Tag Archives: Israeli Declaration of Independence 1948 Ιδρυση Ισραήλ

Χάρτης: Εδωσαν το 94% των εδαφών που είχαν καταλάβει το 1967. Για τους ίδιους λόγους που δίνουν μέχρι και το 98% της Δυτικής Οχθης και για τους ίδιους λόγους που έδωσαν και ολόκληρη χερσόνησο του Σινά πίσω, για τους ίδιους λόγους που δίνουν και το υπόλοιπο 6%, και τα Υψώματα του Γκολάν, σε αντάλλαγμα ειρήνη με την Συρία, αυτοί οι επεκτατιστές' και 'αποικιοκράτες' που δήθεν κάνουν το 'Μεγάλο Ισραήλ' κ.λπ.: Γιατί πιστεύουν ότι με καλοπιάσματα ίσως πετύχουν αντάλλαγμα με αυτό το μόνο που θέλουν: τη σύναψη συνθήκης ειρήνης και να τους αφήσουν ήσυχους να αφοσιωθούν στα επιτεύγματά τους

Γνωρίζει κανείς τον πλήρη κατάλογο όλων των αιτημάτων των Παλαιστινίων; (Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #06)

Επόμενη ερώτηση στη σειρά ‘Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’. Θυμίζουμε, η εισαγωγή για τη νέα σειρά βρίσκεται εδώ, και ημη στατική’ σελίδα που συνεχώς ανανεώνεται με κάθε νέο άρθρο-ερώτηση από τα ‘Palestinian Lessons 101’ εδώ. Επίσης, στο τέλος του κειμένου υπάρχουν 4 ‘προσωρινά’ σχέδια ‘απάντησης’, από την επεξεργασία του συγκεκριμένου θέματος στη Facebook σελίδα Protocols Without Zion, με πολύ σημαντικές πληροφορίες.

Γνωρίζει κανείς τον πλήρη κατάλογο όλων των αιτημάτων των Παλαιστινίων;
(Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #06)

Συνεχίζοντας στο ίδιο θέμα από προηγούμενο σημείωμα (‘Πόσα σχέδια ειρήνευσης και πόσες συμφωνίες έχουν απορρίψει οι Παλαιστίνιοι;‘), άλλο ένα εξαιρετικά κρίσιμο ζήτημα για το οποίο κανείς δε μιλάει ποτέ είναι και το εξής:

Γνωρίζει κανείς τον πλήρη κατάλογο όλων των αιτημάτων των Παλαιστινίων; Υπάρχει άνθρωπος στον πλανήτη, Ισραηλινός, δυτικός ή Παλαιστίνιος, που να έχει δει ποτέ το πλήρες σύνολο αιτημάτων με τα οποία οι Παλαιστίνιοι πηγαίνουν σε διαπραγματεύσεις;

Εχετε δει ποτέ έστω έναν χάρτη που να δείχνει τα μελλοντικά σύνορα του ‘κράτους Παλαιστίνη’, έστω μέσες-άκρες;

Για τους Ισραηλινούς, γνωρίζουμε πολύ καλά ποια είναι τα αιτήματά τους, εδώ και 70 χρόνια: Να τους αφήσουν ήσυχους, να τους αναγνωρίσουν το δικαίωμα ύπαρξης, και να γίνει ειρήνη. Και είναι διατεθειμένοι γι’ αυτό να δώσουν (και έχουν δώσει) όση ‘Land for Peace’ χρειάζεται.

Το ... επεκτατικό (!) ισραήλ που συνεχώς χάνει και δίνει πίσω εδάφη. Από το 1922 μέχρι το 2006, συνεχώς συμφωνεί να μειώνεται η επικράτειά του.

Το … επεκτατικό (!) ισραήλ που συνεχώς χάνει και δίνει πίσω εδάφη. Από το 1922 μέχρι το 2006, συνεχώς συμφωνεί να μειώνεται η επικράτειά του.

 

Για τους Παλαιστίνιους, όμως, ποτέ και τίποτα δεν ήταν ξεκάθαρο: Κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς θέλουν: Κανείς δεν ξέρει ποια ακριβώς εδάφη θα μπορούσαν, θεωρητικά, να δώσουν στους Εβραίους για να ζήσουν [Σ.Σ.: Αστεία πράγματα, αφού μια τέτοια προοπτική απαγορεύεται, και όχι μόνο από το Κοράνι: Αυτό που θέλουν είναι μόνο να δουν τους Εβραίους να εξαφανίζονται και να εξοντώνονται μια ώρα αρχίτερα].

Τα αιτήματά τους αλλάζουν ανάλογα με τη θέση και την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι Εβραίοι κάθε φορά. Οσο αλλάζουν τα σύνορα και οι θέσεις και τα εδάφη που κατέχουν οι Ισραηλινοί, τόσο αλλάζουν και οι απαιτήσεις των παλαιστινιακών φιλοπόλεμων ελίτ της τρομοκρατίας και του φανατικού μίσους.

