Ηλίας Πετρόπουλος: Μπαίνω στο 151, Το γκέτο χτες και σήμερα, περιοδικό Σχολιαστής, τχ#67, Μάιος 1988

Ο Ηλίας Πετρόπουλος γράφει για τον κατοχικό εβραϊκό συνοικισμό 151 (Αρθρο στο περιοδικό Σχολιαστής, τχ#67, Μάιος 1988)

Ο Ηλίας Πετρόπουλος έδινε τον δικό του αγώνα για την αναγνώριση του Ολοκαυτώματος και τη μνήμη των Εβραίων θυμάτων, συχνά από τις στήλες του περιοδικού ‘Σχολιαστής‘, τη δεκαετία του 1980.

Ενα από τα άρθρα του, Μάιος 1988, στο τεύχος #67, είχε τίτλο ‘Μπαίνω στο 151: Το γκέτο χτες και σήμερα‘, και περιγράφει τα όσα είδε κι έζησε το 1942-1943 στην κατοχική Θεσσαλονίκη και στο γκέτο του Συνοικισμού 151:

[Κλικ για μεγέθυνση]

Ηλίας Πετρόπουλος: Μπαίνω στο 151, Το γκέτο χτες και σήμερα, περιοδικό Σχολιαστής, τχ#67, Μάιος 1988

Ηλίας Πετρόπουλος: Μπαίνω στο 151, Το γκέτο χτες και σήμερα, περιοδικό Σχολιαστής, τχ#67, Μάιος 1988

Ηλίας Πετρόπουλος: Μπαίνω στο 151, Το γκέτο χτες και σήμερα, περιοδικό Σχολιαστής, τχ#67, Μάιος 1988

Ηλίας Πετρόπουλος: Μπαίνω στο 151, Το γκέτο χτες και σήμερα, περιοδικό Σχολιαστής, τχ#67, Μάιος 1988

Ηλίας Πετρόπουλος: Μπαίνω στο 151, Το γκέτο χτες και σήμερα, περιοδικό Σχολιαστής, τχ#67, Μάιος 1988

Ηλίας Πετρόπουλος: Μπαίνω στο 151, Το γκέτο χτες και σήμερα, περιοδικό Σχολιαστής, τχ#67, Μάιος 1988

[Σ.Σ.: Θα ακολουθήσουν και άλλα άρθρα του Ηλία Πετρόπουλου στον Σχολιαστή -ελπίζουμε όλα].

Δείτε επίσης:

«Η θεσμική αποσιώπηση της ιστορικής παρουσίας των Εβραίων στη Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια των τελετών του 1985 για τα 2.300 χρόνια από την ίδρυση της πόλης, ήταν η αιτία των κινητοποιήσεων και των διαμαρτυριών του γνωστού αιρετικού συγγραφέα Ηλία Πετρόπουλου προς τους θεσμικούς φορείς τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’80, από την έδρα του στο Παρίσι. Επιπλέον, δραστηριοποιήθηκε έντονα για την πραγματοποίηση τελετών μνήμης για τα σαράντα χρόνια από την έναρξη των εκτοπίσεων των Ελλήνων Εβραίων. Σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’80 ο Ηλίας Πετρόπουλος αντάλλασε επιστολές με το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (ΚΙΣ), οργάνωνε εκδηλώσεις για τη μνήμη της Σοά (Ολοκαύτωμα) στο Παρίσι, έστελνε επιστολές στην υπουργό Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη σχετικά με τα 40-χρονα από την εκτόπιση των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, αλλά δεν έλαβε ποτέ καμία απάντηση. Οι προσπάθειες του Ηλία Πετρόπουλου παραμένουν εν πολλοίς άγνωστες μέχρι σήμερα, ενώ άγνωστη παραμένει και η έκδοση ενός συλλογικού τόμου στα γαλλικά το 1992, με ένα κείμενο του Πετρόπουλου για τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης και για την εβραιοπούλα Αλέγκρα που αγάπησε νέος και την έχασε στη Σοά (Ηλίας Πετρόπουλος κ.ά. «Θεσσαλονίκη, 1850-1918. Η πόλη των Εβραίων και η αφύπνιση των Βαλκανίων», μετάφραση Γιώργος Καλαμαντής, εκδόσεις Εκάτη, Αθήνα 1992). Μάλιστα, το 1982 ξεκίνησε τη συγγραφή ενός βιβλίου για το θέμα, ενώ πραγματοποίησε και μια σειρά ομιλιών στο Παρίσι. Το βιβλίο, όπως ο ίδιος υποστηρίζει στις επιστολές που ανταλλάσσει με το ΚΙΣ, εκδόθηκε το 1983, με τίτλο «Οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης» και εξώφυλλο του ζωγράφου Roland Topor. Δεν κατέστη δυνατόν να εντοπιστεί αυτή η έκδοση. Αυτή η άτυπη θεσμική λογοκρισία της μνήμης της Σοά στην Ελλάδα δεν «έσπασε» ούτε τη δεκαετία του 1990 […]»
[Αννα Μαρία Δρουμπούκη: Η άγνωστη δράση του Ηλία Πετρόπουλου για τη θεσμική αναγνώριση της γενοκτονίας των Ελλήνων Εβραίων]

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s