίτον και σημαντικότερο, κατά τη στιγμή της πρότασης, ο Stern και η ηγεσία της Lehi πίστευαν ότι η πρόθεση του Χίτλερ ήταν να απελάσει τους Εβραίους της Ευρώπης στη Μαδαγασκάρη· κανείς δεν ήξερε τίποτε για οποιοδήποτε ναζιστικό σχέδιο γενοκτονίας για την εξόντωση των Εβραίων.

 

Η Lehi, ήδη απαξιωμένη από πριν, έπειτα από την κατακραυγή όταν μαθεύτηκε η πρόταση αυτή, αναγκάστηκε να ξεκαθαρίσει τη θέση της σε μία ραδιοφωνική εκπομπή. Εκεί είπε, προς υπεράσπιση των πολιτικών της απόψεων, ότι οι προτάσεις της είχαν στόχο να ματαιώσουν την απομάκρυνση της εβραϊκής νεολαίας από τα εδάφη που έπρεπε να υπερασπιστούν οι Σιωνιστές στην Παλαιστίνη, διότι:

«χρέος της Εβραϊκής νεολαίας και όλων όσων μπορούσαν να κρατήσουν όπλο ήταν η υπεράσπιση των αδελφών τους Εβραίων στην πατρογονική τους γη, ενάντια στους Αραβες τρομοκράτες που περιμένουν τη νίκη του Χίτλερ, με σκοπό να παραδώσουν την χώρα στους Ναζί για να φτιάξουν μαζί ένα καταπιεστικό καθεστώς»

Η Lehi προσπάθησε να πείσει ότι η γραμμή της ήταν ‘άλλο ο προσωρινός μας διώκτης, και ο άλλο ο αληθινός εχθρός’. Σαν διώκτη, η Lehi έβλεπε τους Ναζί, και σαν αληθινό εχθρό έβλεπε τους Βρετανούς. Τελικά, η Lehi άλλαξε εντελώς την γραμμή της και υποσχέθηκε ότι δεν θα επιδίωκε άλλο να συνεργαστεί με τους Ναζί.

Η Wikipedia και οι σύγχρονοι παπαγάλοι δεν αναφέρουν ότι οι απόψεις της Lehi για εκείνο το χρονικό διάστημα του ίσως και λιγότερο του ενός έτους προκάλεσαν το ανάθεμα από όλους τους άλλους στο σιωνιστικό κίνημα. Γεγονός είναι ότι η επίσημη εβραϊκή ηγεσία της εποχής, αγωνίστηκε σθεναρά στην Παλαιστίνη για την μέγιστη κινητοποίηση των Παλαιστινίων Εβραίων στις βρετανικές ένοπλες δυνάμεις. Ολες οι άλλες σιωνιστικές ομάδες ήθελαν να ενταχθούν στην αντιναζιστικό αγώνα. Και πράγματι πολλοί εντάχθησαν.

Διαβάστε σχετικά:
– Joseph Heller, The Stern Gang: Ideology, Politics, and Terror, 1940-1949, 1995

Το κείμενο της πρότασης της Lehi υπάρχει στο:
– David Yisraeli, The Palestine Problem in German Politics 1889-1945, 1974

– Yf’aat Weiss, The Transfer Agreement and the Boycott Movement: A Jewish Dilemma on the Eve of the Holocaust, Yad Vashem Shoah Resource Center, 1998

Ομως αυτή η ανοησία με τη Lehi και τη Haavara, από το ‘κάποιοι Εβραίοι, όχι όλοι’ έγινε σε λίγο ‘στο μεγάλο μέρος των Σιωνιστών’, πήγε στο ‘μεγάλο μέρος των Εβραίων’ και τελικά έγινε ‘οι Σιωνιστές’ όλοι, δηλαδή ‘οι Εβραίοι όλοι’. Στ’ αλήθεια, δεν είναι αντισημίτες, σωστά; Σε ποιο παράλληλο σύμπαν;

Φυσικά, εδώ υπάρχει και η έννοια, όχι απλά της ‘σχετικοποίησης του Ολοκαυτώματος’, αλλά της εν ψυχρώ διαστρέβλωσης και ιστορικής παραχάραξης. Οταν λέει κανείς ότι ‘οι Σιωνιστές βοήθησαν τον ναζισμό’, εκτός από ύψιστη προσβολή στα εκατομμύρια θύματα, είναι και αδίστακτη πλαστογράφηση της Ιστορίας, ουσιαστικά πρόκειται για άρνηση του Ολοκαυτώματος.

Ούτε σχετικοποίηση, ούτε soft denial.
Είναι άρνηση, και το λένε όλοι οι σοβαροί μελετητές.

Το Ολοκαύτωμα δεν είναι μόνο οι στιγμές που Εβραίοι πέθαιναν στους θάλαμους αερίων ή εκτελούνταν ανατολικά. Το Ολοκαύτωμα το μελετάει κανείς στο σύνολό του, από τις αρχές του αιώνα, και φυσικά από την περίοδο πριν να ανεβεί ο Χίτλερ στην εξουσία, και φυσικά την περίοδο 1933-1945. Για να δει τον αντισημιτικό λόγο από τον οποίον ξεκίνησαν όλα. Δεν μπορείς να ‘αντικαθιστάς’ στην ιστορία του Ολοκαυτώματος ό,τι δεν σου αρέσει, επειδή δεν ταιριάζει με τις σημερινές ‘αντισιωνιστικές’ σου ιδεοληψίες.
Οταν αφαιρείς τον σκληρό αντισημιτισμό των ετών 1933-1939 και προσπαθείς να εντάξεις την Haavara στην σχετική αφήγηση για να πεις ‘να, δείτε οι Σιωνιστές ήταν συνεργοί του Χίτλερ’ δεν είναι μόνο κλασικό αντισημιτικό στερεότυπο (‘οι Εβραίοι το έκαναν αυτό στον εαυτό τους’ και ‘οι Εβραίοι πάντα πηγαίνουν γυρεύοντας’). Δεν είναι μόνο ύψιστη προσβολή στα θύματα. Είναι εν ψυχρώ άρνηση των γεγονότων και ‘αναθεώρηση‘ (με την κακή έννοια) της ιστορικής αφήγησης.

Επίσης, το να ονομάζει κανείς ‘ναζί’ τους ‘σιωνιστές’ του 1933 που προσπαθούσαν να βρουν τρόπους να σώσουν τους ανθρώπους τους που κινδύνευαν από πογκρόμ και διώξεις παντού σε όλη την Ευρώπη τότε, και το να πιστεύει ότι έκανε κάποια μεγάλη ανακάλυψη τύπου ‘Σιωνισμός = Ναζισμός’ με αυτό, όλα αυτά δείχνουν απλά το μέγεθος της άγνοιας του. Αλλά είναι αντισημιτικός λόγος αυτός.

Φυσικά, ούτε αυτό μπορούν να το καταλάβουν, και σίγουρα θα το αρνηθούν. Προφανώς, για τον εξής λόγο: Κάποια στιγμή έπεσαν επάνω στην Συμφωνία Haavara. Οταν, σαν κλασικοί mainstream ‘αντισιωνιστές’ μισούσαν το Ισραήλ (όπως το μισούσε όλη η Ελλάδα από το 1974 και μετά, έτσι χωρίς λόγο ή μάλλον επειδή εκεί έχει Εβραίους), και έψαχναν αφορμές για να το μισήσουν περισσότερο, το θεώρησαν αυτό μεγάλο εύρημα και μεγάλη ανακάλυψη, για να αποδείξουν τον ‘φασιστικό χαρακτήρα των Σιωνιστών’, κι έτσι το έχουν δέσει κόμπο, ότι αυτό το μικροεπεισόδιο στην μεγάλη, τεράστια ιστορία του ναζιστικού αντισημιτισμού, αυτοί νομίζουν ότι είναι κάτι πολύ σημαντικό.