Συνέχεια

Advertisements
Πίνακας: Προσφορές είρήνης από την πλευρά του Ισραήλ και των Εβραίων: Από την Επιτροπή Peel Commission το 1937, μέχρι το Σχέδιο Διχοτόμησης του ΟΗΕ UN Partition το 1947, στο Χαρτούμ το 1967, στο Camp David το 2000, στην Tampa το 2001, στην προσφορά Olmert offer το 2008, μέχρι το 2014 και την πρωτοβουλία Ομπάμα, πάντα η απάντηση είναι 'Οχι'.

Πόσα σχέδια ειρήνευσης και πόσες συμφωνίες έχουν απορρίψει οι Παλαιστίνιοι; Γιατί όλα τα σχέδια λύσεων και οι πρωτοβουλίες έχουν δυτική ή ισραηλινή ή ‘τρίτη’ υπογραφή, και ποτέ παλαιστινιακή; (Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #05)

Επόμενη ερώτηση στη σειρά ‘Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’. Θυμίζουμε, η εισαγωγή για τη νέα σειρά βρίσκεται εδώ, και ημη στατική’ σελίδα που συνεχώς ανανεώνεται με κάθε νέο άρθρο-ερώτηση από τα ‘Palestinian Lessons 101’ εδώ. Επίσης, στο τέλος του κειμένου υπάρχουν 5 ‘προσωρινά’ σχέδια ‘απάντησης’, από την επεξεργασία του συγκεκριμένου θέματος στη Facebook σελίδα Protocols Without Zion, με πολύ σημαντικές πληροφορίες.

Πόσα σχέδια ειρήνευσης και πόσες συμφωνίες έχουν απορρίψει οι Παλαιστίνιοι;
Γιατί δεν κάνουν προτάσεις οι Παλαιστίνιοι;
Γιατί όλα τα σχέδια λύσεων και οι πρωτοβουλίες έχουν δυτική ή ισραηλινή ή ‘τρίτη’ υπογραφή (και όνομα), και ποτέ παλαιστινιακή υπογραφή ή όνομα;
(Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #05)

Ευκαιρίες για ειρήνη 1937-2006. Και λείπουν και τα σχέδια του 2008 και του 20014. Οι Παλαιστίνιοι δεν χάνουν ποτέ την ευκαιρία να χάσουν άλλη μια ευκαιρία.

Ευκαιρίες για ειρήνη 1937-2006. Και λείπουν και τα σχέδια του 2008 και του 20014. Οι Παλαιστίνιοι δεν χάνουν ποτέ την ευκαιρία να χάσουν άλλη μια ευκαιρία.

Ειδικά το 2000, και το 2008, και το 2014, τους έδιναν πίσω τουλάχιστον το 97% όσων ζητούσαν, αλλά Αραφάτ και Αμπάς έφευγαν για να έρθουν με βελτιώσεις και δεν γύριζανε ποτέ. Ακόμα και μετά απ’ αυτό, πότε κάθισαν σοβαρά να συζητήσουν; Αντιθέτως, γλιστράνε τα τελευταία 20 χρόνια όλο και περισσότερο στον πιο μαύρο θρησκευτικό μεσαιωνικό φανατισμό. Και όχι μόνο η Χαμάς, που μπορεί, λέει, να αρχίσει συζήτηση μόνο αν φύγουν όλοι οι Εβραίοι από παντού. Και μετά βλέπουμε, λέει. Αλλά και οι δήθεν ‘μετριοπαθείς’.

Βέβαια, και ο Αμπάς, κι αυτός απέρριψε προτάσεις ειρήνης. Εκαναν με τον Ehud Olmert 36 συναντήσεις, έφτιαξαν μέχρι και χάρτη, αλλά έφυγε και δεν ξαναγύρισε, κι ούτε τηλεφώνησε καν όπως υποσχεθεί.

Συνέχεια

Καλοκαίρι 2016, Γάζα, Νηπιαγωγείο της UNRWA: Σχολική παράσταση με 4χρονα, θέμα 'Απαγωγές Ισραηλινών και τακτικές SWAT'.

Γιατί οι Παλαιστίνιοι είναι η μοναδική περίπτωση προσφύγων παγκοσμίως που ο αριθμός τους αυξάνεται αντί να μειώνεται; (Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #03)

Επόμενη ερώτηση στη σειρά ‘Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’. Θυμίζουμε, η εισαγωγή για τη νέα σειρά βρίσκεται εδώ, και ημη στατική’ σελίδα που συνεχώς ανανεώνεται με κάθε νέο άρθρο-ερώτηση από τα ‘Palestinian Lessons 101’ εδώ. Επίσης, στο τέλος του κειμένου υπάρχουν 4 ‘προσωρινά’ σχέδια ‘απάντησης’, από την επεξεργασία του συγκεκριμένου θέματος στη Facebook σελίδα Protocols Without Zion, με πολύ σημαντικές πληροφορίες.

