Tag Archives: Central Board of Jewish Communities in Greece Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο ΚΙΣ

Το κεφάλαιο για την Ελλάδα από τη νέα έκθεση για την αύξηση του αντισημιτισμού του Kantor Center: Αντισημιτισμός και ‘αντισιωνισμός’ στην Ελλάδα το 2018

Αξιοσημείωτη και ανησυχητική αύξηση των βίαιων αντισημιτικών περιστατικών -κατά 13% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά- καταγράφει η έκθεση για τον Αντισημιτισμό κατά το 2018, του Κέντρου Κάντορ του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ, που δόθηκε στη δημοσιότητα την 1η Μαΐου 2019. Τα περιστατικά αυτά φτάνουν περίπου τα 400 σε παγκόσμια κλίμακα, με τα περισσότερα να καταγράφονται στις ΗΠΑ -με περισσότερες από 100 περιπτώσεις σοβαρών αντισημιτικών επιθέσεων- το Ηνωμένο Βασίλειο -με 68 περιπτώσεις- τη Γαλλία και την Γερμανία -με 35 περιστατικά αντίστοιχα- και τον Καναδά με 20. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Γερμανίας, όπου οι επιθέσεις εναντίον Εβραίων αυξήθηκαν κατά 70% στο 2018, έναντι εκείνων του 2017.

«Είναι πλέον σαφές ότι ο αντισημιτισμός δεν περιορίζεται στο τρίγωνο μεταξύ ακροδεξιάς, ακροαριστεράς και ριζοσπαστικού ισλαμισμού, αλλά έχει καταστεί συνηθισμένο φαινόμενο, συχνά αποδεκτό από την κοινωνία», τόνισε ο Δρ. Μοσέ Κάντορ, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Εβραϊκού Συνεδρίου (EJC), κατά τη συνέντευξη Τύπου παρουσίασης της φετινής έκθεσης, βλ. ‘Release of Annual Kantor Center Report: Rising sense of emergency among Jewish communities worldwide‘, European Jewish Congress, 01/05/2019

 

Στις σελίδες 76-83 υπάρχει το κεφάλαιο για την Ελλάδα, γραμμένο από τον Michal Navoth, με δεδομένα από το ΚΙΣ και πολλές άλλες πηγές.

Πολύ ενδιαφέρον σημείο, σελίδα 80, όπου αναφέρονται μαζί τα δύο πλέον χαρακτηριστικά αντισημιτικά μέσα στην Ελλάδα σήμερα, ένα από την Ακροδεξιά κι ένα από την ‘Αριστερά’, δηλαδή:

– το ημιεπίσημο μπλογκ της Χρυσής Αυγής (διαχείριση προσωπικά από την οικογένεια Μιχαλολιάκου, όπως έχει γίνει γνωστό) Ethnikismos.net
– και το ‘αντιιμπεριαλιστικό’ InfoWar.gr του εγνωσμένου ‘αντισιωνιστή’ κ. Αρη Κυριάκου Χατζηστεφάνου.

Η έκθεση αναφέρει πως και τα δύο αυτά ‘ΜΜΕ’ χρησιμοποιούν την ίδια φρασεoλογία. Π.χ. στις διαδηλώσεις της Χαμάς στα σύνορα και στον φράχτη με τη Γάζα, οι εκφράσεις που συνηθίζουν είναι «οι Σιωνιστές, λουτρό αίματος», και πως αρέσκονται να χρησιμοποιούν χαρακτηρισμούς όπως «κράτος-δολοφόνος» (και που να δει ο ειδικός όταν δεν τους βλέπουν τι ακριβώς λένε και πως χειρίζονται σαν εξπέρ τον λίβελο του αίματος, στάζουν αίμα, αιμοδιψείς, πίνουν αίμα κ.ο.κ.)

Σελίδα 80: «Λουτρό αίματος από το κράτος δολοφόνο» από τα δύο πλέον χαρακτηριστικά αντισημιτικά μέσα στην Ελλάδα σήμερα, ένα από την Ακροδεξιά κι ένα από την 'Αριστερά', Ethnikismos.net της οικογένειας Μιχαλολιάκου και InfoWar.gr του εγνωσμένου 'αντισιωνιστή' κ. Αρη Κυριάκου Χατζηστεφάνου. Και που να δει ο ειδικός όταν δεν τους βλέπουν τι ακριβώς λένε και πως χειρίζονται σαν εξπέρ τον λίβελο του αίματος, στάζουν αίμα, αιμοδιψείς, πίνουν αίμα κ.ο.κ.