Δεν είναι, όμως, και εν πάση περιπτώσει, αν θέλει να βρει φασιστικά στοιχεία εντός του Ισραήλ, ας ξεκινήσει από εκεί που υπάρχουν αυτά, και από τότε που έγινε κράτος και μετά. Να κρίνει τους Ισραηλινούς ακροδεξιούς με τα ίδια κριτήρια που κρίνει τους ακροδεξιούς από άλλες χώρες. Οταν εφαρμόζει κανείς διπλά στάνταρντ, και ξεχωρίζει μία μόνο χώρα από όλες τις χώρες που έκαναν εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα ή αγώνα για την εθνική τους αποκατάσταση, και ‘τυχαίνει’ μόνο σε αυτή τη χώρα να ψάχνει να βρει ‘φασιστικά στοιχεία’ τύπου Lehi ΠΡΙΝ την ίδρυση του κράτους, τότε και αυτή η μεροληψία έχει όνομα: Αντισημιτισμός. Η Haganah εξελίχθηκε στον επίσημο στρατό του Ισραήλ, ούτε η Ιργκούν, ούτε η Lehi. Δεν λέει κανείς ότι δεν υπήρχαν ακροδεξιά και τρομοκρατικά στοιχεία ανάμεσα στους Εβραίους και στους Σιωνιστές που προσπαθούσαν για τη δημιουργία κράτους. Αλλά η γενίκευση για την Lehi, που επειδή για κάποιους μήνες νόμιζε ότι συμφέρον τους ήταν η συμπαράταξη με τους Ναζί, και το να εστιάζει κανείς μόνο σε αυτό για να βγάλει συμπεράσματα ‘Σιωνισμός = Ναζισμός’ μπορεί να γίνει μόνο από όσους είναι προκατειλημμένοι εναντίον της ύπαρξης του Ισραήλ, δηλαδή αντισημίτες.

«Το να περιγράψει κανείς τον Αδόλφο Χίτλερ σαν ‘Σιωνιστή’ είναι γελοίο και γκροτέσκο. Ο Χίτλερ αηδίαζε και εξέφραζε τον αποτροπιασμό σε οποιαδήποτε υπόνοια ότι μπορεί να έβλεπε θετικά την ίδρυση ενός εβραϊκού κράτους», λέει ο ιστορικός Antony Beevor.
https://amp.twimg.com/v/b5fbbf23-cdd6-42c6-8238-ed0298bd789f

Οι νεάντερταλ συνωμοσιολόγοι αντισημίτες δεν αντιλαμβάνονται ότι ο αντισημιτισμός μας αφορά όλους. Νομίζουν ότι το μίσος για τους Εβραίους είναι κάτι θεμιτό, αν όχι και ευπρόσδεκτο, αλλά που να καταλάβουν ότι αυτός ο ρατσισμός είναι η κορωνίδα των ρατσισμών και φυσικά ο πιο δολοφονικός, ακριβώς επειδή δεν έχει να κάνει με τους Εβραίους (μόνο). Εχει να κάνει με την εξουσία του να υποβαθμίζεις μια άλλη ανθρώπινη ύπαρξη στο επίπεδο του ‘υπανθρώπου’ και άρα να δικαιολογείς την εξόντωσή του. Θυμηθείτε και τα δέκα στάδια της γενοκτονίας (Classification Symbolization Discrimination Dehumanization Organization Polarization Preparation Persecution Extermination Denial), από που άρχισαν όλα, σε όλες τις γενοκτονίες και σε όλες τις εθνοκαθάρσεις. Η άρνηση είναι το δέκατο και τελικό σχέδιο κάθε γενοκτονίας. Ούτε καν αυτό είναι σε θέση να κατανοήσουν, αλλά η συνωμοσιολογική αντίληψη είναι παρούσα σχεδόν παντού: Πιστεύουν -πως το είπαν- ότι λέει «η αναφορά στη συμφωνία της Χααβάρα έτσουξε (!) διότι ήταν απόδειξη ότι ένα μεγάλο τμήμα του σιωνισμού είχε φασιστικές ιδέες και προσφέρθηκε να συνεργαστεί και με τον Χίτλερ κατά της Αγγλίας με αντάλλαγμα την ίδρυση του Ισραήλ, και ότι είναι αυτό που εξόργισε κάποιους».

Απίστευτοι ισχυρισμοί. Οι Εβραίοι βοήθησαν τον Χίτλερ για να τους εξοντώσει!
Δεν υπάρχει περίπτωση να διαβάσει σοβαρός άνθρωπος τέτοια πράγματα και να μην σκεφτεί ότι κάποιοι τρολάρουν. Αλλά δεν τρολάρουν. Τα πιστεύουν όλα αυτά, και ακόμα ισχυρίζονται ότι δεν τρέχει τίποτα, ότι δεν είναι αντισημίτες.

Κι επειδή μιλούσαμε πριν για διπλά στάνταρντ, μπορούμε να ρωτήσουμε για την στάση των Αράβων την ίδια εποχή; Οι Βρετανοί στρατολόγησαν 21.000 Εβραίους και 8.000 Αραβες από την περιοχή.
Ας ψάξουν οι αγαπητοί ‘εγγράματοι πολιτικά’ που πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες και ας μας πουν αν οι μονάδες των Εβραίων πολέμησαν πραγματικά και είχαν πραγματικές απώλειες, και αν οι μονάδες των Αράβων, ή έστω οι 7.000 από τις 8.000 λιποτάκτησαν και γιατί.

Ας μας πουν επίσης για την δραστηριότητα του Μεγάλου Μουφτή της Ιερουσαλήμ Mohammad Amin al-Husseini, που ήταν και θείος του Γιασέρ Αραφάτ, σύμφωνα με πολλές πηγές (και αραβικές).
Ο Μουφτής, που ήταν καταζητούμενος για το φιλοναζιστικό πραξικόπημα του 1941 στο Ιράκ, που βρήκε αγάπη και θαλπωρή και συνεργάτες για να ‘σκοτώσει όλους τους απίστους’ Εβραίους; Μήπως στην αγκαλιά του Χίτλερ και του Χίμλερ και του Μουσολίνι;

 

Γράμμα του Heinrich Himmler προς τον Μεγάλο Μουφτή της Ιερουσαλήμ Mohammad Amin al-Husseini

Γράμμα του Heinrich Himmler προς τον Μεγάλο Μουφτή της Ιερουσαλήμ Mohammad Amin al-Husseini

 

Δεν μιλάμε εδώ για ‘έψαξε’ και ‘προσπάθησε’.

– Μιλάμε για τις συναντήσεις του επίσης με τον Adolf Eichmann ήδη από το 1937,
– για το άσυλο που του έδωσαν το 1941,
– μιλάμε για τα συντάγματα από Μουσουλμάνους που στρατολόγησε και που πολέμησαν στον Καύκασο, στη Βοσνία, στη Βόρεια Αφρική, ορισμένοι και στην Ελλάδα εναντίον του ΕΛΑΣ.
– για τα αραβικά τάγματα που οργάνωσε ο Amin al-Husseini και γυρνούσε όλη την Ευρώπη, μέχρι τη Γαλλία και την Αλγερία, για να στρατολογήσει πιστούς του Ισλάμ,
– για τη βίλα που του παραχώρησε ο Χίτλερ,
– για τον μηνιαίο μισθό των 62,500 Reichsmark που έπαιρνε από τους Ναζί,
– για το ‘Central Islamic Institute’ (‘Islamisches-Zentral Institute’) που του έφτιαξαν στο Βερολίνο το 1942, με πρώτο καλεσμένο τον Γκέμπελς και το ‘Imam school’ στο Guben, που του έφτιαξαν το 1944 οι Ρόζενμπεργκ και Γκέμπελς, με αποστολή να εκπαιδεύονται ιμάμηδες από τα SS,
– για την ραδιοφωνική εκπομπή που έκανε, με σκληρά αντισημιτικά συνθήματα και φετφάδες,
– για την επίσκεψη μαζί με τον Χίμλερ σε στρατόπεδα εξόντωσης για να δει την ‘τεχνογνωσία’ των θαλάμων αερίων και πως αυτοί θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και στην Μέση Ανατολή για να ξεφορτωθεί τους Εβραίους,
– μιλάμε για την εκπαίδευση των ιμάμηδων του στο στρατόπεδο Sachsenhausen,
– μιλάμε για τα γράμματα στον Ρίμπεντροπ να μην στείλει 10.000 Εβραίους σε μια περίπτωση, 4.000 για ανταλλαγή με Γερμανούς στρατιώτες σε άλλη, μιλάμε για την άρνησή του να δεχτεί 500 παιδάκια Εβραίων από τη Ρουμανία, γεγονότα που οδήγησαν στον αφανισμό όλων αυτών των ανθρώπων.
– για το γεγονός πως μετά τον πόλεμο ήταν καταζητούμενος σαν δωσίλογος και συνεργάτης των Ναζί και υπεύθυνος για εγκλήματα πολέμου και για άλλα πολλά.

