Tag Archives: Κατοχή

Εβραίοι αξιωματικοί και οπλίτες που φονεύθησαν ή εξαφανίστηκαν κατά τπν ελληνοϊταλικό και ελληνογερμανικό πόλεμο 1940-1941

Αναδημοσίευση: Δύο μαζικές εκτελέσεις Ελλήνων Εβραίων στην κατεχόμενη Θεσσαλονίκη, πριν ή παράλληλα με το Ολοκαύτωμα

Αναδημοσίευση:

Η απόδειξη παραλαβής των 11 κρατουμένων (οι 7 Εβραίοι) προς εκτέλεση, 17/12/1941.

Η απόδειξη παραλαβής των 11 κρατουμένων (οι 7 Εβραίοι) προς εκτέλεση, 17/12/1941.

XYZ Contagion

«Θέλω να μου προσκομίσετε τα ονόματα των Καθολικών ή των Εβραίων που έπεσαν στο έπος της Αλβανίας. Είναι θέμα αίματος και θυσίας. Εμείς θα σκοτωνόμαστε και οι άλλοι θα απολαμβάνουν τις ελευθερίες; Να πάνε εκεί που είναι η πατρίδα τους» είχε δηλώσει ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης (τότε Αλεξανδρουπόλεως) Ανθιμος Ρούσσας, σύμφωνα με την εφημερίδα Αυγή, 27/08/2000.

Αργότερα, μίλησε για ‘αδιάψευστα αρχεία‘, σε σχέση με το θέμα της διαρπαγής των εβραϊκών περιουσιών από την χριστιανική πλειοψηφία της πόλης («Ούτε ποτέ επί τόσα χρόνια, από την περίοδο του πολέμου και μετά, διετυπώθη ποτέ κατηγορία για την αρπαγή περιουσιών από Ελληνες χριστιανούς εις βάρος Ελλήνων Εβραίων. Η απηκριβωμένη ιστορική αλήθεια είναι αυτή για τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης και επ’ αυτού τα αρχεία στην Ιερά Μητρόπολή μας είναι αδιάψευστα»), βλ. Καθημερινή, 26/08/2008.

Δεν γνωρίζουμε αν ο σεβασμιότατος άλλαξε απόψεις, βλέποντας λ.χ. τα πραγματικά ‘αδιάψευστα στοιχεία‘, όπως…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.708 επιπλέον λέξεις

Advertisements
Ηλίας Πετρόπουλος: Μπαίνω στο 151, Το γκέτο χτες και σήμερα, περιοδικό Σχολιαστής, τχ#67, Μάιος 1988

Ο Ηλίας Πετρόπουλος γράφει για τον κατοχικό εβραϊκό συνοικισμό 151 (Αρθρο στο περιοδικό Σχολιαστής, τχ#67, Μάιος 1988)

Ο Ηλίας Πετρόπουλος έδινε τον δικό του αγώνα για την αναγνώριση του Ολοκαυτώματος και τη μνήμη των Εβραίων θυμάτων, συχνά από τις στήλες του περιοδικού ‘Σχολιαστής‘, τη δεκαετία του 1980.

Ενα από τα άρθρα του, Μάιος 1988, στο τεύχος #67, είχε τίτλο ‘Μπαίνω στο 151: Το γκέτο χτες και σήμερα‘, και περιγράφει τα όσα είδε κι έζησε το 1942-1943 στην κατοχική Θεσσαλονίκη και στο γκέτο του Συνοικισμού 151:

[Κλικ για μεγέθυνση]

Ηλίας Πετρόπουλος: Μπαίνω στο 151, Το γκέτο χτες και σήμερα, περιοδικό Σχολιαστής, τχ#67, Μάιος 1988

Ηλίας Πετρόπουλος: Μπαίνω στο 151, Το γκέτο χτες και σήμερα, περιοδικό Σχολιαστής, τχ#67, Μάιος 1988

Συνέχεια

Στη φωτογραφία των 57 κρατουμένων αντιστασιακών από τις φυλακές Αίγινας του 1943, διακρίνονται και τρεις Εβραίοι: Ο Κάρολος Μορντόχ (32 χρονών τότε), 6ος από αριστερά στην επάνω σειρά, Νικ Μενασέ (35 χρονών τότε), 2ος από δεξιά στην επάνω σειρά, και Σαμ Πεσάχ (40 χρονών τότε), 3ος από αριστερά στην δεύτερη καθιστή σειρά, με τον μπερέ