Σελίδα 80: «Λουτρό αίματος από το κράτος δολοφόνο» από τα δύο πλέον χαρακτηριστικά αντισημιτικά μέσα στην Ελλάδα σήμερα, ένα από την Ακροδεξιά κι ένα από την ‘Αριστερά’, Ethnikismos.net της οικογένειας Μιχαλολιάκου και InfoWar.gr του εγνωσμένου ‘αντισιωνιστή’ κ. Αρη Κυριάκου Χατζηστεφάνου. Και που να δει ο ειδικός όταν δεν τους βλέπουν τι ακριβώς λένε και πως χειρίζονται σαν εξπέρ τον λίβελο του αίματος, στάζουν αίμα, αιμοδιψείς, πίνουν αίμα κ.ο.κ.

Συνέχεια

Advertisements
Εβραίοι αξιωματικοί και οπλίτες που φονεύθησαν ή εξαφανίστηκαν κατά τπν ελληνοϊταλικό και ελληνογερμανικό πόλεμο 1940-1941

Αναδημοσίευση: Δύο μαζικές εκτελέσεις Ελλήνων Εβραίων στην κατεχόμενη Θεσσαλονίκη, πριν ή παράλληλα με το Ολοκαύτωμα

Αναδημοσίευση:

Η απόδειξη παραλαβής των 11 κρατουμένων (οι 7 Εβραίοι) προς εκτέλεση, 17/12/1941.

Η απόδειξη παραλαβής των 11 κρατουμένων (οι 7 Εβραίοι) προς εκτέλεση, 17/12/1941.

XYZ Contagion

«Θέλω να μου προσκομίσετε τα ονόματα των Καθολικών ή των Εβραίων που έπεσαν στο έπος της Αλβανίας. Είναι θέμα αίματος και θυσίας. Εμείς θα σκοτωνόμαστε και οι άλλοι θα απολαμβάνουν τις ελευθερίες; Να πάνε εκεί που είναι η πατρίδα τους» είχε δηλώσει ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης (τότε Αλεξανδρουπόλεως) Ανθιμος Ρούσσας, σύμφωνα με την εφημερίδα Αυγή, 27/08/2000.

Αργότερα, μίλησε για ‘αδιάψευστα αρχεία‘, σε σχέση με το θέμα της διαρπαγής των εβραϊκών περιουσιών από την χριστιανική πλειοψηφία της πόλης («Ούτε ποτέ επί τόσα χρόνια, από την περίοδο του πολέμου και μετά, διετυπώθη ποτέ κατηγορία για την αρπαγή περιουσιών από Ελληνες χριστιανούς εις βάρος Ελλήνων Εβραίων. Η απηκριβωμένη ιστορική αλήθεια είναι αυτή για τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης και επ’ αυτού τα αρχεία στην Ιερά Μητρόπολή μας είναι αδιάψευστα»), βλ. Καθημερινή, 26/08/2008.

Δεν γνωρίζουμε αν ο σεβασμιότατος άλλαξε απόψεις, βλέποντας λ.χ. τα πραγματικά ‘αδιάψευστα στοιχεία‘, όπως…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.708 επιπλέον λέξεις

Θεσσαλονίκη, Πλατεία Ελευθερίας, Μνημείο για τους Εβραίους του Ολοκαυτώματος, Ιούνιος 2011

Αναδημοσίευση: Δημήτρης Ψαρράς – Η εξίσωση του μίσους (άρθρο στην ‘Ελευθεροτυπία’ 2011-06-23)

Αναδημοσίευση:

Θεσσαλονίκη, Πλατεία Ελευθερίας, Μνημείο για τους Εβραίους του Ολοκαυτώματος, Ιούνιος 2011

Θεσσαλονίκη, Πλατεία Ελευθερίας, Μνημείο για τους Εβραίους του Ολοκαυτώματος, Ιούνιος 2011

 

XYZ Contagion

Αν προσέξει κανείς τα σύμβολα που επέλεξαν για να βεβηλώσουν το μνημείο του Ολοκαυτώματος οι ‘γνωστοί άγνωστοι’, θα διαπιστώσει ότι δίπλα στη λέξη ‘ψέματα’ -που αναφέρεται βέβαια στην αμφισβήτηση του Ολοκαυτώματος- και στην απαραίτητη σβάστικα, έχει χαραχτεί και το άστρο του Δαβίδ. Για την ακρίβεια, έχει αποτυπωθεί δύο φορές με μαρκαδόρο η εξίσωση ‘άστρο του Δαβίδ ίσον σβάστικα‘.

Αλλά αυτό το ‘μήνυμα’ δεν μας είναι καθόλου άγνωστο. Για την ακρίβεια είναι σχεδόν κοινός τόπος στον ελληνικό δημόσιο λόγο και ανασύρεται κάθε φορά που θέλει κάποιος να επικρίνει έντονα την πολιτική του Ισραήλ.

Ο Δημήτρης Ψαρράς, εκ των φορέων του ‘Ιού‘, σε ένα άρθρο του με τίτλο ‘Η εξίσωση του μίσους‘, από την εφημερίδα ‘Ελευθεροτυπία’ της Πέμπτης 23 Ιουνίου 2011.

Παρέμβαση

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΨΑΡΡΑ

Η εξίσωση του μίσους

Με δημόσιες καταγγελίες και δηλώσεις αποτροπιασμού υποδέχτηκαν οι τοπικές δημοτικές παρατάξεις τη

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.256 επιπλέον λέξεις

Ελληνική ποιητική ανθολογία για το Ολοκαύτωμα, 3η έκδοση ΚΙΣ, 2006

Αναδημοσίευση: Ελληνική ποιητική ανθολογία για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων της Ελλάδας (έκδοση του περιοδικού του ΚΙΣ «Χρονικά», 2006)

Αναδημοσίευση:

XYZ Contagion

Ενα τέτοιας τεράστιας σημασίας γεγονός όπως το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, δεν θα μπορούσε παρά να περάσει στη Λογοτεχνία, και ειδικότερα στην Ποίηση.

Το ΚΙΣ (Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο) εξέδωσε το 1984 ένα ‘Αφιερωματικό Τεύχος για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων της Ελλάδας’ του περιοδικού του ΚΙΣ ‘Χρονικά’. Το τεύχος αυτό επανεκδόθηκε το 1992, και για τρίτη φορά, συμπληρωμένο και επαυξημένο, το 2006.

Ελληνική ποιητική ανθολογία για το Ολοκαύτωμα, 3η έκδοση ΚΙΣ, 2006 Ελληνική ποιητική ανθολογία για το Ολοκαύτωμα, 3η έκδοση ΚΙΣ, 2006

Από την έκδοση αυτή, παρουσιάζουμε ένα ανθολόγιο από ποιήματα Ελλήνων ποιητών, Εβραίων και μη, με θεματολογία από το τρομακτικό γεγονός του Ολοκαυτώματος. Μανόλης Αναγνωστάκης, Ντίνος Χριστιανόπουλος, Τάκης Βαρβιτσιώτης, Γεώργιος Βαφόπουλος, Γιώργος Ιωάννου, Ζωή Καρέλλη, Γιώργος Καφταντζής, Νίνα Κοκκαλίδου-Ναχμία, Νέστορας Μάτσας, Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη κ.ά.

Μπορείτε να το διαβάσετε ή/και να το ‘κατεβάσετε’ από εδώ:

Δείτε την αρχική δημοσίευση 740 επιπλέον λέξεις

Χαρακτηριστικό δείγμα μεταπολιτευτικού αριστερού 'αντισιωνιστικού' αντισημιτισμού. Ο Πέτρος Βάβαλης ήταν υποψήφιος βουλευτής, συγγραφέας και αρθρογράφος και εκδότης ενός περιοδικού 'Μεσογειακή Αλληλεγγύη', με κάθε είδους (παρα)φιλολογία αγοραίου φιλοαραβισμού και χοντροκομμένου αντιιμπεριαλισμού, δίπλα σε σοβαρότερα κείμενα π.χ. του Μιχάλη Ράπτη (Πάμπλο) αλλά και σε κείμενα του Γιάννη Φουράκη (συγγραφέας του 'Εβραίοι Οι πλαστογράφοι της Ελληνικής Ιστορίας Ελληνισμός Εβραιοσιωνισμός'), του αργότερα απολογητή του ΕΛΑ Χρήστου Χαλαζιά, του Νίκου Ψαρουδάκη της Χριστιανικής Δημοκρατίας και του χουντικού συντάκτη της Αυριανής Μάνου Χάρη, όλα επάνω στα γνωστά 'Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών'. Εγραφαν εκεί και φιλοσταλινικοί αντιιμπεριαλιστές, στην παράδοση του μπρεζνιεφικού -περισσότερο- 'αντισιωνισμού' (μάλλον πιο ισχυρή μορφή αντισημιτισμού στην ορθόδοξη αριστερά, σε σχέση με τον σταλινικό και χρουτσωφικό 'αντισιωνισμό'). Ο Βάβαλης έβγαζε τα δικά του βιβλία όπως το 'Ο ισραηλινός νεοναζισμός Η αλήθεια για τα εγκλήματα γενοκτονίας των Ισραηλινών στα χωριά του Νοτίου Λιβάνου' στον ίδιο εκδοτικό οίκο 'Γραμμή' με τον Φουράκη (δείτε το χαρακτηριστικό εξώφυλλο, καθόλου σπάνιο στη Μεταπολίτευση) ή ένα άλλο για τον Μπέγκιν, όπου ισχυριζόταν ότι είχε πάει στο Λίβανο και είχε τραβήξει εκεί φωτογραφίες από τα γνωστά γεγονότα.