Ο ίδιος του τα έχει πει στο βιβλίο του, δεν είναι μυστικό.

 Το εξώφυλλο του βιβλίου του Μεγάλου Μουφτή της Ιερουσαλήμ Mohammad Amin al-Husseini

Το εξώφυλλο του βιβλίου του Μεγάλου Μουφτή της Ιερουσαλήμ Mohammad Amin al-Husseini

 

Και φυσικά, οι ‘Ελεύθερες Αραβικές Λεγεώνες‘ (‘Legion Freies Arabien’) όπως οι μονάδες Deutsche-Arabische Lehr Abteilung και Deutsche-Arabische Bataillon Nr 845, που τμήματά τους ήρθαν κι εδώ στην Ελλάδα. Από τη μια πλευρά ήταν λ.χ. η μονάδα του Λάκη Σάντα με αρκετούς Εβραίους, λ.χ. τον Αρούχ ή ο Εβραίος Εντι Μάγιερς, (που, συμβολικό παιχνίδι της τύχης, είχε σαν στρατιώτες-βοηθούς του δύο μουσουλμάνους, και μάλιστα Τουρκοκύπριους και) στην ανατίναξη της γέφυρας του Ασωπού, είχε μαζί του έναν ‘Παλαιστίνιο’, δηλαδή Εβραίο της Παλαιστίνης, τον Γιούρι, -κι από την άλλη οι Αραβες του Μουφτή.

Αφού λοιπόν, αποφεύγετε να τα ‘θυμάστε’ όλα αυτά, μην παραξενευτείτε αν βρεθεί κάποιος να σας θυμίσει ότι οι πραγματικοί συνεχιστές κάποιων ναζιστικών δοξασιών που κρύβονται πίσω απ’ τη σβάστικα, και όλοι όσοι προωθούν παρόμοιες αντισημιτικές χυδαιότητες σήμερα, είναι κάποιοι άλλοι, και πάντως όχι οι Εβραίοι και η συλλογική του έκφραση, το Ισραήλ. Αυτά όλα επιζούν σήμερα στον λόγο κάποιων που υποστηρίζετε άνευ όρων, εσείς οι αντισημίτες που πιστεύετε ότι δεν είστε αντισημίτες. Μπορεί να έχουμε συνηθίσει πλέον στην παρομοίωση ‘Ισραήλ, το ναζιστικό κράτος-τρομοκράτης’, αλλά ίσως ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε πιο προσεκτικά και να δούμε κατάματα τις ναζιστικές συλλογιστικές, και που επιζούν αυτές σήμερα.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Οι Ελεύθερες Αραβικές Λεγεώνες (Legion Freies Arabien), δημιούργημα του Μεγάλου Μουφτή της Ιερουσαλήμ Mohammad Amin al-Husseini. Φωτογραφίες από τις μέρες τους στην Ελλάδα.

Ας δούμε μια σειρά από σημαντικά για την πορεία του σύγχρονου κόσμου θέματα, και ας δούμε που αυτά καλλιεργούνται και που απαγορεύονται ή αποθαρρύνονται.

Διαβάστε μια σειρά χαρακτηριστικά, που άνετα θα μπορούσαν να μπουν κάτω από την ετικέτα ‘τι μισώ στα SS’:

– Το μίσος για τη δυτικού τύπου δημοκρατία.
– Η απέχθεια για την ισονομία και τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές καθολικές αρχές του ουμανισμού
– Η ανοχή στη διαφορετικότητα,
– Η ‘αποανθρωποποίηση’ του ‘άλλου’ και του διαφορετικού και ο υποβιβασμός του απέναντι στο επίπεδο του ‘υπανθρώπου’, άρα εκεί κοντά που άνετα θα μπορούσαν κάποιοι να θεωρήσουν λύση την εξόντωσή του.
– Το μίσος και η αδιαφορία για τη ζωή.
– Οι θεωρίες συνωμοσίας.
– Τέλος, η λατρεία του θανάτου σαν απόλυτη ‘ιδέα’ και του ένδοξου θανάτου για ιερό σκοπό σαν το απόλυτο ‘ιδανικό’, βλέπε μυθολογία των SS κ.λπ.

Νομίζετε ότι διαβασατε μια λίστα ‘τι μισώ στα SS’;
Πολύ πιθανόν, αλλά ταυτόχρονα διαβάσατε τη λίστα ‘τι πρεσβεύει η Χαμάς’.

Που βρίσκονται αυτά; Βρίσκονται στο εκπαιδευτικό σύστημα του Ισραήλ, λ.χ.; Μήπως στα media της χώρας; Στη Βουλή του;
Μάλλον όχι.
Κοιτάξτε στην άλλη πλευρά, καλύτερα.
Αυτά μαθαίνουν οι Παλαιστίνιοι στα παιδιά τους στα σχολεία, αυτά δείχνει όλη μέρα η τηλεόρασή τους και όλα τους τα ΜΜΕ, αυτά δείχνει το Pallywood (το παλαιστινιακό Χόλιγουντ), αυτά υπάρχουν στα σχολικά βιβλία, αυτά διακινούν στις παιδικές εκπομπές στην τηλεόραση. Και διασκεδαζουν με βίντεο-κλιπ ‘Τι ωραία που ανατινάζεται η οροφή του λεωφορείου μαζί με τους Εβραίους‘. Και βάζουν τα παιδιά τους να αποκαλούν το Ολοκαύτωμα ‘ψέμα‘.

Αλλωστε, η κληρονομιά του συνεργάτη του Χίτλερ μουφτή Haj Amin El-Husseini, που εκεί κατέφυγε μετά τον πόλεμο, όντας καταζητούμενος, είναι παρούσα και μάλιστα πολύ έντονη και ισχυρή: Τότε ήταν που στα κηρύγματά του έλεγε για τους Εβραίους πως είναι  ‘notorious for perfidy and falsification and distortion and cruelty of which the noble Koran provides the strongest testimony against them’, και οραματιζόταν ακόμη να τους εξοντώσει όλους διακηρύσσοντας ‘Nothing but the sword will decide the future of this country’, ενώ μιλούσε και για ‘οριστική λύση’ (‘endgultige Losung’) στο ‘εβραϊκό πρόβλημα’. Στην ομιλία του το 1943, στο Ισλαμικό Κέντρο που του έφτιαξαν οι Ναζί είχε καλέσει τον μουσουλμανικό κόσμο να ακολουθήσει το παράδειγμα των Ναζί στην αντιμετώπιση των Εβραίων, αφού οι Ναζί ‘knew how to save itself from the evil [Unheil] done by the Jews. It had precisely identified the Jews and decided to find a definitive solution to the Jewish menace, in order to eliminate their evildoing [Unheil] from the world. It is the duty of Muhammadans in general and Arabs in particular to drive all Jews from Arab and Muhammadan countries. Germany is also struggling against the common foe who oppressed Arabs and Muhammadans in their different countries. It has very clearly recognized the Jews for what they are and resolved to find a definitive solution [endgultige Losung] for the Jewish danger that will eliminate the scourge that Jews represent in the world’.