Αναδημοσίευση: Ιστορίες επιβίωσης από το Ολοκαύτωμα: Τρεις Εβραίοι αντιστασιακοί στο αεροδρόμιο Τατοΐου: Κάρολος Μορντόχ, Νικ Μενασέ, Σαμ Πεσάχ

Αναδημοσίευση:

Στη φωτογραφία των 57 κρατουμένων αντιστασιακών από τις φυλακές Αίγινας του 1943, διακρίνονται και τρεις Εβραίοι: Ο Κάρολος Μορντόχ (32 χρονών τότε), 6ος από αριστερά στην επάνω σειρά, Νικ Μενασέ (35 χρονών τότε), 2ος από δεξιά στην επάνω σειρά, και Σαμ Πεσάχ (40 χρονών τότε), 3ος από αριστερά στην δεύτερη καθιστή σειρά, με τον μπερέ

Στη φωτογραφία των 57 κρατουμένων αντιστασιακών από τις φυλακές Αίγινας του 1943, διακρίνονται και τρεις Εβραίοι: Ο Κάρολος Μορντόχ (32 χρονών τότε), 6ος από αριστερά στην επάνω σειρά, Νικ Μενασέ (35 χρονών τότε), 2ος από δεξιά στην επάνω σειρά, και Σαμ Πεσάχ (40 χρονών τότε), 3ος από αριστερά στην δεύτερη καθιστή σειρά, με τον μπερέ

 

XYZ Contagion

Καταθέτουμε την υπόθεση αυτή, με όσο στοιχεία μπορέσαμε να βρούμε, και με την προοπτική κάποιος άλλος να γνωρίζει ή να θελήσει να ψάξει για περισσότερα:

Ο τρόπος με τον οποίο γλίτωσαν την αποστολή στην Πολωνία και το Ολοκαύτωμα δεν είναι πλήρως διευκρινισμένος. Φαίνεται ότι σημαντικό ρόλο έπαιξε η μεταφορά τους (προτού αρχίσουν οι διώξεις των Εβραίων στην Αθήνα) στο στρατόπεδο Τατοΐου και κατόπιν, μια σειρά ευνοϊκών συμπτώσεων. Το στρατόπεδο Τατοΐου φτιάχτηκε πριν από το Χαϊδάρι. Χρησιμοποιήθηκε λιγότερο ως χώρος ανάκρισης και μεμονωμένων εκτελέσεων από τους Γερμανούς κατακτητές και περισσότερο για να στεγάζει τους κρατούμενους-εργάτες του διπλανού αεροδρομίου Τατοΐου, που ήταν χωρισμένοι σε συνεργεία.

Ιστορίες επιβίωσης από το Ολοκαύτωμα:
Τρεις Εβραίοι αντιστασιακοί στο αεροδρόμιο Τατοΐου:
Κάρολος Μορντόχ, Νικ Μενασέ, Σαμ Πεσάχ

Στα μέσα του 1942, συνελήφθησαν για κάποιο σαμποτάζ είκοσι Πειραιώτες. Ανάμεσά τους και ο δικηγόρος Κώστας Αθανασιάδης, προπολεμικά ειδικευμένος στα εργατικά ζητήματα και στέλεχος της Αντίστασης. Η Ασφάλεια…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.311 επιπλέον λέξεις

Αναδημοσίευση: Από το Ολοκαύτωμα των Εβραίων της Ελλάδας, Ιωάννινα, 25 Μαρτίου 1944, όλη η σειρά των 19 φωτογραφιών

Αναδημοσίευση:

Κοιτάξτε το μικρό κοριτσάκι που περιμένει να το ανεβάσουν στο φορτηγό, και κρατάει από το χέρι ένα ακόμη μικρότερο νήπιο, όταν γυρίζει το προσωπάκι του για να δει τον φακό της κάμερας και τον Γερμανό που φωτογραφίζει. Κάτα πάσα πιθανότητα, ήταν η τελευταία φωτογραφία της πολύ σύντομης ζωής του. Δεν είχε κάνει τίποτα. Οπως δεν είχε κάνει τίποτα, επίσης, και η κοπέλα που κλαίει και σπαράζει στη μέση του δρόμου ίσως είναι η μόνη από την οικογένειά της που επέζησε, γύρισε στην Ελλάδα, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, παντρεύτηκε, έκανε οικογένεια και πέθανε πριν λίγα χρόνια).