Γιατί οι Παλαιστίνιοι είναι η μοναδική περίπτωση προσφύγων παγκοσμίως που ο αριθμός τους αυξάνεται αντί να μειώνεται;
(Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #03)

UNRWA: Γιατί εξακολουθούν να υπάρχουν οι λεγόμενοι 'Παλαιστίνιοι οριζόμενοι ως πρόσφυγες';

UNRWA: Γιατί εξακολουθούν να υπάρχουν οι λεγόμενοι ‘Παλαιστίνιοι οριζόμενοι ως πρόσφυγες’;

 

– Γιατί οι Παλαιστίνιοι είναι η μοναδική περίπτωση προσφύγων, μοναδικό φαινόμενο στην παγκόσμια Ιστορία, που αντί να μειώνεται ο αριθμός τους με την πάροδο του χρόνου (όπως έχει γίνει με όλες ανεξαιρέτως τις προσφυγιές), όχι μόνο δεν απορροφούνται, αλλά ο αριθμός τους αυξάνεται, και οι πρόσφυγες εδώ κι 70 χρόνια πολλαπλασιάζονται; Σήμερα ο αριθμός τους φτάνει τους 5.500.000, ενώ οι υπολογισμοί για τους πρόσφυγες του 1948 κάνουν λόγο για 320.000-390.000 πρόσφυγες (σύμφωνα με την Ισραηλινή αφήγηση και τα τελευταία ιστορικά δεδομένα) ή 750.000 (σύμφωνα με την παλαιστινιακή αφήγηση -η αλήθεια είναι ο αριθμός είναι χωρίς τεκμηρίωση).

– Πόσοι είναι οι πρόσφυγες σήμερα, και πιο σημαντικό, ποια είναι η κατάστασή τους, στις γειτονικές χώρες που διαμένουν;

– Γιατί να ζουν σε στρατόπεδα και γιατί εξακολουθούν να είναι ‘πρόσφυγες’, ενώ έχουν μια ολόδική τους υπηρεσία Προσφύγων του ΟΗΕ, με 30 φορές μεγαλύτερο προϋπολογισμό από ό,τι όλοι οι άλλοι πρόσφυγες σε όλον τον πλανήτη;

Ας μιλήσουμε για την UNRWA, την ‘Υπηρεσία Αρωγής των Ηνωμένων Εθνών’ (United Nations Relief and Works Agency). Αν δεν την έχετε ακουστά, είναι η υπηρεσία του ΟΗΕ που καταπιάνεται εδώ και 70 χρόνια περίπου, με όποιον Αραβα μπορεί να αποκτήσει το όνομα και την ιδιότητα ‘πρόσφυγας με καταγωγή από την Παλαιστίνη‘. Προσέξτε, προς το παρόν, τη διαφορά, είναι πολύ σημαντική. Οχι ‘Παλαιστίνιος πρόσφυγας’, όπως λέμε λ.χ. ‘Σύριος πρόσφυγας, Ιρακινός πρόσφυγας, Κούρδος πρόσφυγας‘, αλλά συγκεκριμένα ‘Πρόσφυγας με καταγωγή από την Παλαιστίνη‘. Και δεν έχει να κάνει με το όνομα της περιοχής, αν κάποιος υποθέτει αυτό πρώτα· έχει να κάνει με κάτι πολύ πιο εξοργιστικό.

Μισό λεπτό, θα αναρωτηθεί κανείς. Ο ΟΗΕ δεν έχει υπηρεσία που να ασχολείται γενικά με τους πρόσφυγες, παγκοσμίως; Γιατί να έχει ειδικά μια ‘παλαιστινιακά αφιερωμένη’ υπηρεσία;

Συνέχεια

Οι ξεχασμένοι Εβραίοι Mizrahi πρόσφυγες από τον αραβικό κόσμο, περίπου 850.000. Σήμερα είναι περίπου 8.500 και συνεχώς μειώνονται. Η πραγματική εθνοκάθαρση: Εφυγαν ζωντανοί 240.000 από το Μαρόκο, 140.000 από την Αλγερία, 135.000 από το Ιράκ, 105.000 από την Τυνησία 38.000 από τη Λιβύη, 70.000 από την Αίγυπτο, 5.000 από το Λίβανο, 25.000 από τη Συρία, 55.000 από τη Βόρεια Υεμένη, 8.000 από τη Νότια Υεμένη.

Γιατί ποτέ κανείς δεν αναφέρει ότι παράλληλα με τους ‘Παλαιστίνιους πρόσφυγες’ της γνωστής ‘Nakba’ το 1948, υπήρξε ανάλογος -αν όχι μεγαλύτερος- αριθμός Εβραίων προσφύγων, που διώχθηκαν με βίαια αιματηρά πογκρόμ από τις αραβικές χώρες σαν αντίποινα για την ίδρυση του Ισραήλ; (Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #02)

Επόμενη ερώτηση στη σειρά ‘Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’. Θυμίζουμε, η εισαγωγή για τη νέα σειρά βρίσκεται εδώ, και ημη στατική’ σελίδα που συνεχώς ανανεώνεται με κάθε νέο άρθρο-ερώτηση από τα ‘Palestinian Lessons 101’ εδώ. Επίσης, στο τέλος του κειμένου υπάρχουν 3 ‘προσωρινά’ σχέδια ‘απάντησης’, από την επεξεργασία του συγκεκριμένου θέματος στη Facebook σελίδα Protocols Without Zion, με πολύ σημαντικές πληροφορίες.