Αυτά τα ίδια ακριβώς ακούγονται και σήμερα στη Γάζα και στη Δυτική Οχθη, αλλά οι μόνοι που δεν το πήραν είδηση ακόμη είναι τα ‘Καράβια για τη Γάζα’. Ο λόγος των τρομοκρατών του ISIS, του Οσάμα Μπιν Λάντεν ή της Χαμάς, και ο λόγος του Μουφτή της Ιερουσαλήμ, όταν ταυτιζόταν με το λόγο του Άιχμαν, του Γκέμπελς και του Χίμλερ. Αυτά ακριβώς βρίσκονται στο λόγο της Χαμάς και της Χεζμπολλάχ ή, τέλος πάντων, δεν έχουν και τόσο μεγάλες διαφορές για οποιονδήποτε αντικειμενικό παρατηρητή.

Διαβάστε σχετικά:
– Wolfgang Schwanitz – Amin al-Husaini and the Holocaust What Did the Grand Mufti Know [2008-05-08-World Politics Review Exclusive] [English Webversion] [2008]
– Barry Rubin & Wolfgang Schwanitz – Nazis, Islamists and the Making of the Modern Middle East [Yale University Press 2014]
– Klaus-Michael Mallmann & Martin Cuppers – Elimination of the Jewish National Home in Palestine The Einsatzkommando of the Panzer Army Africa 1942 [2007-07-01-Yad Vashem Studies-ΤΧ#035.1-ΣΕΛ-111-142 [Yad Vashem 2007]
– David Patterson, Nazis, Jihadists, and Jew Hatred, Flashpoint 34, 30/09/2016
– Samuel Miner, Planning the Holocaust in the Middle East: Nazi Designs to Bomb Jewish Cities in Palestine, 08/12/2016

Αλλος ένας θαυμαστής του Χίτλερ. Ο Awni Bey Abdel-Hadi, εδώ σε συνομιλίες το 1937 με το 'Voelkischer Beobachter'. Ιδρυτής και πρόεδρος του πρώτου 'κανονικού' παλαιστινιακού κόμματος, πιο πριν γραμματέας του βασιλιά του Ιράκ και σύμβουλος του βασιλιά της Ιορδανίας, αργότερα μέλος της All-Palestine Government, της συμβολικής παλαιστινιακής κυβέρνησης 1948-1959, που βρισκόταν υπό την προστασία και τον έλεγχο της Αιγύπτου, και είχε την αναγνώριση όλων των κρατών της Αραβικής Λίγκας πλην της Ιορδανίας. Αργότερα έγινε υπουργός της Ιορδανίας, πρεσβευτής της στην Αίγυπτο, αλλά και στέλεχος του αιγυπτιακού κράτους, ξανά μετά γερουσιαστής στην Ιορδανία και πρόεδρος επιτροπής της Αραβικής Λίγκας. Αν μπερδευτήκατε, δεν πειράζει -έτσι ήταν όλοι οι 'Παλαιστίνιοι Αραβες' τότε, πρώτα Αραβες και μετά Παλαιστίνιοι, όταν χρειαζόταν.

Αλλος ένας θαυμαστής του Χίτλερ. Ο Awni Bey Abdel-Hadi, εδώ σε συνομιλίες το 1937 με το ‘Voelkischer Beobachter’. Ιδρυτής και πρόεδρος του πρώτου ‘κανονικού’ παλαιστινιακού κόμματος, πιο πριν γραμματέας του βασιλιά του Ιράκ και σύμβουλος του βασιλιά της Ιορδανίας, αργότερα μέλος της All-Palestine Government, της συμβολικής παλαιστινιακής κυβέρνησης 1948-1959, που βρισκόταν υπό την προστασία και τον έλεγχο της Αιγύπτου, και είχε την αναγνώριση όλων των κρατών της Αραβικής Λίγκας πλην της Ιορδανίας. Αργότερα έγινε υπουργός της Ιορδανίας, πρεσβευτής της στην Αίγυπτο, αλλά και στέλεχος του αιγυπτιακού κράτους, ξανά μετά γερουσιαστής στην Ιορδανία και πρόεδρος επιτροπής της Αραβικής Λίγκας. Αν μπερδευτήκατε, δεν πειράζει -έτσι ήταν όλοι οι ‘Παλαιστίνιοι Αραβες’ τότε, πρώτα Αραβες και μετά Παλαιστίνιοι, όταν χρειαζόταν.

 

Αν εσείς δεν μπορείτε να προσέξετε ότι γύρω μας υπάρχουν πολλοί που γλιστράνε όλοι πολύ εύκολα στον αντισημιτισμό, και μάλιστα με πολλούς τρόπους και με πολλά είδη αντισημιτισμού, θυμηθείτε έστω, ότι η χαρά του φανατικού είναι να υπάρχει ένας εξίσου φανατικός στην άλλη πλευρά. Οι εθνικισμοί και οι φανατισμοί και οι φασιστικές νοοτροπίες αλληλοτροφοδοτούνται.
Κι έτσι απέναντι στη Χαμάς και στην Χεζμπολάχ που φανατίζουν τον κόσμο τους και τον στέλνουν να σκοτωθεί παίρνοντας μαζί εβραϊκές ζωές αθώων, τι καλύτερο από το να υπάρχουν φανατικοί της άλλης πλευράς που δεν πιστεύουν στη λύση των δύο κρατών, και η μεγαλύτερη παραχώρηση που μπορούν να κάνουν είναι να αφήσουν μικρούς θύλακες κάτω από την επίβλεψη του ισραηλινού κράτους για να ζουν οι Παλαιστίνιοι. Κανείς δεν ξέρει, αν στην περίπτωση που δεν υπήρχε ισλαμική τρομοκρατία και ιερή τζιχάντ, αν το όνειρό τους θα ήταν και πάλι να χτιστεί το τείχος των πολλών εκατοντάδων χιλιομέτρων, περιμετρικά σε όλο το Ισραήλ και πως ακριβώς θα αντιμετώπιζαν τους Αραβες. Ασχετα τώρα, που η Χαμάς θα εξακολουθεί να βρίσκει τρόπο να φτιάχνει κι άλλα τούνελ, και άσχετα που η Χεζμπολάχ θα εξακολουθεί να συγκεντρώνει πυραύλους μέσου και μεγάλου βεληνεκούς στα σύνορα με το Λίβανο, για να αποφασίσει να τους εκτοξεύσει όποτε εκτραχυνθεί η κατάσταση, προς όφελος πάντα των ίδιων φανατικών. Ο στόχος των Αράβων δεν είναι η συμβίωση.
Οι σημερινοί, πάντως, Αραβες που αποτελούν το περίπου 20% του πληθυσμού του Ισραήλ ούτε που θέλουν ν’ ακούσουν να γίνουν πολίτες της Παλαιστινιακής Αρχής. Τρελοί είναι οι άνθρωποι; Η διαφθορά και η κλεπτοκρατία στο καθεστώς Φατάχ και Χαμάς, ούτε που μπορούμε να φανταστούμε πόσο μεγάλη είναι. Υπάρχουν παραδείγματα πολλά. Και τι απαρτχάιντ είναι αυτό, με ίσα δικαιώματα και δικαίωμα ψήφου; Που όλα τα τελευταία χρόνια, σε όλες τις δημοσκοπήσεις, το 20% των Αράβων πολιτών του Ισραήλ που ζουν μέσα στο Ισραήλ απαντούν σε ποσοστά 75% έως 90% ότι επιθυμούν να ζουν στο Ισραήλ και όχι στα κατεχόμενα και ότι τρέμουν στην ιδέα να βρεθούν κάτω από την κυριαρχία των φανατικών της Χαμάς και της Φατάχ.