Δικαιώματα, ‘αντι-Σιωνισμός’ και μοντέρνος αντισημιτισμός: Λίγες σκέψεις

– Αντισιωνισμός είναι ο ρατσισμός που προσποιείται ότι είναι πολιτική.

– «Αντισημίτες είναι όσοι θέλουν να εξοντώσουν όλους τους Εβραίους και ευχαρίστως θα τους έστελναν οι ίδιοι τους στα κρεματόρια. Αντισιωνιστές είναι απλά όσοι θέλουν κάποιον άλλο να κάνει τη δουλειά και να τους στείλει στα κρεματόρια».

Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (ΚΙΣ) της Ελλάδας εκδίδει από το 1977 ένα περιοδικό, τα ‘Χρονικά‘ [*]. Το περιοδικό αυτό ξεκίνησε να κυκλοφορεί σε μηνιαία βάση, είναι έντυπο, ασφαλώς, και στέλνεται δωρεάν σε συνδρομητές, έτσι ώστε οι ανά την Ελλάδα κοινότητες και τα μέλη τους να ενημερώνονται για τα θέματα που απασχολούν την Ελληνική Εβραϊκή μειονότητα των λίγων χιλιάδων ανθρώπων που έχουν απομείνει στη χώρα μας μετά το Ολοκαύτωμα, τον ‘Διωγμό’. Το περιοδικό κυκλοφορούσε σαν μηνιαίο για αρκετά χρόνια. Κατόπιν, έγινε διμηναίο. Με το ξέσπασμα της κρίσης έγινε τριμηνιαίο και τώρα που μιλάμε κυκλοφορεί μόνο μία ή δύο φορές το χρόνο. Μάλιστα, κάποια πρόσφατα τεύχη δεν τυπώθηκαν καν σε χαρτί και κυκλοφόρησαν μόνο σε ψηφιακή μορφή.
Σημειώνουμε αυτό το γεγονός, διότι από μόνο του φτάνει για να καταρρίψει το αντισημιτικό στερεότυπο των ‘πλούσιων Εβραίων που ελέγχουν τον κόσμο’. Ολόκληροι ‘Σοφοί της Σιών’ με τόση δύναμη και τόση επιρροή παγκοσμίως, και δεν μπορούν να εξασφαλίσουν λίγες χιλιάδες ευρώ κάθε μήνα ώστε το ‘ελληνικό τμήμα’ τους να μπορεί να εκδίδει το περιοδικό χωρίς προβλήματα;
Και όμως, αυτή είναι η αλήθεια, -δεν μπορούν.
Οταν πριν λίγο καιρό, το καλοκαίρι του 2014, το γεγονός αυτό αναφέρθηκε σε ψηφιακά φόρουμ συζητήσεων στο διαδίκτυο, από κάτω υπήρχαν δύο εξαιρετικά ενδιαφέροντα σχόλια:

Το πρώτο, από έναν ακροδεξιό ‘ελληνόψυχο πατριώτη’ έλεγε επί λέξει:

– «Σιγά μην τους πιστέψουμε. Αυτά κάνουν πάντα οι Εβραίοι. Κρύβουν τα λεφτά τους για να μπορούν να κλαίγονται και να ζητάνε παραπάνω».

Και το δεύτερο, από κάποιον προφανώς ‘αριστερό αντιιμπεριαλιστή’ έλεγε (θυμίζουμε, ήταν η εποχή των συγκρούσεων στη Γάζα):

– «Που να τους περισσέψουν; Τα δίνουν όλα τώρα για να σκοτώνουν παιδιά στη Γάζα και να γενοκτονούν τους Παλαιστίνιους».

Οι διάλογοι αυτοί είναι κυριολεκτικά συλλεκτικοί. Σε δύο γραμμές δείχνουν όλη την ελληνική -και όχι μόνο ελληνική- αντισημιτική παθολογία, από δεξιά κι αριστερά, με όλα τα στερεότυπα, οι πλούσιοι φιλάργυροι Εβραίοι που μαζεύουν χρήματα, που πάντα εξαπατούν, που κρύβονται πίσω απ’ όλα, που αποτελούν κράτος εν κράτει στις κοινωνίες που τους φιλοξενούν κ.ο.κ. -και φυσικά, ο λίβελος του αίματος σε νέα, μοντέρνα εκδοχή. Και δείχνουν με απόλυτα ακριβή τρόπο τα κοινά χαρακτηριστικά δεξιού και αριστερού αντισημιτισμού, αλλά και την εξής διαφορά:

Οι δεξιοί και ακροδεξιοί αντισημίτες αρέσκονται να επικεντρώνουν στα ‘ύπουλα εβραϊκά γονίδια’, στον ‘κακό εβραϊκό χαρακτήρα’, ενώ οι αριστεροί αντισημίτες εστιάζουν περισσότερο στα ‘ύπουλα εβραϊκά κίνητρα’, χωρίς το ένα να αποκλείει το άλλο.

Βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα. Από την αυγή της αστικής νεωτερικότητας, περίπου τότε που οι Εβραίοι εκδιώχτηκαν από την Ιβηρική χερσόνησο, μέχρι το λυκόφως της, το Αουσβιτς και τον «εθνικοσοσιαλισμό [που] δεν είναι άλλο από εφαρμοσμένη βιολογία» σύμφωνα με τον ορισμό του Goebbels, ο αντισημιτισμός, η ιουδαιοφοβία, το αντιεβραϊκό μίσος, είναι εδώ, παρόντα -και ο πολιτισμός μας δεν κατάφερε ακόμα να τα αποβάλλει.

«Αντισημιτισμός είναι η ρατσιστική αρχή που μετασχηματίζει την εβραϊκή φυλή σε αναφομοίωτη και άρα επικίνδυνη φυλή» (Πιερ Αντρέ Ταγκιέφ).

Αντισημιτισμός είναι και το μίσος για τους Εβραίους (όχι αναγκαστικά για κάτι που έκαναν, όχι αναγκαστικά για τις πράξεις τους αλλά) γι’ αυτό ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ, γι’ αυτό που έτυχε να γεννηθούν, δηλαδή για την εβραϊκή τους ταυτότητα και μόνο, και μάλιστα σε τέτοιο σημείο, ώστε να ‘δικαιολογείται’ ακόμα και η εξόντωσή τους, ήτοι η εξόντωση «των υπανθρώπων», επειδή «και μόνο που υπάρχουν, μολύνουν το ανθρώπινο είδος ή αποτελούν κίνδυνο για τη ράτσα» (βλ. και τη σχετική έννοια του Aufartung).
Είναι, επίσης, η κορωνίδα όλων των ρατσισμών επειδή είναι εκείνος ο ρατσισμός που ‘ετοιμάζει’ πιο εύκολα (σε σχέση με τους άλλους ρατσισμούς) μαζικούς τάφους και στρατόπεδα εξόντωσης.

Οταν πιστεύει κανείς ότι για τα δεινά του φταίει ‘ο άλλος’ και ότι θα απελευθερωθεί απ’ την κακή του μοίρα εξοντώνοντας τον, τότε έχει περάσει την κόκκινη γραμμή, ειδικά όταν αυτός ‘ο άλλος’ είναι ‘ο Εβραίος’, ο Νο 1 ύποπτος για όλες τις συμφορές και τις καταστροφές, ήδη πολύ πριν τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση.

Ο λίβελος του αίματος κατά τον Μεσαίωνα: Εβραίοι στην Ουγγαρία ανοίγουν τις φλέβες μικρού παιδιού και πίνουν το αίμα του. Σκίτσο από την Πολωνία.

Ο λίβελος του αίματος κατά τον Μεσαίωνα: Εβραίοι στην Ουγγαρία ανοίγουν τις φλέβες μικρού παιδιού και πίνουν το αίμα του. Σκίτσο από την Πολωνία.

 

Συνέχεια