Γιατί ποτέ κανείς δεν αναφέρει ότι παράλληλα με τους ‘Παλαιστίνιους πρόσφυγες’ της γνωστής ‘Nakba’ το 1948, υπήρξε ανάλογος -αν όχι μεγαλύτερος- αριθμός Εβραίων προσφύγων, που διώχθηκαν με βίαια αιματηρά πογκρόμ από τις αραβικές χώρες σαν αντίποινα για την ίδρυση του Ισραήλ;
(Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #02)

Η πλειοψηφία των σημερινών Εβραίων Ισραηλινών, πάνω από το 60% του σημερινού πληθυσμού του Ισραήλ, δεν έφτασαν στο Ισραήλ από την Ευρώπη σαν ‘λευκοί ιμπεριαλιστές αποικιοκράτες’, όπως μας παραπληροφορούν οι ‘αντιιμπεριαλιστές αντισιωνιστές’. Εφτασαν στο Ισραήλ σαν πρόσφυγες, διωγμένοι με πογκρόμ από τα ισλαμικά κράτη της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής την περίοδο 1948-1971, οι γνωστοί ‘Mizrahi’ Εβραίοι, -η συντριπτική τους πλειοψηφία τα πρώτα χρόνια μετά ή παράλληλα με τη δημιουργία του κράτους, 1947-1951.

Γύρω στις 850.000 Εβραίων εδιώχθησαν με αιματηρά πολύνεκρα πογκρόμ και με μεγάλη βία από όλες τις γειτονικές αραβικές μουσουλμανικές χώρες, σαν αντίποινα για την ίδρυση του Ισραήλ και την ήττα και την ταπείνωση των μουσουλμάνων κατά την εισβολή των πέντε αραβικών κρατών στο νεοιδρυθέν μικρό εβραϊκό κράτος, τον Μάιο του 1948.

Οι 850.000 περίπου ξεχασμένοι Εβραίοι Mizrahi πρόσφυγες από τον αραβικό κόσμο. Το 1948 ήταν 265.000 στο Μαρόκο, 140.000 Αλγερία, 150.000 Ιράκ, 105.000 Τυνησία, 38.000 Λιβύη, 75.000 Αίγυπτο, 20.000 Λίβανος, 40.000 Συρία, 55.000 Υεμένη. Σήμερα είναι περίπου 8.500 και συνεχώς μειώνονται. Η πραγματική εθνοκάθαρση.

Οι 850.000 περίπου ξεχασμένοι Εβραίοι Mizrahi πρόσφυγες από τον αραβικό κόσμο. Το 1948 ήταν 265.000 στο Μαρόκο, 140.000 Αλγερία, 150.000 Ιράκ, 105.000 Τυνησία, 38.000 Λιβύη, 75.000 Αίγυπτο, 20.000 Λίβανος, 40.000 Συρία, 55.000 Υεμένη. Σήμερα είναι περίπου 8.500 και συνεχώς μειώνονται. Η πραγματική εθνοκάθαρση.

Συνέχεια

Πίνακας: Καταγωγή πολιτών του Ισραήλ και Diversity: Parental origins από 38 διαφορετικές κατηγορίες. Ιούνιος 2018, από επίσημα στατιστικά. Στο Ισραήλ δεν υπάρχει μία, επικρατούσα και ομοιογενής 'κατηγορία' εθνικής καταγωγής, αλλά 38 (!) διαφορετικές κατηγορίες. Ο σχετικός πίνακας είναι από τον Ιούνιο του 2018, από επίσημα στατιστικά. Αραγε οι υποκριτές, θα το κοινοποιήσουν αυτό;

Γιατί το Ισραήλ κράτησε 156.000 Παλαιστίνιους μέσα στα σύνορά του με τη λήξη του πολέμου 1947-1949, ένας πληθυσμός που σήμερα είναι σχεδόν 2.000.000 Αραβες, δηλαδή 20% του πληθυσμού του μικρού εβραϊκού κράτους; (Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #01)

Πρώτη ερώτηση στη σειρά ‘Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’. Θυμίζουμε, η εισαγωγή για τη νέα σειρά βρίσκεται εδώ, και ημη στατική’ σελίδα που συνεχώς ανανεώνεται με κάθε νέο άρθρο-ερώτηση από τα ‘Palestinian Lessons 101’ εδώ. Επίσης, στο τέλος του κειμένου υπάρχουν 4 ‘προσωρινά’ σχέδια ‘απάντησης’, από την επεξεργασία του συγκεκριμένου θέματος στη Facebook σελίδα Protocols Without Zion, με πολύ σημαντικές πληροφορίες.