The Livingstone Formulation

Αρκετά, όμως, με το μάθημα ιστορίας. Η ‘κατηγορία’ ήταν πως αποκαλέσαμε κάποιους αριστεροί αντισημίτες με το όνομά τους, δηλαδή ‘αριστερούς αντισημίτες’. Προσέξτε, παρακαλώ, ένα τελευταίο σημείο, που αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας το γεγονός πως μιλάμε για φανατικούς αμετανόητους αντισημίτες, τιμή τους και καμάρι τους.

Το να αποκαλείς κάποιον ‘ρατσιστή’ είναι βαριά κατηγορία και προκαλεί πάντα αντιδράσεις: Ο ‘κατηγορούμενος’ θα σου ζητήσει τον λόγο και θα σου πει ‘πες μου γιατί είμαι ρατσιστής, δείξε μου τις αποδείξεις σου’. Αυτό συμβαίνει πάντα, και δικαιολογημένα, όταν το ρατσιστικό σχόλιο είναι ομοφοβικό, σεξιστικό, αντιμεταναστευτικό, ισλαμοφοβικό, ‘fatophobia’ κ.λπ. Οταν δηλαδή το θύμα είναι γκέη, γυναίκα, μετανάστης, μουσουλμάνος κ.λπ. Μόνο σε μία περίπτωση ο ρατσιστής δεν εστιάζει στην ‘κατηγορία’ αλλά απαντάει με εντελώς διαφορετικό τρόπο: Οταν ο ρατσιστής είναι αντισημίτης.
Τότε, είναι σχεδόν βέβαια ότι θα πει πρώτα κάτι σαν:

– Ο αντισημιτισμός, λένε, είναι μια κατηγορία που αποδίδουν οι σιωνιστές σε όσους είναι αντισιωνιστές.

Ή αλλιώς:

– Οι κακοί ‘σιωνιστές’ επιχειρούν να στιγματίσουν με την κατηγορία του αντισημιτισμού τους ‘καλούς αντισιωνιστές’
[Σ.Σ.: συγγνώμη για τα πολλά εισαγωγικά αλλά δεν αποδίδεται αλλιώς -τα νοήματα είναι πολύ λεπτά].

Και αμέσως μετά, 9 στις 10 περιπτώσεις, ο αντισημίτης θα κατηγορήσει αυτόν που του επισήμανε το ρατσιστικό σχόλιο πως είναι ‘σιώνι’ ή με κάποια παρόμοια υβριστική και συκοφαντική λέξη. Δηλαδή, όπως είπαμε στην αρχή, πράκτορας, ενεργούμενο, πληρωμένοι του σιωνισμού κ.λπ. Αν σας συμβεί αυτό, τότε δεν χρειάζεται μετά να έχετε την παραμικρή αμφιβολία: Ο άνθρωπος σας είναι πορωμένος, συνειδητός, φανατικός αντισημίτης.

Διότι ο εν λόγω ρατσιστής,

– αποφεύγει να συζητήσει με τον ‘κατήγορό’ του τους λόγους της ‘κατηγορίας’, λ.χ. ‘γιατί με λες αντισημίτη, πρέπει να μου το αποδείξεις αυτό, πάμε στον ορισμό να δούμε τι αντισημιτικό είπα’
– δεν ασχολείται με την ουσία του αντισημιτικού του σχολίου, ούτε με καλή πίστη δοκιμάζει να μπει σε διάλογο για να αποδείξει ότι έχει δίκιο
– αντιθέτως, τα διαγράφει όλα και πηγαίνει κατευθείαν σε μια θεωρία συνωμοσίας, δηλαδή στο «με κατηγορείς για αντισημίτη διότι αυτό κάνουν πάντα οι Εβραίοι και οι ‘σιωνιστές’, προσπαθούν να φιμώσουν την αντίθετη φωνή με την κατηγορία του αντισημιτσμού»
– ταυτοχρόνως, προσπαθεί να απαξιώσει τον συνομιλητή του, να τον παρουσιάσει όχι σαν κάποιον ειλικρινή αντιρατσιστή που δεν θέλει να ακούγονται ρατσιστικά αντιεβραϊκά σχόλια, αλλά σαν κάποιον που συμμετέχει σε κάποιο σκοτεινό, κρυφό σχέδιο, για να υποστηρίξει τα ‘σιωνιστικά συμφέροντα’, σαν κάποιον εξ ορισμού ψεύτη και δολοπλόκο απέναντι στους τίμιους και καθόλου ρατσιστές ‘αντισιωνιστές’.

Αυτό έκανε και ο εν λόγω αντισημίτης που θέλει να πιστεύουμε ότι δεν είναι αντισημίτης. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται ‘The Livingstone Formulation‘, προέρχεται ευθέως από την ‘λογική’ των Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών (Εβραίοι που συνωμοτούν για κυριαρχία και έλεγχο και βρίσκονται πίσω από κάθε συνωμοσία) και θα έχουμε την ευκαιρία να πούμε περισσότερα γι’ αυτό το πολύ βασικό concept σε επόμενο σημείωμα. Μέχρι τότε, την περιφρόνησή μας σε αντισημίτες και ειδικά σε όσους από τους προσφιλείς μας αντισημίτες πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες. Θα βρίσκονται πάντα στο στόχαστρο της έντιμης και τεκμηριωμένης κριτικής, ας το γνωρίζουν αυτό.

Μέχρι τότε, οι υποστηρικτές του ρατσιστικού και απεχθούς ακόμη και στον ίδιο τον Πρόεδρο Αμπάς BDS (μετεξέλιξη του ναζιστικού ‘kauft nicht bei Juden’, όπως ακριβώς το ‘Εξοντώστε το Ισραήλ από το ποτάμι στην θάλασσα’ είναι μετεξέλιξη του ‘Geh nach Palastina, du Jud’), το οποίο ο ιδρυτής του Ilan Pappe κατέστρεψε σε μία μόνο φράση αποκαλύπτοντας ότι δεν ήταν παλαιστινιακή πρωτοβουλία, αλλά πρωτοβουλία δυτικών, μπορούν να παρακολουθήσουν αυθεντικά στιγμιότυπα κινηματογραφημένα στην πρώτη συνεδρίαση των Εβραίων συνωμοτών από τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών. Ενα φιλμ ντοκουμέντο.

 

Τι να κάνουμε, υπάρχουν οι ορθολογιστές, υπάρχουν κι οι ψεκασμένοι.