Κοιτάξτε το μικρό κοριτσάκι που περιμένει να το ανεβάσουν στο φορτηγό, και κρατάει από το χέρι ένα ακόμη μικρότερο νήπιο, όταν γυρίζει το προσωπάκι του για να δει τον φακό της κάμερας και τον Γερμανό που φωτογραφίζει. Κάτα πάσα πιθανότητα, ήταν η τελευταία φωτογραφία της πολύ σύντομης ζωής του. Δεν είχε κάνει τίποτα. Οπως δεν είχε κάνει τίποτα, επίσης, και η κοπέλα που κλαίει και σπαράζει στη μέση του δρόμου ίσως είναι η μόνη από την οικογένειά της που επέζησε, γύρισε στην Ελλάδα, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, παντρεύτηκε, έκανε οικογένεια και πέθανε πριν λίγα χρόνια).

XYZ Contagion

Ηταν ημέρα Σάββατο και Εθνική Εορτή, 25η Μαρτίου. Μέσα σε λίγες ώρες, μια πανάρχαιη ιστορική κοινότητα εξοντώθηκε ολοκληρωτικά. Τα γεγονότα και το χρονικό μπορείτε να τα βρείτε σε βιβλία και στο διαδίκτυο. Εμείς θα προσθέσουμε δυο στοιχεία μόνο:

– Η σύλληψη και ακολούθως η αποστολή με τρένα των περίπου 1.960 Εβραίων των Ιωαννίνων δεν θα ήταν τόσο επιτυχής και τόσο γρήγορη, αν δεν υπήρχε η βοήθεια κάποιων ελληνικών υπηρεσιών προς τους Γερμανούς, όπως λ.χ. η Αστυνομία/Χωροφυλακή. Αναφέρεται σε πολλές πηγές, ακόμα και σε εκθέσεις των Ναζί, και γνωρίζουμε σήμερα πως πρόκειεται για γεγονός. Εγιναν συσκέψεις, ακόμη και λίγο πριν χαράξει εκείνη η ημέρα, για τον καταμερισμό ενστόλων στα σημεία του κυκλωτικού μπλόκου.

– Λίγη ώρα μόνο μετά που έφυγε και το τελευταίο φορτηγό, ήδη από το μεσημέρι της ίδιας μέρας, υπήρχαν αναφορές για πλιάτσικο στις περιουσίες των ΕΒραίων συμπατριωτών μας από τους Χριστιανούς της πόλης.

Εδώ μπορείτε να δείτε ολοκληρωμένη…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.209 επιπλέον λέξεις

Εδώ σε ηλικία 87 ετών, εξηγεί σε ένα ντοκιμαντέρ για τη Θεσσαλονίκη, στο εξαιρετικό φιλμ του Paolo Poloni ‘Salonica’, ότι προπολεμικά η κοινή γλώσσα Εβραίων και Χριστιανών λιμενεργατών ήταν τα ισπανοεβραϊκά.

Αναδημοσίευση: Μωυσής Μιχαήλ Μπουρλάς (1918-2011) – ‘Ελληνας, Εβραίος και αριστερός’, ο ‘Βύρων’ του ΕΛΑΣ

Αναδημοσίευση:

XYZ Contagion

Εφυγε από τη ζωή πριν λίγες μέρες, στις 17 Μαρτίου του 2011, ο Μωυσής Μιχαήλ Μπουρλάς, ‘Ελληνας, Εβραίος και αριστερός’, όπως ακριβώς ήταν και ο τίτλος του βιβλίου του, εκδόσεις ‘Νησίδες’, Σκόπελος, 2000.
Η ζωή του ήταν μυθιστορηματική, κυριολεκτικά.

Ορθιος, τέταρτος από αριστερά, κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο, το 1940-1941. Την φωτογραφία, η οποία είναι από το βιβλίο, τη δανειστήκαμε από το blog Abravanel. Ορθιος, τέταρτος από αριστερά, κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο, το 1940-1941. Την φωτογραφία, η οποία είναι από το βιβλίο, τη δανειστήκαμε από το blog Abravanel.

Με τη συγκλονιστική του αυτοβιογραφία ‘Ελληνας, Εβραίος, αριστερός‘, έδειξε ότι «το να γεννιέται κάποιος Έλληνας ή Εβραίος δεν είναι επιλογή. Επιλογή είναι η στάση ζωής». Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει. Θα τον θυμόμαστε με τη στεντόρεια φωνή του, με το πλατύ χαμόγελό του, με την επιβλητική, λεβέντικη κορμοστασιά και την απέραντη καλοσύνη του.