Γιατί το Ισραήλ κράτησε 156.000 Παλαιστίνιους μέσα στα σύνορά του με τη λήξη του πολέμου 1947-1949, ένας πληθυσμός που σήμερα είναι σχεδόν 2.000.000 Αραβες, δηλαδή 20% του πληθυσμού του μικρού εβραϊκού κράτους;
(Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’: Palestinian Lessons 101 – Ερώτηση #01)

Δύο εκατομμύρια ‘εχθρικοί’ Αραβες οι οποίοι:

– ζουν και ευημερούν με πλήρη δικαιώματα ψήφου και δικαιώματα σε εκπαίδευση, υγεία, επαγγελματική σταδιοδρομία σε οποιονδήποτε κρατικό τομέα του Ισραήλ,
– φτάνουν να γίνουν μέχρι αεροπαγίτες, στρατηγοί, διπλωμάτες, πρυτάνεις πανεπιστημίων και υπουργοί,
– ποτέ κανείς από αυτούς δεν σκέφτηκε να φύγει για να ζητήσει ‘άσυλο’ σε τρίτη χώρα ή για να γίνει πολιτικός πρόσφυγας, όπως εκατομμύρια άλλων Αραβών από τις ίδιες περιοχές;
– ενώ πάντα σε κάθε δημοσκόπηση απαντούν σε ποσοστά γύρω στο 90% πως ποτέ δεν θα έφευγαν από το Ισραήλ για να ζήσουν σε οποιαδήποτε αραβική χώρα και τρέμουν στην ιδέα κάποτε να να βρεθούν κάτω από την κυριαρχία της Χαμάς και της Φατάχ;

Οι Εβραίοι το 1948 ήταν 850.000, το 2015 είναι 10.500, μείωση 99 τοις εκατό. Οι Αραβες στο Ισραήλ το 1948 ήταν 350.000, σήμερα 1.800.000, και οι Αραβες στη Παλαιστίνη το 1948 ήταν 500.000, σήμερα 2.700.000, αύξηση 540 τοις εκατό.

Οι Εβραίοι το 1948 ήταν 850.000, το 2015 είναι 10.500, μείωση 99 τοις εκατό. Οι Αραβες στο Ισραήλ το 1948 ήταν 350.000, σήμερα 1.800.000, και οι Αραβες στη Παλαιστίνη το 1948 ήταν 500.000, σήμερα 2.700.000, αύξηση 540 τοις εκατό.

Θυμίζουμε ότι το 1947, το Ισραήλ είχε δεχτεί το σχέδιο διχοτόμησης του ΟΗΕ, ενώ οι Αραβες το είχαν απορρίψει, διότι ήταν θρησκευτικό τους καθήκον να μην παραχωρήσουν στους αιρετικούς απίστους Εβραίους γη του Αλλάχ, να τους διώξουν από τα ιερά χώματα του Προφήτη, αλλά και να εξοντώσουν τους άπιστους αιρετικούς Εβραίους -και είναι ακόμη μεγαλύτερη η απαίτηση για τα καθήκοντα αυτά σήμερα.

Συνέχεια

Το γνωστό μας 'phased plan' του 1974, το 'πλάνο σε στάδια', ή αλλιώς 'Palestine Liberation Organization's Ten Point Program'. Διαβάστε με προσοχή τα άρθρα 2, 4 και 8. Περιέχουν όλα όσα θα πρέπει να ξέρουμε για τα σχέδια των Αράβων 'Παλαιστινίων'.

Εισαγωγή: Οι ερωτήσεις που αρνούνται να απαντήσουν οι ‘αντισιωνιστές’ (Palestinian Lessons 101)

«Αντισιωνισμός είναι απλά ο αντισημιτισμός που προσέχει τους τρόπους του, ώστε να μπορεί να καθίσει σε αίθουσες συνεδρίων και πολιτικών εκδηλώσεων, και να βγει στην τηλεόραση.
Αντισιωνισμός είναι ο ρατσισμός που προσποιείται ότι είναι πολιτική».

Οι διαφορές του αντισημιτισμού από τον αντισιωνισμό. Δηλαδή καμία διαφορά.

Οι διαφορές του αντισημιτισμού από τον αντισιωνισμό. Δηλαδή καμία διαφορά.

Το σημείωμα αυτό γράφτηκε για όσους δεν αντέχουν να βλέπουν τους Εβραίους σαν ισότιμα ανθρώπινα πλάσματα δίπλα μας, χειραφετημένους και ασφαλείς. Για όσους επιχειρούν να αφαιρέσουν από τους σημερινούς Εβραίους τα δικαιώματα που απέκτησαν με αίμα και ιδρώτα και μεγάλες θυσίες, και να τους ξαναστείλουν σε καθεστώς υποτέλειας ή μειονότητας.

Συνέχεια

Αυτά προσφέθηκαν στους Παλαιστίνιους το 2008, και είπαν πάλι όχι. 83 φορές συνολικά.

Απάντηση στην ερώτηση: «Οι συνεχώς επεκτεινόμενοι αρχικά παράνομοι και σταδιακά νομιμοποιούμενοι οικισμοί εποίκων στη Δυτική Οχθη δεν είναι προσπάθεια σφετερισμού εδαφών;»

Μια σύντομη αλλά περιεκτική ανάλυση στο πολύ δύσκολο και αμφιλεγόμενο θέμα του ‘εποικισμού’. Γράφτηκε σαν ανάρτηση στην σελίδα Facebook του ‘Protocols Without Zion’, αλλά αξίζει να υπάρχει και σαν ξεχωριστή δημοσίευση στο ιστολόγιο, εδώ με ορισμένες προσθήκες και οπτικοακουστικό υλικό.

 

Αυτά προσφέθηκαν στους Παλαιστίνιους το 2008, και είπαν πάλι όχι. 83 φορές συνολικά.