Θα συνεχίσουμε σε επόμενο σημείωμα, με θέμα «Αστυνομία σκέψης και Λογοκρισία της ελληνικής αντισημιτικής ‘αριστεράς’»

Διαβάστε:
Το μίσος που ξεκινά με τους Εβραίους δεν τελειώνει ποτέ με τους Εβραίους
https://protocolswithoutzion.wordpress.com/2017/01/01/what-starts-with-the-jews-never-ends-with-the-jews/

Τα δύο σχόλια του πρόθυμου καταδότη που εκμεταλλεύτηκε μια αβλεψία για να προκαλέσει προβλήματα εκ του μη όντος για προσωπικούς του λόγους που δεν μας αφορούν. Να σημειωθεί μόνο το εξής: Στοχοποίηση έχουμε όταν εστιάζουμε σε κάποιο πρόσωπο, ρίχνουμε τον προβολέα πάνω του, το βγάζουμε στην βιτρίνα, βάζουμε το όνομά του σε τίτλους, μαζεύουμε ό,τι στοιχεία μπορούμε να βρούμε γι’ αυτόν, και αρχίζουμε να διαλαλούμε και να φωνάζουμε σε όλους ‘ελάτε να τον δείτε, ελάτε να δείτε τι έκανε ο τάδε’, ώστε να δώσουμε την ευκαιρία σε όσους δεν τον γνωρίζουν να τον μάθουν, και σε όσους τον γνωρίζουν να βγάλουν τα απωθημένα τους επάνω του, να βρίσουν και να συκοφαντήσουν.
Ακριβώς ό,τι έκανε ο καλοθελητής σε εμάς:

Μελανό σημείο στο κατά τα άλλα εξαιρετικό αυτό άρθρο είναι η διεξοδική, συνοπτική δαιμονοποίηση κάποιων αριστερών με βάση ελλιπή και αρκετά αλλοιωμένα στοιχεία και ισχυρισμούς. Ο Λέων Κόκοτας ειδικά (τον οποίο στοχοποιεί το σκρην-σοτ) ποτέ δεν θα αμφισβητούσε, εξ όσων γνωρίζω (αφού τον γνωρίζω) ούτε μία λέξη από το άρθρο σας… πλην του “τηλεγραφικού” εκείνου εδαφίου σας που τον συκοφαντεί ως αντισημίτη.

Ούτε ένα λινκ, αλήθεια? Ετσι “ξεμπερδεύει” κανείς με το θέμα αυτό, της άδικης δαιμονοποίησης? Η συμφωνία της Χααβάρα, στην οποία αναφέρθηκε ο Λέων Κόκοτας (και ο έτερος “αριστερός αντισημίτης” Χριστόφορος Τριαντάφυλλος) είναι υπαρκτό γεγονός. Δεν βαραίνει τους Εβραίους σαν σύνολο αλλά ΠΟΛΥ συγκεκριμμένους φανατικούς και ακροδεξιούς σιωνιστές, που πρόσφεραν ακόμη και στον Χίτλερ τις καλές υπηρεσίες τους προκειμένου να δράσουν “για το καλό του Ισραήλ”.

Επίσης οι προαναφερθέντες 2 άνθρωποι δεν συμφωνούν σε όλα μεταξύ τους και ο δεύτερος είναι πολύ φανατικότερος (υπέρ των Παλαιστίνιων από τον πρώτο). Ορισμένες απόψεις του είναι συζητήσιμες και διαφωνώ μαζί του. Μάλιστα κάποτε με μπλοκάρισε και στο φέησμπουκ. Ετσι όμως, όπως τους τσουβαλιάζετε όλους μαζί, γίνονται όλοι ίδιοι και εξίσου κακοί, όπως οι… μαύροι για την Κου Κλουξ Κλάν.

Θα μπορούσα να πω περισσότερα… αλλά βλέπω ότι το άρθρο αυτό δεν το έγραψε η Βασιλική Μετατρούλου, η οποία κάποτε δεινοπάθησε σε μπλογκ φανατικών σιωνιστών, οπότε το αφήνω σε εσάς να συζητήσετε μεταξύ σας.

Υ.Γ. Η συμφωνία της Χααβάρα μπορεί βέβαια να δικαιολογηθεί σαν “κίνηση από ανάγκη”, κλπ. Παρόλ’ αυτά έθρεψε την άνοδο και της φασιστικής Lehi, όπως σίγουρα θα ξέρετε. Δεν μιλάτε πάντα με αγράμματους πολιτκκά. Αντιγράφω σχετικό εδάφιο από τη βικιπαίδεια.

Lehi initially sought an alliance with Fascist Italy and Nazi Germany, offering to fight alongside them against the British in return for the transfer of all Jews from Nazi-occupied Europe to Palestine.[2] Believing that Nazi Germany was a lesser enemy of the Jews than Britain, Lehi twice attempted to form an alliance with the Nazis.[2] During World War II, it declared that it would establish a Jewish state based upon “nationalist and totalitarian principles”.

Advertisements

5 thoughts on “Η εξίσωση ‘Σιωνισμός = Ναζισμός’ από τους αντισημίτες που πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες

  1. Ο/Η Kostas λέει:

    O Xριστόφορος Τριαντάφυλλος είναι ένα τούβλο που φωτογραφίζει αεροπλάνα που αφήνουν ουρές και παίρνει ζεόλιθο για αντίδοτο :-) είχε τσατιστεί κι όλας με ένα ποστ που είχε ανεβάσει η ομάδα »ελληνικός βόθρος» για τις σχέσεις ΧΑ με εκκλησία στην Ξάνθη…το θεώρισε ρατσιστικό εναντίων των Ξανθιωτών!! ενώ πουθενά δεν υπήρχε τέτοιου είδους υπονούμενο..
    Για ένα διάστημα υποστήριζε και τομ ISIS εναντίων των Κούρδων..
    Ένας αντισημίτης συνωμοσιολόγος θα υποψιαζόταν ότι τον πληρώνει η Μοσάντ για να γελοιοποιεί τον αγώνα των Παλαιστινίων :-)

  2. Ο/Η TJ Stretch λέει:

    Χαχαχα, ναι, δεν θα ήταν παράξενο να σκεφτεί κανείς το τελευταίο!

    Εβλεπα πριν το μέγεθος της απροσμέτρητης βλακείας του, εδώ, στο σχόλιο 15, τι τράβηξαν απ’ αυτόν κάποιοι φίλοι μας.
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2017/01/27/holocaust-denial/#comment-18283

    Το ωραιότερο όλων είναι ότι, επειδή το FB του μπλοκάρει τους λογαριασμούς, αφού ανεβάζει συνεχώς Χαμάς και Χεζμπολάχ και τέτοια, ότι νομίζει ότι τον κυνηγάνε Εβραίοι μυστικές υπηρεσίες Σοφοί της Σιών προβοκάτσιες πράκτορες κ.λπ.
    Και τις χαζομάρες που βρίσκει στο ίντερνετ και ανεβάζει τις ονομάζει ‘έρευνες μου και ντοκουμέντα που έχω αποκαλύψει’!

    «[…] θέλω να διαφυλάξω τις έρευνές μου και όσα ντοκουμέντα έχω αποκαλύψει κατά καιρούς χωρίς να έχω τον φόβο»
    https://archive.is/owAjZ

    Δεν παίζεται μιλάμε, είναι κινούμενη δυσφήμηση :)

  3. Είναι γελασμένοι κάποιοι αν νομίζουν ότι ο κόσμος θα αφήσει τους αντισημίτες να καθορίσουν τι συνιστά αντισημιτισμό και τι όχι.
    Είναι εξωφρενικό αυτό που συμβαίνει εδώ στην Ελλάδα. Θα αφήναμε ποτέ έναν βιαστή να αποφασίσει για τον ορισμό του σεξισμού; Εναν ομοφοβικό να καθορίσει τι συνιστά ρατσισμό ενάντια στους γκέη; Εναν ισλαμοφόβο να αποφασίσει πότε ο ρατσιστικός αντιμεταναστευτικός λόγος θυματοποιεί τους ξένους και τους μετανάστες και πότε όχι; Εναν ρατσιστή να διαλέξει ορισμό για τον ρατσισμό για να συμπεριληφθεί λ.χ. σε κάποιο νομοσχέδιο για την εχθροπάθεια και τον ρατσιστικό λόγο;
    Με τον ίδιο τρόπο, οι άνθρωποι που κάνουν αντισημιτικές δηλώσεις και ασκούν ρητορική μίσους απέναντι στους Εβραίους δεν μπορεί να είναι οι κατάλληλοι για να μας πουν πότε μια επίθεση σε Εβραίους και πότε μια αντισημιτική δήλωση αποτελούν αντισημιτισμό ή όχι, αλλά και πότε έχουμε άρνηση του Ολοκαυτώματος
    Απλά, δεν μπορεί να συμβεί αυτό.
    Δεν είναι δυνατόν οι πολίτες που πιστεύουν στον Ορθολογισμό και στα Ανθρώπινα Δικαιώματα να το επιτρέψουν αυτό, και δεν θα συμβεί ποτέ.
    Μόνο τα θύματα και οι εξειδικευμένοι επιστήμονες επιτρέπεται να ορίζουν τον αντισημιτισμό. Κανείς άλλος. Ούτε το BDS, ούτε όσοι λένε ‘Θάνατος στο Ισραήλ’, ούτε όσοι απαντάνε σε επιχειρήματα μόνο με την συκοφαντία ‘είστε πληρωμένοι απ’ την Πρεσβεία’.