Το εξώφυλλο του βιβλίου, εκδόσεις 'Νησίδες', Σκόπελος, 2000 Το εξώφυλλο του βιβλίου, εκδόσεις ‘Νησίδες’, Σκόπελος, 2000

Για το βιβλίο του:

«Είναι η πρώτη φορά που παίρνω χαρτί και μολύβι […]

Δείτε την αρχική δημοσίευση 2.029 επιπλέον λέξεις

Το τελευταίο σημείωμα του πατέρα Σούση, σε σελίδα σημειωματαρίου του 1937

Αναδημοσίευση: «Καλή αντάμωσιν, Φιλιά εις τα παιδιά», το τελευταίο σημείωμα του πατέρα, 02/04/1944

Αναδημοσίευση:

XYZ Contagion

Το τελευταίο σημείωμα του πατέρα, 02/04/1944:

Αγαπητή μου Λουίζα
Σήμερον εφύγαμε με τα τρένα
[…]* … με Μποχώρ, Μπαμπά Σαμ, Εστερ, Ρένα, Ισαάκ.
Σας φιλώ και καλή Αντάμοσιν.
Φιλιά εις τα παιδιά

Το τελευταίο σημείωμα του πατέρα Σούση, σε σελίδα σημειωματαρίου του 1937 Το τελευταίο σημείωμα του πατέρα Σούση, σε σελίδα σημειωματαρίου του 1937

* […] Λέξη που δεν βγάζουμε.

Ο γιός, Μάριος Σούσης, έξι ετών τότε, στη μαρτυρία του 70 χρόνια αργότερα, όπως αυτή καταγράφεται από μια ιστοσελίδα ενός project με θέμα τους βετεράνους και τους επιζώντες του Β’ΠΠ, θυμάται ότι το σημείωμα δόθηκε από τον πατέρα σε άνθρωπο του Ερυθρού Σταυρού με την παράκληση να δοθεί στη μητέρα, όπως κι έγινε:

When my father was taken away by train, he gave a note to a member of the Red Cross to give to my mother. It said: ‘Today, April 2, 1944, we left by train.’ Listing the names of everyone with him. ‘Φιλιά εις τα παιδιά …’…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 785 επιπλέον λέξεις

Η πλαστή ταυτότητα του δικηγόρου Αλφρέδου Κοέν με το όνομα 'Παύλος Πανόπουλος'.

Αναδημοσίευση: Πλαστές ταυτότητες που έσωσαν ζωές, στην κατεχόμενη Αθήνα

Αναδημοσίευση:

Η πλαστή ταυτότητα του δικηγόρου Αλφρέδου Κοέν με το όνομα 'Παύλος Πανόπουλος'.

Η πλαστή ταυτότητα του δικηγόρου Αλφρέδου Κοέν με το όνομα ‘Παύλος Πανόπουλος’.

XYZ Contagion

Αθήνα, Μάρτιος του 1944. Ένα 14χρονο τότε Εβραιόπουλο διηγείται μετά από 65 χρόνια:

«Όταν ακούσαμε στη γειτονιά πως έρχονται τα γερμανικά αποσπάσματα που μάζευαν τους Εβραίους, εγώ και ο Χριστιανός φίλος μου κρυφτήκαμε στην αυλή του σπιτιού στο οποίο έμενε τότε η οικογένειά μου. Ο Έλληνας διερμηνέας μας ρώτησε τα ονόματά μας.
-Αριστοτέλης, απάντησα
-Δημήτρης, είπε ο φίλος μου

Ο Γερμανός επικεφαλής έκανε ένα νόημα, και ένας στρατιώτης μας τράβηξε κάτω τα παντελόνια. Ο διερμηνέας περιεργάστηκε τα γεννητικά μας όργανα, και, δείχνοντας εμένα μόνο, έκανε νόημα στους στρατιώτες να με συλλάβουν [1]».

Η περιτομή «πρόδωσε» το μυστικό του παιδιού, και φαίνεται ότι το ελληνοπρεπές όνομα που είχαν δασκαλέψει το παιδί να χρησιμοποιεί, δεν ήταν αρκετό να το σώσει από τις συνέπειες της εφαρμογής της «τελικής λύσης», που ξεδιπλωνόταν πλέον σε όλη την ελληνική επικράτεια. Ήδη από το Νοέμβριο του 1942, στη Θεσσαλονίκη, η ελεγχόμενη από…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 2.440 επιπλέον λέξεις