Αυτά προσφέθηκαν στους Παλαιστίνιους το 2008, και είπαν πάλι όχι. 83 φορές συνολικά.

Συνέχεια

Γράμμα του Heinrich Himmler προς τον Μεγάλο Μουφτή της Ιερουσαλήμ Mohammad Amin al-Husseini

Η εξίσωση ‘Σιωνισμός = Ναζισμός’ από τους αντισημίτες που πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες

– ‘Είσαι πράκτορας, για να λες τέτοια πράγματα που συμφέρουν στους Εβραίους, τι άλλο μπορεί να είσαι; Μόνο πράκτορας και ενεργούμενο’.

Είναι εκπληκτκό, αλλά συμβαίνει σχεδόν πάντα: Επισημαίνεις σε κάποιον ότι αυτό που λέει είναι αριστερός αντισημιτισμός, κι εκείνος δεν ασχολείται καθόλου με την επισήμανση αυτή, αλλά ‘μετακινεί τα γκολποστ’ της συζήτησης ώστε να βρει κάποια άλλη δικαιολογία, να αποφύγει να μιλήσει για την ουσία της υπόθεσης, και απλά να μπορέσει μετά να σε βγάλει πράκτορα. Και σε κατηγορεί και για ‘συκοφάντη που στοχοποιεί και δαιμονοποιεί’ κ.λπ. κ.λπ.

«Οταν λες 'Θάνατος στο Ισραήλ' δεν γίνεται να είσαι αντισημίτης», λένε. Σε ποιο παράλληλο σύμπαν συμβαίνει αυτό; Τυπικό δείγμα αντισημιτικού μίσους από κάποιους οργανικά άσχετους με την Ιστορία και φανατικά αστοιχείωτους. Η ήττα του ναζισμού περνάει από τη διάλυση του Ισραήλ. Κουμμουνιστικά πράγματα. Και 'αριστερά'.

«Οταν λες ‘Θάνατος στο Ισραήλ’ δεν γίνεται να είσαι αντισημίτης», λένε. Σε ποιο παράλληλο σύμπαν συμβαίνει αυτό; Τυπικό δείγμα αντισημιτικού μίσους από κάποιους οργανικά άσχετους με την Ιστορία και φανατικά αστοιχείωτους. Η ήττα του ναζισμού περνάει από τη διάλυση του Ισραήλ. Κουμμουνιστικά πράγματα. Και ‘αριστερά’.

 

Εχει όνομα αυτή η τακτική, και θα την δούμε παρακάτω. Πρόκειται για το γνωστό πρόβλημα, που αντιμετωπίζουν όλοι οι αριστεροί αντισημίτες: Πιστεύουν ότι δεν είναι αριστεροί αντισημίτες, απλά και μόνο επειδή αυτοπροσδιορίζονται ως ‘αριστεροί’. Λένε ‘εγώ είμαι αριστερός, άρα εξ ορισμού αντιρατσιστής· πως γίνεται να είμαι αντισημίτης;’

Οι αγαπητοί αριστεροί αντισημίτες (που πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες) ας μην διαμαρτύρονται. Δεν είναι λογικό να δυσανασχετεί, -όταν τον λένε αριστερό αντισημίτη- κάποιος που κραυγάζει:

– Θάνατος στο Ισραήλ!!!
– «Μέχρι να αποδοθεί η δικαιοσύνη που είναι η καταστροφή του φυτευτού Ιμπεριαλιστικού ψευδοκράτους Ισραήλ, θα είμαστε αυτοί που θα δουλεύουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ για να το πετύχουμε»!!!

Ας κοιτάξει στον ορισμό του αντισημιτισμού, έναν ορισμό που υιοθετούν όλοι οι διεθνείς οργανισμοί, η ΕυρωΒουλή, η European Union Agency for Fundamental Rights (FRA), η Ευρωπαϊκή Ενωση, η Διεθνής Συμμαχία για τη Μνήμη του Ολοκαυτώματος (31 χώρες, μεταξύ τους και η Ελλάδα), η ‘Διακήρυξη της Στοκχόλμης‘, το αρμόδιο γραφείο του ΟΑΣΕ ODIHR (OSCE’s Office for Democratic Institutions and Human Rights), το Στέητ Ντιπάρτμεντ, τα νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ, η Αγγλική Βουλή, όλα τα σοβαρά Παρατηρητήρια και ΜΚΟ που ασχολούνται με το ζήτημα διεθνώς, οι Εβραϊκές οργανώσεις, τα Εβραϊκά μουσεία και ιδρύματα, και όλες οι Εβραϊκές κοινότητες ανά τον κόσμο, ανάμεσά τους και η Εβραϊκή Κοινότητα Αθηνών, και είναι όμοιος με τον ορισμό της μέχρι πρόσφατα European Monitoring Centre for Racism and Xenophobia EUMC

Το λέει καθαρά, όταν κάποιος αρνείται στους σημερινούς Εβραίους και στην έκφραση της συλλογικής τους οντότητας, δηλαδή το κράτος του Ισραήλ, το δικαίωμα στην ύπαρξη, και μάλιστα συκοφαντώντας το ως ρατσιστικό, είναι αντισημίτης:

– Denying the Jewish people their right to self-determination (e.g. by claiming that the existence of a State of Israel is a racist endeavour).

Συνέχεια

Χαρακτηριστικό δείγμα μεταπολιτευτικού αριστερού 'αντισιωνιστικού' αντισημιτισμού. Ο Πέτρος Βάβαλης ήταν υποψήφιος βουλευτής, συγγραφέας και αρθρογράφος και εκδότης ενός περιοδικού 'Μεσογειακή Αλληλεγγύη', με κάθε είδους (παρα)φιλολογία αγοραίου φιλοαραβισμού και χοντροκομμένου αντιιμπεριαλισμού, δίπλα σε σοβαρότερα κείμενα π.χ. του Μιχάλη Ράπτη (Πάμπλο) αλλά και σε κείμενα του Γιάννη Φουράκη (συγγραφέας του 'Εβραίοι Οι πλαστογράφοι της Ελληνικής Ιστορίας Ελληνισμός Εβραιοσιωνισμός'), του αργότερα απολογητή του ΕΛΑ Χρήστου Χαλαζιά, του Νίκου Ψαρουδάκη της Χριστιανικής Δημοκρατίας και του χουντικού συντάκτη της Αυριανής Μάνου Χάρη, όλα επάνω στα γνωστά 'Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών'. Εγραφαν εκεί και φιλοσταλινικοί αντιιμπεριαλιστές, στην παράδοση του μπρεζνιεφικού -περισσότερο- 'αντισιωνισμού' (μάλλον πιο ισχυρή μορφή αντισημιτισμού στην ορθόδοξη αριστερά, σε σχέση με τον σταλινικό και χρουτσωφικό 'αντισιωνισμό'). Ο Βάβαλης έβγαζε τα δικά του βιβλία όπως το 'Ο ισραηλινός νεοναζισμός Η αλήθεια για τα εγκλήματα γενοκτονίας των Ισραηλινών στα χωριά του Νοτίου Λιβάνου' στον ίδιο εκδοτικό οίκο 'Γραμμή' με τον Φουράκη (δείτε το χαρακτηριστικό εξώφυλλο, καθόλου σπάνιο στη Μεταπολίτευση) ή ένα άλλο για τον Μπέγκιν, όπου ισχυριζόταν ότι είχε πάει στο Λίβανο και είχε τραβήξει εκεί φωτογραφίες από τα γνωστά γεγονότα.

Δικαιώματα, ‘αντι-Σιωνισμός’ και μοντέρνος αντισημιτισμός: Λίγες σκέψεις

– Αντισιωνισμός είναι ο ρατσισμός που προσποιείται ότι είναι πολιτική.

– «Αντισημίτες είναι όσοι θέλουν να εξοντώσουν όλους τους Εβραίους και ευχαρίστως θα τους έστελναν οι ίδιοι τους στα κρεματόρια. Αντισιωνιστές είναι απλά όσοι θέλουν κάποιον άλλο να κάνει τη δουλειά και να τους στείλει στα κρεματόρια».

Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (ΚΙΣ) της Ελλάδας εκδίδει από το 1977 ένα περιοδικό, τα ‘Χρονικά‘ [*]. Το περιοδικό αυτό ξεκίνησε να κυκλοφορεί σε μηνιαία βάση, είναι έντυπο, ασφαλώς, και στέλνεται δωρεάν σε συνδρομητές, έτσι ώστε οι ανά την Ελλάδα κοινότητες και τα μέλη τους να ενημερώνονται για τα θέματα που απασχολούν την Ελληνική Εβραϊκή μειονότητα των λίγων χιλιάδων ανθρώπων που έχουν απομείνει στη χώρα μας μετά το Ολοκαύτωμα, τον ‘Διωγμό’. Το περιοδικό κυκλοφορούσε σαν μηνιαίο για αρκετά χρόνια. Κατόπιν, έγινε διμηναίο. Με το ξέσπασμα της κρίσης έγινε τριμηνιαίο και τώρα που μιλάμε κυκλοφορεί μόνο μία ή δύο φορές το χρόνο. Μάλιστα, κάποια πρόσφατα τεύχη δεν τυπώθηκαν καν σε χαρτί και κυκλοφόρησαν μόνο σε ψηφιακή μορφή.
Σημειώνουμε αυτό το γεγονός, διότι από μόνο του φτάνει για να καταρρίψει το αντισημιτικό στερεότυπο των ‘πλούσιων Εβραίων που ελέγχουν τον κόσμο’. Ολόκληροι ‘Σοφοί της Σιών’ με τόση δύναμη και τόση επιρροή παγκοσμίως, και δεν μπορούν να εξασφαλίσουν λίγες χιλιάδες ευρώ κάθε μήνα ώστε το ‘ελληνικό τμήμα’ τους να μπορεί να εκδίδει το περιοδικό χωρίς προβλήματα;
Και όμως, αυτή είναι η αλήθεια, -δεν μπορούν.
Οταν πριν λίγο καιρό, το καλοκαίρι του 2014, το γεγονός αυτό αναφέρθηκε σε ψηφιακά φόρουμ συζητήσεων στο διαδίκτυο, από κάτω υπήρχαν δύο εξαιρετικά ενδιαφέροντα σχόλια:

Το πρώτο, από έναν ακροδεξιό ‘ελληνόψυχο πατριώτη’ έλεγε επί λέξει:

– «Σιγά μην τους πιστέψουμε. Αυτά κάνουν πάντα οι Εβραίοι. Κρύβουν τα λεφτά τους για να μπορούν να κλαίγονται και να ζητάνε παραπάνω».

Και το δεύτερο, από κάποιον προφανώς ‘αριστερό αντιιμπεριαλιστή’ έλεγε (θυμίζουμε, ήταν η εποχή των συγκρούσεων στη Γάζα):

– «Που να τους περισσέψουν; Τα δίνουν όλα τώρα για να σκοτώνουν παιδιά στη Γάζα και να γενοκτονούν τους Παλαιστίνιους».

Οι διάλογοι αυτοί είναι κυριολεκτικά συλλεκτικοί. Σε δύο γραμμές δείχνουν όλη την ελληνική -και όχι μόνο ελληνική- αντισημιτική παθολογία, από δεξιά κι αριστερά, με όλα τα στερεότυπα, οι πλούσιοι φιλάργυροι Εβραίοι που μαζεύουν χρήματα, που πάντα εξαπατούν, που κρύβονται πίσω απ’ όλα, που αποτελούν κράτος εν κράτει στις κοινωνίες που τους φιλοξενούν κ.ο.κ. -και φυσικά, ο λίβελος του αίματος σε νέα, μοντέρνα εκδοχή. Και δείχνουν με απόλυτα ακριβή τρόπο τα κοινά χαρακτηριστικά δεξιού και αριστερού αντισημιτισμού, αλλά και την εξής διαφορά:

Οι δεξιοί και ακροδεξιοί αντισημίτες αρέσκονται να επικεντρώνουν στα ‘ύπουλα εβραϊκά γονίδια’, στον ‘κακό εβραϊκό χαρακτήρα’, ενώ οι αριστεροί αντισημίτες εστιάζουν περισσότερο στα ‘ύπουλα εβραϊκά κίνητρα’, χωρίς το ένα να αποκλείει το άλλο.

Βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα. Από την αυγή της αστικής νεωτερικότητας, περίπου τότε που οι Εβραίοι εκδιώχτηκαν από την Ιβηρική χερσόνησο, μέχρι το λυκόφως της, το Αουσβιτς και τον «εθνικοσοσιαλισμό [που] δεν είναι άλλο από εφαρμοσμένη βιολογία» σύμφωνα με τον ορισμό του Goebbels, ο αντισημιτισμός, η ιουδαιοφοβία, το αντιεβραϊκό μίσος, είναι εδώ, παρόντα -και ο πολιτισμός μας δεν κατάφερε ακόμα να τα αποβάλλει.

«Αντισημιτισμός είναι η ρατσιστική αρχή που μετασχηματίζει την εβραϊκή φυλή σε αναφομοίωτη και άρα επικίνδυνη φυλή» (Πιερ Αντρέ Ταγκιέφ).

Αντισημιτισμός είναι και το μίσος για τους Εβραίους (όχι αναγκαστικά για κάτι που έκαναν, όχι αναγκαστικά για τις πράξεις τους αλλά) γι’ αυτό ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ, γι’ αυτό που έτυχε να γεννηθούν, δηλαδή για την εβραϊκή τους ταυτότητα και μόνο, και μάλιστα σε τέτοιο σημείο, ώστε να ‘δικαιολογείται’ ακόμα και η εξόντωσή τους, ήτοι η εξόντωση «των υπανθρώπων», επειδή «και μόνο που υπάρχουν, μολύνουν το ανθρώπινο είδος ή αποτελούν κίνδυνο για τη ράτσα» (βλ. και τη σχετική έννοια του Aufartung).
Είναι, επίσης, η κορωνίδα όλων των ρατσισμών επειδή είναι εκείνος ο ρατσισμός που ‘ετοιμάζει’ πιο εύκολα (σε σχέση με τους άλλους ρατσισμούς) μαζικούς τάφους και στρατόπεδα εξόντωσης.

Οταν πιστεύει κανείς ότι για τα δεινά του φταίει ‘ο άλλος’ και ότι θα απελευθερωθεί απ’ την κακή του μοίρα εξοντώνοντας τον, τότε έχει περάσει την κόκκινη γραμμή, ειδικά όταν αυτός ‘ο άλλος’ είναι ‘ο Εβραίος’, ο Νο 1 ύποπτος για όλες τις συμφορές και τις καταστροφές, ήδη πολύ πριν τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση.

Ο λίβελος του αίματος κατά τον Μεσαίωνα: Εβραίοι στην Ουγγαρία ανοίγουν τις φλέβες μικρού παιδιού και πίνουν το αίμα του. Σκίτσο από την Πολωνία.

Ο λίβελος του αίματος κατά τον Μεσαίωνα: Εβραίοι στην Ουγγαρία ανοίγουν τις φλέβες μικρού παιδιού και πίνουν το αίμα του. Σκίτσο από την Πολωνία.

 

Συνέχεια