    Για την Συμφωνία Haavara

    – Haavara To describe Adolf Hitler as a Zionist is ‘grotesque’ says historian Antony Beevor.

    Adolf Hitler was «appalled at any suggestion he was assisting the foundation of a Jewish state» says historian Antony Beevor.

    https://amp.twimg.com/v/b5fbbf23-cdd6-42c6-8238-ed0298bd789f

    – Andrew Roberts – Haavara Ken Livingstone gets the history wrong on anti-semitism and Hitler – CapX
    https://capx.co/ken-livingstone-gets-the-history-wrong-on-anti-semitism-and-hitler/

    The Nazis couldn’t frankly care less where the Jews went, so long as they left Germany, preferably with as few possessions as possible. Later on they conceived ideas such as the Madagascar Plan of July 1940 which would they hoped involve mass migration to places where the Jews would suffer and eventually die of disease and malnutrition, all long before the full-scale genocidal programme conceived at the Wannsee Conference in 1942. Jews were being killed in large numbers as soon as the war began, but especially after Hitler’s invasion of Russia in June 1941. The idea that Hitler ever wanted a fully-functioning successful Jewish state in Palestine – the dream of Zionists – is ludicrous, as Mr Livingstone undoubtedly knows.

    – Ken Livingstone muddies history to support claims on Hitler and Zionism
    https://www.theguardian.com/politics/2016/apr/30/livingstone-muddies-history-to-support-hitler-and-zionism-claims?CMP=share_btn_tw

    There is a twisted kernel of truth at the heart of Livingstone’s claims when he alludes to the so-called Haavara (transfer) Agreement, although it took place in 1933 not 1932 as Livingstone suggests.
    Advertisement
    Deeply controversial amid a Jewish European boycott of German trade, it saw an agreement between Germany and German Zionists to facilitate the emigration of Jews to British Mandate Palestine – not Israel as Livingstone states, which did not exist until 1948 – by ensuring would-be Jewish emigrants could transfer part of their property.
    As Yf’aat Weiss explains in an essay for the Holocaust Memorial centre at Yad Vashem in Jerusalem, the Haavara agreement allowed “German Jews emigrating to Palestine to retain some of the value of their property in Germany by purchasing German goods for the Yishuv [the Jewish settlement in Mandatory Palestine], which would redeem them in Palestine local currency”.
    Its context, as Weiss points out, was as a deal forged under the threat of Nazi persecution. Following the end of Jewish emancipation in Germany, she writes: “German Jewry had to formulate survival tactics vis-a-vis the Nazi government of their own country.”
    The interest of some in the Zionist movement was to flee the rampant and increasingly dangerous antisemitism of the National Socialists, but the German interest in the Haavara agreement was both fear that the Jewish boycott of Germany might have wider economic effects – ultimately a misplaced anxiety – and a desire to push German Jews to flee.
    The Haavara agreement was designed to encourage the emigration of Jews from Germany in line with National Socialist policies, but it did not have in mind the foundation of a Jewish state in Palestine, a key tenet of Zionism.
    Indeed, by late 1937 an anti-Nazi German official involved in administering the agreement suggested that fear in Nazi circles that it might lead to a Jewish state, to which Hitler was implacably opposed, was leading to suggestions “it should be terminated.”
    Fatally for his garbled argument, in the final analysis Livingstone confuses agency and intention. Hitler wanted neither Jews in Germany nor in their own state. The Nazi vision was for the Jews to be removed from any kind of political influence. He facilitated some emigration in pursuit of a policy of ethnic cleansing to “concentrate” German Jews elsewhere.
    None of which amounts “to Hitler’s support for Zionism”, no matter how complex the history».

    – ‘But Ken Livingstone is right; Google the Haavara agreement!’ – Harry’s Place
    http://hurryupharry.org/2016/04/30/%E2%80%9Cbut-ken-livingstone-is-right-google-the-haavara-agreement%E2%80%9D/

    – Yf’aat Weiss – The Transfer Agreement and the Boycott Movement: A Jewish Dilemma on the Eve of the Holocaust, Yad Vashem
    http://www.yadvashem.org/odot_pdf/Microsoft%20Word%20-%203231.pdf

    – Antisemitic «anti-Zionists» gleefully cherry-pick history of Haavara agreement ~ Elder Of Ziyon – Israel News
    http://elderofziyon.blogspot.com/2016/05/antisemitic-anti-zionists-gleefully.html

  4. Ο/Η TJ Stretch λέει:

    [UPDATE]

    Και, τελικά, μήπως έγινε πραγματικότητα εκείνη η υποτιθέμενη ‘συμφωνία με τους Ναζί’, που δήθεν αποδεικνύει ότι η φασιστική και τρομοκρατική οργάνωση Lehi ήταν συνεργός των Ναζί στην γενοκτονία των Εβραίων, και άρα ότι η φιλοσοφία Σιωνισμού και Ναζισμού ήταν η ίδια και επιζεί στις πολιτικές του σύγχρονου Ισραήλ κ.λπ. κ.λπ.;

    Οχι, βέβαια.

    Η πρόταση έγινε, και πράγματι στελέχη της οργάνωσης του Avraham Stern το 1941 πρότειναν σε εκπροσώπους των Ναζί να συνταχθεί η Lehi στον πόλεμο στο πλευρό της Γερμανίας, σε αντάλλαγμα να δοθεί άδεια σε όλους τους Εβραίους που βρίσκονταν στις κατεχόμενες χώρες και στην ίδια την Γερμανία να μεταναστεύσουν σε ένα εβραϊκό κράτος. Τρία σημεία θα πρέπει να έχουμε κατά νου:

    – Αρχικά, κατά τη στιγμή της πρότασης αυτής η Lehi ήταν μια μικροσκοπική περιθωριακή ομάδα, όχι περισσότερο από μερικές δεκάδες μέλη, η οποία είχε ήδη διασυρθεί και κυνηγηθεί από τις μεγαλύτερες σιωνιστικές ομάδες στην Παλαιστίνη.
    – Δεύτερον, καμία απάντηση δεν ήρθε ποτέ από τους Ναζί, οπότε δεν υπήρξε ποτέ κάποια πραγματική συνεργασία Τρίτου Ράιχ και Σιωνιστών
    – Και τρίτον και σημαντικότερο, κατά τη στιγμή της πρότασης, ο Stern και η ηγεσία της Lehi πίστευαν ότι η πρόθεση του Χίτλερ ήταν να απελάσει τους Εβραίους της Ευρώπης στη Μαδαγασκάρη· κανείς δεν ήξερε τίποτε για οποιοδήποτε ναζιστικό σχέδιο γενοκτονίας για την εξόντωση των Εβραίων.

