Tag Archives: Norman Finkelstein

Σκίτσο Latuff, εξαιρετικά τοξικό και αντισημιτικό.

«Υπάρχουν και καλοί Εβραίοι» (01): Norman Finkelstein: Τόσο αγαπημένος στους νεοναζί, ώστε να έχει αποκτήσει τον τιμητικό τίτλο ‘ο Εβραίος David Irving’

Norman Finkelstein, ένας από τους ‘καλούς Εβραίους’.

Συχνά ακούμε:

«Είμαι μόνο ‘αντισιωνιστής’ και αποκλείεται να είμαι αντισημίτης. Αλλωστε μερικοί από τους πιο φανατικούς, σκληρούς και απόλυτους ‘αντισιωνιστές’ είναι Εβραίοι, όπως ο Noam Chomsky και ο ακόλουθος του Norman Finkelstein, η Alison Weir και ο Max Blumenthal, ή ακόμη και Ισραηλινοί όπως ο llan Pappe, ο Miko Peled, ο Gideon Levy, ο Gilad Atzmon και ο Gerard Menuhin. Ναι, βέβαια, και οι Neturei Karta. Σίγουρα, δεν μπορούν να είναι αντισημίτες όλοι αυτοί»

Ναι, «υπάρχουν και καλοί Εβραίοι».

Συνέχεια

Advertisements
Γράμμα του Heinrich Himmler προς τον Μεγάλο Μουφτή της Ιερουσαλήμ Mohammad Amin al-Husseini

Η εξίσωση ‘Σιωνισμός = Ναζισμός’ από τους αντισημίτες που πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες

– ‘Είσαι πράκτορας, για να λες τέτοια πράγματα που συμφέρουν στους Εβραίους, τι άλλο μπορεί να είσαι; Μόνο πράκτορας και ενεργούμενο’.

Είναι εκπληκτκό, αλλά συμβαίνει σχεδόν πάντα: Επισημαίνεις σε κάποιον ότι αυτό που λέει είναι αριστερός αντισημιτισμός, κι εκείνος δεν ασχολείται καθόλου με την επισήμανση αυτή, αλλά ‘μετακινεί τα γκολποστ’ της συζήτησης ώστε να βρει κάποια άλλη δικαιολογία, να αποφύγει να μιλήσει για την ουσία της υπόθεσης, και απλά να μπορέσει μετά να σε βγάλει πράκτορα. Και σε κατηγορεί και για ‘συκοφάντη που στοχοποιεί και δαιμονοποιεί’ κ.λπ. κ.λπ.

«Οταν λες 'Θάνατος στο Ισραήλ' δεν γίνεται να είσαι αντισημίτης», λένε. Σε ποιο παράλληλο σύμπαν συμβαίνει αυτό; Τυπικό δείγμα αντισημιτικού μίσους από κάποιους οργανικά άσχετους με την Ιστορία και φανατικά αστοιχείωτους. Η ήττα του ναζισμού περνάει από τη διάλυση του Ισραήλ. Κουμμουνιστικά πράγματα. Και 'αριστερά'.

«Οταν λες ‘Θάνατος στο Ισραήλ’ δεν γίνεται να είσαι αντισημίτης», λένε. Σε ποιο παράλληλο σύμπαν συμβαίνει αυτό; Τυπικό δείγμα αντισημιτικού μίσους από κάποιους οργανικά άσχετους με την Ιστορία και φανατικά αστοιχείωτους. Η ήττα του ναζισμού περνάει από τη διάλυση του Ισραήλ. Κουμμουνιστικά πράγματα. Και ‘αριστερά’.

 

Εχει όνομα αυτή η τακτική, και θα την δούμε παρακάτω. Πρόκειται για το γνωστό πρόβλημα, που αντιμετωπίζουν όλοι οι αριστεροί αντισημίτες: Πιστεύουν ότι δεν είναι αριστεροί αντισημίτες, απλά και μόνο επειδή αυτοπροσδιορίζονται ως ‘αριστεροί’. Λένε ‘εγώ είμαι αριστερός, άρα εξ ορισμού αντιρατσιστής· πως γίνεται να είμαι αντισημίτης;’

Οι αγαπητοί αριστεροί αντισημίτες (που πιστεύουν ότι δεν είναι αντισημίτες) ας μην διαμαρτύρονται. Δεν είναι λογικό να δυσανασχετεί, -όταν τον λένε αριστερό αντισημίτη- κάποιος που κραυγάζει:

– Θάνατος στο Ισραήλ!!!
– «Μέχρι να αποδοθεί η δικαιοσύνη που είναι η καταστροφή του φυτευτού Ιμπεριαλιστικού ψευδοκράτους Ισραήλ, θα είμαστε αυτοί που θα δουλεύουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ για να το πετύχουμε»!!!

Ας κοιτάξει στον ορισμό του αντισημιτισμού, έναν ορισμό που υιοθετούν όλοι οι διεθνείς οργανισμοί, η ΕυρωΒουλή, η European Union Agency for Fundamental Rights (FRA), η Ευρωπαϊκή Ενωση, η Διεθνής Συμμαχία για τη Μνήμη του Ολοκαυτώματος (31 χώρες, μεταξύ τους και η Ελλάδα), η ‘Διακήρυξη της Στοκχόλμης‘, το αρμόδιο γραφείο του ΟΑΣΕ ODIHR (OSCE’s Office for Democratic Institutions and Human Rights), το Στέητ Ντιπάρτμεντ, τα νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ, η Αγγλική Βουλή, όλα τα σοβαρά Παρατηρητήρια και ΜΚΟ που ασχολούνται με το ζήτημα διεθνώς, οι Εβραϊκές οργανώσεις, τα Εβραϊκά μουσεία και ιδρύματα, και όλες οι Εβραϊκές κοινότητες ανά τον κόσμο, ανάμεσά τους και η Εβραϊκή Κοινότητα Αθηνών, και είναι όμοιος με τον ορισμό της μέχρι πρόσφατα European Monitoring Centre for Racism and Xenophobia EUMC

Το λέει καθαρά, όταν κάποιος αρνείται στους σημερινούς Εβραίους και στην έκφραση της συλλογικής τους οντότητας, δηλαδή το κράτος του Ισραήλ, το δικαίωμα στην ύπαρξη, και μάλιστα συκοφαντώντας το ως ρατσιστικό, είναι αντισημίτης:

– Denying the Jewish people their right to self-determination (e.g. by claiming that the existence of a State of Israel is a racist endeavour).

Συνέχεια

Περιοδικό Ιστορία, Νοέμβριος 1979, 'Αμφισβητούνται οι θάλαμοι αερίων', συνέντευξη με τον Robert Faurisson. Εντυπωσιακά ψύχραιμη η αντίδραση του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου. Στο επόμενο τεύχος του περιοδικού της εβραϊκής κοινότητας 'Χρονικά', στην στήλη με την καταγραφή των εβραϊκών θεμάτων που απασχόλησαν τα ΜΜΕ τον προηγούμενο μήνα, υπήρχε απλά μια σειρά που έλεγε ότι το περιοδικό Ιστορία δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο 'Αμφισβητούνται οι θάλαμοι αερίων. Τίποτε παραπάνω. Ενα μήνα αργότερα, τον Φεβρουάριο του 1980, στη στήλη αλληλογραφίας του περιοδικού Ιστορία, συναντάμε σύντομη επιστολή του ΚΙΣ στην οποία αναφέρονται τα εξής: 'Πιστεύοντας πάντα στην αρχή του διαλόγου, θέλουμε να συγχαρούμε το περιοδικό για τη δημοσίευση των απόψεων γύρω από τους θαλάμους αερίων των χιτλερικών στρατοπέδων'. Ετσι απλά.

Πως αντιμετωπίζουμε τους αρνητές του Ολοκαυτώματος

Γνωρίζοντας Ιστορία. Οι αρνητές του Ολοκαυτώματος δεν είναι εξυπνότεροι, ούτε πιο καταρτισμένοι από εμάς. Για θεωρητική ή ιδεολογική γνώση, δεν το συζητάμε καν. Η συντριπτική πλειοψηφία τους είναι λίγο καλύτεροι από ομιλώντες παπαγάλους, αν όχι πιθήκους. Στο μόνο σημείο που χρειάζεται κανείς να προσέξει, όταν επιχειρούν να παρασύρουν τους συνομιλητές τους σε δαιδαλώδεις ανούσιες συζητήσεις για αποσπασματικές λεπτομέρειες που αναδεικνύουν ίσα-ίσα για να προκαλέσουν αμφιβολίες στο μυαλό των καλοπροαίρετων ανθρώπων που δεν είναι και τόσο γνώστες (όχι ότι δεν μπορούμε να τις αντικρούσουμε), είναι το εξής:

Το Ολοκαύτωμα, σαφώς και έχει αποδειχτεί. Η διαδικασία δεν ήταν διαφορετική στην απόδειξη του Ολοκαυτώματος από ό,τι στην απόδειξη οποιασδήποτε άλλης υπόθεσης, ιστορικής ή ακόμα και ποινικής, αφού το θέλουν έτσι. Βέβαια, οι αρνητές του Ολοκαυτώματος χρησιμοποιούν σαν μοχλό στην απεχθή ρητορική τους μία αλήθεια: Οτι ποτέ κανείς δεν σκέφτηκε το 1945 ότι αυτό που έβλεπαν μπροστά στα μάτια τους και μύριζαν και ακουμπούσαν και άκουγαν και δονούσε όλες τις αισθήσεις τους, ότι θα βρεθούν κάποτε άνθρωποι που θα το αμφισβητήσουν. Πως να σκεφτεί κανείς το 1945 κάτι τόσο αδιανόητο, την στιγμή που η φρίκη και η τραγωδία βρίσκεται παντού γύρω του;
Κι έτσι, δεν υπήρξε πρόβλεψη να κρατήσουν όλα εκείνα τα forensics στοιχεία που απαιτούν σήμερα οι επίδοξοι CSI τρολ του διαδικτύου.
Ωστόσο γνωρίζουμε, έστω και με τα υπάρχοντα μέσα, ότι το Ολοκαύτωμα συνέβη. Πως;
Εχουμε π.χ., χωρίς ιδιαίτερη ιεράρχηση και χωρίς να περιορίζονται οι αποδείξεις μόνο σε αυτά:

– Γραπτά κείμενα, έγγραφα και ντοκουμέντα: εκατοντάδες χιλιάδες διαταγές, επιστολές, σημειώματα, σχέδια, παραγγελίες, λογαριασμούς, ομιλίες, άρθρα, απομνημονεύματα, και ομολογίες.
– Μαρτυρίες από αυτόπτες μάρτυρες: Περιγραφές από επιζώντες, Kapo, Sonderkommando, φρουρούς των SS, διοικητές, κατοίκους των γύρω περιοχών, αντιστασιακών, ακόμη και ναζί των ανωτέρων κλιμακίων, που κανείς τους ποτέ δεν αρνήθηκε το Ολοκαύτωμα στις δίκες που ακολούθησαν (στις πρώτες καταθέσεις στη δίκη της Νυρεμβέργης, στο σχετικό ερώτημα αν ήξεραν ότι ο σκοπός των στρατοπέδων τύπου Αουσβιτς-Μπίρκεναου ήταν η εξόντωση απάντησαν σχεδόν όλοι αρνητικά, αλλά αργότερα όλοι οι δικαζόμενοι διαφοροποιήθηκαν και προτίμησαν την δικαιολογία ‘εκτελούσα διαταγές’)
– Φωτογραφίες: επίσημες στρατιωτικές φωτογραφίες αλλά και φωτογραφίες του Τύπου, όπως και μυστικές φωτογραφίες που ελήφθησαν από κρατούμενους, αεροφωτογραφίες που ελήφθησαν από ανεξάρτητους στρατιωτικούς οργανισμούς και βρέθηκαν μετά τον πόλεμο όλες να συμφωνούν, αλλά και από συμμαχικά και γερμανικά φιλμ,
– Τα ίδια τα στρατόπεδα συγκέντρωσης: Πάρα πολλά στρατόπεδα συγκέντρωσης, στρατόπεδα εργασίας, και στρατόπεδα θανάτου σώζονται σε διαφορετικό βαθμό διατήρησης ή ανακατασκευής με βάση τα πρωτότυπα
– ‘Αρνητικές’ άποδείξεις: Λ.χ. αν 5 με 6.000.000 Εβραίοι δεν σκοτώθηκαν, τότε πού πήγαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι;

Χρειάζεται, λοιπόν, πολύ καλή γνώση και εξειδίκευση στα επιμέρους ζητήματα, και βέβαια, και στα ‘τεχνικά’, για να τους αντιμετωπίσει κανείς επιτυχώς. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με το διάβασμα και τα βιβλία και με το να εμπιστευόμαστε αξιόπιστες πηγές.
Αυτοί εστιάζουν σε τεχνικές λεπτομέρειες και σε μικρές πτυχές του ζητήματος, ίσα-ίσα για να ενσπείρουν αμφιβολίες. Οποιος μπει στο παιχνίδι να συζητήσει μαζί τους για καμινάδες, τούβλα, θάλαμους αερίων, τύφο, τατουάζ κ.ο.κ., αν δεν είναι καλά καταρτισμένος ίσως και να έχει χάσει το μισή παρτίδα. Εντός ολίγου βρίσκεται να μιλάει και να προσπαθεί να πείσει για ανούσια ζητήματα, λ.χ. γιατί τα τούβλα στα κρεματόρια κρατάνε τόσα μιλιγκράμ αερίου Zyklon-B, πόσο χρόνο θέλει για να καεί ένα πτώμα, μετά από πόσα χρόνια φεύγει το μελάνι από το τατουάζ ή πόσο γρήγορα πεθαίνει κανείς αν προσβληθεί από τύφο κτλ. Οχι ότι δεν μπορεί να τους αντιμετωπίσει ΚΑΙ εκεί, αλλά σκοπός τους είναι αυτή η αποσπασματική χρήση στοιχείων να δημιουργήσει αμφιβολίες στις συνειδήσεις των καλοπροαίρετων ανθρώπων, -κι ό,τι κερδίσουν. Και στον επιστημονικό τομέα (αυτοί δεν είναι επιστήμονες, βέβαια) μπορεί κανείς να τους κάνει σκόνη.
Ολα έχουν απαντηθεί στα λινκ που αναφέρονται στην δεξιά στήλη. Δεν υπάρχει ρωγμή που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους αρνητές. Ολα.

– 66 Questions & Answers About the Holocaust – Nizkor’s response to the Institute for Historical Review & Ernst Zundel
http://www.nizkor.org/features/qar/qar00.html

– Debunking Holocaust Denial | Holocaust Denial on Trial

Debunking Holocaust Denial

– The Holocaust: 36 Questions & Answers About the Holocaust by The Simon Wiesenthal Center
http://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/Holocaust/36qs.html

Αλλά μόνο στα αγγλικά, δυστυχώς. Δεν πρέπει να υπάρχει κάποια βάση δεδομένων με απαντήσεις σε όλα τα ζητήματα που θέτουν οι αρνητές, ή κάτι παρόμοιο, στα ελληνικά, αφού στην Ελλάδα υπάρχουν μεν πολλοί αρνητές του Ολοκαυτώματος αλλά δεν υπάρχει οργανωμένο κίνημα αρνητών.
Κάποιος έχει μεταφράσει στα ελληνικά ένα κείμενο αρνητών, το έχει ανεβάσει στο scribd, και το υπερασπίζεται με πάθος.

Ακόμα κι αυτό, που είναι η τελική τους ‘ομοβροντία’, δηλαδή συγκεντρωμένη και συμπυκνωμένη όλη τους η προσπάθεια και όλο το άσχημο έργο τους, με λίγη προσοχή και με τις κατάλληλες ερωτήσεις, αν προσπαθήσει κανείς, μπορεί να γίνει σκόνη και όλα τους τα ‘επιχειρήματα’ να κονιορτοποιηθούν, και εντός ολίγου να αναγκάζονται να λένε βλακείες και να κάνουν χίλια ακροβατικά και λογικά άλματα ή και να αντικρούουν ακόμα-ακόμα και τις δικές τους θέσεις: Ο μεταφραστής πρέπει να είναι αυτός εδώ, ο ‘Τάλως’ σε αυτή την συζήτηση στα ‘Hellenic Hoaxes’, που ίσως αξίζει να διαβαστεί διότι δείχνει το γρήγορο αδιέξοδο στο οποίο μπορεί να βρεθεί σχετικά εύκολα ένας αρνητής.

Υπενθυμίζουμε, στην Ελλάδα, η πρώτη έκδοση -ή έστω η πρώτη που καταφέραμε να εντοπίσουμε- με το σχήμα ‘six/plan/gas’ ήταν τον Νοέμβριο του 1979, στο περιοδικό ‘Ιστορία Εικονογραφημένη’, με συνέντευξη του Robert Faurisson.Το ίδιο το περιοδικό χαρακτήριζε τη νέα θεωρία ‘εξοργιστική’ και συνοδευόταν από συντριπτική απάντηση του ιταλού καθηγητή Εντσο Καλότι. Για την επόμενη δεκαετία, οι ναζιστικές εκδόσεις ‘Ελεύθερη Σκέψις‘ θα είναι ο κύριος ελληνικός αγωγός του αρνητισμού, εκεί που ο διάσημος χρυσαβγίτης υβριστής της μητέρας του Παύλου Φύσσα Οδυσσέας Πατεράκης (εν ενεργεία εποχικός πυροσβέστης, στέλεχος της ΤΟ Ηρακλείου, από τους πρώτους αρθρογράφους στο περιοδικό της ΧΑ στις αρχές της δεκαετίας του 1980), εξέδωσε την ποιητική του συλλογή όπου εξυμνεί τον Εωσφόρο, βλ. Το μεγαλοστέλεχος της Χρυσής Αυγής με το εωσφορικό ποιητικό ‘έργο’ ύβριζε τη μητέρα του Παύλου Φύσσα «κυράτσα του πένθους», την ημέρα της κατάθεσής της στο δικαστήριο, 06/10/2015

Περιοδικό Ιστορία, Νοέμβριος 1979, 'Αμφισβητούνται οι θάλαμοι αερίων', συνέντευξη με τον Robert Faurisson. Εντυπωσιακά ψύχραιμη η αντίδραση του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου. Στο επόμενο τεύχος του περιοδικού της εβραϊκής κοινότητας 'Χρονικά', στην στήλη με την καταγραφή των εβραϊκών θεμάτων που απασχόλησαν τα ΜΜΕ τον προηγούμενο μήνα, υπήρχε απλά μια σειρά που έλεγε ότι το περιοδικό Ιστορία δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο 'Αμφισβητούνται οι θάλαμοι αερίων. Τίποτε παραπάνω. Ενα μήνα αργότερα, τον Φεβρουάριο του 1980, στη στήλη αλληλογραφίας του περιοδικού Ιστορία, συναντάμε σύντομη επιστολή του ΚΙΣ στην οποία αναφέρονται τα εξής: 'Πιστεύοντας πάντα στην αρχή του διαλόγου, θέλουμε να συγχαρούμε το περιοδικό για τη δημοσίευση των απόψεων γύρω από τους θαλάμους αερίων των χιτλερικών στρατοπέδων'. Ετσι απλά.

Περιοδικό Ιστορία, Νοέμβριος 1979, ‘Αμφισβητούνται οι θάλαμοι αερίων’, συνέντευξη με τον Robert Faurisson. Εντυπωσιακά ψύχραιμη η αντίδραση του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου. Στο επόμενο τεύχος του περιοδικού της εβραϊκής κοινότητας ‘Χρονικά’, στην στήλη με την καταγραφή των εβραϊκών θεμάτων που απασχόλησαν τα ΜΜΕ τον προηγούμενο μήνα, υπήρχε απλά μια σειρά που έλεγε ότι το περιοδικό Ιστορία δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο ‘Αμφισβητούνται οι θάλαμοι αερίων. Τίποτε παραπάνω. Ενα μήνα αργότερα, τον Φεβρουάριο του 1980, στη στήλη αλληλογραφίας του περιοδικού Ιστορία, συναντάμε σύντομη επιστολή του ΚΙΣ στην οποία αναφέρονται τα εξής: ‘Πιστεύοντας πάντα στην αρχή του διαλόγου, θέλουμε να συγχαρούμε το περιοδικό για τη δημοσίευση των απόψεων γύρω από τους θαλάμους αερίων των χιτλερικών στρατοπέδων’. Ετσι απλά.

 

Συνέχεια