Tag Archives: Eberhard Taubert

Η αφίσα της ταινίας Der Ewige Jude (Ο αιώνιος Εβραίος), 1940.

Der Ewige Jude (Ο αιώνιος Εβραίος), 1940

Το 1940, υπό την εποπτεία του υπουργού προπαγάνδας των Ναζί, Γιόζεφ Γκέμπελς (Joseph Goebbels), γυρίστηκε η ταινία ‘Ο Αιώνιος Εβραίος’, ένα αντισημιτικό προπαγανδιστικό φιλμ που διαφημίστηκε ως ‘ντοκιμαντέρ’. Ως σκηνοθέτης υπέγραφε ο Fritz Hippler, ως σεναριογράφος ο Eberhard Taubert. Η ταινία ήταν κυρίως προϊόν της εξαιρετικά επινοητικής (ειδικά όταν επρόκειτο για την καλλιέργεια απενοχοποιημένου μίσους) φαντασίας του Γκέμπελς, αλλά η τελική μορφή της ταινίας είχε την έγκριση του ίδιου του Χίτλερ, ο οποίος είδε τις τελικές εκδοχές και έδωσε οδηγίες για το οριστικό αποτέλεσμα. Η ταινία είναι ένα ατελείωτο κακότεχνο ψηφιδωτό από ψέματα, συκοφαντίες, διαστρεβλωμένα και παραπλανητικά στοιχεία, ψευδοεπιστημονικούς ισχυρισμούς, στερεότυπα, κατασκευές, μέχρι καθαρές ανοησίες (λ.χ. χαρακτηρίζει τον Αϊνστάιν ‘ψευδοεπιστήμονα’) συν ορισμένες σκηνές από παλαιότερες … ταινίες μυθοπλασίας που χρησιμοποιούνται σαν αποδείξεις. Το τελικό αποτέλεσμα, με τις λήψεις των Ναζί προπαγανδιστών από τα ‘γκέτο της ανατολής’, διεκδικεί το κύρος των χειροπιαστών αποδείξεων για τον χαρακτήρα και την δράση του εβραϊκού λαού: Οι εικόνες και το μοντάζ είναι διευθετημένα με τέτοιον τρόπο ώστε να δίνουν την ψευδαίσθηση πως πρόκειται για ντοκιμαντέρ, δηλαδή για αυθεντικές, αβίαστες λήψεις, αν και στον σημερινό θεατή, με την σύγχρονη κινηματογραφική εμπειρία, είναι κάτι παραπάνω από προφανές πως η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι από τα πριν διαμορφωμένες και κακότεχνα σκηνοθετημένες. Οι Ναζί πίστευαν ότι οι εικόνες τους «θα μιλούσαν από μόνες τους», βασιζόμενοι, βέβαια, και στα συνοδευτικά σχόλια του Ναζί αφηγητή, όμως το αποτέλεσμα τους διαψεύδει πανηγυρικά.

Στο βίντεο, η ταινία με ελληνικούς υπότιτλους.

Η ταινία προβλήθηκε το 1940 στις κινηματογραφικές αίθουσες της ναζιστικής Γερμανίας. Η πρεμιέρα του έγινε στις 28 Νοεμβρίου του 1940 στο UFA-Palast am Zoo του Βερολίνου, χωρητικότητας 2.300 θέσεων. Από τις 1.100 περίπου ταινίες που συνολικά παρήγαγε, την περίοδο 1933-1945, η ελεγχόμενη από τους Ναζί γερμανική βιομηχανία κινηματογράφου, είναι μία από τις τρεις ανοιχτά αντισημιτικού περιεχομένου (οι άλλες δύο ήταν επίσης το 1940, οι ‘Jud Suss’, ‘Suss ο Εβραίος’ και ‘Die Rothschilds’, ‘Οι Ρόθτσιλντ’ ή ‘The Rothschilds’ Shares in Waterloo’), και η μόνη που προαναγγέλλει σχεδόν ευθέως τη γενοκτονία των Εβραίων.

Συνέχεια

Advertisements