     

    Η Lehi, ήδη απαξιωμένη από πριν, έπειτα από την κατακραυγή όταν μαθεύτηκε η πρόταση αυτή, αναγκάστηκε να ξεκαθαρίσει τη θέση της σε μία ραδιοφωνική εκπομπή. Εκεί είπε, προς υπεράσπιση των πολιτικών της απόψεων, ότι οι προτάσεις της είχαν στόχο να ματαιώσουν την απομάκρυνση της εβραϊκής νεολαίας από τα εδάφη που έπρεπε να υπερασπιστούν οι Σιωνιστές στην Παλαιστίνη, διότι:

    «χρέος της Εβραϊκής νεολαίας και όλων όσων μπορούσαν να κρατήσουν όπλο ήταν η υπεράσπιση των αδελφών τους Εβραίων στην πατρογονική τους γη, ενάντια στους Αραβες τρομοκράτες που περιμένουν τη νίκη του Χίτλερ, με σκοπό να παραδώσουν την χώρα στους Ναζί για να φτιάξουν μαζί ένα καταπιεστικό καθεστώς»

    Η Lehi προσπάθησε να πείσει ότι η γραμμή της ήταν ‘άλλο ο προσωρινός μας διώκτης, και ο άλλο ο αληθινός εχθρός’. Σαν διώκτη, η Lehi έβλεπε τους Ναζί, και σαν αληθινό εχθρό έβλεπε τους Βρετανούς. Τελικά, η Lehi άλλαξε εντελώς την γραμμή της και υποσχέθηκε ότι δεν θα επιδίωκε άλλο να συνεργαστεί με τους Ναζί.

    Η Wikipedia και οι σύγχρονοι παπαγάλοι δεν αναφέρουν ότι οι απόψεις της Lehi για εκείνο το χρονικό διάστημα του ίσως και λιγότερο του ενός έτους προκάλεσαν το ανάθεμα από όλους τους άλλους στο σιωνιστικό κίνημα. Γεγονός είναι ότι η επίσημη εβραϊκή ηγεσία της εποχής, αγωνίστηκε σθεναρά στην Παλαιστίνη για την μέγιστη κινητοποίηση των Παλαιστινίων Εβραίων στις βρετανικές ένοπλες δυνάμεις. Ολες οι άλλες σιωνιστικές ομάδες ήθελαν να ενταχθούν στην αντιναζιστικό αγώνα. Και πράγματι πολλοί εντάχθησαν.

    Διαβάστε σχετικά:
    – Joseph Heller, The Stern Gang: Ideology, Politics, and Terror, 1940-1949, 1995

    Το κείμενο της πρότασης της Lehi υπάρχει στο:
    – David Yisraeli, The Palestine Problem in German Politics 1889-1945, 1974

    – Yf’aat Weiss, The Transfer Agreement and the Boycott Movement: A Jewish Dilemma on the Eve of the Holocaust, Yad Vashem Shoah Resource Center, 1998

    «Το να περιγράψει κανείς τον Αδόλφο Χίτλερ σαν ‘Σιωνιστή’ είναι γελοίο και γκροτέσκο. Ο Χίτλερ αηδίαζε και εξέφραζε τον αποτροπιασμό σε οποιαδήποτε υπόνοια ότι μπορεί να έβλεπε θετικά την ίδρυση ενός εβραϊκού κράτους», λέει ο ιστορικός Antony Beevor.
    https://amp.twimg.com/v/b5fbbf23-cdd6-42c6-8238-ed0298bd789f

  5. Ο/Η Εβραίος Σιωνιστής και σε όποιον αρέσει λέει:

    Οχι πως εσείς είστε καλύτεροι, αλλά αυτός είναι αρχηγός

    http://tillthehalt.blogspot.com/2017/02/israhell.html

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αν γράψετε το email σας εδώ, θα λαμβάνετε κάθε νέο άρθρο στο mailbox σας

Μαζί με 4.542 ακόμα followers

Πρόσφατα άρθρα

Tags

Adolf Hitler Αδόλφος Χίτλερ American Free Press Andrew Anglin Antisemitic 'Anti-Zionism' Αντισημιτικός 'Αντι-Σιωνισμός' Arab–Israeli War 1948 Πόλεμος Αράβων-Ισραήλ Arthur Butz Auschwitz Αουσβιτς Carlo Mattogno Central Board of Jewish Communities in Greece Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο ΚΙΣ Collaborators Δωσίλογοι Crisis Κρίση Daily Stormer David Cole David Irving Deborah Lipstadt Der Ewige Jude (Ο αιώνιος Εβραίος) Film 1940 Eberhard Taubert Final Solution Endlosung Τελική Λύση Fred Leuchter Fritz Hipple Hate Speech Ρητορική Μίσους Heinrich Himmler Χάινριχ Χίμλερ Holocaust denial Αρνηση του Ολοκαυτώματος Holocaust inversion Ilan Pappe Institute of Historical Review Israeli Declaration of Independence 1948 Ιδρυση Ισραήλ Jean-Paul Sartre Ζαν-Πολ Σαρτρ Joseph Goebbels Γιόζεφ Γκέμπελς Leslie Woodhead Mark Weber Max Horkheimer Μαξ Χορκχάιμερ Moishe Postone Nicholas Terry Norman Finkelstein Penguin Books Ltd Pete Papaherakles Πέτρος Παπαηρακλής Peter Longerich Primo Levi Πρίμο Λέβι Richard Evans Righteous Among the Nations Δίκαιοι των Εθνών Robert Faurisson Robert Jan van Pelt Roddie Edmonds Tattoo Τατουάζ Thessaloniki Θεσσαλονίκη Yad Vashem Αγγελος Εβερτ Ακροδεξιά Τρομοκρατία Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός Αστυνόμος Βολταιράκης Αστυνόμος Τσενάκης Αστυνόμος Τσενόγλου Γιώργος Καραμπελιάς Δημήτρης Μυράτ Δημήτριος Βλαστάρης Δημήτριος Βρανόπουλος Εφημερίδα Νέα Ευρώπη Ηλίας Κασιδιάρης Θάλαμοι αερίων Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών Σπίθα Κατοχή Μίκης Θεοδωράκης Μιχαήλ Γλύκας Ντοκιμαντέρ Holocaust on Trial (2000) Πέτρος Βάβαλης Παναγιώτης Χαλδέζος Περιοδικό Δαυλός Περιοδικό Ιστορία Εικονογραφημένη Περιοδικό Χρονικά του ΚΙΣ Πλαστές ταυτότητες Πρόγραμμα ευθανασίας Aktion T4 Σαράντης Αντωνάκος Στρατόπεδο αιχμαλώτων Stalag ΙΧΑ Ταινία Denial (2016) Χρυσή Αυγή Golden Dawn
Φεβρουαρίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιαν.   Μαρ. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728  

A Project Supported By …

Πολιτική Αναδημοσιεύσεων

# Υποχρεωτική η αναφορά της πηγής. Να αναφερθεί στην αρχή της αναδημοσίευσής του (και όχι στο τέλος, όπως συνηθίζουν οι μπλόγκερς στην Ελλάδα) ότι αυτό που πρόκειται να διαβάσει ο επισκέπτης του αποτελεί 'Αναδημοσίευση του άρθρου [Τίτλος άρθρου και λινκ] από το ιστολόγιο Protocols Without Zion' (Πρακτική 'Byline').

# Να συμπεριληφθεί στην αρχή της αναδημοσίευσης ενεργό λινκ προς το συγκεκριμένο άρθρο μας, χωρίς πολλά-πολλά τύπου 'δεν ήξερα, εγώ το βρήκα εκεί'.

# Μόνο για μη-κερδοσκοπική χρήση. Σε περίπτωση εμπορικού ΜΜΕ, παρακαλώ επικοινωνήστε με τους δημιουργούς με τη φόρμα Contact στο κεντρικό μενού.

# Οποιος θελήσει να αναδημοσιεύσει, απαραιτήτως να μας ενημερώσει σχετικά, π.χ. με ένα σχόλιο ή με τη φόρμα Contact ή με ένα ημέηλ, και αν πρόκειται για εμπορικό ΜΜΕ, να μας ζητήσει την άδεια, no offense.

# Απαγορεύονται οι αναδημοσιεύσεις σε ακροδεξιά, εθνικιστικά, 'πατριωτικά', 'ελληνοκεντρικά' κ.λπ. σκουπιδομπλογκ.

Αρέσει σε %d bloggers: