Category Archives: Israeli–Palestinian conflict Αραβοϊσραηλινή σύγκρουση

'Αριστερή' διαδήλωση στους δρόμους του Λονδίνου, 11/11/2014, 'God bless Hitler'.

Είστε από τους ‘αριστερούς’ εκείνους που συμφωνούν στην ιδέα να μαζευτούν όλοι οι Εβραίοι σε έναν τόπο για να τους εξοντώσουμε πιο άνετα; (Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #07)

Επόμενη ερώτηση στη σειρά ‘Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’. Θυμίζουμε, η εισαγωγή για τη νέα σειρά βρίσκεται εδώ, και ημη στατική’ σελίδα που συνεχώς ανανεώνεται με κάθε νέο άρθρο-ερώτηση από τα ‘Palestinian Lessons 101’ εδώ. Επίσης, στο τέλος του κειμένου υπάρχουν 11 ‘προσωρινά’ σχέδια ‘απάντησης’, από την επεξεργασία του συγκεκριμένου θέματος στη Facebook σελίδα Protocols Without Zion, με πολύ σημαντικές πληροφορίες.

Είστε από τους ‘αριστερούς’ εκείνους που συμφωνούν στην ιδέα να μαζευτούν όλοι οι Εβραίοι σε έναν τόπο για να τους εξοντώσουμε πιο άνετα;
Πως γίνεται οι τζιχαντιστές να θεωρούνται αντιιμπεριαλιστές και προοδευτικοί από την Αριστερά;
(Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #07)

– Γιατί είστε βέβαιοι ότι βοηθώντας σε αυτό που νομίζετε ‘χειραφέτηση’ των Αράβων και συντασσόμενοι μαζί τους, αγωνίζεστε για αξίες και ιδανικά που, είστε σίγουροι ότι οι ίδιοι εκτιμούν όσο εσείς; Λ.χ. ανθρώπινα δικαιώματα, δικαιοσύνη, ισονομία, απελευθέρωση από το κεφάλαιο και την καταπίεση από τις άρχουσες τάξεις κ.ο.κ.; Εσείς πιστεύετε ότι μαζί τους πολεμάτε γι’ αυτά. Εκείνοι, όμως, το ξέρουν αυτό; Είστε βέβαιοι;

Η Χαμάς τιμά τη μνήμη του Οσάμα Μπιν Λάντεν, στην επέτειό της εκτέλεσης του από τις ΗΠΑ. Κλάμα και οδυρμός για τον καλό ηθικό άνθρωπο και σεΐχη που χάθηκε έτσι άδοξα, τον έφαγαν ο Μεγάλος Σατανάς και σίγουρα, κάπου εκεί θα ήταν χωμένος και ο Μικρός Σατανάς.

Η Χαμάς τιμά τη μνήμη του Οσάμα Μπιν Λάντεν, στην επέτειό της εκτέλεσης του από τις ΗΠΑ. Κλάμα και οδυρμός για τον καλό ηθικό άνθρωπο και σεΐχη που χάθηκε έτσι άδοξα, τον έφαγαν ο Μεγάλος Σατανάς και σίγουρα, κάπου εκεί θα ήταν χωμένος και ο Μικρός Σατανάς.

 

– Γιατί οι Ελληνες ‘αριστεροί’ δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τους εξής διακηρυγμένους στόχους της γενοκτονικής ρατσιστικής τρομοκρατικής οργάνωσης Χεζμπολάχ;

– «Αν όλοι οι Εβραίοι μαζευτούν στο Ισραήλ, θα μας γλιτώσουν από τον κόπο να τους κυνηγήσουμε σε ολόκληρο τον κόσμο».
– «Οι Εβραίοι είναι ο καρκίνος που σίγουρα μπορεί να εξαπλωθεί ανά πάσα στιγμή».
– «Δεν υπάρχει λύση στις διαφορές μας παρά μόνο με την εξαφάνιση του Ισραήλ».
[Χασσάν Νασράλα, ηγέτης της Χεζμπολάχ, στην λιβανέζικη εφημερίδα Lebanon Daily Star, 23/10/2002]

Συνέχεια

Advertisements
Χάρτης: Εδωσαν το 94% των εδαφών που είχαν καταλάβει το 1967. Για τους ίδιους λόγους που δίνουν μέχρι και το 98% της Δυτικής Οχθης και για τους ίδιους λόγους που έδωσαν και ολόκληρη χερσόνησο του Σινά πίσω, για τους ίδιους λόγους που δίνουν και το υπόλοιπο 6%, και τα Υψώματα του Γκολάν, σε αντάλλαγμα ειρήνη με την Συρία, αυτοί οι επεκτατιστές' και 'αποικιοκράτες' που δήθεν κάνουν το 'Μεγάλο Ισραήλ' κ.λπ.: Γιατί πιστεύουν ότι με καλοπιάσματα ίσως πετύχουν αντάλλαγμα με αυτό το μόνο που θέλουν: τη σύναψη συνθήκης ειρήνης και να τους αφήσουν ήσυχους να αφοσιωθούν στα επιτεύγματά τους

Γνωρίζει κανείς τον πλήρη κατάλογο όλων των αιτημάτων των Παλαιστινίων; (Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #06)

Επόμενη ερώτηση στη σειρά ‘Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’. Θυμίζουμε, η εισαγωγή για τη νέα σειρά βρίσκεται εδώ, και ημη στατική’ σελίδα που συνεχώς ανανεώνεται με κάθε νέο άρθρο-ερώτηση από τα ‘Palestinian Lessons 101’ εδώ. Επίσης, στο τέλος του κειμένου υπάρχουν 4 ‘προσωρινά’ σχέδια ‘απάντησης’, από την επεξεργασία του συγκεκριμένου θέματος στη Facebook σελίδα Protocols Without Zion, με πολύ σημαντικές πληροφορίες.

Γνωρίζει κανείς τον πλήρη κατάλογο όλων των αιτημάτων των Παλαιστινίων;
(Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #06)

Συνεχίζοντας στο ίδιο θέμα από προηγούμενο σημείωμα (‘Πόσα σχέδια ειρήνευσης και πόσες συμφωνίες έχουν απορρίψει οι Παλαιστίνιοι;‘), άλλο ένα εξαιρετικά κρίσιμο ζήτημα για το οποίο κανείς δε μιλάει ποτέ είναι και το εξής:

Γνωρίζει κανείς τον πλήρη κατάλογο όλων των αιτημάτων των Παλαιστινίων; Υπάρχει άνθρωπος στον πλανήτη, Ισραηλινός, δυτικός ή Παλαιστίνιος, που να έχει δει ποτέ το πλήρες σύνολο αιτημάτων με τα οποία οι Παλαιστίνιοι πηγαίνουν σε διαπραγματεύσεις;

Για τους Ισραηλινούς, γνωρίζουμε πολύ καλά ποια είναι τα αιτήματά τους, εδώ και 70 χρόνια: Να τους αφήσουν ήσυχους, να τους αναγνωρίσουν το δικαίωμα ύπαρξης, και να γίνει ειρήνη. Και είναι διατεθειμένοι γι’ αυτό να δώσουν (και έχουν δώσει) όση ‘Land for Peace’ χρειάζεται.

Το ... επεκτατικό (!) ισραήλ που συνεχώς χάνει και δίνει πίσω εδάφη. Από το 1922 μέχρι το 2006, συνεχώς συμφωνεί να μειώνεται η επικράτειά του.

Το … επεκτατικό (!) ισραήλ που συνεχώς χάνει και δίνει πίσω εδάφη. Από το 1922 μέχρι το 2006, συνεχώς συμφωνεί να μειώνεται η επικράτειά του.

 

Για τους Παλαιστίνιους, όμως, ποτέ και τίποτα δεν ήταν ξεκάθαρο: Κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς θέλουν: Τα αιτήματά τους αλλάζουν ανάλογα με τη θέση και την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι Εβραίοι κάθε φορά. Οσο αλλάζουν τα σύνορα και οι θέσεις και τα εδάφη που κατέχουν οι Ισραηλινοί, τόσο αλλάζουν και οι απαιτήσεις των παλαιστινιακών φιλοπόλεμων ελίτ της τρομοκρατίας και του φανατικού μίσους.

Συνέχεια

Πίνακας: Προσφορές είρήνης από την πλευρά του Ισραήλ και των Εβραίων: Από την Επιτροπή Peel Commission το 1937, μέχρι το Σχέδιο Διχοτόμησης του ΟΗΕ UN Partition το 1947, στο Χαρτούμ το 1967, στο Camp David το 2000, στην Tampa το 2001, στην προσφορά Olmert offer το 2008, μέχρι το 2014 και την πρωτοβουλία Ομπάμα, πάντα η απάντηση είναι 'Οχι'.

Πόσα σχέδια ειρήνευσης και πόσες συμφωνίες έχουν απορρίψει οι Παλαιστίνιοι; Γιατί όλα τα σχέδια λύσεων και οι πρωτοβουλίες έχουν δυτική ή ισραηλινή ή ‘τρίτη’ υπογραφή, και ποτέ παλαιστινιακή; (Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #05)

Επόμενη ερώτηση στη σειρά ‘Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’. Θυμίζουμε, η εισαγωγή για τη νέα σειρά βρίσκεται εδώ, και ημη στατική’ σελίδα που συνεχώς ανανεώνεται με κάθε νέο άρθρο-ερώτηση από τα ‘Palestinian Lessons 101’ εδώ. Επίσης, στο τέλος του κειμένου υπάρχουν 5 ‘προσωρινά’ σχέδια ‘απάντησης’, από την επεξεργασία του συγκεκριμένου θέματος στη Facebook σελίδα Protocols Without Zion, με πολύ σημαντικές πληροφορίες.

Πόσα σχέδια ειρήνευσης και πόσες συμφωνίες έχουν απορρίψει οι Παλαιστίνιοι;
Γιατί δεν κάνουν προτάσεις οι Παλαιστίνιοι;
Γιατί όλα τα σχέδια λύσεων και οι πρωτοβουλίες έχουν δυτική ή ισραηλινή ή ‘τρίτη’ υπογραφή (και όνομα), και ποτέ παλαιστινιακή υπογραφή ή όνομα;
(Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #05)

Ευκαιρίες για ειρήνη 1937-2006. Και λείπουν και τα σχέδια του 2008 και του 20014. Οι Παλαιστίνιοι δεν χάνουν ποτέ την ευκαιρία να χάσουν άλλη μια ευκαιρία.

Ευκαιρίες για ειρήνη 1937-2006. Και λείπουν και τα σχέδια του 2008 και του 20014. Οι Παλαιστίνιοι δεν χάνουν ποτέ την ευκαιρία να χάσουν άλλη μια ευκαιρία.

Ειδικά το 2000, και το 2008, και το 2014, τους έδιναν πίσω τουλάχιστον το 97% όσων ζητούσαν, αλλά Αραφάτ και Αμπάς έφευγαν για να έρθουν με βελτιώσεις και δεν γύριζανε ποτέ. Ακόμα και μετά απ’ αυτό, πότε κάθισαν σοβαρά να συζητήσουν; Αντιθέτως, γλιστράνε τα τελευταία 20 χρόνια όλο και περισσότερο στον πιο μαύρο θρησκευτικό μεσαιωνικό φανατισμό. Και όχι μόνο η Χαμάς, που μπορεί, λέει, να αρχίσει συζήτηση μόνο αν φύγουν όλοι οι Εβραίοι από παντού. Και μετά βλέπουμε, λέει. Αλλά και οι δήθεν ‘μετριοπαθείς’.

Βέβαια, και ο Αμπάς, κι αυτός απέρριψε προτάσεις ειρήνης. Εκαναν με τον Ehud Olmert 36 συναντήσεις, έφτιαξαν μέχρι και χάρτη, αλλά έφυγε και δεν ξαναγύρισε, κι ούτε τηλεφώνησε καν όπως υποσχεθεί.

Συνέχεια

Πίνακας: Απαγορεύσεις για τους Παλαιστίνιους σε χώρες της Μέσης Ανατολής, 2018. Που είναι το πραγματικό Απαρτχάιντ;

Το απαρτχάιντ εις βάρος των Παλαιστινίων στις γειτονικές ‘φιλικές’ αραβικές χώρες: Γιατί η Παλαιστινιακή Αρχή είναι η μοναδική περίπτωση κρατικής υπόστασης παγκοσμίως που δεν δίνει υπηκοότητα στο δικό της λαό ενώ απαγορεύει στους πολίτες της να επιστρέψουν στα εδάφη της και να ενσωματωθούν στις χώρες διαμονής τους; (Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #04)

Επόμενη ερώτηση στη σειρά ‘Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’. Θυμίζουμε, η εισαγωγή για τη νέα σειρά βρίσκεται εδώ, και ημη στατική’ σελίδα που συνεχώς ανανεώνεται με κάθε νέο άρθρο-ερώτηση από τα ‘Palestinian Lessons 101’ εδώ. Επίσης, στο τέλος του κειμένου υπάρχουν 2 ‘προσωρινά’ σχέδια ‘απάντησης’, από την επεξεργασία του συγκεκριμένου θέματος στη Facebook σελίδα Protocols Without Zion, με πολύ σημαντικές πληροφορίες.

Γιατί η Παλαιστινιακή Αρχή είναι η μοναδική περίπτωση κρατικής υπόστασης παγκοσμίως που δεν δίνει υπηκοότητα στο δικό της λαό, ενώ απαγορεύει στους πολίτες της που βρίσκονται έγκλειστοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και καταυλισμούς -το πραγματικό απαρτχάιντ- στις γύρω αραβικές χώρες κάθε πιθανή θετική προοπτική: δεν αφήνει τους ανθρώπους αυτούς, τους δικούς της πολίτες, ούτε να επιστρέψουν στα εδάφη της, ούτε να αποκτήσουν την υπηκοότητα και να ενσωματωθούν στις χώρες διαμονής τους;
Και ακόμη πιο σημαντικό, ποιοι θέλουν ομήρους αυτά τα εκατομμύρια προσφύγων επί 70 χρόνια, και για ποιο λόγο;
(Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #04)

Ελάτε να μιλήσουμε για ‘απαρτχάιντ’ στους Παλαιστίνιους, και πόσο πολύ νοιάζονται για τα δικαιώματά τους οι εδώ ‘αλληλέγγυοι’.
Υπάρχει, λέτε, Ελληνας ‘αντισιωνιστής’ και ‘αλληλέγγυος στην παλαιστινιακή αντίσταση’ από τον οποίο να έχετε ακούσει ποτέ, έστω και το 1/10 από τα παρακάτω, αφού όπως λένε η πρώτη τους προτεραιότητα είναι τα ‘δικαιώματα των Παλαιστινίων’;

Σχετικά με το φαντασιόπληκτο σενάριο, πως υπάρχουν σήμερα «εκατομμύρια Παλαιστίνιων προσφύγων», όπως παρατήρησε η καθηγήτρια ιστορικός Einat Wilf, συν-συγγραφέας του βιβλίου ‘The War of Return’ (‘Ο πόλεμος της επιστροφής’):

«[…] σχεδόν όλοι οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες, άνω του 80%, είναι είτε πολίτες τρίτης χώρας, όπως η Ιορδανία, είτε ζουν σε παλαιστινιακά εδάφη, εκεί όπου γεννήθηκαν και εκεί όπου αναμένουν να έχουν μέλλον. Το υπόλοιπο 20% αυτών των απογόνων είναι κάτοικοι της Συρίας και του Λιβάνου, χώρες οι οποίες με νόμο αρνήθηκαν το δικαίωμα στην ιθαγένεια που χορηγείται σε όλους τους άλλους Σύριους και Λιβανέζους».
[Πηγή: Einat Wilf, UNRWA: an obstacle to peace?, Περιοδικό Fathom, 01/09/2013]

Αυτή είναι η αλήθεια.

Ας δούμε τα πραγματικά γεγονότα:

Σε όλες τις διπλανές αραβικές χώρες στις οποίες Παλαιστίνιοι πρόσφυγες ‘φιλοξενούνται’ (διάβαζε: στοιβάζονται σε στρατόπεδα) ως πρόσφυγες, υπάρχει εδώ και 70 χρόνια ένα στυγνό απαρτχάιντ εις βάρος των Παλαιστινίων.
Ειδικά στην Ιορδανία και στον Λίβανο:

– τους απαγορεύεται η απόκτηση ιθαγένειας της χώρας αυτής, ακόμη και σε όσους γεννιούνται εκεί
– τους απαγορεύεται να κατέχουν και να μεταβιβάζουν περιουσία,
– δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το εθνικό σύστημα υγείας των χωρών αυτών διά νόμου
– τους αποθαρρύνουν έως τους απαγορεύουν να αποκτήσουν ιδιόκτητα σπίτια.
– τους απαγορεύεται να παρακολουθούν δημόσια σχολεία και δεν έχουν πρόσβαση σε καμία ουσιαστική εκπαίδευση,
– και διά νόμου αποκλείονται από δεκάδες είτε επιστημονικά (όπως δικηγόροι, γιατροί, μηχανικοί), είτε ακόμη και απλά έως και χειρωνακτικά επαγγέλματα (όπως ταξιτζήδες, υδραυλικοί και υπάλληλοι γραφείου).

Ο Λίβανος και άλλες χώρες υποστηρίζουν ότι αυτή η θεσμοθετημένη διάκριση είναι απαραίτητη για τη διατήρηση του ‘δικαιώματος επιστροφής’ των Παλαιστινίων στο Ισραήλ, βλ. New York Times, 17/08/2010. Δεν γνωρίζουμε αν ο αναγνώστης συλλαμβάνει την διαβολικότητα αυτής της πολιτικής, που είναι η πολιτική τόσο των αραβικών κρατών που ‘φιλοξενούν’ Παλαιστίνιους πρόσφυγες, όσο και την ίδιας της παλαιστινιακής ηγεσίας:
Απαγορεύουν στους πολίτες τους να έχουν δικαιώματα και τους αρνούνται κάθε υπηρεσία που θα μπορούσε να βελτιώσει τις ζωές τους διότι ο στόχος τους είναι ένας και μοναδικός: οι αριθμοί των προσφύγων με ‘δικαίωμα επιστροφής’ να αυξάνονται συνεχώς. Αυτή την στιγμή είναι πάνω από 5.000.000. Ο πρώην μεγάλος μουφτής του Λιβάνου, ο Σεΐχης Mohammed Rashid Qabbani, αναφέρθηκε σε αυτούς Παλαιστινίους, που μάλιστα αποτελούν το ένα δέκατο του πληθυσμού της χώρας, ως «ανεπιθύμητα σκουπίδια».

Η απάντηση δεν είναι δύσκολο να βρεθεί:
Διότι, το μανιπουλάρισμα της κοινής γνώμης είναι η πρώτη μας προτεραιότητα, και όχι η λύση των πραγματικών προβλημάτων των πραγματικών ανθρώπων.

UNRWA: Γιατί εξακολουθούν να υπάρχουν οι λεγόμενοι 'Παλαιστίνιοι οριζόμενοι ως πρόσφυγες';

UNRWA: Γιατί εξακολουθούν να υπάρχουν οι λεγόμενοι ‘Παλαιστίνιοι οριζόμενοι ως πρόσφυγες’;

Συνέχεια

Καλοκαίρι 2016, Γάζα, Νηπιαγωγείο της UNRWA: Σχολική παράσταση με 4χρονα, θέμα 'Απαγωγές Ισραηλινών και τακτικές SWAT'.

Γιατί οι Παλαιστίνιοι είναι η μοναδική περίπτωση προσφύγων παγκοσμίως που ο αριθμός τους αυξάνεται αντί να μειώνεται; (Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #03)

Επόμενη ερώτηση στη σειρά ‘Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’. Θυμίζουμε, η εισαγωγή για τη νέα σειρά βρίσκεται εδώ, και ημη στατική’ σελίδα που συνεχώς ανανεώνεται με κάθε νέο άρθρο-ερώτηση από τα ‘Palestinian Lessons 101’ εδώ. Επίσης, στο τέλος του κειμένου υπάρχουν 4 ‘προσωρινά’ σχέδια ‘απάντησης’, από την επεξεργασία του συγκεκριμένου θέματος στη Facebook σελίδα Protocols Without Zion, με πολύ σημαντικές πληροφορίες.

Γιατί οι Παλαιστίνιοι είναι η μοναδική περίπτωση προσφύγων παγκοσμίως που ο αριθμός τους αυξάνεται αντί να μειώνεται;
(Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #03)

UNRWA: Γιατί εξακολουθούν να υπάρχουν οι λεγόμενοι 'Παλαιστίνιοι οριζόμενοι ως πρόσφυγες';

UNRWA: Γιατί εξακολουθούν να υπάρχουν οι λεγόμενοι ‘Παλαιστίνιοι οριζόμενοι ως πρόσφυγες’;

 

– Γιατί οι Παλαιστίνιοι είναι η μοναδική περίπτωση προσφύγων, μοναδικό φαινόμενο στην παγκόσμια Ιστορία, που αντί να μειώνεται ο αριθμός τους με την πάροδο του χρόνου (όπως έχει γίνει με όλες ανεξαιρέτως τις προσφυγιές), όχι μόνο δεν απορροφούνται, αλλά ο αριθμός τους αυξάνεται, και οι πρόσφυγες εδώ κι 70 χρόνια πολλαπλασιάζονται; Σήμερα ο αριθμός τους φτάνει τους 5.500.000, ενώ οι υπολογισμοί για τους πρόσφυγες του 1948 κάνουν λόγο για 320.000-390.000 πρόσφυγες (σύμφωνα με την Ισραηλινή αφήγηση και τα τελευταία ιστορικά δεδομένα) ή 750.000 (σύμφωνα με την παλαιστινιακή αφήγηση -η αλήθεια είναι ο αριθμός είναι χωρίς τεκμηρίωση).

– Πόσοι είναι οι πρόσφυγες σήμερα, και πιο σημαντικό, ποια είναι η κατάστασή τους, στις γειτονικές χώρες που διαμένουν;

– Γιατί να ζουν σε στρατόπεδα και γιατί εξακολουθούν να είναι ‘πρόσφυγες’, ενώ έχουν μια ολόδική τους υπηρεσία Προσφύγων του ΟΗΕ, με 30 φορές μεγαλύτερο προϋπολογισμό από ό,τι όλοι οι άλλοι πρόσφυγες σε όλον τον πλανήτη;

Ας μιλήσουμε για την UNRWA, την ‘Υπηρεσία Αρωγής των Ηνωμένων Εθνών’ (United Nations Relief and Works Agency). Αν δεν την έχετε ακουστά, είναι η υπηρεσία του ΟΗΕ που καταπιάνεται εδώ και 70 χρόνια περίπου, με όποιον Αραβα μπορεί να αποκτήσει το όνομα και την ιδιότητα ‘πρόσφυγας με καταγωγή από την Παλαιστίνη‘. Προσέξτε, προς το παρόν, τη διαφορά, είναι πολύ σημαντική. Οχι ‘Παλαιστίνιος πρόσφυγας’, όπως λέμε λ.χ. ‘Σύριος πρόσφυγας, Ιρακινός πρόσφυγας, Κούρδος πρόσφυγας‘, αλλά συγκεκριμένα ‘Πρόσφυγας με καταγωγή από την Παλαιστίνη‘. Και δεν έχει να κάνει με το όνομα της περιοχής, αν κάποιος υποθέτει αυτό πρώτα· έχει να κάνει με κάτι πολύ πιο εξοργιστικό.

Μισό λεπτό, θα αναρωτηθεί κανείς. Ο ΟΗΕ δεν έχει υπηρεσία που να ασχολείται γενικά με τους πρόσφυγες, παγκοσμίως; Γιατί να έχει ειδικά μια ‘παλαιστινιακά αφιερωμένη’ υπηρεσία;

Συνέχεια

Οι ξεχασμένοι Εβραίοι Mizrahi πρόσφυγες από τον αραβικό κόσμο, περίπου 850.000. Σήμερα είναι περίπου 8.500 και συνεχώς μειώνονται. Η πραγματική εθνοκάθαρση: Εφυγαν ζωντανοί 240.000 από το Μαρόκο, 140.000 από την Αλγερία, 135.000 από το Ιράκ, 105.000 από την Τυνησία 38.000 από τη Λιβύη, 70.000 από την Αίγυπτο, 5.000 από το Λίβανο, 25.000 από τη Συρία, 55.000 από τη Βόρεια Υεμένη, 8.000 από τη Νότια Υεμένη.

Γιατί ποτέ κανείς δεν αναφέρει ότι παράλληλα με τους ‘Παλαιστίνιους πρόσφυγες’ της γνωστής ‘Nakba’ το 1948, υπήρξε ανάλογος -αν όχι μεγαλύτερος- αριθμός Εβραίων προσφύγων, που διώχθηκαν με βίαια αιματηρά πογκρόμ από τις αραβικές χώρες σαν αντίποινα για την ίδρυση του Ισραήλ; (Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #02)

Επόμενη ερώτηση στη σειρά ‘Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’. Θυμίζουμε, η εισαγωγή για τη νέα σειρά βρίσκεται εδώ, και ημη στατική’ σελίδα που συνεχώς ανανεώνεται με κάθε νέο άρθρο-ερώτηση από τα ‘Palestinian Lessons 101’ εδώ. Επίσης, στο τέλος του κειμένου υπάρχουν 3 ‘προσωρινά’ σχέδια ‘απάντησης’, από την επεξεργασία του συγκεκριμένου θέματος στη Facebook σελίδα Protocols Without Zion, με πολύ σημαντικές πληροφορίες.

Γιατί ποτέ κανείς δεν αναφέρει ότι παράλληλα με τους ‘Παλαιστίνιους πρόσφυγες’ της γνωστής ‘Nakba’ το 1948, υπήρξε ανάλογος -αν όχι μεγαλύτερος- αριθμός Εβραίων προσφύγων, που διώχθηκαν με βίαια αιματηρά πογκρόμ από τις αραβικές χώρες σαν αντίποινα για την ίδρυση του Ισραήλ;
(Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #02)

Η πλειοψηφία των σημερινών Εβραίων Ισραηλινών, πάνω από το 60% του σημερινού πληθυσμού του Ισραήλ, δεν έφτασαν στο Ισραήλ από την Ευρώπη σαν ‘λευκοί ιμπεριαλιστές αποικιοκράτες’, όπως μας παραπληροφορούν οι ‘αντιιμπεριαλιστές αντισιωνιστές’. Εφτασαν στο Ισραήλ σαν πρόσφυγες, διωγμένοι με πογκρόμ από τα ισλαμικά κράτη της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής την περίοδο 1948-1971, οι γνωστοί ‘Mizrahi’ Εβραίοι, -η συντριπτική τους πλειοψηφία τα πρώτα χρόνια μετά ή παράλληλα με τη δημιουργία του κράτους, 1947-1951.

Γύρω στις 850.000 Εβραίων εδιώχθησαν με αιματηρά πολύνεκρα πογκρόμ και με μεγάλη βία από όλες τις γειτονικές αραβικές μουσουλμανικές χώρες, σαν αντίποινα για την ίδρυση του Ισραήλ και την ήττα και την ταπείνωση των μουσουλμάνων κατά την εισβολή των πέντε αραβικών κρατών στο νεοιδρυθέν μικρό εβραϊκό κράτος, τον Μάιο του 1948.

Οι 850.000 περίπου ξεχασμένοι Εβραίοι Mizrahi πρόσφυγες από τον αραβικό κόσμο. Το 1948 ήταν 265.000 στο Μαρόκο, 140.000 Αλγερία, 150.000 Ιράκ, 105.000 Τυνησία, 38.000 Λιβύη, 75.000 Αίγυπτο, 20.000 Λίβανος, 40.000 Συρία, 55.000 Υεμένη. Σήμερα είναι περίπου 8.500 και συνεχώς μειώνονται. Η πραγματική εθνοκάθαρση.

Οι 850.000 περίπου ξεχασμένοι Εβραίοι Mizrahi πρόσφυγες από τον αραβικό κόσμο. Το 1948 ήταν 265.000 στο Μαρόκο, 140.000 Αλγερία, 150.000 Ιράκ, 105.000 Τυνησία, 38.000 Λιβύη, 75.000 Αίγυπτο, 20.000 Λίβανος, 40.000 Συρία, 55.000 Υεμένη. Σήμερα είναι περίπου 8.500 και συνεχώς μειώνονται. Η πραγματική εθνοκάθαρση.

Συνέχεια

Πίνακας: Καταγωγή πολιτών του Ισραήλ και Diversity: Parental origins από 38 διαφορετικές κατηγορίες. Ιούνιος 2018, από επίσημα στατιστικά. Στο Ισραήλ δεν υπάρχει μία, επικρατούσα και ομοιογενής 'κατηγορία' εθνικής καταγωγής, αλλά 38 (!) διαφορετικές κατηγορίες. Ο σχετικός πίνακας είναι από τον Ιούνιο του 2018, από επίσημα στατιστικά. Αραγε οι υποκριτές, θα το κοινοποιήσουν αυτό;

Γιατί το Ισραήλ κράτησε 156.000 Παλαιστίνιους μέσα στα σύνορά του με τη λήξη του πολέμου 1947-1949, ένας πληθυσμός που σήμερα είναι σχεδόν 2.000.000 Αραβες, δηλαδή 20% του πληθυσμού του μικρού εβραϊκού κράτους; (Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #01)

Πρώτη ερώτηση στη σειρά ‘Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’. Θυμίζουμε, η εισαγωγή για τη νέα σειρά βρίσκεται εδώ, και ημη στατική’ σελίδα που συνεχώς ανανεώνεται με κάθε νέο άρθρο-ερώτηση από τα ‘Palestinian Lessons 101’ εδώ. Επίσης, στο τέλος του κειμένου υπάρχουν 4 ‘προσωρινά’ σχέδια ‘απάντησης’, από την επεξεργασία του συγκεκριμένου θέματος στη Facebook σελίδα Protocols Without Zion, με πολύ σημαντικές πληροφορίες.

Γιατί το Ισραήλ κράτησε 156.000 Παλαιστίνιους μέσα στα σύνορά του με τη λήξη του πολέμου 1947-1949, ένας πληθυσμός που σήμερα είναι σχεδόν 2.000.000 Αραβες, δηλαδή 20% του πληθυσμού του μικρού εβραϊκού κράτους;
(Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #01)

Δύο εκατομμύρια ‘εχθρικοί’ Αραβες οι οποίοι:

– ζουν και ευημερούν με πλήρη δικαιώματα ψήφου και δικαιώματα σε εκπαίδευση, υγεία, επαγγελματική σταδιοδρομία σε οποιονδήποτε κρατικό τομέα του Ισραήλ,
– φτάνουν να γίνουν μέχρι αεροπαγίτες, στρατηγοί, διπλωμάτες, πρυτάνεις πανεπιστημίων και υπουργοί,
– ποτέ κανείς από αυτούς δεν σκέφτηκε να φύγει για να ζητήσει ‘άσυλο’ σε τρίτη χώρα ή για να γίνει πολιτικός πρόσφυγας, όπως εκατομμύρια άλλων Αραβών από τις ίδιες περιοχές;
– ενώ πάντα σε κάθε δημοσκόπηση απαντούν σε ποσοστά γύρω στο 90% πως ποτέ δεν θα έφευγαν από το Ισραήλ για να ζήσουν σε οποιαδήποτε αραβική χώρα και τρέμουν στην ιδέα κάποτε να να βρεθούν κάτω από την κυριαρχία της Χαμάς και της Φατάχ;

Οι Εβραίοι το 1948 ήταν 850.000, το 2015 είναι 10.500, μείωση 99 τοις εκατό. Οι Αραβες στο Ισραήλ το 1948 ήταν 350.000, σήμερα 1.800.000, και οι Αραβες στη Παλαιστίνη το 1948 ήταν 500.000, σήμερα 2.700.000, αύξηση 540 τοις εκατό.

Οι Εβραίοι το 1948 ήταν 850.000, το 2015 είναι 10.500, μείωση 99 τοις εκατό. Οι Αραβες στο Ισραήλ το 1948 ήταν 350.000, σήμερα 1.800.000, και οι Αραβες στη Παλαιστίνη το 1948 ήταν 500.000, σήμερα 2.700.000, αύξηση 540 τοις εκατό.

Θυμίζουμε ότι το 1947, το Ισραήλ είχε δεχτεί το σχέδιο διχοτόμησης του ΟΗΕ, ενώ οι Αραβες το είχαν απορρίψει, διότι ήταν θρησκευτικό τους καθήκον να μην παραχωρήσουν στους αιρετικούς απίστους Εβραίους γη του Αλλάχ, να τους διώξουν από τα ιερά χώματα του Προφήτη, αλλά και να εξοντώσουν τους άπιστους αιρετικούς Εβραίους -και είναι ακόμη μεγαλύτερη η απαίτηση για τα καθήκοντα αυτά σήμερα.

Συνέχεια

Το γνωστό μας 'phased plan' του 1974, το 'πλάνο σε στάδια', ή αλλιώς 'Palestine Liberation Organization's Ten Point Program'. Διαβάστε με προσοχή τα άρθρα 2, 4 και 8. Περιέχουν όλα όσα θα πρέπει να ξέρουμε για τα σχέδια των Αράβων 'Παλαιστινίων'.

Εισαγωγή: Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’ (Palestinian Lessons 101)

«Αντισιωνισμός είναι απλά ο αντισημιτισμός που προσέχει τους τρόπους του, ώστε να μπορεί να καθίσει σε αίθουσες συνεδρίων και πολιτικών εκδηλώσεων, και να βγει στην τηλεόραση.
Αντισιωνισμός είναι ο ρατσισμός που προσποιείται ότι είναι πολιτική».

Οι διαφορές του αντισημιτισμού από τον αντισιωνισμό. Δηλαδή καμία διαφορά.

Οι διαφορές του αντισημιτισμού από τον αντισιωνισμό. Δηλαδή καμία διαφορά.

Το σημείωμα αυτό γράφτηκε για όσους δεν αντέχουν να βλέπουν τους Εβραίους σαν ισότιμα ανθρώπινα πλάσματα δίπλα μας, χειραφετημένους και ασφαλείς. Για όσους επιχειρούν να αφαιρέσουν από τους σημερινούς Εβραίους τα δικαιώματα που απέκτησαν με αίμα και ιδρώτα και μεγάλες θυσίες, και να τους ξαναστείλουν σε καθεστώς υποτέλειας ή μειονότητας.

Συνέχεια

Σκίτσο Latuff, εξαιρετικά τοξικό και αντισημιτικό.

«Υπάρχουν και καλοί Εβραίοι» (01): Norman Finkelstein: Τόσο αγαπημένος στους νεοναζί, ώστε να έχει αποκτήσει τον τιμητικό τίτλο ‘ο Εβραίος David Irving’

Norman Finkelstein, ένας από τους ‘καλούς Εβραίους’.

Συχνά ακούμε:

«Είμαι μόνο ‘αντισιωνιστής’ και αποκλείεται να είμαι αντισημίτης. Αλλωστε μερικοί από τους πιο φανατικούς, σκληρούς και απόλυτους ‘αντισιωνιστές’ είναι Εβραίοι, όπως ο Noam Chomsky και ο ακόλουθος του Norman Finkelstein, η Alison Weir και ο Max Blumenthal, ή ακόμη και Ισραηλινοί όπως ο llan Pappe, ο Miko Peled, ο Gideon Levy, ο Gilad Atzmon και ο Gerard Menuhin. Ναι, βέβαια, και οι Neturei Karta. Σίγουρα, δεν μπορούν να είναι αντισημίτες όλοι αυτοί»

Ναι, «υπάρχουν και καλοί Εβραίοι».

Συνέχεια

Αυτά προσφέθηκαν στους Παλαιστίνιους το 2008, και είπαν πάλι όχι. 83 φορές συνολικά.

Απάντηση στην ερώτηση: «Οι συνεχώς επεκτεινόμενοι αρχικά παράνομοι και σταδιακά νομιμοποιούμενοι οικισμοί εποίκων στη Δυτική Οχθη δεν είναι προσπάθεια σφετερισμού εδαφών;»

Μια σύντομη αλλά περιεκτική ανάλυση στο πολύ δύσκολο και αμφιλεγόμενο θέμα του ‘εποικισμού’. Γράφτηκε σαν ανάρτηση στην σελίδα Facebook του ‘Protocols Without Zion’, αλλά αξίζει να υπάρχει και σαν ξεχωριστή δημοσίευση στο ιστολόγιο, εδώ με ορισμένες προσθήκες και οπτικοακουστικό υλικό.

 

Αυτά προσφέθηκαν στους Παλαιστίνιους το 2008, και είπαν πάλι όχι. 83 φορές συνολικά.

Αυτά προσφέθηκαν στους Παλαιστίνιους το 2008, και είπαν πάλι όχι. 83 φορές συνολικά.

Συνέχεια